Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)
Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
- ano28
- Berichten: 48
- Geregistreerd: 09-01-13
Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)
Geplaatst door de TopicStarter : 14-01-13 23:50
Daar ben ik best benieuwd naar.
Ja, stel ik ga ervoor, dan zal het kind een keer naar de vader gaan vragen.. Dit zie ik eigenlijk nog als zorg voor later. Zoals ik er nu over denk, laat ik dat aan de vader/kind over of er contact komt. Ik zal het niet aansporen maar ook niet af proberen te houden.
Ik verwacht niet dat als ik het houd zijn mening bijtrekt en ben er eigenlijk al zat hem achterna te lopen hierover, komt niks op terug en hij zegt zelf ook dat het hem niet veel doet.
Of het verstandig is zijn de meningen over verdeeld. Ik denk dat het mogelijk is in mijn situatie maar het zal alles behalve makkelijk zijn!
- Bullebeest
- Berichten: 3691
- Geregistreerd: 08-09-10
Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)
Geplaatst: 15-01-13 00:00
- anneliesdj
-
- Berichten: 29308
- Geregistreerd: 12-10-05
- Woonplaats: In het boshuis!
Geplaatst: 15-01-13 01:46
griebels schreef:Het kan ook andersom zijn, dat ze geen leuke vent tegen het lijf loopt die er voor haar en kind wil zijn...
Ik word een beetje moe van de reacties hier. Ze vroeg om advies voor abortus vs voldragen, maar het gaat er nu steeds meer om hoe geweldig het wel niet is om moeder te zijn, en dat de kinderen er gelukkig van worden...
Daar gaat het allemaal niet om, het gaat erom wat TS wil... Welke keuze ze dadelijk moet gaan maken. Niet of ze het kan en of het zou lukken...
Tjah wat verwacht je dan?
Kinderen ervaart iedereen anders, dat zijn gewoon heel persoonlijke dingen, je kunt daar geen pasklaar antwoord op krijgen/geven. Maar ik denk ook niet dat ts dat verwacht, dan was ze wel gewoon gaan googlen op voor en nadelen van abortus. Lijkt me dat ze nu gewoon persoonlijke ervaringen wil krijgen en dat is ook precies wat ze krijgt.
- Percy
-
- Berichten: 12895
- Geregistreerd: 04-09-01
- Woonplaats: België
Geplaatst: 15-01-13 02:09
ano28 schreef:De echo is donderdag.
Daar ben ik best benieuwd naar.
Ja, stel ik ga ervoor, dan zal het kind een keer naar de vader gaan vragen.. Dit zie ik eigenlijk nog als zorg voor later. Zoals ik er nu over denk, laat ik dat aan de vader/kind over of er contact komt. Ik zal het niet aansporen maar ook niet af proberen te houden.
Ik verwacht niet dat als ik het houd zijn mening bijtrekt en ben er eigenlijk al zat hem achterna te lopen hierover, komt niks op terug en hij zegt zelf ook dat het hem niet veel doet.
Of het verstandig is zijn de meningen over verdeeld. Ik denk dat het mogelijk is in mijn situatie maar het zal alles behalve makkelijk zijn!
Als ik dit lees heb jij je keus al gemaakt. Je neemt afstand door het over het "kind" te hebben maar voor jou is dit al een levend wezen.
Lieve ts, wat je ook besluit, het is goed. Ik hoop dat jij een keuze maakt waarmee jij kan leven. Het kindje heeft nog geen leven, is nog nauwelijks een kindje. Het gaat nu om jou ts. Jij bent verstandig en volwassen genoeg om de voor jou juiste keuze te maken.
- kiddokids
-
- Berichten: 3084
- Geregistreerd: 01-03-11
- Woonplaats: zuid-holland
Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)
Geplaatst: 15-01-13 07:03
- Sonja_vR
-
- Berichten: 27462
- Geregistreerd: 12-07-02
- Woonplaats: Dusschen
Geplaatst: 15-01-13 07:57
ja er zijn positieve berichten, maar er word ook om persoonlijke ervaringen gevraagd, maar de meeste posts geven ook heel duidelijk aan dat er een hoop nadelen aan hangen , die niet belangrijk zijn door de positieve emoties etc die er aan vast hangen voor die personen , dat een vader niet de voorwaarde voor geluk hoeft te zijn, ik ben ook van mening dat dat niet een vader niet de voorwaarde voor een gelukkig kind is, stabiliteit en geborgenheid wel.
uiteindelijk is het voor iedereen anders, iedere situatie is anders en een weloverwogen beslissing maak je alleen door alle kanten van iets te belichten en daar in je eigen weg zoekt.
wat dat betreft is TS goed bezig , alles zien en zo veel mogelijk info
persoonlijk zie ik in ieder geval niet echt het probleem in een gezinssituatie waarbij de vader niet mee speelt. Zo lang het beestje een geborgen liefdevolle thuissituatie heeft, een ouder die met twee benen op de grond staat en een sociaal vangnetje (bijvoorbeeld grootouders en dan bedoel ik niet dat je opa en/of oma de hele week verplicht mogen oppassen etc, maar gewoon deel uit maken ven het leven van beestje, of oom of tante, al dan niet bloed relatie , mocht ik een kind krijgen heeft dat ook ooms en tantes die niet bloed gerelateerd zijn
) en financieel er niet direct reden is tot schrapen dan komt het over het algemeen wel goed.maar dat is puur algemeen bekeken en neemt persoonlijke situatie verder niet mee.
ik denk wel dat je je niet te veel moet focussen op "ja maar dit is niet zoals ik het me voorstelde/gepland had " want sja, het loopt nu eenmaal nog al eens anders dan gepland/gewenst/gedroomd en dat kan ook goed uitpakken... sommige dingen gebeuren gewoon op achteraf gezien goede momenten,
maar nogmaals, uiteindelijk is er maar 1 die kan beslissen en ik denk dat uitgaan van je zelf het enige is wat je kunt doen.
uitgaan van wat beestje zou willen , of vinden dat een keus egoïstisch zou zijn is zinloos, iedere keus aangaande wel of niet aan de kids is egoïstisch, je begint er wel of niet aan op een bepaald moment omdat jij dat wel of niet wil (algemeen bekeken) omdat jij er wel of niet gelukkig/blij van denkt te worden.
zelf zou ik, als ik nu zwanger zou blijken te zijn , het laten komen. Heb tegenwoordig echt de instelling voor mezelf dat sommige zaken zo moeten zijn , nu is het bij mij weer een heel ander verhaal en is het sowieso al aardig wonderbaarlijk te noemen mocht ik zwanger raken
ik wens je in ieder geval sterkte en wijsheid toe in het maken van de uiteindelijke beslissing
want welke keus je ook maakt, het is geen makkelijke keuze. - WinSel
-
- Berichten: 20639
- Geregistreerd: 28-09-04
Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)
Geplaatst: 15-01-13 08:53
Dikke knuf
- Jibbel
-
- Berichten: 7268
- Geregistreerd: 21-10-04
Geplaatst: 15-01-13 09:04
griebels schreef:Daarin verschillen wij indd van mening want ik heb het niet over het missen van je vader maar dat een vader(-figuur) heel belangrijk is in de ontwikkeling van een kind...
Dat begrijp ik en die is er in mijn geval ook niet geweest. Het fenomeen 'vader' is voor mij gewoon onbekend. En de een zal er meer moeite mee hebben dan de ander. Ik heb nou niet het idee dat ik een stuk van mijn ontwikkeling heb gemist of mis namelijk doordat er geen vaderfiguur was.
- Astaloca
-
- Berichten: 8242
- Geregistreerd: 25-01-04
- Woonplaats: Winterswijk
Geplaatst: 15-01-13 09:08
Je weet vanzelf wat je moet doen.. Ik hoop voor je donderdag! Ik ben heel benieuwd. Maar je klinkt nu al ontzettend verstandig en ik weet dat je daarom alleen al een goede moeder zou zijn mocht je het door laten gaan.
Vergeet niet nogmaals.. het is een wonder en het is je gegunt. 
Succes TS! Dikke knuffel! - NWDynamite
- Berichten: 2564
- Geregistreerd: 03-12-04
Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)
Geplaatst: 15-01-13 09:20
) - benangelique
-
- Berichten: 15658
- Geregistreerd: 06-09-04
Geplaatst: 15-01-13 09:26
Jibbel schreef:griebels schreef:Daarin verschillen wij indd van mening want ik heb het niet over het missen van je vader maar dat een vader(-figuur) heel belangrijk is in de ontwikkeling van een kind...
Dat begrijp ik en die is er in mijn geval ook niet geweest. Het fenomeen 'vader' is voor mij gewoon onbekend. En de een zal er meer moeite mee hebben dan de ander. Ik heb nou niet het idee dat ik een stuk van mijn ontwikkeling heb gemist of mis namelijk doordat er geen vaderfiguur was.
ook hier opgegroeid zonder vaderfiguur. heb het niet gemist en nu nog steeds niet. wellicht is het anders als je een zoontje krijgt, zij identificeren zich toch sneller met een man dan met een vrouw?
- Winged
-
- Berichten: 34081
- Geregistreerd: 28-12-05
Geplaatst: 15-01-13 09:48
griebels schreef:Daarin verschillen wij indd van mening want ik heb het niet over het missen van je vader maar dat een vader(-figuur) heel belangrijk is in de ontwikkeling van een kind...
Mijn vriend zijn vader heeft hem simpelweg in de steek gelaten vroeger (op jonge leeftijd). Mijn vriend is er niks minder om geworden en weet zichzelf heel goed te redden. Zijn moeder heeft geen nieuwe vriend gekregen en mijn vriend heeft dus ook niet echt een vader(-figuur) gehad.
- Esmeralda
-
- Berichten: 10628
- Geregistreerd: 07-11-03
Geplaatst: 15-01-13 10:30
ano28 schreef:De echo is donderdag.
Daar ben ik best benieuwd naar.
Ja, stel ik ga ervoor, dan zal het kind een keer naar de vader gaan vragen.. Dit zie ik eigenlijk nog als zorg voor later. Zoals ik er nu over denk, laat ik dat aan de vader/kind over of er contact komt. Ik zal het niet aansporen maar ook niet af proberen te houden.
Ik verwacht niet dat als ik het houd zijn mening bijtrekt en ben er eigenlijk al zat hem achterna te lopen hierover, komt niks op terug en hij zegt zelf ook dat het hem niet veel doet.
Of het verstandig is zijn de meningen over verdeeld. Ik denk dat het mogelijk is in mijn situatie maar het zal alles behalve makkelijk zijn!
Het enige voordeel wat ik kan bedenken is, het kind hoeft straks niet opzoek naar zijn vader. Want die is al bekent.
En je weet nooit hoe het loopt, nu is die nog onverschillig, omdat er nog weinig te zien valt. Maar dat kan best verandere, wanneer die jou ziet met een dikke buik en straks de baby ( ga er even vanuit dat je het houdt) Zou het gewoon op zijn beloop laten gaan, hem op de hoogte houden via mail ( als je dat wilt) en dan is het aan hem wat die ermee doet.
Heel veel succes met de echo, ga je alleen of gaat er iemand mee
- Talisa
-
- Berichten: 8972
- Geregistreerd: 18-06-04
Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)
Geplaatst: 15-01-13 14:36
- BraveSpots
-
- Berichten: 7634
- Geregistreerd: 16-10-04
- Woonplaats: Brugge (België)
Geplaatst: 15-01-13 14:38
Talisa schreef:Alle emotionele gevolgen is hier al 14 pagina's over gediscussieerd, maar denk je ook na over de fysieke gevolgen? Zodra je een abortus provocatus laat uitvoeren is er ook een kans dat je daarna helemaal niet meer zwanger kunt worden..
Heb je cijfers die dat kunnen onderbouwen? Want als we het hier over een kans van 0.001 procent hebben vind ik het verwaarloosbaar om te vermelden eerlijk gezegd.
Of moet het op het minst in het juiste licht gezegd worden.
- Talisa
-
- Berichten: 8972
- Geregistreerd: 18-06-04
Geplaatst: 15-01-13 14:44
Om nou helemaal te gaan uitlichten (met cijfers? wat heb je hier aan?) hoe en wat precies, is denk ik niet relevant.
Oke, ik nuanceer mijn eerste post hierbij: in Nederland komt het gelukkig niet (meer) voor dat je na een abortus provocatus niet meer zwanger kan worden door complicaties van de ingreep. Maar dat neemt niet weg dat je soms wél complicaties van de ingreep kunt hebben.
Laatst bijgewerkt door Talisa op 15-01-13 14:47, in het totaal 2 keer bewerkt
- BraveSpots
-
- Berichten: 7634
- Geregistreerd: 16-10-04
- Woonplaats: Brugge (België)
Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)
Geplaatst: 15-01-13 14:48
Bovendien is bevallen ook niet zonder risico.
- milou123
-
- Berichten: 7674
- Geregistreerd: 16-05-06
Geplaatst: 15-01-13 14:49
Talisa schreef:Ik bedoel meer, het wordt wel als heel 'normaal' gezien, dat je zodra je voor abortus kiest, de gehele procedure (hetzij zuigcurretage of instrumentele verwijdering met evt medicamenten) sowieso zonder slag of stoot goed gaat. Het is een medische ingreep, die net zoals alle andere medische ingrepen, óók risico's met zich meebrengt.
Om nou helemaal te gaan uitlichten (met cijfers? wat heb je hier aan?) hoe en wat precies, is denk ik niet relevant.
Oke, ik nuanceer mijn eerste post hierbij: in Nederland komt het gelukkig niet (meer) voor dat je na een abortus provocatus niet meer zwanger kan worden door complicaties van de ingreep. Maar dat neemt niet weg dat je soms wél complicaties van de ingreep kunt hebben.
Dan heb ik toch een opmerking op je nuance.
Het is niet zo dat het niet meer voor komt, het komt weldegelijk nog voor in Nederland dat je na een dergelijke ingreep niet meer zwanger kunt worden.
Maar de exacte cijfers weet ik ook niet.
- Saskia9
- Berichten: 12295
- Geregistreerd: 18-09-03
- Woonplaats: Sprang Capelle
Geplaatst: 15-01-13 14:49
De ene post komt over alsof je het niet aan durft en denkt,abortus,want dan hoef ik het niet alleen te doen. En de andere post komt zo liefdevol over,over het kindje..
Het is ook een moeilijke keuze,en zoals ik al in een pb stuurde,laat angst geen raadgever zijn!
Je komt over als een sterke vrouw,besluit je dat je ervoor wil gaan,dan komt dat echt wel goed. Maar probeer geen beslissing te nemen vanuit angst,vanuit de vraag Kan ik het wel alleen? Want ja,dat kun je!
Heel veel sterkte en succes met je beslissing!
- blokje
-
- Berichten: 7916
- Geregistreerd: 24-06-05
Geplaatst: 15-01-13 15:03
BraveSpots schreef:Talisa schreef:Alle emotionele gevolgen is hier al 14 pagina's over gediscussieerd, maar denk je ook na over de fysieke gevolgen? Zodra je een abortus provocatus laat uitvoeren is er ook een kans dat je daarna helemaal niet meer zwanger kunt worden..
Heb je cijfers die dat kunnen onderbouwen? Want als we het hier over een kans van 0.001 procent hebben vind ik het verwaarloosbaar om te vermelden eerlijk gezegd.
Of moet het op het minst in het juiste licht gezegd worden.
een curretage wat in deze fase nog kan is niet schadelijk hoor
Ik heb ook een curretage gehad na een miskraam. En het lijkt mij dat een Gyn die niet snel uitvoerd bij iemand met een kinderwens als deze echt risico's met zich mee brengt,
Het leegschrapen van je baarmoeder kan littekenwefsel veroorzaken wat idd er voor zorgt dat je minder vruchtbaar bent (maar ookd aar kunnen ze wat aan doen) bij een curretage zuigen ze alles weg. Een echo natijd laat zien of het wel of niet schoon is en dan schrapen ze eventueel pas.