Is lang geleden,en toen waren tattoo's echt nog niet gewoon,en voor meisjes al helemaal niet.
Maar ik moest een zou er een hebben.
Ben gewoon naar een shop gegaan, vroeg wat er mogelijk was voor 40 gulden, en een uurtje later stond er een paardje op mijn arm.
Vreselijk standaard plaatje,en vreselijk lelijk gezet.
Mijn ouders wisten van niks.
Ik kreeg er al snel spijt van natuurlijk.
Toen ik 23 was heb ik hem laten coveren.
Ik dacht dat ik het wel wist toen ik 16 was,maar dat bleek dus niet zo te zijn.
Ik wilde wel al een tattoo vanaf dat ik 8 of 9 jaar was, dus de wens om een tattoo te hebben was echt,ik besloot alleen veel te snel om er ook echt een te laten zetten.
Had daar verder niet over nagedacht.
(maar goed, ik was 16)
Ik ben nu 41,en ben nu met een fullsleeve bezig.
Nu was ze helemaal enthousiast toen ik vertelde hoe het ontwerp voor mijn volgende (8 januari) eruit komt te zien! 


Dat zei ik ook. Zij was het er niet mee eens, maar daar is ze geloof ik moeder voor geworden. Ik ga hem niet op een andere plek zetten want 'wat als', en dan vervolgens er spijt van krijgen. 
)
. Nu heb ik het achteraf verteld en hij dealt ermee. Hij heeft achteraf ook gezegd dat als ik het van tevoren had verteld, hij tot de dag van de afspraak het niet zou hebben kunnen laten om rottig erover te doen dus hij snapt me in dat opzicht wel. Hij snapt niet dat ik er eentje heb, maar dat stukje dan net weer wel
.