
Ik heb in mei, na ruim 20 jaar, afscheid moeten nemen van mijn paardenvriend. Mijn hart is nog steeds gebroken, het was echt het afscheid van een tijdperk. Mijn nieuwe paard is echt een lot uit de loterij, maar er is veel meer afstand. Ik heb ze aan huis, dus ben er iedere dag mee in de weer, maar ik realiseer me wel dat het nooit meer hetzelfde wordt.
Zo leuk en inmiddels kom ik er al zo lang dat ik dus de fokmerries ook van veulen af aan al in handen heb gehad.





Maar toch gelopen in 5:44. Viel me niks tegen. Heb wel gewacht tot het licht was







bizar al 100 uur bezig. Ik kan het me niet voorstellen hoe kapot die gasten zijn.
grote verbetering ook van het record. Bizar gewoon.