Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Kippesoep schreef:Ik heb ook een grote weerstand bij rollenspellen en sociale vaardigheidstrainingen. Dan gaan echt mijn hakken in het zand. Ik kán wel sociaal zijn, maar ik ben het niet... Of kan ik het eigenlijk toch ook niet?
Heel herkenbaar. De afgelopen jarenheb ik dat stukje koetjes-en-kalfjes wel geleerd, maar ik merk nog steeds dat ik daar moe van wordt. Met vrienden gezellig op stap en kleppen is geen probleem, idem met collega's. Maar naar een feestje waar ik weinig mensen ken, dat soort situaties vermijd ik liever, dan voel ik me helemaal niet op mijn gemak.Citaat:samengevat: Een lang en waarschijnlijk warrig stuk tekst om te vertellen dat ik eigenlijk alleen maar gesprekken kan voeren die volgens mij nut hebben.
Maar dat ik met mensen waarbij ik me goed voel wel kan kakelen en roddelen.
[/quote]Citaat:Nog een editje; ik denk echt altijd... mijn hersens gaan volgens mij nog eens over de kook. Ik denk honderd dingen tegelijk waardoor alles door elkaar gaat. Dat komt op andere mensen denk ik erg chaotisch over. Ik wilde dat ik een grote pauze of stop-knop had
phormicola schreef:Ik dacht: laten we pannenkoeken gaan bakken! Kunnen de raderen eens een keertje stilstaan! Zegt m'n man: "Yeah right, we're probably going to discuss how we can achieve perfect symmetry en equal thickness, not to mention finding out the perfect technique for pancake baking."
Lielle schreef:Ik vind het juist een uitdaging om mijn gelijk te krijgen, maar wel op een prettige manier. Zeker op het werk is dat wel heel handig
phormicola schreef:euhm, tja, zullen we dan naar dat andere topic gaan? Beetje banketstaaf eigenlijk.
Authentic schreef:Ik ben hoogbegaafd, ik zou er niet teveel speciaals van maken (dingen als aansluiten bij de mensa en naar een psych toe zou ik absoluut niet doen, dan heb je zo ongeveer garantie op een sociaal isolement). Maar mijn scholen hebben er vanaf het begin te weinig aan gedaan, de basisschool was absoluut niet uitdagend voor mij omdat ik meedeed met de rest van de klassen. Op de middelbare school is dit species zo gegaan en uiteindelijk ben ik dus gewend geraakt aan helemaal niks uitvoeren en toch dag in dag uit te horen krijgen wat voor een geweldige leerlinge je bent. Dus ik moest zelf maar oplossen dat ik uiteindelijk zo lui als een varken ben geworden. Ik ben nu nog niet echt heel goed in plannen en mezelf aanzetten tot het eerder uitvoeren van opdrachten, maar 't begint minder dramatisch te worden.
Remember schreef:Ik merk nu dat ik veel vrienden heb die toch wel een stukje ouder zijn dan ik en 'volwassener' dan m'n leeftijdsgenoten.
Lovely schreef:IMaatje31, voordat ik het wist, had ik graag gewoon willen zijn. Maar sinds ik weet waar sommige eigenaardigheden vandaan komen, niet meer.