Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
K.imberly schreef:Jeetje.. Dat is ook wel erg dichtbij huis zeg.. Maar ben je niet bang dat je in de toekomst iedere keer als je langs dat huis fietst weer alle nare herinneringen naar boven haalt?
Mezelf kennende zal het wel heel lang duren (als het al ooit gaat lukken) om daar met een normaal gevoel langs te fietsen, maar ik wil me daar niet door tegen laten houden.. Ik probeer zoveel als ik kan alles wat ik achter me kan laten ook achter me te laten, en zo min mogelijk mijn leven te laten beinvloeden (hoewel dat op dit moment hard faalt, maar ik zit er dan ook nog middenin..).
Pauline schreef:Waarom?
Op zich vind ik het idee niet gek om iemand anders de koop verder af te laten wikkelen namelijk.
IKbenEllen schreef:Hier kun je je verhaal uiteraard kwijt maar ik ben bang dat de meesten je niet meer kunnen bieden dan een luisterend oor. Tuurlijk is dat ook fijn, en het zal je best wel wat helpen, maar je zult een hap uit die zure appel moeten nemen, ik denk dat je er met alleen de verkoop van je paard niet mee klaar bent.
Koffiekan schreef:Pauline schreef:Waarom?
Op zich vind ik het idee niet gek om iemand anders de koop verder af te laten wikkelen namelijk.
Op zich niet, ik weet alleen niet zo goed wie ik daarvoor in mijn omgeving aan zou kunnen spreken zonder dat het vreemd lijkt dat ik het niet zelf allemaal regel... En de mensen waarvan het nog een beetje logisch zou kunnen zijn dat ze dat voor me doen, zullen willen weten waarom ik het niet zelf doe en dat zijn dan weer niet de mensen die ik dat wil vertellen.. (Dit klinkt volgens mij heel vaag...)
Koffiekan schreef:Dat is inderdaad het punt quartel, vooral vanwege mijn ouders... Mocht ik zover komen dat ik het aan hen verteld krijg, worden dat soort dingen wat minder moeilijk. Maar het moment dat ik het hen ga vertellen gaat waarschijnlijk weer te lang duren voor de verkoop van mijn paardje.. Pff, lastig.
Koffiekan schreef:Dit topic is in eerste instantie ook bedoel om een luisterend oor te vinden. Ik ben mezelf er zeker van bewust dat de verkoop van mijn paard geen oplossing is, het is meer een manier om even adem te kunnen halen voor ik nog moeilijkere stappen moet gaan zetten.. Ik heb ook heel sterk het idee dat ik Zelf! tegen hem wil zeggen dat dit moet stoppen. Wanneer ik daarvoor een ander inschakel, en ik kom ooit weer in een soortgelijke situatie kan ik nog niks...
Vudress schreef:Een reden waarom je je paard laat verkopen? Hij houdt zich niet aan gemaakte afspraken over een verkoopbedrag of de manier van paarden houden staat je opeens niet meer aan en je wilt z.s.m. verkopen.
IKbenEllen schreef:Dat zou ik heel dapper van je vinden als je de kracht vind om hem alleen te confronteren met alles. Maar zou je dat helemaal alleen durven? Zou je geen backup op dat moment willen die je een beetje steun kan geven als het lastig wordt? Zonder dat diegene het gesprek overneemt dan.
IKbenEllen schreef:Nou ik heb het nog niet eens over rare dingen, maar ik kan me voorstellen dat je op moment supreme dichtklapt of toegeeft aan oude gewoontes. Waarna je (geestelijk) nog verder van huis bent denk ik.
IKbenEllen schreef:Nou ik heb het nog niet eens over rare dingen, maar ik kan me voorstellen dat je op moment supreme dichtklapt of toegeeft aan oude gewoontes. Waarna je (geestelijk) nog verder van huis bent denk ik.
Koffiekan schreef:IKbenEllen schreef:Nou ik heb het nog niet eens over rare dingen, maar ik kan me voorstellen dat je op moment supreme dichtklapt of toegeeft aan oude gewoontes. Waarna je (geestelijk) nog verder van huis bent denk ik.
Dat is wat er de laatste tijd gebeurt... Ik ga erheen met de vaste overtuiging dat het me niet meer gaat gebeuren, dat ik ga zeggen dat hij moet stoppen, maar toch gaat het licht uit... (soms meteen net als in het begin, maar ik kan ondertussen wel meestal een stukje weglopen ofzo voor het fout gaat). Dat is inderdaad niet echt fijn voor mijn zelfvertrouwen ofzo, eerst was het 'gewoon de zoveelste keer dat het gebeurde', nu is het elke keer een forse mislukking van mijn kant... (Qua gevoel dan...)