Zwanger, en nu?

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
LindyH

Berichten: 11259
Geregistreerd: 02-07-05
Woonplaats: The Buckle of the Bible Belt

Re: Zwanger, en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 13:43

TS, mag ik vragen hoe oud je vriend is?

Ik heb vannacht nog even over je 'case' na liggen denken, en ik vind eigenlijk dat je je vriend helemaal geen kindje ontneemt. Dat was wel zo geweest als jullie samen tot de beslissing waren gekomen om kinderen te nemen, en als jij dan alsnog abortus laat plegen op het moment dat je zwanger bent. Maar dat was hier niet het geval.

Waar ik al eerder aan moest denken (en ik durf het bijna niet te zeggen)... Er zijn mannen die zo graag hun zaad willen verspreiden dat ze hun vrouw/vriendin expres zwanger maken ook als zij dat niet wil. In hun slaap bijvoorbeeld. Jij slikte dan wel de pil maar die heeft om één of andere reden niet gewerkt...

Ik wil niks insinueren, maar je gaat wel zulke dingen denken als een jongen zo heftig reageert en per se wil dat zijn 20-jarige vriendin (zo oud was je toch?) een kind krijgt. Vind ik gewoon heel raar. Tenzij je vriend 60 is en het binnenkort niet meer kan. :)

MarisdB
Berichten: 390
Geregistreerd: 03-04-07

Re: Zwanger, en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 13:50

Als je je opgelucht voelt heb je absoluut de juiste beslissing gemaakt.

juval

Berichten: 16512
Geregistreerd: 05-04-03
Woonplaats: Culemborg

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 13:50

ik denk dat het op de lange duur niet gaat werken als een van de twee een kinderwens heeft, en de andere niet.

Roosch

Berichten: 39231
Geregistreerd: 04-07-03
Woonplaats: Anywhere

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 13:51

Ik heb je topic stilletjes gevolgd en heb respect voor je beslissing, maar ik leef op dit moment voornamelijk heel erg met je vriend mee.
Ik heb ook het idee dat je zijn kant een beetje licht op neemt.

Veel sterkte de komende tijd.

LindyH, wat jij nu zegt schiet me een beetje in het verkeerde keelgat. Je zegt dat je niet insinueert maar dat is wel zo.
Het wezentje wat in TS groeide wás ook iets van hem, iets wat een kind had kunnen worden. Kan me voorstellen dat het voor hem lastig verkroppen is als je vriendin zoiets laat weghalen terwijl jij een kinderwens hebt.
En je opmerking over dat zaad verspreiden en vriendin 'snachts stiekem bezwangeren.. sorry, maar dat slaat nérgens op.

TS haar pil heeft niet gewerkt, ze is zwanger geworden, dat kan gebeuren. Maar om deze insinuaties te uiten over haar vriend..
Denk je eens in hoe die jongen zich moet voelen. Hij heeft een kinderwens en zijn vriendin raakt zwanger. Zij wil het kind niet houden en pleegt abortus, en hij moet machteloos toekijken.
Ik zou niet in zijn schoenen willen staan in ieder geval.

Yessy

Berichten: 23231
Geregistreerd: 16-02-03
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 13:51

TS geeft aan dat ze onzorgvuldig zijn geweest met anticonceptie, dus ik denk niet dat haar vriend haar daarnaast nog stiekem zwanger heeft zitten maken :)

Ik kan me heel goed voorstellen dat als je een kinderwens hebt, het ontzettend triest is als je zwangere vriendin het kindje laat weghalen, ook als het per ongeluk is gegaan. Abortus is voor niemand leuk, zelfs als je geen kinderen wilt, dus het is niet gek dat hij nu boos en verdrietig is.

Lottie84
Berichten: 8689
Geregistreerd: 17-11-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 13:54

Lindy heeft denk ik ietsje te lang wakker gelegen vannacht ;)

Roos, ben het helemaal met je eens!!!

juval schreef:
ik denk dat het op de lange duur niet gaat werken als een van de twee een kinderwens heeft, en de andere niet.

In sommige gevallen wel :j Maar ik zou zelf nooit met iemand willen zijn die geen kinderen wil(de).
Laatst bijgewerkt door Lottie84 op 14-04-12 13:55, in het totaal 1 keer bewerkt

Marocje
Berichten: 6714
Geregistreerd: 26-03-11
Woonplaats: Gelderland

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 14:15

Word er een beetje moe van dat het topic niet goed gelezen wordt.. En vooral dat er ronduit verkeerde dingen worden aangenomen..

Ts; zoals ik al twee keer eerder heb geschreven voor je de keus had gemaakt: ik heb echt respect voor je. Je hebt alles zorgvuldig overwogen, bent niet over 1 nacht ijs gegaan, hebt gekeken naar de belangen van anderen, je vriend, maar zelfs de opa en oma's..

Dat er hier mensen zijn die zeggen dat jij niet goed hebt geluisterd naar je vriend, of zijn gevoelens niet volledig erkent, ben ik het dus ook niet mee eens. Het was al duidelijk toen jullie nog niet zwanger waren, dat jij geen kinderwens had. Hij had toen al de keus om door te gaan met de relatie en dus kinderloos blijven, of hopen dat jij in die jaren je mening/gedachte bij zou stellen. Natuurlijk is hij nu gekwetst, doet het pijn, maar dit had hij ook van te voren kunnen weten.. Jij bent altijd duidelijk geweest, en toen het moment daar kwam, kreeg je wel even twijfels. Maar die twijfels was gewoon niet groot genoeg om ervoor te gaan..

Helaas zie ik op het schoolplein (heb zelf 3 kids) regelmatig moeders waarvan ik denk: dit kindje heb jij niet gewild. Heb verhalen gehoord van die moeders zelf, dat het een ongelukje was, maarja, weghalen doe je niet he? Alsof een kind daar blij mee is om dit te horen.. Er zijn zat kinderen die niet gepland waren, maar wel gewenst (achteraf?) en dat is toch wel heel anders dan wanneer een kind in zijn jonge jaren al te horen krijgt, dat hij eigelijk niet gewenst is..

Persoonlijk denk ik, afgaand op jouw berichten, dat áls jij dit kindje had laten komen, je er ook alles voor zou doen. Maar nu had je nog de keuze, en mi heb je echt een goede keuze gemaakt.

Als laatste: ik vind het zo cliché dat sommige zeggen: 'als je de verantwoording van safe seks niet kan nemen, moet je maar de verantwoording dragen..' Ik heb dat altijd zo raar gevonden. In elke situatie dus: als een stel dus hun verantwoording niet neemt, is de consequentie een kind? Hoe moet dat gaan met dat kindje dan? Dat is wel ff héél wat meer verantwoording... (Maar dit hoort al in het andere topic, bedenk ik me nu..)

Veel succes morgen TS, dan zal het echt definitief voelen..

LindyH

Berichten: 11259
Geregistreerd: 02-07-05
Woonplaats: The Buckle of the Bible Belt

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 14:30

Roosch schreef:
Ik heb je topic stilletjes gevolgd en heb respect voor je beslissing, maar ik leef op dit moment voornamelijk heel erg met je vriend mee.
Ik heb ook het idee dat je zijn kant een beetje licht op neemt.

Veel sterkte de komende tijd.

LindyH, wat jij nu zegt schiet me een beetje in het verkeerde keelgat. Je zegt dat je niet insinueert maar dat is wel zo.
Het wezentje wat in TS groeide wás ook iets van hem, iets wat een kind had kunnen worden. Kan me voorstellen dat het voor hem lastig verkroppen is als je vriendin zoiets laat weghalen terwijl jij een kinderwens hebt.
En je opmerking over dat zaad verspreiden en vriendin 'snachts stiekem bezwangeren.. sorry, maar dat slaat nérgens op.

TS haar pil heeft niet gewerkt, ze is zwanger geworden, dat kan gebeuren. Maar om deze insinuaties te uiten over haar vriend..
Denk je eens in hoe die jongen zich moet voelen. Hij heeft een kinderwens en zijn vriendin raakt zwanger. Zij wil het kind niet houden en pleegt abortus, en hij moet machteloos toekijken.
Ik zou niet in zijn schoenen willen staan in ieder geval.


Ja inderdaad, ik insinueer zeker iets, maar ik weet natuurlijk ook helemaal niet of het waar is. Maar wat ik wel weet is dat het voorkomt, en het schoot mij bij het lezen van dit topic al meerdere keren te binnen.

Ik kan zijn reactie eigenlijk helemaal niet begrijpen. Hoe kun je nou een door de moeder ongewest kind willen? Vind ik bijna misdadig ten op zichte van het kind. Dan denk je echt alleen maar aan jezelf. En dan ook nog de TS uitkafferen?

Ik neem aan dat hij begin 20 is en wist dat zijn vriendin (nog) geen kinderen wil. Ik neem ook aan dat ze nog niet zo heel lang een relatie hebben. Dan kan je kinderwens imo nog helemaal niet zo sterk zijn. En als dat wel zo is dan had hij eerder ballen moeten tonen en het uit moeten maken zodat hij nú ergens anders kinderen kon maken.

Als ze nou allebei een eind in de 30 waren, al 10 jaar een relatie hadden, getrouwd, koophuis, en in principe allebei een kinderwens, als TS dán abortus had laten plegen... ja, dan had ik de reactie kunnen begrijpen.

EDIT: Zo'n beetje wat Marocje zegt dus. :)

Roosch

Berichten: 39231
Geregistreerd: 04-07-03
Woonplaats: Anywhere

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 14:35

Ik meen gelezen te hebben dat vriend tegen de 30 is.
Hoe kun je nou een door de moeder ongewenst kind willen? Simpel. Omdat hij zelf wel graag een kind wil.

Draai het eens om. Moeder heeft kinderwens, vader niet.
Moeder heeft áltijd de doorslag, terwijl de vader kan roepen wat hij wil. Als de moeder het kind wel/niet wil houden, is zij degene die de doorslag geeft.
Vriend staat er bij en kijkt er naar, ook al is er nog zo lang over gesproken.

Ik vind het voor allebei een rottige situatie.

eekhoornerik

Berichten: 7264
Geregistreerd: 14-01-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 14:36

Ben het met Marocje eens.

Ik snap dat het voor jouw vriend heel erg moeilijk is, omdat hij wél een kinderwens heeft. Het is logisch dat hij nu heel erg verdrietig is en misschien ook wel heel erg boos over de keuze die jij gemaakt hebt.

Maar feit is wel dat jij binnen jullie relatie al duidelijk hebt gemaakt dat jij geen kinderwens hebt. Dat hebben jullie (zoals ik het opmaak uit jouw posts) diverse malen besproken. Het was hem dus bekend dat jij géén kinderen wilt, toch is hij bij jou gebleven en heeft de relatie hierom niet beeindigd. Misschien had hij gehoopt dat het over een aantal jaren wel zou komen bij jou, jij bent immers nog heel jong en hij is al wat ouder.

Daarnaast heb ik vroeger een paar jaar op een kindje gepast die dus 'een ongelukje was' en niet bepaald 'welkom'. En dat kreeg ze bijna dagelijks te horen...Nee dat is leuk voor zo'n kindje! Elke dag te horen krijgen dat je ongewenst was en eigenlijk niet geboren had mogen worden. Kind werd ook behoorlijk aan haar lot overgelaten. Ik met mijn 14 jaar had behoorlijk met dit kind te doen. Kind kreeg later ook behoorlijke gedragsproblemen, schreeuwde om aandacht (op een negatieve manier, dus veel vechten en onbehoorlijk gedrag vertonen).

Samiyah

Berichten: 5871
Geregistreerd: 18-02-05
Woonplaats: Groningen

Re: Zwanger, en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 14:47

Ik negeer de negatieve reacties, vind dit eerlijk gezegd ook absoluut niet de plek om t te bespreken maargoed. Bokt is een discussieforum dus dan kan je het verwachten helaas.

Ik denk echt dat je de juiste keuze gemaakt hebt TS, vind het een moedig besluit. Heb zelf iets soortgelijks meegemaakt, dus als je behoefte hebt om erover te praten staat mijn PB box voor je open. Sterkte. :)

pipo
Berichten: 8264
Geregistreerd: 25-03-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 15:23

Sophie_midas schreef:
Ik negeer de negatieve reacties, vind dit eerlijk gezegd ook absoluut niet de plek om t te bespreken maargoed. Bokt is een discussieforum dus dan kan je het verwachten helaas.

Ik denk echt dat je de juiste keuze gemaakt hebt TS, vind het een moedig besluit. Heb zelf iets soortgelijks meegemaakt, dus als je behoefte hebt om erover te praten staat mijn PB box voor je open. Sterkte. :)


Daar heeft Ts wat aan, mensen die in een zelfde situatie zitten/gezeten hebben. Wij als outsiders met ons reeds gevormde mening (al dan niet goedkeurend)kan wel aardig zijn, maar kunnen het ons niet voorstellen in wat voorn dubio je staat en wat de gevolgen zijn. Zelfs als die voor ieder mens anders zijn en anders ervaren worden.
Fijn aanbod van je Sophie-midas :j

different1
Berichten: 4102
Geregistreerd: 12-10-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 18:06

LindyH schreef:
Roosch schreef:
Ik heb je topic stilletjes gevolgd en heb respect voor je beslissing, maar ik leef op dit moment voornamelijk heel erg met je vriend mee.
Ik heb ook het idee dat je zijn kant een beetje licht op neemt.

Veel sterkte de komende tijd.

LindyH, wat jij nu zegt schiet me een beetje in het verkeerde keelgat. Je zegt dat je niet insinueert maar dat is wel zo.
Het wezentje wat in TS groeide wás ook iets van hem, iets wat een kind had kunnen worden. Kan me voorstellen dat het voor hem lastig verkroppen is als je vriendin zoiets laat weghalen terwijl jij een kinderwens hebt.
En je opmerking over dat zaad verspreiden en vriendin 'snachts stiekem bezwangeren.. sorry, maar dat slaat nérgens op.

TS haar pil heeft niet gewerkt, ze is zwanger geworden, dat kan gebeuren. Maar om deze insinuaties te uiten over haar vriend..
Denk je eens in hoe die jongen zich moet voelen. Hij heeft een kinderwens en zijn vriendin raakt zwanger. Zij wil het kind niet houden en pleegt abortus, en hij moet machteloos toekijken.
Ik zou niet in zijn schoenen willen staan in ieder geval.


Ja inderdaad, ik insinueer zeker iets, maar ik weet natuurlijk ook helemaal niet of het waar is. Maar wat ik wel weet is dat het voorkomt, en het schoot mij bij het lezen van dit topic al meerdere keren te binnen.

Ik kan zijn reactie eigenlijk helemaal niet begrijpen. Hoe kun je nou een door de moeder ongewest kind willen? Vind ik bijna misdadig ten op zichte van het kind. Dan denk je echt alleen maar aan jezelf. En dan ook nog de TS uitkafferen?

Ik neem aan dat hij begin 20 is en wist dat zijn vriendin (nog) geen kinderen wil. Ik neem ook aan dat ze nog niet zo heel lang een relatie hebben. Dan kan je kinderwens imo nog helemaal niet zo sterk zijn. En als dat wel zo is dan had hij eerder ballen moeten tonen en het uit moeten maken zodat hij nú ergens anders kinderen kon maken.

Als ze nou allebei een eind in de 30 waren, al 10 jaar een relatie hadden, getrouwd, koophuis, en in principe allebei een kinderwens, als TS dán abortus had laten plegen... ja, dan had ik de reactie kunnen begrijpen.

EDIT: Zo'n beetje wat Marocje zegt dus. :)


Misschien, als je het topic had gelezen heeft TS de "schuld" bij zichzelf gelegd, namelijk tijdelijk geen pil slikken en vervolgens een fout gemaakt toen de condooms op waren.
Ik kan me heel goed voorstellen dat de vriend van TS het moeilijker heeft dan zij hadden gedacht en verwacht.
Immers, de vriend heeft een kinderwens en ook al wist hij dat TS die (nog) niet heeft, het blijft toch in een hoekje van je hart aanwezig.
En als er zich dan een kans voordoet, een kans voor de vriend van TS om vader te worden, tja, dan snap ik dat het moeilijk is als er dan redelijk abrupt een einde aan die droom komt.
Wellicht had vriend van TS wel het idee of gevoel dat wanneer TS zwanger zou zijn, ze toch gevoelens tov het kind en de kinderwens zou krijgen.
Een mens mag toch hopen? En dromen?
Een man heeft in weze bijzonder weinig te vertellen in het hele krijgen-van-kinderen verhaal, een vrouw is altijd degene de de beslissing neemt het kind wel of niet te houden.
En uiteraard is er overleg geweest, maar daarom kan de teleurstelling nog wel aanwezig zijn.

Marocje
Berichten: 6714
Geregistreerd: 26-03-11
Woonplaats: Gelderland

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 18:20

svdijk schreef:
Misschien, als je het topic had gelezen heeft TS de "schuld" bij zichzelf gelegd, namelijk tijdelijk geen pil slikken en vervolgens een fout gemaakt toen de condooms op waren.
Ik kan me heel goed voorstellen dat de vriend van TS het moeilijker heeft dan zij hadden gedacht en verwacht.
Immers, de vriend heeft een kinderwens en ook al wist hij dat TS die (nog) niet heeft, het blijft toch in een hoekje van je hart aanwezig.
En als er zich dan een kans voordoet, een kans voor de vriend van TS om vader te worden, tja, dan snap ik dat het moeilijk is als er dan redelijk abrupt een einde aan die droom komt.
Wellicht had vriend van TS wel het idee of gevoel dat wanneer TS zwanger zou zijn, ze toch gevoelens tov het kind en de kinderwens zou krijgen.
Een mens mag toch hopen? En dromen?
Een man heeft in weze bijzonder weinig te vertellen in het hele krijgen-van-kinderen verhaal, een vrouw is altijd degene de de beslissing neemt het kind wel of niet te houden.
En uiteraard is er overleg geweest, maar daarom kan de teleurstelling nog wel aanwezig zijn.



Helemaal mee eens, kan het nooit zo goed verwoorden.. Maar ik zeg dus zeker niet hetzelfde als jij bedoelt LindyH :n

LindyH

Berichten: 11259
Geregistreerd: 02-07-05
Woonplaats: The Buckle of the Bible Belt

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 18:45

Misschien niet, maar dit stukje komt wel overeen.

Citaat:
Het was al duidelijk toen jullie nog niet zwanger waren, dat jij geen kinderwens had. Hij had toen al de keus om door te gaan met de relatie en dus kinderloos blijven, of hopen dat jij in die jaren je mening/gedachte bij zou stellen.

Situation
Berichten: 40
Geregistreerd: 06-04-12

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 14-04-12 18:56

Ik ben bijna 21, vriend bijna 27.
We hebben nu ruim 2jr een relatie, wonen samen in een 1gezinswoning en zitten financieel alles behalve beroerd.
Mijn vriend had inderdaad gehoopt dat ik het toch zou houden, want "je krijgt er wel gevoelens voor als het 9maanden in je heeft gezeten".
Nou, ik las gisteren een topic hier op bokt, van iemand die een kindje had en nu zo weinig tijd had voor haar paarden, snel even iets doen etc.
Ik ben iemand die moet kunnen doen wat ze wil doen, als ik daar zin in heb. Als ik nu naar amerika wil vliegen(even overdreven), moet ik dat gewoon kunnen anders voel ik me opgesloten en daar kan ik niet tegen.
En nee, mijn vriend heeft me niet stiekem zwanger gemaakt hihi :D

tammiebels

Berichten: 1034
Geregistreerd: 06-07-11

Re: Zwanger, en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-04-12 19:24

Tuurlijk, het is altijd zo dat je minder tijd hebt voor wat je eigenlijk wilt doen...en soms zelfs even helemaal geen tijd. Probeer nu al 2 maanden mn jonge paard op te pakken maar is verrekte lastig te regelen met drie kinderen die alle drie nog niet naar school gaan. Maar ik zou ze voor geen goud willen missen. Ook hier mijn man aardig ouder dan ik en wel bewust eerder dan ikzelf in de planning had voor kinderen gegaan (had wel de wens).
Ik vind het knap van je dat je de beslissing voor jezelf hebt genomen. Ik hoop ook dat alles dan ook goed komt tussen jullie maar je gaat er prima mee om en als je een goede relatie hebt komen jullie dit ook wel te boven. Succes!

Sammie

Berichten: 71592
Geregistreerd: 04-06-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-12 11:42

LindyH schreef:
Waar ik al eerder aan moest denken (en ik durf het bijna niet te zeggen)... Er zijn mannen die zo graag hun zaad willen verspreiden dat ze hun vrouw/vriendin expres zwanger maken ook als zij dat niet wil. In hun slaap bijvoorbeeld. Jij slikte dan wel de pil maar die heeft om één of andere reden niet gewerkt...
Serieus..? Niet 's nachts meer nadenken. Gewoon slapen.. Het is geen Law and Order SVU hier hoor :=

Lottie84
Berichten: 8689
Geregistreerd: 17-11-05

Re: Zwanger, en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-12 11:58

:=

Situation
Berichten: 40
Geregistreerd: 06-04-12

Re: Zwanger, en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 15-04-12 13:02

Zo, ik weet wel dat ik nooit meer voor de abortuspil ga. Ik heb liggen creperen van de pijn, op sommige momenten had ik mijn lichaam niet onder controle en zat tegelijk aan de diarree en aan't overgeven. En trillen, niet meer op mijn benen kunnen staan.
Alles is er nu uit, heb af en toe nog een lichte ongesteldheids kramp. Pfoe...

pipo
Berichten: 8264
Geregistreerd: 25-03-11

Re: Zwanger, en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-12 13:07

Heftig zeg. Wist niet dat het zo erg was. Nou beterschap.

Situation
Berichten: 40
Geregistreerd: 06-04-12

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 15-04-12 13:11

Nouja het verschilt per persoon, ik weet van mezelf dat ik erg gevoelig reageer op alle soorten medicijnen.
Voel me nu al stukken beter, heb zin om met dit heerlijke weer naar buiten te gaan, maar doe ik toch maar niet :)
Als dat trouwens weeen zijn die ik heb gevoeld... Respect voor alle moeders, vreselijk zeg %)

Lottie84
Berichten: 8689
Geregistreerd: 17-11-05

Re: Zwanger, en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-12 13:35

Is vast nog niks vergeleken bij een echte bevalling. Voel je nu nergens iets naar dat wat je bent verloren met de krampen?

Situation
Berichten: 40
Geregistreerd: 06-04-12

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 15-04-12 13:57

Of ik iets voel voor hetgene dat ik ben verloren?
Nee eigenlijk niet. Het voelt goed zo, ik heb het idee dat het kindje het begrijpt.
Maar, voordat we hier weer een hele discussie over krijgen :D dat is wat IK denk en voel.
Laatst bijgewerkt door Situation op 15-04-12 13:58, in het totaal 1 keer bewerkt

Samiyah

Berichten: 5871
Geregistreerd: 18-02-05
Woonplaats: Groningen

Re: Zwanger, en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-12 13:58

Vervelend dat je zo'n pijn hebt gehad :(:)