Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

) Morfine kan ik niet tegen, verder is er niets wat tegen zeuwpijn helpt. Gelukkig kon ik redelijk slapen, liggend op mijn rechterzij, benen opgetrokken. Zie me nog jankend van de pijn aan het aanrecht staan om te koken. Of zo krom als een hoepel de paarden naar het land brengen. Tja, er was niemand anders die het voor me deed....
Maar op dat moment alles beter dan die pijn.

Tinkerloos schreef:Ik heb nu 4 keer fysio aan huis gehad, volgende week mag ik naar de praktijk lopen. (10 minuten lopen)
Hij is verbaast dat het zo goed gaat, ik kan alle oefeningen doen zonder moeite en zonder pijn.
Ik slaap weer heerlijk, de hele nacht door, en word uitgerust wakker.
Ik keek net toevallig in de badkamer in mijn medicijn kast, en tjeeeeeeeeeee..... wat een pillen heb ik nog zeg...
Diclofenac, tramadol, zaldiar, morfine,oxicontin, amitriptilyne, en paracetamol.
Ik slik sinds de operatie helemaal niks meer,noppes nada.
Wat een ingreep van anderhalf uur aan je leven kan veranderen...
Ik ben echt zo blij..
nadita schreef:Hier ook een hernia-patient. Ik heb in 2009 een hernia gekregen op L5S1. Heb eerst een paar weken vreselijke rugpijn gehad, daarna kreeg ik zenuwpijn in mijn bovenbeen, aan de achterkant.
Mensen, wat heb ik gecrepeerd van de pijn (net al veel van jullie) Morfine kan ik niet tegen, verder is er niets wat tegen zeuwpijn helpt. Gelukkig kon ik redelijk slapen, liggend op mijn rechterzij, benen opgetrokken. Zie me nog jankend van de pijn aan het aanrecht staan om te koken. Of zo krom als een hoepel de paarden naar het land brengen. Tja, er was niemand anders die het voor me deed....
Traject ingegaan van neuroloog, MRI en neurochirurg. Op zondag 3 mei begon de pijn te veranderen. Zo hevig, ik wou echt terplekke sterven. Doktersdienst gebeld, kon inmiddels niet meer lopen. Morfine gespoten, die maar even heeft gewerkt. En ik werd er natuurlijk vreselijk ziek vanMaar op dat moment alles beter dan die pijn.
Direct die maandagochtend HA gebeld. Die kon pas in de middag op huisbezoek komen. Na kort onderzoek ambu gebeld. Deze kwam pas om 5 uur..... Ondertussen de HA op zoek naar de uitslag van de MRI, die moest nog ergens in Winschoten liggen... Gelukkig op tijd op zijn plek gekomen.
Ritje met de ambu was de vreselijkste van mijn leven. Daarna in een bed gelegd, wachtend op neurochirurg. Deze kwam, keek en zei gelijk: ik maak een OK klaar en ga opereren.
Bleek achteraf allemaal maar net goed gegaan te zijn. Ik had een zg sequester, de hernis was afgebroken en zat ergens klem. Vandaar die vreselijke zenuwpijn.
Al vrij snel na operatie wakker, heerlijk, zeker 80% minder pijn. Niet echt fijne nacht gehad, je moet plat op je rug liggen. Maar de volgende ochtend zat ik al om 7.30 uur onder de douche. Heerlijk na de dag ervoor zwetend en kotsend van de morfine doorgebracht te hebben.
Kon al vrij snel zelfstandig uit bed komen en wat scharrelen achter rollator. Mocht woensdagochtend al naar huis, heerlijk weer in mijn eigen bed slapen. Heb nog wel ongeveer 6 weken met een kruk gelopen, omdat mijn linkerbeen erg slap was geworden. Met fysio en krachttraining weer beter geworden.
Heb nog wel altijd last van spierkrampen in hamstring, kuit en voet. En de buitenkant van mijn linkervoet is doof gebleven. Verder geen restverschijnselen. Zat na 6 weken weer te paard.
Kreeg als cadeau 2 jaar later een nekhernia. Weer uitvalsverschijnselen, weer zh opname. Gelukkig geen operatie, deze hernia heeft zichzelf gesetteld. Ben volgestopt met pillen, ben wekenlang zo stoned als een garnaal geweest. Pijn werd minder, na 3 maand volledig met medicatie gestopt.
Van nekhernia nooit meer last gehad, wel veel rugpijn.
Sorry voor het lange verhaal
nadita schreef:@ Tigarida: zeepje?
Magnesium heb ik ook een hele poos geprobeerd, heeft mij helaas niet geholpen...

Cowgirl schreef:Tigarida is mennen niet iets voor je. Okay ik geef toe ik zit er ook liever op maar ik vind het mennen ook leuk om te doen en er is veel keus in wagens om comfortabel te kunnen rijden.