Koffiekan schreef:IKbenEllen schreef:Nou ik heb het nog niet eens over rare dingen, maar ik kan me voorstellen dat je op moment supreme dichtklapt of toegeeft aan oude gewoontes. Waarna je (geestelijk) nog verder van huis bent denk ik.
Dat is wat er de laatste tijd gebeurt... Ik ga erheen met de vaste overtuiging dat het me niet meer gaat gebeuren, dat ik ga zeggen dat hij moet stoppen, maar toch gaat het licht uit... (soms meteen net als in het begin, maar ik kan ondertussen wel meestal een stukje weglopen ofzo voor het fout gaat). Dat is inderdaad niet echt fijn voor mijn zelfvertrouwen ofzo, eerst was het 'gewoon de zoveelste keer dat het gebeurde', nu is het elke keer een forse mislukking van mijn kant... (Qua gevoel dan...)
Dat heet dissociëren dat is een overlevingsmechanisme, ik heb dat nog steeds, bijv. als iemand erg kwaad wordt op mij, dan klap ik dicht en verdwijn ik, dan ben ik er ff niet....
Je kan op dat moment de stress mentaal niet aan, daarom ga je dus dissociëren.
of klik desnoods bij TS op "geplaatst" en lees in ieder geval alles wat de TS al geschreven heeft!