Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-01-13 17:23

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 16-01-13 17:23

Veel sterkte en succes morgen :(:)

**Geplaatst**: 16-01-13 17:25

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 16-01-13 17:25

Ook sterkte van mij :(:)

**Geplaatst**: 16-01-13 17:34

Geplaatst: 16-01-13 17:34

ano28 schreef:
Pff, op dit moment ben ik eigenlijk alleen maar hartstikke misselijk.. Krijg geen hap meer weg.. Zeker niet wat ik normaal juist lekker vind.
Misschien toch zenuwen voor morgen?!
Sliep vannacht ook niet voor half 5.. Dus vandaag net een zombie..

Dat is heel normaal voor een zwangerschap. Bij mijn dochter was ik vanaf 6 tm 20 weken kotsmisselijk en kreeg geen hap door mijn keel. Maar zenuwen zullen zeker meespelen.

Succes morgen!

**Geplaatst**: 16-01-13 18:24

Geplaatst: 16-01-13 18:24

Hier ook met fases gehad binnen de zwangerschap. Meestal is het na drie maanden wel over. Er gebeurt ook heel veel in je lijf en alles past zich daarop aan.

Probeer rustig aan te doen vanavond. Badje/warme douche, maskertje etc. Morgen komt vanzelf en wat dan op je afkomt, komt dan. Probeer voor nu te ontspannen..

**Geplaatst**: 16-01-13 18:51

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 16-01-13 18:51

Ik ben een stille mee-lezer, maar ik wens je voor morgen ontzettend veel succes!
Wat je ook besluit, het is jouw beslissing.
Ik hoop dat alles goed komt.
Zal morgen aan je denken.

**Geplaatst**: 16-01-13 19:09

Geplaatst: 16-01-13 19:09

ano28 schreef:
Pff, op dit moment ben ik eigenlijk alleen maar hartstikke misselijk.. Krijg geen hap meer weg.. Zeker niet wat ik normaal juist lekker vind.
Misschien toch zenuwen voor morgen?!
Sliep vannacht ook niet voor half 5.. Dus vandaag net een zombie..

Nee joh dat zin je hormonen

Ik lus op het moment geen chips etc meer. Normaal ben ik er gek op

**Geplaatst**: 16-01-13 19:25

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 16-01-13 19:25

TS, heel erg veel sterkte morgen bij de echo. Ik hoop dat het je zal helpen bij het maken van je beslissing. Het is zo naar om met zoveel chaos en twijfels in je hoofd en hart rond te lopen. Het lijkt me ontzettend moeilijk als je niet 100% zeker kunt zijn van je keuze, welke keuze je ook maakt. Ik hoop dus voor je dat je die zekerheid wel gaat vinden.

**Geplaatst**: 16-01-13 19:27

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 16-01-13 19:27

Veel succes en sterkte TS. En nogmaals, kies asjeblieft je besluit op basis van "wat WIL ik écht?" en niet op "wat KAN ik aan?". Want aankunnen, dat kan je beide keuzes wel als je er 100% achter staat!

**Geplaatst**: 16-01-13 19:31

Geplaatst: 16-01-13 19:31

Kwanyin schreef:
Veel succes en sterkte TS. En nogmaals, kies asjeblieft je besluit op basis van "wat WIL ik écht?" en niet op "wat KAN ik aan?". Want aankunnen, dat kan je beide keuzes wel als je er 100% achter staat!

Helemaal mee eens, mooi gezegd!

Ik denk namelijk ook dat je beide keuzes kan, maar wíl je dat ook?

**Geplaatst**: 16-01-13 21:07

Geplaatst: 16-01-13 21:07

Sterkte en succes morgen!!!

**Geplaatst**: 16-01-13 21:08

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 16-01-13 21:08

Lieve TS, heel veel succes morgen..

**Geplaatst**: 16-01-13 21:54

Geplaatst: 16-01-13 21:54

Lieve TS, heel veel succes morgen. Hopelijk kun je dan een weloverwogen besluit maken en maakt het je niet nog meer in de war.

Zoals eerder te lezen was, werd ik pas echt blij met mijn zwangerschap vanaf een week of 21, toen ik mijn kleintje begon te voelen. Tot die tijd ben ik meer 'akkoord gegaan met de ongeplande zwangerschap omdat mijn vriend zo blij was, we toch alles financieël en materieël op een rijtje hadden en nouja, het over een paar jaar toch wel vanzelfsprekend zou zijn dat we aan kinderen zouden gaan beginnen. Dus dan maar net zo goed nu'.

Klinkt misschien heel raar maar zo voelde het voor mij echt. En zìek dat ik ben geweest, 9 maanden lang, verschrikkelijk. Ook nog.

En nu, nu ben ik (net als de meeste moeders) de meest trotse moeder van allemaal en moeder van het allermooiste meisje. Ze is alles waarop ik heb gehoopt en nog meer als dat ik kunnen dromen.
Achteraf ben ik alleen maar blij dat zij zichzelf zo heeft aangekondigd anders had ik misschien nooit aan kinderen durven beginnen want ik vond het echt helemaal niks en zag mezelf echt absoluut niet met een kind en dan had ik haar nooit gekend en gehad.

Wat mij gelijk opviel, heb jij nu al meer 'moedergevoelens' voor het beestje als ik de eerste maanden van mijn zwangerschap had en dat vind ik wel bijzonder om te lezen. Laat dat een steun voor je zijn als je het besluit te houden.

Maarr... kies altijd voor jezelf. JIJ moet er gelukkig mee zijn. Als je het weg laat halen om -voor jou op dat moment- de juiste redenen dan is er geen foute of goede keuze.
De beste moeder voor een kind is tenslotte een gelukkige moeder.
Kies dus voor jezelf, ook als het weg laat halen. Jij bent degene die er mee zit uiteindelijk, een ander niet.

Wat je ook doet, ik voel met je mee want om zó voor het blok gezet te worden lijkt me vreselijk moeilijk :(:)

Ik hoop dat je dichtbij jezelf kunt blijven en je je niet gedwongen voelt om 1 bepaalde keuze te maken, hetzij houden, hetzij weghalen. Je moet de keuze voor jezelf maken. Jij moet er de rest van je leven mee door.

Laatst bijgewerkt door ashley1 op 16-01-13 22:13, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-01-13 22:09

Geplaatst: 16-01-13 22:09

succes morgen op die bijzondere dag...

**Geplaatst**: 16-01-13 22:19

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 16-01-13 22:19

Ik vind ' het' toch niet helemaal passend eigenlijk... Maar fijne berichten allemaal in de ondersteunende sfeer. Lieve TS, ik hoop dat we je vooralsnog een beetje hebben mogen ondersteunen in het maken van een keuze. Het delen van onze ervaringen geeft een klein beetje inzicht in het leven dat je zou kunnen hebben.

Ik hoop dat je even je hoofd leeg kunt maken en op het moment zelf echt even puur met dat kindje in de maak bezig kunt zijn. Ik hoop zo dat je morgen iets meer zekerheid hebt. Ik denk aan je!

**Geplaatst**: 16-01-13 22:27

Geplaatst: 16-01-13 22:27

16 pagina's bijgelezen en ook ik wil je heel veel succes wensen morgen.

**Geplaatst**: 16-01-13 22:37

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 16-01-13 22:37

Ik wil je veel succes wensen bij de echo morgen.

En ik wil alleen maar zeggen dat je moet doen wat JIJ wil.
Waar JIJ je goed bij voelt.. het is jouw kindje, jouw beslissing!

Bij deze wil ik je een hart onder de riem steken.
Verder heb ik geen mening, want ik vind dat die er niet toe doet!

Een knuffel vanaf hier!!

**Geplaatst**: 16-01-13 22:41

Geplaatst: 16-01-13 22:41

Ja dat snap ik Lottie84, maar ik wil TS ook niet nog meer aanpraten door het over kind/baby enz te hebben. Misschien is een zekere afstand daarin meer geschikt om alles te kunnen overdenken.
Toen ik met 7 weken mijn eerste echo kreeg, 5 jaar geleden, kon je er helemaal niks op uitmaken. 2 dotjes kon je zien, de een was de placenta en de andere mijn kleintje maar niemand kon er iets uit opmaken, het waren echt nog 2 dotjes en helemaal niet te onderscheiden wat vorm betreft. De echoscopiste heeft het juiste dotje van de 2 nog moeten omcirckelen omdat we anders thuis niet meer zouden weten wat we nou eigenlijk moesten laten zien :')

Maar goed, de apparatuur zal wel alweer een stuk beter zijn dus misschien dat je nu al wel enige vorm kunt onderscheiden met 7 weken?

**Geplaatst**: 16-01-13 22:43

Geplaatst: 16-01-13 22:43

Succes morgen en ik wens je alle kracht toe om de, voor jou, juiste beslissing te nemen. Een foute beslissing kan je niet maken. Of je het kindje nu houdt of voor abortus kiest, het is jouw keuze en die maak je ook in het belang van het eventuele kindje.

**Geplaatst**: 16-01-13 22:45

Geplaatst: 16-01-13 22:45

Is ook helemaal waar, maar het was even puur mijn gevoel daarbij. Voor mij is het geen het. Ik had mijn eerste echo met 9 weken, ik keek verwonderd naar mijn eerste kindje, compleet met armpjes en beentjes en alles bewoog.

Ze zal waarschijnlijk wel al het hartje kunnen zien en horen. Hoop echt dat het haar helpt. Al is het maar een beetje...

**Geplaatst**: 16-01-13 22:47

Geplaatst: 16-01-13 22:47

Veel succes/sterkte gewenst bij de echo morgen!
Ik hoop dat het helpt met het maken van je keuze, welke dat dan ook mag zijn.

**Geplaatst**: 16-01-13 23:38

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 16-01-13 23:38

Bij mij was het ook niet gepland en eigenlijk op een verkeerd moment. we hadden net een huis gekocht waar we pas ander half jaar later konden gaan verbouwen omdat de oude eigenaren er nog zolang in zouden blijven wonen. Tjah we hadden toch geen haast.

Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om een kind weg te laten halen, maar wat ben ik ook blij dat ik die keuze nooit heb willen maken.
Nu begon ons jongetje gister voor het eerst te lopen en wat voel je je dat trots. Hij probeert nu alles na te doen wat jij ook doet.

Ik ben lang goed ziek geweest maar dat nam ik zelfs voor lief, in mijn hoofd ging dan tenminste alles nog goed met het kind, ik begon me echt te hechten aan hem.
Was zelfs steeds bang om het uiteindelijk toch nog te verliezen. Ik heb me een paar dagen echt afgevraagd hoe ik alles moest doen en of het echt wel uit kwam, maar zelfs bij de 20 weken echo was ik weer bang dat er misschien afwijkingen waren bij het kind.
Over de bevalling wilde ik niet eens nadenken

dat vond ik ook toch wel eng, moet er wel bijzeggen dat ik precies tegelijk met mijn zus zwanger was (die was overigens wel gepland) Dat kind werd 6 weken te vroeg geboren, waar ik ook nog bij ben geweest.
We hebben zoveel aan elkaar gehad, ze was een goeie steun.

Mijn bevalling was gelukkig een makkie moet ik wel bekennen, had het nooit verwacht maar van begin tot eind heeft het maar 4,5 uur geduurd en was geen nare ervaring. Dit is natuurlijk bij iedereen anders.

Natuurlijk is het jou keus, en ik laat ook ieder zijn eigen keus maken.
Maar ik heb een boekje van "schreeuw om leven" van brieven van meisjes en jongens hoe zij hun abortus/vriendin hun abortus ervaarden. Erg mooi boekje wat mij erg heeft gepakt.

Succes voor morgen in ieder geval,
Ik moet bekennen dat ik mijn eerste echo heel bijzonder vond om zo mijn kindje te zien bewegen al en het hartje te horen kloppen. Het leek op mijn echo al een compleet mensje. beentjes, armpjes hoofdje, gewoon helemaal compleet.

Ik heb mijn echo's ook op dvd mee gekregen, en ik bekijk die nog steeds. Vind het nog steeds zo bijzonder.
Ik ben veel gelukkiger met mijn kind, ik geniet van alles wat hij doet.
Ik kun hem echt voor geen goud meer missen.

Maar ieder voelt zich daar natuurlijk anders over

Dus de keuze kunnen wij niet voor jou maken.

Nogmaals heel veel succes voor morgen, en ik lees graag hoe je het hebt ervaren. En het is en blijft altijd JOU beslissing, daar kan niemand wat aan veranderen. JIJ moet er mee leven voor de rest van je leven welke keus je ook maakt. En hopelijk is het voor jou de goeie.

(Sorry nog voor mijn lange verhaal)

**Geplaatst**: 16-01-13 23:42

Geplaatst: 16-01-13 23:42

ashley1 schreef:
Achteraf ben ik alleen maar blij dat zij zichzelf zo heeft aangekondigd anders had ik misschien nooit aan kinderen durven beginnen want ik vond het echt helemaal niks en zag mezelf echt absoluut niet met een kind en dan had ik haar nooit gekend en gehad.

Dat gevoel had ik ook heel sterk.
Ik voelde de baby met 16 weken en dat vond ik eerst juist heel raar en eng, duurde even om eraan te wennen.