Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-09-13 09:18

Geplaatst: 17-09-13 09:18

Dat het voor jou zo voelt wil nog niet zeggen dat ik het zo geschreven heb :)*

Die zwaaiende wijsvingers en verwijten die denk je er toch echt zelf bij Y;(

En het staat juist vol met tips, bemoediging en herkenning

Het staat je uiteraard vrij om te lezen / voelen wat je wilt

Maar het is wel zo sociaal om ook even de mogelijkheid te overwegen dat het gewoon goed bedoeld is.
Want dat is het.

En tja, eerlijk? Proberen het te vergeten (het woordje proberen is hier essentieel) is iets dat in de praktijk gewoon niet werkt.
Dan kun je zeggen: goedzo, probeer het te vergeten +:)+

Maar je biedt juist een helpende hand door te zeggen dat (uit eigen ervaring) proberen er niet aan te denken niet de oplossing is.
Als je echt bang bent dan lukt vergeten niet. Kansloos. Dat is toch sneu dat iemand zijn best doet met iets dat toch niet gaat werken? :(:)

Je zal er ècht doorheen moeten.

Als niemand dat zegt dan moet je dat eerst zelf ondervinden en ben je weer een tijd vol met angst verder, daar heeft toch ook niemand iets aan.

Het eind van het liedje gaat naar alle waarschijnlijkheid toch zijn dat iemand heel angstig is, probeert de gedachten te verzetten, probeert de angst te begraven door vanalles te ondernemen enzo....maar het blijft sluimeren en grijpt die persoon steeds weer naar de keel.

Totdat het moment daar is dat iemand er zo doorheen zit dat die beseft dat dit zo ook geen leven is, het leven met die angst moe wordt en er eindelijk klaar voor is om de eigen kwetsbaarheid te accepteren.

Het is wel zo lekker als je die tussenliggende tijd van grote angst die je steeds op onverwachte momenten naar de strot vliegt, over kan slaan en direct al bezig kunt gaan met het besef dat accepteren en loslaten de enige juiste optie is.

En je bent daarin niet hulpeloos: dit kun je gewoonweg heel bewust doen, je angst aankijken en aanpakken, jezelf echt ervan overtuigen dat dat accepteren en loslaten de enige goede optie is. Dat je angst alles alleen maar erger maakt en nog erger is dan de gekke pijntjes die je voelt.

Is dus zeer zeker wel een kwestie die begint bij het willen, ook al voelt dat niet zo als je zo diep zit :(:)

Ik kan me heel goed voorstellen dat je dit kunt lezen als "je wil niet" of "het is je eigen schuld" maar dat staat er absoluut niet

Wat er echt staat is: je bent niet hulpeloos tegen de angst, je kunt zelf de macht terugpakken, maar dan moet je wel z.s.m. gaan beginnen om je manier van denken te veranderen.

Maargoed, ik hou er over op want als ik mijn best doe om iemand te helpen met wat inzichten die mij persoonlijk heel erg geholpen hebben, en anderen gaan dat negatief op lopen vatten, dan is voor mij de lol er ook wel aardig af -O-

Iemand die graag zijn angsten aan wil pakken kan er vast wel nuttige informatie uit halen, ga er vanuit dat ik het heel goed bedoel en als je er niks mee kunt dan zal je je eigen weg er doorheen moeten zoeken.... het is gewoon heel erg naar als je zo bang bent en dat gun ik niemand :(:)

Accepteren en loslaten lijkt heel moeilijk, maar moeilijker dan met die verlammende angst blijven leven is het echt niet

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-09-13 09:47

Geplaatst door de TopicStarter : 17-09-13 09:47

Geen ruzie alstjeblieft

Al moet ik eerlijk toegeven dat als ik zo´n zin lees als: ` als je in de nabije toekomst ..` dan zit ik alweer hoog in de adreline

soort bevstiging.
Ik ben zo bang dat ik nu hor dat het niets is en het later wel wat blijkt te zijn..

**Geplaatst**: 17-09-13 09:52

Geplaatst: 17-09-13 09:52

Hee, je kan toch ook morgen ineens in het ziekenhuis liggen?
Het is heel rot en akelig om je dat te beseffen, maar zo is wel de werkelijkheid voor iedereen die op de aarde rondloopt.

Weglopen voor dat besef maakt je nu juist zo bang

Het is een hele nare gedachte dat het kan, maar bang ervoor zijn heeft geen enkel nut, dat "moet" je door en door gaan beseffen zodat je het gaat leren accepteren en los kan gaan laten, dan kun je weer verder

Je angst is echt nog veel en veel erger dan de mogelijkheid om heel ziek te gaan worden.

Heel ziek worden dat kan iedereen overkomen.
Als je daarnaast ook nog eens heel bang bent dan ben je pas echt het bokje

**Geplaatst**: 17-09-13 10:06

Geplaatst: 17-09-13 10:06

Even heel hard hoor, maar het is ook gewoon onhandig om helemaal mee te gaan in je angsten. Er is in dit topic bijvoorbeeld al regelmatig verteld dat klachten als tintelingen veroorzaakt kunnen worden door spanningen en doordat je er vreselijk op let. Toch zie ik GekvanFleur en Onley berichten plaatsen als 'oh help, ik heb tintelingen, ik ben zo bang!' Het zou al een stuk constructiever zijn om te zeggen 'oh help, ik heb tintelingen en het maakt me bang, maar ik wéét dat het zo goed als zeker niks te betekenen heeft.' Uiteraard geloof je dat dan niet want dat stemmetje blijft roepen 'ja maar in mijn geval is het toch iets ernstigs', maar als je steeds tegen jezelf zegt (en/of hier schrijft) dat het eigenlijk wel meevalt, ga je dat op den duur toch steeds iets meer geloven. Als je dan ook nog leert te zeggen/denken 'oh, en als het toch iets ernstigs is dan heb ik daar toch geen invloed op,' zoals Pmarena schrijft, dan is je probleem al een stuk minder geworden.

Ik vind het in ieder geval een stuk minder helpend om te blijven herhalen dat het allemaal aan de amygdala ligt en dat het veel te moeilijk is om die gedachten te veranderen en dat je maar ademhalingsoefeningen moet gaan doen (die niet eens voor iedereen goed werken).

**Geplaatst**: 17-09-13 10:35

Geplaatst: 17-09-13 10:35

Juistem, vooral dat besef en de acceptatie dat je er geen invloed op hebt is echt zó belangrijk

Voor mij was het super belangrijk om:

- te beseffen dat je alleen nu hebt, over een uur kan je dood neervallen of in het ziekenhuis liggen
- je hier druk om maken zal dat niet voorkomen
- sterker nog: de kans dat je door die stress juist problemen krijgt is behoorlijk aanwezig
- als het zover zou komen dat je ineens heel ziek bent, zou het bijna een opluchting zijn dat je het eindelijk WEET en die onzekerheid weg is

En vooral dat laatste is eigenlijk heel raar.
De diepe angst voor een enge ziekte is vaak nog veel erger dan wanneer je die ziekte echt hebt.
Want wanneer je het echt hebt dan is het niet anders en zal je er mee moeten leren leven en het beste er van moeten maken.

Dat besef zorgde er dan weer voor dat ik dacht: goed, ik ben dus bang om erg ziek te worden / dood te gaan.

Maar feit is: dat kan altijd gebeuren. Feit is ook: op dit moment lig ik niet in het ziekenhuis. Dus het is niet zo erg dat ik al afgevoerd had moeten worden.

Laat ik er even vanuit gaan dat ik inderdaad heel ziek ben. Dan hoef ik daar niet meer bang voor te zijn maar dan is het gewoon zo

En gek genoeg voelde ik me met die gedachte veel sterker worden. Okee, ik ben ziek, en ga het beste er van maken

Dan kan het alleen nog maar meevallen toch, omdat nog steeds kan blijken dat je helemaal niet ziek bent +:)+

En zolang je die diagnose (nog) niet hebt heb je dus een goede dag waar je van kan genieten.
Je "bent ziek" maar voelt je relatief goed want je ligt niet in een ziekenhuisbed ofzo, je kan een leuke dag er van maken nu je nog zo goed bent, je hebt nog geen diagnose dus het is nu nog best goed allemaal want als het echt foute boel was dan was je nu niet thuis, en je hebt bovendien nog de kans dat er helemaal niks aan de hand blijkt te zijn +:)+

Dat is een veel fijnere manier om met deze situatie om te gaan dan denken: O God ik voel zus, ik voel zo, er is vast iets vreselijks aan de hand, ik ben vast heel erg ziek, straks kan ik niks meer, ik ben zo bang...

Als het je lukt om zaken van de positieve kant te bekijken, dan kan weinig je nog maar deren eigenlijk.
Niet denken: het glas is half leeg.... maar denken: hee fijn, ik heb nog een half vol glas +:)+

En proberen niet in het negatieve te hangen helpt ook erg

Niet denken: alles en iedereen gaat toch dood, wat heeft het allemaal voor zin

Maar denken: ja klopt, alles en iedereen gaat dood. Maar niet NU en nu moet ik genieten van wat ik heb, want morgen is het maar weer afwachten wat er gaat gebeuren...als er dan morgen iets mis gaat dan heb ik tenminste vandaag om op terug te kijken als een fijne dag $*\o/*$

Snap je het idee...?

En dan niet meteen denken "jamaar zo makkelijk is dat niet" want eigenlijk: Dat is het wel.
Je moet alleen wel je manier van denken gaan trainen en dat kost wat tijd en moeite

Je kan naar buiten kijken en denken: daar ligt een doodgereden beest op de weg, het leven is küt

Maar je kan door hetzelfde raampje naar buiten kijken en denken: kijk die vogeltjes vliegen :+:

**Geplaatst**: 17-09-13 11:03

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 17-09-13 11:03

maar het niet altijd makkelijk om steeds positief te blijven denken
juist door dat stemmetje wat door je gedachtengang blijft spoken en vertellen...

maar ik ga nu lekker wat voor mezelf doen

**Geplaatst**: 17-09-13 15:05

Geplaatst: 17-09-13 15:05

Dat is ook zo

Maar daar kun je jezelf dus op trainen

Besef het wanneer je zit te doemdenken, en plaats er dan iets positiefs tegenover. Leer jezelf om meer naar de positieve dingen te kijken dan naar de negatieve.

Zoals dat voorbeeld van naar buiten kijken. Je kunt je focussen op een dood beest op de weg of op de vogeltjes in de lucht.
Je kan kijken naar de donkere wolken van een regenbui, maar ook naar iemand verderop die met een vrolijke hond door de plassen loopt te spelen

De situatie waarin je zit is exact hetzelfde, maar je kiest zelf waar je je aandacht aan geeft en hoe je het ervaart

Hoe serieuzer je het leven neemt hoe minder leuk het wordt. Teveel nadenken daar word je gewoon helemaal krankjorum van, dus probeer je gedachten een beetje leuk en luchtig te houden en laat je niet verleiden tot doemdenken want het levert je toch niks dan ellende op :(:)

**Geplaatst**: 17-09-13 17:29

Geplaatst: 17-09-13 17:29

Dat angst afkomstig is van je amygdala is idd zo.
Dat heeft een aantal consequenties: je denken kan niet rechtstreeks je angst de nek omdraaien, dus een boel "adviezen" over hoe je wel en niet moet denken zijn secundair.
Ademoefeningen doen daar weinig aan, maar technieken als emdr doen er erg veel aan.

En wat ik heel goed vond, dat Onley schreef: ondanks alles heb ik het gevoel dat ik er wel kom. Dat zet zoden aan de dijk!!!!

**Geplaatst**: 17-09-13 18:12

Geplaatst: 17-09-13 18:12

Jíj kon dat misschien niet.

Als je jezelf angstig kan denken kan je jezelf ook rustig denken. En de angst van TS (en Onley) komt voort uit hun gedachten, dus als ze die gedachten om kunnen zetten is de angst ook weg. En for the record: ik ben bekend met irrationele angsten en heb die toch écht aangepakt door anders te gaan denken. En nee, niet met behulp van EMDR. Ondanks jouw schijnbaar hele positieve ervaringen daarmee zijn er ook andere hulpvormen/-methodes om angsten te minderen. Ik vind het echt zonde dat je zo vasthoudt aan uitsluitend je eigen ideeën en ervaringen. Maakt je blik nogal beperkt.

**Geplaatst**: 17-09-13 18:19

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 17-09-13 18:19

ik put er kracht uit, uit het feit dat ik wel weet dat het ergens wel weer goed komt..
er is een reden dat ik dit heb en ik zal hier op het einde sterker uit gaan komen als dat ik erin ben gegaan zoals met alles wat ik al beleeft en meegemaakt heb.

Dit word wel een lange weg en ik ben er nog lang niet maar ook dit ga ik winnen, ook al voelt dit niet zo op dit moment.

**Geplaatst**: 17-09-13 18:32

Geplaatst: 17-09-13 18:32

Super gedachtengang Onley +:)+

Zo is het ook gewoon inderdaad, je kan een klöte-periode hebben waarin je het gevoel hebt dat het nooit meer goed komt, maar dat heb je misschien wel eerder gehad en gemerkt dat er daarna toch ook weer een moment kwam dat je je weer prima voelde.

Ga je er vanuit dat je dit ook wel weer overwint dan is het nog steeds vervelend dat je in een dip zit maar dan geeft het wel al een bepaalde troost / rust en (daar istie weer) acceptatie van de situatie waardoor het toch al direct weer wat beter gaat

Het gekke is dat het een lange weg kan zijn maar dat je ook ineens een knopje omgezet kan hebben waardoor je ineens rust hebt en het helemaal niet zo'n lange weg bleek te zijn, ik duim voor je dat je dat knopje kunt vinden maar je doet je best zo te horen +:)+

Verder rust nemen, gezond eten en drinken, wat bewegen en proberen geen zorgen te maken over zaken die je toch niet (direct) kunt veranderen

**Geplaatst**: 17-09-13 20:30

Geplaatst: 17-09-13 20:30

Hoi Dani,
waar het mij om gaat is dat er een verschil is. Nare gedachten, doemscenario's etc. komen niet voort uit een bewuste keuze - de verstandige keuze om jezelf bijv. bemoedigend toe te spreken is wel een bewuste keuze.
Ofwel: de nare gedachten komen niet voort uit je eigenlijke verstand, maar uit je emotionele hersenen.
Doorgaans kies je als mens niet voor "een lekkere serie paniekgedachten". Die krengen zeggen iets over je emotionele hersenen.
Goede dingen denken: van harte aanbevolen, maar het is wel secundair. (En soms is dat genoeg, daar gaat het niet om.)
Met secundair bedoel ik o.a. dat de kracht van de emotionele hersenen vele malen groter is dan de rationele denkkracht.

**Geplaatst**: 18-09-13 07:16

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 18-09-13 07:16

Maar je kan je zelf wel gek denken!

Als ik angsten heb, zeg ik tegen mijzelf " het zijn alleen maar angsten" en laten we eerlijk zijn in de esoterie is het overwinnen van de menselijke angst een groei tot verlichting.

De aardse angst is in feite een niet reële emotie. Deze verlamd met gevolg van stagnatie van je energie, de boodschapper tot ziek worden.

Mijn adem techniek werd al onderuit gehaald, maar helaas weet men niet hoe vaak dit ook juist in de hulpverlening bij ernstig getraumatiseerde mensen met succes wordt gebruikt. Juist ook om een paniek aanval te voorkomen....

**Geplaatst**: 18-09-13 08:59

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 18-09-13 08:59

Het is net het leven zelf: ellende kan je treffen, dat heb je zelf niet 100% onder controle.

Maar de manier waarop je ermee omgaat, dat bepaalt hoeveel last je er van hebt

**Geplaatst**: 18-09-13 14:59

Geplaatst: 18-09-13 14:59

russel schreef:
Maar je kan je zelf wel gek denken!

Natuurlijk

kan dat.
Maar in mijn idee is dat dus geen bewuste keuze:"Tjonge, wat zal ik vandaag eens gaan doen - hm, ik ga mezelf gek maken met allerlei akelige gedachten - leuk plan!"
Doorgaans zegt het meer over je staat van je emotionele hersenen.

russel schreef:
Als ik angsten heb, zeg ik tegen mijzelf " het zijn alleen maar angsten" en laten we eerlijk zijn in de esoterie is het overwinnen van de menselijke angst een groei tot verlichting.

Ja, dat zeg ik ook met enige regelmaat tegen mezelf en je kunt beslist stommere dingen tegen jezelf zeggen. (De hamvraag is, of dat genoeg is.)

russel schreef:
De aardse angst is in feite een niet reële emotie. Deze verlamd met gevolg van stagnatie van je energie, de boodschapper tot ziek worden.

Deze vat ik niet helemaal.
Je kunt bijv. bang zijn, omdat iets 'nu' lijkt op een gevaarlijke situatie van -tig dagen, maanden, jaren terug.
Dat je amygdala dan alarm slaat: dat is haar taak, maar hopelijk is er in het hier en nu geen reden voor. (Dus dat je ratio vindt, dat het irreeel is: dat is hopelijk zo!)

russel schreef:
Mijn adem techniek werd al onderuit gehaald, maar helaas weet men niet hoe vaak dit ook juist in de hulpverlening bij ernstig getraumatiseerde mensen met succes wordt gebruikt. Juist ook om een paniek aanval te voorkomen....

...aangezien veel mensen gaat hyperventileren heeft "weet hebben van een goede ademtechniek" beslist zin.
Weet hebben van "dit is een angstaanval, geen hartaanval; dit is vreselijk naar, maar ik ga niet dood hieraan" werkt ook beslist positief.
Allerlei ontspanings-, yoga-, tai chi oefeningen hebben ook beslist zin.
Zij het, dat voor mij, vroeger of later wel de scherprechter is: "is deze techniek genoeg, om de angstaanvallen te laten verdwijnen?"

...en waar het mij om gaat: het feit, dat je amygdala een en ander doet, doemt je niet tot machteloosheid. Ook dan kun je op verschillende manieren aanpakken. (Behalve emdr horen bijv ook somatic experiencing, hypnose en gespecialiseerde kinesiologie tot de mogelijkheden.)

**Geplaatst**: 18-09-13 19:42

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 18-09-13 19:42

Angstaanvallen is een vicieuze manier van denken en zeker wel met ademtechnieken en veranderende denkpatronen op te lossen.

Ik heb even geen zin om te googlen naar een van de zeer gewaardeerde therapie/technieken

Ik heb een beetje het

gevoel bij het aanbrengen van steeds de ja maar modes.

Sorry.

Maar ik heb zelf jaren geleden in een angst spiraal gezeten, weet wel wat het is, maar het pappen en nathouden lost het niet op.

**Geplaatst**: 18-09-13 21:24

Geplaatst: 18-09-13 21:24

Nu, als het voor jou werkte, om te weten dat je in een vicieuze cirkel zat en ademtechnieken de zaak oplosten - dan is dat toch alleen maar schitterend. ..?!

**Geplaatst**: 19-09-13 07:07

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 19-09-13 07:07

Het is gewoon jammer dat jij alles van dien aard onderschuffeld, meestal is de oplossing gewoon simpel. Misschien voor jouw zit er meer aan ten grondslag en vereist dieper graven door een specialist en kom je uit in de kindertijd...dat vereist veel tijd, maar dat geldt niet voor iedereen.

Bang zijn voor ernstige ziektes is heel normaal, soms gaat die angst met je aan de loop.

Jij weet natuurlijk ook wat angst doet in een lichaam, dat het blokkeerd en blokkeren haalt alles uit balans als die situatie lang duurt.

**Geplaatst**: 19-09-13 08:27

Geplaatst: 19-09-13 08:27

http://www.angstcentrum.be/hypochondrie.htm

Jij moet niet naar de HA, maar naar de psych. Onderschat deze aandoening niet. Het kan je leven gaan beheersen...
Sterkte.

**Geplaatst**: 19-09-13 09:31

Geplaatst: 19-09-13 09:31

Janneke, waarom leg jij de verantwoordelijkheid zo buiten de persoon zelf? Je komt steeds maar terug op die amygdala, en dat het een oncontroleerbare angstreactie is van de 'emotionele hersenen', dat je lichaam in paniek raakt. En als oplossing kom je dan met emdr, of nu hypnose en dat somatic experience. Ik heb óók ervaring met angsten. Niet voor ziektes of dood, maar bang was ik wel. En natuurlijk is dat geen vrijwillige keuze, gaat niemand bewust bang zitten zijn. Maar ondanks jouw herhaaldelijke protesten en gebibber is het mij toch echt gelukt die angsten heel aardig onder controle te krijgen door ze constant tegen te spreken, te bevragen, kritisch te bekijken. Door mezelf min of meer te vertellen dat het toch tamelijk stom, onhandig, of irritant was om zo bang te zijn voor iets wat objectief gezien helemaal niet zo eng is.

Stel dat mijn amygdala bij ieder ritseltje in de struiken zou denken aan een tijger. Dan kán ik helemaal in die paniek meegaan, 'oh help, ik heb vast de pech dat er een tijger ontsnapt is uit de dierentuin, ik weet het zeker, aaahh!!' Ik kan ook struiken vermijden, door alleen nog midden op straat te lopen. Kán, maar erg praktisch is het natuurlijk niet. Of ik ga gewoon eens 10 minuten naast die struiken staan, 'met de angst in de hand', mezelf onderwijl vertellend 'er zijn geen tijgers in Nederland, dit is geen tijger, mijn amygdala gaat in overdrive maar er is niets aan de hand, kijk maar.' En aangezien een mens niet urenlang in blinde paniek kan blijven zakt die angst uiteindelijk, én heb ik ervaren dat er inderdaad geen tijger in die struikjes zat. Je angst tegenspreken. Zelf verantwoordelijkheid nemen. En zelf de oplossing zijn.

Uiteraard is dat niet gemakkelijk, en als er geen fysieke struiken zijn en alles zich in je hoofd afspeelt is het nog moeilijker. Misschien hebben GekvanFleur en Onley (en eventuele meelezers) inderdaad hulp van derden nodig om hier doorheen te komen, misschien zit er veel meer achter dan wij zien. Dat kan heel goed. Maar het hóeft niet. Het is echt beslist mogelijk om zelf je eigen oplossing te zijn, en ik vind het belangrijk om dat wel te benoemen. Het voelt al machteloos genoeg om steeds zo bang te zijn, dan is het toch júist fijn om te weten dat het mogelijk is om zelf weer het roer in handen te nemen? En als dat nog niet goed lukt kunnen daar meerdere redenen voor zijn. Misschien is de angst stiekem wel veilig, zodat je niet over andere dingen na hoeft te denken. Misschien ben je nog niet zover dat je echt gelooft dat je een probleem hebt (maar blijf je denken dat jij wel echt iets ernstigs mankeert). Misschien ben je bang om te falen. Misschien geeft het je een gevoel van controle, omdat je constant rekening houdt met het ergste, en ben je bang dat los te laten. Hoe dan ook; gewoon botte onwil is het nooit. Maar begrijpen waarom je deze angst hebt kan al een flinke stap zijn naar een permanente oplossing. En om het te begrijpen moet je jezelf een beetje gaan pesten, moet je gaan ontdekken wat het met je doet als je er tegenin gaat.

**Geplaatst**: 19-09-13 09:55

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 19-09-13 09:55

gisteren was het echt fout... ben bij HA geweest en heb me weer diazepam gehaald en halve genomen
ik kwam er niet meer uit en heb ook weer in de auto flink moeten janken
ik ben verstoord wakker geworden en me vriend had zich verslapen en daar begon het al mee
ik had diaree van de stress angst en kwam erna niet meer in slaap ( 06.00 uur) uiteindelijk toch nog iets kunnen slapen..
ik voel me hier niet thuis in huis en alles staat doormekaar.. ik krijg geen rode geschept in huis en het feit
dat ik een hartaanval zou kunnen krijgen maakt me helemaal gek.

Van ellende naar de kapper gegaan waar ik radicaal me haren kort heb laten knippen :wow:

heb ik altijd al gewild dus ergens zijn die paniekaanvallen wel goed voor hahaha

**Geplaatst**: 19-09-13 10:02

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 19-09-13 10:02

Klinkt alsof er toch wel een kittig stukje control-freak probleem in zit, angst om de controle kwijt te raken zeg maar. Ik ken het probleem

Wederom: jezelf leren om los te laten en te accepteren dat je niet altijd alles perfect in de hand hebt....en vooral: dat dat helemaal gaan ramp is

**Geplaatst**: 19-09-13 12:16

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 19-09-13 12:16

ja zou best kloppen ik heb het liever picobello opgeruimd maar pfff
ik heb 2 kids en dan is het wel eens vaker gewoon een puinhoop hier

maja bij wie niet?

**Geplaatst**: 19-09-13 12:29

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 19-09-13 12:29

Angst om de controle kwijt te raken is echt een enorme trigger van angst-aanvallen en chronische hyperventilatie enzo... is een soort faalangst, en als iets anders gaat dan gepland dan kan het je al letterlijk naar de strot vliegen

Te vroeg wakker worden terwijl je "moet" slapen, ergens naartoe moeten waar je maar moet afwachten of alles wel goed gaat onderweg en daar, geef je iedereen wel genoeg aandacht, is je huis wel netjes genoeg..enz. enz. enz.

**Geplaatst**: 19-09-13 12:32

Geplaatst: 19-09-13 12:32

Heb je je angst weleens ontleed?
Je bent bang voor een hartaanval zeg je, maar ben je precies bang voor, wat aan de hartaanval maakt je bang?

Ik had een sociale fobie, maar na het ontleden kwam ik er vooral achter dat ik vooral onzeker was over mezelf, bang was dat mensen mij niet leuk/aardig vonden en daardoor elk contact met vreemden ontweek.

Nomineer dit bericht ×