Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-01-13 12:05

Geplaatst: 17-01-13 12:05

Dan zal ik maar vertellen dat mijn schoonmoeder totaal niet blij mee was dat we vertelden dat ik zwanger was.
Ik was 6 maanden zwanger heeft ze voor het eerst weer wat tegen me gezegd, en dat was dat ik na dit kind hoe dan ook moest zorgen dat er geen 2e kwam. Want je dacht toch niet dat er iemand op 2 stuks van mijn kinderen wilde passen?
Nu heeft ze uiteindelijk 2 kinderen maar nadat Damian is geboren wil ze hem minimaal 3x per week zien. Ze geeft nog meer om Damian dan om het kind van haar eigen dochter.

Als ik kom zonder mijn zoontje heb ik niet eens te komen want hij moet mee, en 1x in de week komt ze hier voor hem.

Zo zie je maar, ze stond de hele tijd er niet achter, maar hij werd geboren en ze kwam iedere dag om haar jongetje te zien.
(Ze heeft overigens nooit haar excuses gemaakt over hoe ze zich heeft gedragen).

**Geplaatst**: 17-01-13 12:08

Geplaatst: 17-01-13 12:08

Ik schrik heel erg van de reactie van jouw vader.. Ik ben trouwens een stille meelezer..

Mijn moeder heeft altijd geroepen al vanaf dat ik een jaar en 15 was en nog een brave maagd was, dat mocht ik zwanger worden zij altijd voor mij zou klaar staan. Natuurlijk drukte zij mij op het hart veilige seks te hebben en vertelde wat de gevolgen waren van onveilige seks, maar ze zou wel voor me klaar staan.
Ik zou naar school kunnen gaan en zij zou minder gaan werken, zij zou zich met alle liefde in alle bochten hebben gevouwen. Nu scheelt het dat zij 21 was toen ze mij kreeg en zij dus nog maar 36 was toen en dat het voor redelijk makkelijk zou zijn.
En ik snap ook echt dat niet elke moeder zou stoppen met werken en zoiets zou doen. Maar jouw vader is wel het tegenovergestelde..

Laat je keuze er niet van af hangen alsjeblieft!
Ik ken een meisje die bij mij in de klas zat die hoogzwanger haar examens maakte, een losbol, een werkelijk kreng, slettebak.. Maar een geweldige moeder voor haar kind nu.. Zij zit nog op school en heeft wel steun van haar moeder, haar vriendje is natuurlijk wel gevlogen..
Alles kan, niet kunnen is niet willen, niet willen is niet erg in dit geval maar laat het jouw keuze zijn.

**Geplaatst**: 17-01-13 12:09

Geplaatst: 17-01-13 12:09

Pittig hoor..vind het zo 'vreemd' dat je geen kloppend hartje hebt gezien, alleen een stipje? Dan vraag ik me net als Anneliesje af of er niet andere apparatuur aanwezig is die het iets minder benadrukken? Bedoel, tis niet voor niets een abortuskliniek he, daar komen mensen die twijfelen en ook ongetwijfeld heel jonge meiden die als ze het boontje compleet zien, beslissen het te houden, terwijl het bij hun haast nmogelijk is te houden.
Of is dat heel zwart wit gedacht van me, als ik denk dat een dergelijke kliniek niet geheel onjectief is?

(wil je helemaal niet in twijfel brengen uiteraard in je keuze..was meer uiting van mn verbazing dat er nog vrijwel niets te zien was?)

**Geplaatst**: 17-01-13 12:14

Geplaatst: 17-01-13 12:14

williejanne schreef:
Dan zal ik maar vertellen dat mijn schoonmoeder totaal niet blij mee was dat we vertelden dat ik zwanger was.
Ik was 6 maanden zwanger heeft ze voor het eerst weer wat tegen me gezegd, en dat was dat ik na dit kind hoe dan ook moest zorgen dat er geen 2e kwam. Want je dacht toch niet dat er iemand op 2 stuks van mijn kinderen wilde passen?

Hmf, die kwam er bij mij niet meer in.
Fratsen halen ze thuis maar uit en als ze wil drijven moet ze in het kanaal springen.
Zulke dingen zeg je niet tegen je eigen kinderen/schoonkinderen

**Geplaatst**: 17-01-13 12:24

Geplaatst: 17-01-13 12:24

anneliesdj schreef:
williejanne schreef:
Dan zal ik maar vertellen dat mijn schoonmoeder totaal niet blij mee was dat we vertelden dat ik zwanger was.
Ik was 6 maanden zwanger heeft ze voor het eerst weer wat tegen me gezegd, en dat was dat ik na dit kind hoe dan ook moest zorgen dat er geen 2e kwam. Want je dacht toch niet dat er iemand op 2 stuks van mijn kinderen wilde passen?

Hmf, die kwam er bij mij niet meer in.
Fratsen halen ze thuis maar uit en als ze wil drijven moet ze in het kanaal springen.
Zulke dingen zeg je niet tegen je eigen kinderen/schoonkinderen

Tjah ik heb haar ook liever niet over de vloer als haar eigen zoon er niet is.
Maar ik neem het maar voor lief omdat ze nu zo blij is met mijn zoon.

**Geplaatst**: 17-01-13 12:34

Geplaatst: 17-01-13 12:34

Lang gewacht om te reageren, maar nu toch even....

Het is jou keuze, kan me ook heel goed voorstellen dat je dit nog niet kwijt wil omdat je er nog niet helemaal zeker van bent. begrijpelijk aangezien je ouders er niet achter staan (nu)

Ik werd zwanger op mijn 19e in een rotsituatie, mijn vader zei ook dat hij me zou onterfen (raar woord) als ik het zou houden, ook mijn moeder heeft uitgesproken dat het verstandiger was om het weg te laten halen... Ik heb wel de keus gemaakt dat ik het wilde houden. Toen mijn zoon eenmaal was geboren waren hun de eersten die naast mijn bed stonden, mijn vader heeft staan huilen en heeft hem een uur lang niet los willen laten en was er ontzettend gek mee, Helaas heeft hij mijn zoon maar een jaar mee kunnen maken, maar wat ben ik blij dat in ieder geval mijn oudste hem heeft gekend, iets wat mijn dochter nooit zal kunnen zeggen....

Wat ik hiermee wil zeggen? Jou keuze meis, niet die van anderen dus vind het erg knap van je dat het nog niet bekend gaat maken wat jij wil nu.... Eerst zeker zijn van je zaak en iedereen om je heen zal het moeten accepeteren, wat zei er mee gaan doen is hun zaak, niet die van jou.

Ik hoop dat als je het mocht houden jou ouders net zo gaan omdraaien als die van mij, mijn mams haalt mijn beide kids elke woensdag zelfs voor een middag op en geniet met volle teugen.

Voor je mams ook nog even aangezien ze mee leest.... Mams, het is moeilijk, dat snap ik ook erg goed, heb zelf een dochter en zou ook niet staan te juichen als ze thuis zou komen met deze mededeling en zou het ook erg moeilijk hebben. Maar ook mijn dochter zou voor een ontzettend moeilijke keuze staan, maar zij moet gelukkig zijn met haar keuze en twijfels zullen blijven, welke keuze ze ook maakt.... Ook ik heb die nu nog na 11 jaar

Knuff voor de TS en haar ouders!

**Geplaatst**: 17-01-13 12:42

Geplaatst: 17-01-13 12:42

Just_Simple schreef:
Mams, het is moeilijk, dat snap ik ook erg goed, heb zelf een dochter en zou ook niet staan te juichen als ze thuis zou komen met deze mededeling en zou het ook erg moeilijk hebben. Maar ook mijn dochter zou voor een ontzettend moeilijke keuze staan, maar zij moet gelukkig zijn met haar keuze en twijfels zullen blijven, welke keuze ze ook maakt.... Ook ik heb die nu nog na 11 jaar

Mams, als je toch aan het lezen bent; de keuze is niet aan jou, je dochter is volwassen en oud en wijs genoeg die keuze zelf te maken (ja echt!). Respecteer haar keuze en probeer niets op te dringen. Het enige wat je als moeder nu kunt (en moet!) doen is er voor haar zijn. Beantwoord haar vragen, jij bent immers ook zwanger geweest en hebt kinderen.

Natuurlijk zie je als moeder veel beren op de weg en misschien ben je bang veel te moeten bijspringen. Als je daar geen zin in hebt is je dat goed recht, geef het eerlijk aan en overleg over de mogelijkheden die er wel zijn (met andere bv). Het is helemaal geen probleem om het ergens niet mee eens te zijn of om iets niet te willen maar houd het wel bespreekbaar.
Bedenk dat er voor jullie als grootouders vooral veel mooie momenten wachten, ts heeft in eerste instantie alle narigheid.

**Geplaatst**: 17-01-13 12:47

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 17-01-13 12:47

Om dan ook maar even mijn duit in het zakje te doen richting mams;

Ik snap enorm goed dat je je dochter anders gunt dan dit. Een stabiel leven met een leuke vent en dan daar na een tijdje eventueel kinderen mee.

Maar toch, ze is 28 en ik ga er vanuit dat jullie haar ook hebben opgevoed tot een zelfstandige vrouw. Heb nu dan vertrouwen in jullie eigen opvoeding en haar volwassenheid dat ze dit kan

**Geplaatst**: 17-01-13 12:48

Geplaatst: 17-01-13 12:48

Er zie een aantal reacties voorbijkomen die er vanuit gaan dat zo'n kliniek voor een abortus zal pleiten. Maar dat is niet het geval hoor. Sterker nog ze hebben een gesprek met je om zeker te weten dat dit is wat je wilt en ze raden je aan dat als je twijfelt om er nog over na te denken.

En de aanval die ik hier richting de moeder zie is ook niet eerlijk. De ouders mogen een mening hebben toch. En ze hebben ook het recht om geschrokken te zijn. Jullie kennen die mensen helemaal niet en weten ook niet hoe ze zich uiten.
En ja mischien draaien ze wel bij als er een keuze is gemaakt en ze aan het idee hebben kunnen wennen.Maar ik begrijp heel goed dat TS waarde hecht aan de mening van dr ouders...voormij zou dit ook een belangrijk punt zijn. Want jekunt wel zeggen dat het de keuze van TS is en niet die van haar omgeving, maar zeker in dit soort situaties heb je wel steun nodig van je omgeving, dus is hun mening wel degelijk een belangrijke factor.

TS sterkte met je beslissing!

**Geplaatst**: 17-01-13 12:51

Geplaatst: 17-01-13 12:51

Ik lees nu uit heel veel reacties dat het lijkt alsof TS het kindje gaat houden, gezien de reacties naar 'mams'. Maar wellicht is dat helemaal niet haar uiteindelijke keuze. TS, goed dat je nu bewust nog niet vandaag de beslissing maakt, maar dat je er voor je gevoel al wel uit bent.

Ik wil je iig heel veel sterkte wensen met het maken van de definitieve keuze, want welke het ook zal zijn, het is geen gemakkelijke keuze.

**Geplaatst**: 17-01-13 12:53

Geplaatst: 17-01-13 12:53

Mijn bericht is absoluut geen aanval richting TS haar moeder, ik snap beide kanten heel erg goed. Wij hebben er thuis ook de nodige discussies over gehad. En mijn ouders hun mening heb ik ook zeker mee laten gelden.... Ik heb doorgezet zonder steun van thuis (nu gelukkig wel) en ben er achter af heel blij mee, maar had nu ook heel erg spijt van mijn beslissing kunnen hebben en er nog steeds echt alleen voor kunnen staan....

Dus in mijn ogen zitten aan beide keuzes haken en ogen....

Sterkte meis!

Het is en blijft lastig voor iedereen....

**Geplaatst**: 17-01-13 12:55

Geplaatst: 17-01-13 12:55

Bedankt voor de opheldering Blabla..ik wist niet hoe het werkte in zo'n kliniek..vond het alleen zo typisch dat er slecht een stipje te zien was..terwijl vriendin nr 1 waar ik eerder over vertelde (die een abortus heeft gehad) bij iets minder dan 7 weken haar eerste echo had en daar een compleet boontje met kloppend hartje te zien was. Nu veranderd een boontje in een week tijd ook enorm natuurlijk..

**Geplaatst**: 17-01-13 13:00

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 17-01-13 13:00

Ook bijzonder dat ze niet zulk goed apparatuur hebben als bij een verloskundige. Ik zou wel graag een duidelijke echo zien. Bij de zevende week is er absoluut meer te zien dan een stipje.

**Geplaatst**: 17-01-13 13:05

Geplaatst: 17-01-13 13:05

Blabla1980 schreef:
En de aanval die ik hier richting de moeder zie is ook niet eerlijk. De ouders mogen een mening hebben toch. En ze hebben ook het recht om geschrokken te zijn. Jullie kennen die mensen helemaal niet en weten ook niet hoe ze zich uiten.

Natuurlijk mogen ze een mening hebben maar het is niet de bedoeling dat ze die mening op zo'n manier uiten dat TS het gevoel heeft dat ze er alleen voor staat, letterlijk en figuurlijk.
En ik krijg het idee uit de berichten van ts, dat ze in haar keuze beinvloed wordt door haar omgeving, dus die zullen er vast niet helemaal neutraal in staan.

**Geplaatst**: 17-01-13 13:06

Geplaatst: 17-01-13 13:06

Ik respecteer elke keuze die TS kan maken; het is een ongelooflijk lastige situatie en ze moet zeker doen wat voor haarzelf het allerbeste is.

Ik ben alleen bang dat ze haar keuze om de verkeerde redenen maakt, en dat baart me best wel een beetje zorgen. Ik hoop dat dit niet het geval is

**Geplaatst**: 17-01-13 13:08

Geplaatst: 17-01-13 13:08

Sterkte en wijsheid toegewenst!! :(:)

**Geplaatst**: 17-01-13 13:14

Geplaatst: 17-01-13 13:14

anneliesdj schreef:
Blabla1980 schreef:
En de aanval die ik hier richting de moeder zie is ook niet eerlijk. De ouders mogen een mening hebben toch. En ze hebben ook het recht om geschrokken te zijn. Jullie kennen die mensen helemaal niet en weten ook niet hoe ze zich uiten.

Natuurlijk mogen ze een mening hebben maar het is niet de bedoeling dat ze die mening op zo'n manier uiten dat TS het gevoel heeft dat ze er alleen voor staat, letterlijk en figuurlijk.
En ik krijg het idee uit de berichten van ts, dat ze in haar keuze beinvloed wordt door haar omgeving, dus die zullen er vast niet helemaal neutraal in staan.

Precies. Advies geven i goed, maar je kan niemand dwingen in een keuze door te dreigen met "onterven" of er niet voor je gaan zijn als jij toch voor het andere wil gaan...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-01-13 13:16

Geplaatst door de TopicStarter : 17-01-13 13:16

Wow, hoe MIJN probleem nu ineens een familiedrama geworden lijkt te zijn.
Zojuist bericht dat ik het verder alleen (of zonder familie) zal oplossen. Jeetje, die had ik even niet aan zien komen. Ik ben tot de grond toe afgebrand door mijn zus. Ze sprak voor de familie.

Ze zullen hier inderdaad andere apparatuur hebben dan bij een verloskundige. Op een pretecho wil je zoveel mogelijk zien. Hier zullen ze voornamelijk het hoognodige willen zien, wat nodig is om de duur te bepalen. Ik weet niet zeker of ze hierop geen hartje kunnen zien, of dat het voor mij te vroeg was, ook niet gevraagd.

UItvergroten zoals bij de echo kunnen ze niet, het is dus (zoals ik het heb begrepen) werkelijk grote.

**Geplaatst**: 17-01-13 13:19

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 17-01-13 13:19

Jeetje, dat is wel heel heftig TS! Dat kon je er nog wel even bij gebruiken, bah!
Heel veel sterkte met alles en het nemen van een beslissing.

**Geplaatst**: 17-01-13 13:19

Geplaatst: 17-01-13 13:19

Jeetje TS dat meen je niet?? :(:)

Wat ontzettend hard dat ze je op deze manier proberen in je keuze te beïnvloeden! Daar heb ik geen goed woord voor over

Laat ik dan bij deze zeggen; geen idee waar je woont en of dat bij mij in de buurt is maar mocht je het besluiten te houden en je kan hulp gebruiken dan bied ik het bij deze aan voor zover ik het bieden kan.

Vreemd dat ze niet konden inzoomen zeg... hoe kunnen ze dan daadwerkelijk de 'leeftijd' inschatten? Ik heb net als een aantal anderen daar twijfels bij.

**Geplaatst**: 17-01-13 13:20

Geplaatst: 17-01-13 13:20

Tjonge TS, dat ook nog erbij....neem de juiste beslissing, de beslissing die voor jou de beste is!!
Mocht je de keuze maken om het kindje te houden, dan draait de familie heus wel bij als ze hierom "boos" zijn.
Maak je de keuze om de zwangerschap te beeindigen en ze zijn daarom "boos"..draaien ze ook bij!
In emotionele toestand wordt vaak het verkeerde gezegd.
Heeel erg veel succes en sterkte!

**Geplaatst**: 17-01-13 13:21

Geplaatst: 17-01-13 13:21

TS? Je PB zal wel vol zitten, maar ik stuur je even mijn mailadres...

Hou je taai!

**Geplaatst**: 17-01-13 13:24

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 17-01-13 13:24

Poeh... wat heftig! Heel jammer dat je familie niet gewoon onvoorwaardelijk achter je kan staan.. Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 17-01-13 13:29

Geplaatst: 17-01-13 13:29

Wat naar voor je TS!
Maar.... het bevestigd ook dat je zélf de keuze moet maken!
Het is jouw leven en jouw toekomst.
Sterkte!

**Geplaatst**: 17-01-13 13:30

Geplaatst: 17-01-13 13:30

ano28 schreef:
Wow, hoe MIJN probleem nu ineens een familiedrama geworden lijkt te zijn.
Zojuist bericht dat ik het verder alleen (of zonder familie) zal oplossen. Jeetje, die had ik even niet aan zien komen. Ik ben tot de grond toe afgebrand door mijn zus. Ze sprak voor de familie.

Jeetje wat een ontzettend vreemde reactie van je familie.... Als jou familie al op deze manier reageert, (er vanuit gaande dat er behalve de zwangerschap geen narigheden aan vooraf zijn gegaan) zou ik als ik jou was het advies van jou familie niet eens willen.

Nomineer dit bericht ×