Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-11-12 12:48

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst: 09-11-12 12:48

Fijn dat je langzaam de dingen weer kan oppakken Sundral. Maar ik snap je gevoel van 'stil staan' wel. Ik mag ook niet klagen over mijn herstel, maar nu lijkt het alsof ik niet verder kom. Je moet maar rustig aan blijven doen he.. en als je dan een dagje teveel hebt gedaan, krijg je dat de volgende dag hard terug! Knap dat je weer wat lessen op school gaat volgen, erg veel succes meid! Hopelijk ga je het gewoon halen dit jaar!!

**Geplaatst**: 09-11-12 13:09

Geplaatst: 09-11-12 13:09

Ik reed een paard van iemand anders maar dat paard was gratis weggegeven omdat hij 'onhandelbaar' was. Het paard was in de omgang echt ontzettend lief, altijd lekker knuffelen en hij genoot er altijd van als je hem aan het poetsen was of hem aandacht gaf. Toen ik voor de eerste keer op hem ging rijden was hij hartstikke braaf, niks aan de hand. Een week daarna heb ik met hem gesprongen en hij sprong alles en deed totaal geen rare dingen. Weer een week later ging ik een buitenrit maken een ander meisje op een pony ging in galop en dat paard waar ik op reed werd nogal heet, hij begon een beetje te stuiteren dus ik probeerde hem rustig te krijgen door rustig te draven. ineens draaide hij om steigerde en ging er keihard vandoor. Toen hij weer gekalmeerd was, gingen we 2 keer opnieuw hetzelfde doen weer terug en in een rustig galopje weer terug. Daarna was hij weer braaf. De dag daarna ging ik op hem rijden en toen ik wou aandraven begon hij rare bewegingen te maken. Ik heb er geen aandacht aangegeven en negeerde het gewoon. Na 20 minuutjes steigerde hij ineens terwijl hij braaf was en we gewoon op de lange zijde aan het draven waren. Ik reed weer verder en toen deed hij het weer tot 3 keer toe. Daarna ging hij 3 keer achter mekaar aan steigeren. Van de eigenaars moest ik het paard een tik geven met de zweep op zn hals. Toen ik dat deed was het klaar. Na 5 minuten ging hij ineens in staking vanuit het niets. Hij steigerde en gooide zichzelf met mij erop achterover. Het paard lag boven op mij en het zadel drukte in mn buik. Het paard sprong direct weer omhoog maar bleef gewoon bij mij staan. De eigenaars kwamen eraan, een pakte het paard en de andere vroeg mij of ik pijn had etc. Mijn rug, been en buik deden ontzettend pijn maar ik moest en zou er weer op gaan. Ik stapte erop heb 5 minuutjes gestapt, gedraafd en gegaloppeerd en er was niks aan de hand. Ben eraf getilt want kon er niet meer zelf afkomen. Ik heb het paard gewoon zelf afgezadeld, geborsteld en eten gegeven. Heb hem ook gewoon net als anders behandeld en hij was ook gewoon ontspannen. Daarna heb ik nog 1 keer op het paard gezeten, ik vertrouwde hem nog steeds ondanks alles, maar de eigenaars vertrouwde hem niet meer. Ze hebben hem verkocht maar ik weet niet waarheen.

Nu ik jouw verhaal gelezen heb besef ik pas hoeveel geluk ik heb gehad. Ik had alleen een zwaar gekneusde rug en een gekneusd been maar soms heb ik nog steeds weer die rugpijn of die buikpijn.

Ik wens je heel veel beterschap!

**Geplaatst**: 09-11-12 13:13

Geplaatst: 09-11-12 13:13

Lijkt me ook lastig om ervoor te zorgen dat je niet teveel doet, dan krijg je inderdaad al snel het idee dat je stil staat. Toen ik eerder dit jaar zelf een blessure had, had ik dat in ieder geval wel. Ik wilde zooo veel, ik was vaak eigenwijs en deed daarom soms ook heel veel, maar achteraf zat ik dan toch wel weer met veel pijn thuis. Blijft moeilijk om daar een goede balans in te vinden.
Wel goed om te horen dat je je rust wat meer gevonden lijkt te hebben, dat is ook al een hele stap vooruit! En als je weer wat lessen op school kunt volgen ben je ook weer een beetje nuttig bezig, dat zal ook wel weer een goed gevoel geven.
Hoe is het nu eigenlijk met je paard? Een paar weken geleden zei je dat je hem wilde verkopen. Is dat nog steeds de bedoeling?

**Geplaatst**: 09-11-12 14:06

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst: 09-11-12 14:06

xlszjuh95, je hebt inderdaad geluk gehad... bij mij was het echt puur ongeluk, mijn paardje is vaak heel lief, maar hij maakte een keer een gekke sprong waar ik niet op voorbereid was en ik kwam gewoon heel ongelukkig terecht...

Ik heb gisteravond een overzichtje gemaakt van afgelopen jaar (inclusief mijn nare val)
[EJL-ITP] 2012, begint met een lach, eindigt met een traan

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-11-12 15:33

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst door de TopicStarter : 09-11-12 15:33

Marleentje: Ja het is inderdaad erg moeilijk om een balans te vinden, vooral omdat ik echt bij alles wat ik doe sowieso pijn heb dus ja tot hoe ver ga je dan.. Mijn paard staat op dit moment te koop. Met veel pijn en moeite heb ik er even op gezeten, en dat was voor mij een extra bevestiging dat ik er voorlopig echt even mee wil stoppen.

**Geplaatst**: 09-11-12 15:53

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst: 09-11-12 15:53

Goede beslissing om je paard te verkopen, mede ook door de argumenten die je eerder al gaf om hem te verkopen, ook al is het wel een hele moeilijke beslissing! Nu eerst even alle aandacht naar je eigen herstel.

Ik had ook altijd pijn, maar op een gegeven moment ben je dat zo zat! Ik had op een gegeven moment zo iets van... pijn heb ik toch wel, ik ga toch lekker dingen doen die ik graag wil doen. Maar ja, na afloop komt de pijn drie keer zo hard terug en baal je weer dat je toch weer te ver bent gegaan.

Mooi overzicht Evaaa! Op naar 2013, op naar een beter jaar.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-11-12 21:36

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst door de TopicStarter : 16-11-12 21:36

Ik vind het ook een verstandig besluit wat betreft m'n peerd. Vandaag is het al weer 13 weken geleden, time flies! Ik ben gesloopt van de hele week en heb nu ook ontzettend veel pijn. Iedere dag weer 1,5 u naar school valt me vies tegen. Maar lekker op tijd naar bed straks. Idd niet slim Marleentje om dan door de pijn heen te gaan als het ware. Mij is gezegd dat ik m'n rug niet mag voelen maar ik voel hem continu dus ja. Ik neem zo maar weer wat pijnstillers want de pijn begint nu echt vervelend te worden. Fijn weekend allemaal.

**Geplaatst**: 17-11-12 10:29

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst: 17-11-12 10:29

vervelend dat je nu nog steeds zoveel last hebt. Fijn weekend! Hoop dat jij er ook een beetje van kunt genieten.

**Geplaatst**: 26-11-12 14:42

Geplaatst: 26-11-12 14:42

Wat een bekende verhalen lees ik hier *helaas*.

Hoe gaat het nu met jullie Y;(

?

Zelf ben ik 2,5 week geleden in het ziekenhuis beland na een ongelukkige val van een paard. Reed het (jonge) paard bij. Zelf 10 jaar lang een paard gehad maar helaas poosje geleden in laten slapen. Besloten om zelf geen nieuw paard te kopen i.v.m. toekomst (huis, reizen etc.). Dit aanbod gekregen, super lief dier maar ohz wel sensibel. Na een aantal goede ritjes helaas toch een keer gevallen. Tijdens het neerkomen op de grond meteen pijn in mijn wervelkolom onderaan. Vader gebeld want kon onmogelijk zelf terug rijden met de auto. Wilde langs het ziekenhuis omdat ik niet meer kon bukken en zitten :Y)

. Wij naar het ziekenhuis toe.. Daar bijna flauw gevallen (zat ong.1,5 uur tussen ongeval en eerste hulp).

Via de huisartsenpost naar de eerste hulp want werd een code geel

. Uiteindelijk een foto gemaakt en toen moest ik plat blijven liggen! Van de L2 een stuk afgebroken en ietsjes gekanteld. Ik werd opgenomen en de dag daarna kreeg ik een scan omdat niet duidelijk was of de breuk stabiel was. Ik heb alleen paracetamol gehad.. ik trok het niet meer dat plat liggen dat deed zo'n zeer. Ik werd echt helemaal gek. Uiteindelijk een slaappil gehad die vrij weinig uithaalde -O-

.

Ik zou tot maandag in het ZH moeten blijven maar was een lastige patiënt dus na lang zeuren mocht ik naar huis. Heb de maandag daarna een gipskorset gekregen... verschrikkelijk. Na 3 weken mag ik het eraf laten halen en even douchen daarna nieuw gips voor nog eens 3 weken. Ik ben al begonnen met fysio. Slik geen pijnstillers meer. Word nu homeopatisch behandeld. Ik kan redelijke afstanden lopen en paar uur zitten.

Moet eerlijk toegeven dat ik de eerste week ook bang was voor verlamming. Bah dat je gewoon checkt of je benen het nog wel doen.... zijn geen woorden voor

En dan die afhankelijkheid... kan zelf nog steeds mijn haren niet wassen. Heb de eerste week hulp nodig gehad bij het aankleden en wassen. Nu word ik steeds mobieler gelukkig en kan ik een heleboel weer zelf doen. 1 dag voor kerst moet ik terug komen en dan mag hopelijk mijn gips eraf 8-)

.

De paardensport zeg ik denk ik vaarwel. Heb veel -heel veel...- geluk gehad net als de andere hier in het topic denk ik.
Stel dat ik weer val en mijn rug is wel dusdanig beschadigd dat ik een dwarslaesie heb. Die afhankelijkheid en de gedachte aan wat ik mijn ouders aan doe

Vooralsnog is dat het paardrijden mij niet (meer) waard. Als mijn merrie nog had geleefd was ik er op geklommen dat beestje was, en ik begin het steeds meer te beseffen, goud waard.

Ik heb dit topic met veel belangstelling gelezen en ik hoop dat jullie er allemaal goed bovenop komen! Heb er lang over nagedacht maar wilde toch mijn ervaring delen en besef nu dat het een lang verhaal is geworden *sorry* }:0

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-11-12 16:38

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst door de TopicStarter : 26-11-12 16:38

Jeetje Esther, hartstikke gek dat je geen ambu hebt laten komen!! Maar gjeez, wat doe jij snel fysio en geen pijnstillers?? Respect. Ik heb 6 weken vol op morfine geleefd en slik nu ( heb helaas een terugval ) diclo, diazepam en paracetemol. Ik herken je angst van verlamming en de kans om opnieuw van een paard te vallen heel erg. Mijn paard wordt woensdag gekeurd en als ie goed is vertrekt die naar Noorwegen. Ondanks dat hij echt dood braaf is wil ik gewoon geen risico meer lopen.

Hoe lang moet jij revalideren zeiden ze? Ben echt verbaasd dat jij zo snel fysio doet. Dat afhankelijk zijn is echt rot he. Ik durfde ook pas na een week of 8 weer zelf te gaan staan in de douche.

Ik heb helaas een terugval en zat er vorige week ff helemaal doorheen, ik word zo gestoord van mezelf. Ik hoef maar een ambu te zien of te horen met gillende sirenes en ik krijg het doods benauwd.

Vorige week heb ik dus rugtesten gehad en ik ben heel erg geschrokken van mijn eigen lijf. Iemand prikte een vinger in mijn rug, net als iemand op je schouder tikt zeg maar, en mijn lijf reageerde zo snel en heftig dat het gebeurde voordat ik het zelf door had, heel apart. Mijn rug reageert dus overdreven extreem op prikkels. Sinds die test ook meer pijn en nu masseert de fysio ook een beetje, wat nog veel meeeer pijn doet. Het zijn spieren, maar ook mijn wervels doen pijn. Mijn moeder had het er al over om een eerdere controle aan te vragen.

Wat mij ook ontzettend tegen valt is de vermoeidheid. Ik ga nu iedere dag 1,5 u naar school en als ik thuis kom val ik direct in slaap en wordt ik pas na 3 uur weer wakker. Echt zo balen gewoon.

Heel veel sterkte Esther en als je wil kletsen of vragen hebt roep je maar!

**Geplaatst**: 26-11-12 18:05

Geplaatst: 26-11-12 18:05

Jouw letsel is natuurlijk ook wel veel erger dan dat van mij he!! De manier waarop het ontstaan is natuurlijk ook. Je hebt een aardig gewicht bovenop je gehad dus jij zult veel meer kneuzingen van binnen hebben dan ik :(:)

. Wel jammer van je paard.. als dit niet gebeurd was dan was je er gewoon verder mee gegaan en wie weet wat voor mooie toekomst jullie samen gehad zouden hebben. Het is geen makkelijke keus! Het zijn allemaal stappen die je in dit genezingsproces door (moet) maken. Hoe moeilijk en verdrietig dat ook is. Ik merk het ook aan mezelf. Je lichaam én geest (oeii.. klinkt zweverig) moeten genezen. Door een trauma (zo noem ik het maar even) kunnen mensen veranderen en ook daar gaat tijd overheen. Als je een slecht gevoel hebt over je herstel en je naar jouw idee nog te veel pijn ervaart, kun je beter er een (andere) arts naar laten kijken. Je voelt het zelf het beste aan namelijk

Het paard waar ik op zat was vanuit stilstand / stap gaan bokken (net 40 meter gestapt ofzo) en ik belandde in tegenover gestelde richting een beetje op mijn onderrug / billen en voor mijn gevoel een beetje op mijn zij gedraaid.

Toen ik die zaterdag eenmaal thuis was zat ik aan de paracetamol en diclofenac maar wilde daar snel vanaf. Dus na een halve week gebruikte ik alleen nog 's avonds diclofenac om zeker te weten dat ik goed zou slapen (gebrek aan slaap is ook killing voor je herstel

) en ben ik o.a. aan de arnica druppels gegaan.

Ik heb geen ambu laten komen omdat ik nog wel kon opstaan en lopen geen pijn deed. Ik kon dus alleen niets meer van de grond pakken of zitten (hoe ik in de auto ben gekomen is me nog steeds een raadsel?). Ik wist wel dat er iets niet lekker zat. Ik dacht aan een kneuzing i.c.m. een gescheurde spier oid. In het ziekenhuis wel op mijn kop gekregen want had idd op een plank met kraag afgevoerd moeten worden.

Fysio draait nu voornamelijk om het aanspannen van spieren. Ik moet dan op mijn rug liggen en mijn duimen op mijn spieren drukken (beetje bij je heup zeg maar) en dan in 8 sec. de spanning opbouwen (aantal x herhalen) of op mijn rug liggen met knieen omhoog. Spieren zo hard mogelijk aanspannen en dit ook houden als ik mijn been iets beweeg (aantal x herhalen) echt heel zwaar en ik moet goed concentreren. Op deze manier moeten de spieren sterker worden zodat ik straks al een voorsprong heb. Er zullen wel wat kleine oefeningen bij komen naar mate het herstel goed blijft gaan.

**Geplaatst**: 27-11-12 12:47

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst: 27-11-12 12:47

Ah Esther, nog een lotgenoot, wat vervelend! Sterkte zeg! Ik heb ook 7 weken (zonder stop om even te douchen helaas) gipskorset gehad. Geen pretje he? Vooral het slapen, grrr knel knel hard hard!

Sundral, balen van je terugval... :(:)

ik denk bij elke ambulance ook nog wel terug aan het ongeluk. Hoop niet voor je dat je er erg angstig van word.. ik had laatst voor het eerst 2 nachten achter elkaar soort nachtmerrie over het ongeluk, heb jij dat ook wel eens? En ik snap je vermoeidheid, heb ik ook nog steeds heel erg! Ik doe ook echt nog niet veel op een dag, maar kan elke nacht wel 10uur slapen.. en als ik niet op zou staan, kan ik zo weer verder slapen.. gek he?

Gister had ik weer controle in het ziekenhuis. Het zag er goed uit, een wervel die iets gezakt was na de val, is niet verder gezakt. Je zag mooi op de CT scan dat het bot van mijn wervels weer aan elkaar het groeien zijn, woeii! Ik mag mijn afneembaar korset (die ik ook 6 weken strikt overdag om moest) afbouwen en spieren en conditie gaan opbouwen

Eindelijk het gevoel dat ik zelf een beetje invloed kan uitoefenen op mijn herstel!! Vanmiddag voor het eerst zwemmen!
Is positief nieuws dus!! Maar merk nu al gelijk op dag 1 dat ik mn korset echt wel ga missen in het begin hoor, nu moet mijn lichaam het allemaal zelf gaan doen.. dus word weer even een periode doorzetten...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-11-12 13:12

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst door de TopicStarter : 27-11-12 13:12

Woeiiii goed nieuws Eva, gefeliciteerd!! Ga je bij een revalidatiecentrum zwemmen? Ik vind dat zoooo heerlijk he. De eerste paar keren zal je rug heel raar aanvoelen en ook pijnlijk, maar dat is na een paar weken al wel weer minder. Beter dat je zelf een beetje kan bepalen wanneer je je korset om/af doet. Kan me voorstellen dat het even wennen is maar zoals je zelf al zegt, daar moet je denk ik idd even doorheen.. Ik heb niet echt nachtmerries, wel had ik drie weken na het ongeluk ofzo gedroomd dat ik alweer had gereden

. Maar het spookt wel meerdere keren per dag door m'n hoofd, dan zie ik dat paard gewoon op me vallen. Echt bizar maar ja haha kan er ook niet zo veel aan doen. Succes vanmiddag met zwemmen!!

Esther: grappig dan he hoe het revalideren per persoon kan verschillen. Heb jij ook veel pijn of valt dat wel mee? En hoe vaak in de week heb je fysio? En wat zijn arnica druppels?

**Geplaatst**: 27-11-12 13:40

Geplaatst: 27-11-12 13:40

Eva, dat is geweldig nieuws! Foto's zijn toch altijd spannend

En lekker afbouwen nu :))

Nouja dat gaat ook niet zonder slag of stoot denk ik maar uiteindelijk ga je zo langzaam aan toch de goede kant op!

Zwemmen lijkt me ook heerlijk! Mijn tante heeft toen ook gezwommen voor haar revalidatie en gaat nog regelmatig. Zij heeft er veel aan gehad (been ernstig verbrijzeld tijdens een ski ongeluk lang geleden). Ben benieuwd hoe het jou bevalt Eva.. misschien is het ook wel een goed idee voor mij.

Ik ben direct bij thuiskomst aan de druppeltjes gegaan:

Arnica D6: http://www.efarma.nl/pages/iteminfo.asp ... foType=OML

Nu gebruik ik alleen nog Symphytum (smeerwortel). Zit ook in veel spiergels e.d.
http://gezondheidsweb.blogspot.nl/2009/ ... hytum.html

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-11-12 13:12

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst door de TopicStarter : 28-11-12 13:12

Eva: hoe ging het zwemmen?? Moe nu zeker?

Ik ben met m'n paard onderweg naar de kliniek voor de keuring.. Duimen jullie voor mij?

**Geplaatst**: 28-11-12 13:50

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst: 28-11-12 13:50

*duimt voor je*
jammer dat hij weg gaat, maar je hebt wel een verstandige keuze gemaakt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-11-12 16:05

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst door de TopicStarter : 28-11-12 16:05

M'n poownie is goed gekeurd $*\o/*$

**Geplaatst**: 28-11-12 16:24

Geplaatst: 28-11-12 16:24

Je paard heeft dus een lange reis voor de boeg! Wel snel gegaan de verkoop.. geloof ik. Wanneer moet je afscheid.nemen?

Ben nu moe... belangrijke bespreking gehad op het werk en afscheid van een collega. Moet eerlijk toegeven dat het meer energie heeft gekost dan gedacht. Draai mijn hand niet om voor een 12 uur durende werkdag en daarna nog sporten of paard. Bah wat valt dit tegen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-11-12 16:28

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst door de TopicStarter : 28-11-12 16:28

Ik ken het gevoel Esther! Ik ben nu ook echt he-le-maal kapot en gesloopt. Duik zo direct mijn bed in! Verkoop is idd wel vlot gegaan. Ik mail zo eerst de foto's door naar de mensen en daarna zal ik wel horen van hoe/wat/wanneer..

**Geplaatst**: 30-11-12 12:53

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst: 30-11-12 12:53

Sundral, fijn dat je paardje is goedgekeurd!!

Zwemmen ging goed en was leuk

, maar inderdaad daarna erg moe! Ineens moet mijn bovenlichaam weer zelf aan de slag, dus dat zal nog wel even afzien en wennen zijn

**Geplaatst**: 30-11-12 15:48

Geplaatst: 30-11-12 15:48

Zwem je in een warm bad Eva? Daar kan je ook nog lekker rozig van worden haha. Hoe voelde jij je de volgende dag?

Hebben jullie ook last van een een warm en tintelend gevoel na het bewegen? Ik moet nu rondjes draaien met mijn knieeen als ik op mijn rug lig. Om 's ochtends de stijdheid weg te krijgen. Hierdoor gaat er meer bloed gaat stromen rondom mijn rugwervels. Heel apart gevoel.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-11-12 17:19

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst door de TopicStarter : 30-11-12 17:19

Goedzo Eva!!

Ik zwem wel in een warm en verhoogd bad, 33 graden :-)

)). Ik heb voor maandag een afspraak bij de dokter gemaakt... Wil scans laten maken.

Esther: nee dat tintelende gevoel heb ik niet, ik heb wel een beknelde zenuw en daardoor een dove plek op m'n bovenbeen. Ook heel akelig gevoel en soms erg pijnlijk. Ik heb wel na het rondje lopen s'avonds dat m'n benen warm zijn en tintelen maar dat komt denk ik omdat m'n bloed dan sneller stroomt :p

**Geplaatst**: 03-12-12 22:22

Geplaatst: 03-12-12 22:22

En Sundral... is je paardje nu al echt weg?

Morgen moet ik 's ochtends vroeg in het ziekenhuis zijn. Dan mag ik eventjes douchen... Ohh dat lijkt me heerlijk

En nieuw gips. Zal in het begin wel wat strak zitten maar voordeel is ook dat ik kan vragen of ze het e.e.a. aan kunnen passen. Misschien doen ze dat wel :Y)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-12-12 22:35

Re: Schrik van mijn leven... Ervaringen?

Geplaatst door de TopicStarter : 03-12-12 22:35

Ik ben bezig het transport te regelen, er komt heel wat bij kijken als ze naar het buitenland gaan. Ik hoop dat als alles soepeltjes verloopt dat hij volgende week ergens vertrekt. Dus hij is er nog ff :-)

.

Ik kom net onder de douche vandaan, kan me voorstellen dat jij uitkijkt naar je douche!! Ga je morgen weer op de foto??

Ik ben vanochtend bij de dokter geweest. Man man ben er zo klaar mee maar ik blijf waarschijnlijk rugpijn houden en hij heeft me geadviseerd om weer 8 paracetemol te gaan slikken per dag, zodat ik de ergste pijn wat voor ben. Daarnaast is de pees in mijn knie ( waar ik 8 weken voor die tijd aan was geopereerd beschadigd waardoor ik dus veel last heb van die knie, ook dit zal waarschijnlijk zo blijven.

Mijn bovenbeen is ook nog steeds doof en soms vreselijke pijnsteken, echt balen allemaal.

Heel veel succes morgen Esther, laat je even weten hoe het ging??

**Geplaatst**: 04-12-12 11:14

Geplaatst: 04-12-12 11:14

Pff.... je moet echt voor jezelf opkomen bij doktoren hoor! Heb jammer genoeg voor meer dingen een diversiteit aan artsen gehad. Ondertussen ben ik een lastige patiënt maar wordt er wel verder gekeken dan alleen hun eigen tunneltje. Slik je maagbeschermers? Is wel beter om dat te doen namelijk. Moeilijke periode hoor maar geef echt niet op! Ik heb vroegere wel eens te horen gekregen dat ik als ik.pijn had en naar school wilde ik maar in een rolstoel moest gaan zitten

. We zijn verder gegaan, andere artsen etc. en die rolstoel is nooit nodig geweest en leef nu een net zo normaal als ieder ander.

Ik heb heerlijk gedouched vandaag! Ben wel een stuk slanker geworden door dat korset. Veel spieren zijn foetsie. Kan het iedereen aanraden die plaatselijk wil afvallen

. De rest moet je maar voor lief nemen haha.

Daarna nieuw gips gekregen. Aantal dingen zijn aangepast. Nu is het minder lang en hoog en hebben ze de randjes iets anders.omgevouwen. Zit een stuk beter nu.

Afbeelding

En dat allemaal vanwege dit
Afbeelding

Nomineer dit bericht ×