Bokt.nl

Babootje schreef:

Anoli schreef:

Heerlijk zo'n topic.

"vroeger" toen ik moeder en vadertje speelde met mn zus en zusje was ik altijd het huisdier, maar nooit de moeder of vader . Toen ik een jaartje of 14 was ging elke baby bij mij huilen, en nee niet jengelen maar het echt op een krijsen zetten. Nu ben ik 26 en nee ik voel nog steeds geen behoefte om ooit aan kinderen te beginnen. (ondertussen hoef ik op kraamvisite geen baby's meer vast te houden, de mensen uit mijn omgeving weten dat ik dat niet wil)

Begrijp me niet verkeerd, vind kinderen niet vervelend, sommige zelfs ronduit leuk (vooral de kletsjeorenvanjekopaf types), maar ik wil ze absoluut niet zelf!
Waarom niet? Ik wil mijn vrijheid niet opofferen, ik wil kunnen gaan en staan waar ik wil, ik wil de verantwoordelijkheid van een kind niet

In mijn 26 jaar ben ik wel allergisch geworden voor opmerkingen als:

"oh jouw tijd komt nog wel"
"je wilt vanzelf kinderen"
"jij loopt later echt wel achter de kinderwagen"
"wacht maar tot je hormonen beginnen te spelen"
"dat kun je nu nog helemaal niet weten"

Vooral die laatste opmerking vind ik verschrikkelijk! Alsof ik met mijn 26 jaar een klein meisje ben wat zich nog geen mening kan vormen

Ik denk dat ik na 7 jaar vrijwilligerswerk met kids, en al jaren de lievelingsnicht van een aantal neefjes en nichtjes te zijn met veel logeerpartijtjes, genoeg weet om een mening te kunnen vormen.

Ik wil ze niet, nooit niet

Op mijn 26e kreeg ik ook nog de rillingen alleen al bij de gedachte dat ik kinderen zou krijgen. Als ik eens slordig was geweest met de pil dan sloeg de schrik me al om het hart ondanks het feit dat ik al een aantal jaren een vaste relatie had. Had ook nooit iets met kinderen van een ander. Mijn hubby hoefde ook niet zo nodig. Hij zei altijd "Als jij het wilt dan is het mij ook best...." Ja, ja dacht ik dan, als ik het wil zeker. Zou lekker zijn. Zit ik er natuurlijk de hele dag mee! Had nooit de wens om moeder te worden, geen rammelende eierstokken, niets van dat alles. Enfin, jaaaren later, toen mijn bijna 10 jaar jongere zusje allang kinderen had en toen mensen allang op waren gehouden met te vragen "Moeten jullie nog niet....? Het eigenlijk niet meer dorsten te vragen, uit angst dat wij misschien allang bezig waren met proberen en ik niet zwanger kon worden of zo iets. Toen was ik ineens zwanger. Poeh dat was schrikken, want: niet gepland en ik wist eigenlijk niet of ik het wel wilde. Maar toch besloten het kindje te houden, want, inmiddels was ik al 12 jaar getrouwd, dus stabiele relatie. En abortus ben ik principieel tegen.
Toen mijn dochter geboren was, was ik op slag moeder. Met alle bijbehorende hormonen En kwam ik erachter dat het vreselijk leuk is om moeder te zijn. Het ouderschap gaf nog een extra dimensie aan onze relatie. En van het ouderschap - daar ben ik van overtuigd - wordt je een beter mens. Een onzelfzuchtig mens. Er is niets op de wereld waar je meer van kan houden dan van je kind. Achteraf heb ik er spijt van gehad dat ik de beslissing om kinderen te krijgen nooit heb genomen. Want dan had het er niet bij eentje gebleven.
Dus als ik, destijds het prototype van de NIET-moeder, zonder kinderwens, zonder oermoedergevoelens, die nooit in kinderwagens keek en altijd blij was als visite met kinderen weer vertrokken. Als ik het dus wel leuk vind, dan moet iedereen het wel leuk vinden toch?

Citaat:

En kwam ik erachter dat het vreselijk leuk is om moeder te zijn. Het ouderschap gaf nog een extra dimensie aan onze relatie. En van het ouderschap - daar ben ik van overtuigd - wordt je een beter mens. Een onzelfzuchtig mens.

Tessa_1 schreef:

Bovendien krijg je eigenlijk kinderen om je eigen genen te laten voortbestaan, dus belangeloos is het zeker niet.. (Edit: zie net dat dat hierboven al staat )

Wat me trouwens opvalt is dat er een groot aantal berichten in dit topic staan in de trant van 'Ik had dat vroeger ook, maar nu heb ik toch kinderen.'
Ergens vind ik dat een beetje respectloos tegenover de mensen die besloten hebben dat ze geen kinderen willen.. zij proberen de mensen met kinderen ook niet ervan af te praten?

sallandval schreef:

volgens mij draai je het zelf om. Natuurlijk is de natuur zo ingericht dat vervanging noodzakelijk is, maar als de investering van kinderen krijgen, voeden en onderhouden zo geweldig op zich was (voor het individu dan) was sex niet zo lekker geweest. Dat was dan immers niet noodzakelijk.

odetteke schreef:

F_Orumster schreef:

we zeggen wel steeds dat men wat begrip mag opbrengen tov mensen die kindvrij willen blijven, maar sommige berichten hier vind ik een beetje overdreven reageren op kinderen.

Ik heb zelf absoluut geen kinderwens maar als een kindje naar me lacht in de supermarkt zwaai ik er eens naar en knik ns naar de trotskijkende mamma. Je hoofd wegdraaien naar de trots glimlachende mamma vind ik een duidelijke minachting en dat is respectloos en staat buiten deze hele kwestie.

En ja ik hoef ze niet op schoot, daar bedank ik netjes voor, maar we moeten ook een beetje tolereren hoor, in de algemene gemeenschap.

Nou inderdaad, ik krijg af en toe het gevoel dat er wat "boze-buurvrouwen-waar-alle-kinderen-in-de-straat-een-beetje-bang-voor-zijn" meekletsen Ik herinner me nog feilloos de boze achterbuurman toen ik 3 was die nooit lachte.

Bewust kinderloos is super en vaak vele malen verstandiger dan onbewust niet kinderloos, maar dat wil toch niet zeggen dat je een kinderhater moet zijn?

Blue_Eyes schreef:

___Sanne; ze zeggen toch ook niet dat je kinderen moet krijgen of zelfs maar willen? Ze doen geen enkele poging je te overtuigen. Ze zeggen alleen maar dat het bij hén veranderd is. Dat dat dus kán gebeuren. Je kunt natuurlijk overal wel over vallen.

chanel1985 schreef:

Overlaatst vroeg er iemand wat ik dan zoal doe op een dag, precies of je niets te doen hebt, als je geen kinderen hebt

___Sanne schreef:

Waarom moeten ze dan zo nodig zeggen dat zij wél kinderen namen? Dat interesseert ons in dit topic toch helemaal niet? We horen in onze omgeving al genoeg van mensen 'jouw tijd komt nog' en dat soort praat.
Dit topic is er voor mensen die geen kinderen willen. Niet over mensen die geen kinderen wilden maar die nu wel allemaal moeder/vader zijn. Nee.

mariska32 schreef:

hier ook geen kinderwens en heb ook zeker alle opmerkingen voorbij horen komen.
van wacht maar tot je ouder bent tot schoonmoeder die het wel tijd vond worden om oma te worden.

het ergste was nog wel ooit op een verjaardag.
tante van mijn man zat naast me met een heel vragenvuur.
werd uiteindelijk voor egoist uitgemaakt omdat mensen zonder kinderen niets aan de wereld achterlaten na hun dood.
laat nou mijn schoonzus aan de andere kant naast me zitten.....hele grote kinderwens waarbij alles wat er is geprobeerd mislukt is en te oud voor adoptie]
hoe stom kan je zijn.