Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-10-12 12:29

Geplaatst: 09-10-12 12:29

Girley_ schreef:
Ik heb een ks in t tweestedenziekenhuis gehad , en dat ging perfect qua huid op huid contact. Baby gelijk op me en bij me, bv kwam goed op gang en geeft het nu nog na 5 maanden. Ik ben er erg over te spreken, want bij de 1e ks in ander ziekenhuis heb ik dat huid op huidcontact niet gehad. Dat was inderdaad echt een groot gemis! Als je meer wil weten dan pb me maar

Bij Mirthe kreeg ik haar wel ff bij me maar daarna even gezien in de couveuse en toen pas weer s'middags, daar ben ik nu nog steeds verdrietig om.
Lars kwam zijn ademhaling niet op gang en die heb ik zijn beentje mogen aanraken en toen was hij weg, een vriendin van me heeft me daarna gelijk naar de couveuse afdeling gebracht waar ik hem alsnog op mijn borst kreeg, ze heeft ook geregeld dat hij niet aangekleed was, maar als ik nu zie dat mijn man wel met hem aan het knuffelen was en ik nog op de verkoever kamer lag dan ben ik nog steeds jaloers, want als hij bij hem mocht zijn dan had hij ook wel bij mij kunnen liggen

**Geplaatst**: 09-10-12 12:37

Geplaatst: 09-10-12 12:37

hey

ik heb zelf 2 kindjes
bij beiden waren mijn zwangerschappen heerlijk, heb bij de eerste nog tot week 30 op paard gezeten en bij de 2de tot een week of 24 maar dit kwam door meer risico door het paard zelf.
heb eigenlijk nergens last van gehad, geen vocht vast gehouden of iets dergelijks en kon bij beiden tot de laatste dag winkelen en autorijden

de bevalling van de eerste was via inleiding in ziekenhuis ivm mogelijk gebroken vliezen (geen stortvloed dus), 13 uur later had ik mijn kind dmv pomp omdat hij de verkeerde kant op keek. wel ingeknipt maar netjes gehecht en heb nergens last van terwijl er drie lagen waren ingeknipt.

de 2de bevalling was thuis en mijn kind was er binnen 3 uur, geen knip

het is ook maar hoe je er zelf in staat, als je van nature een zeikerd bent dan zal je tijdens deze periode echt niet eens poeslief zijn. ga je nu al voor elke scheet naar de dokter dan zal je dan ook hier gevoelig voor zijn.
sta je lekker positief en ben je niet zo snel gek te maken dan zal je er veel beter mee om kunnen gaan

is mijn mening

tuurlijk je kan complicaties krijgen ivm suikers bloeddrukken en dat soort ongein, maar daar kunnen ze je heel goed mee helpen

hoop dat je er wat aan hebt

**Geplaatst**: 09-10-12 13:48

Geplaatst: 09-10-12 13:48

Jenny_S schreef:
hey

ik heb zelf 2 kindjes
bij beiden waren mijn zwangerschappen heerlijk, heb bij de eerste nog tot week 30 op paard gezeten en bij de 2de tot een week of 24 maar dit kwam door meer risico door het paard zelf.
heb eigenlijk nergens last van gehad, geen vocht vast gehouden of iets dergelijks en kon bij beiden tot de laatste dag winkelen en autorijden

de bevalling van de eerste was via inleiding in ziekenhuis ivm mogelijk gebroken vliezen (geen stortvloed dus), 13 uur later had ik mijn kind dmv pomp omdat hij de verkeerde kant op keek. wel ingeknipt maar netjes gehecht en heb nergens last van terwijl er drie lagen waren ingeknipt.

de 2de bevalling was thuis en mijn kind was er binnen 3 uur, geen knip

het is ook maar hoe je er zelf in staat, als je van nature een zeikerd bent dan zal je tijdens deze periode echt niet eens poeslief zijn. ga je nu al voor elke scheet naar de dokter dan zal je dan ook hier gevoelig voor zijn.
sta je lekker positief en ben je niet zo snel gek te maken dan zal je er veel beter mee om kunnen gaan

Geloof me, je hebt gewoon geboft
is mijn mening

tuurlijk je kan complicaties krijgen ivm suikers bloeddrukken en dat soort ongein, maar daar kunnen ze je heel goed mee helpen

hoop dat je er wat aan hebt

Geloof me, je hebt gewoon geboft

**Geplaatst**: 09-10-12 14:19

Geplaatst: 09-10-12 14:19

Ik heb alleen de 1ste pagina gelezen, maar iedere zwangerschap en bevalling zijn anders, dus die van mij kan er vast nog wel bij. Ga t.z.t. nog wel eens bijlezen, want ervaringen van anderen lezen is altijd interessant.

Allereerst TS: hier zit ook zo iemand die dacht een bevalling van ze lang zal ze leven niet aan te kunnen. Pijn, inscheuren of -knippen, urenlang in touw zijn om zo'n wurm door een veel te smal gangetje te persen... Waarom leggen mensen niet gewoon een ei?
Tot ik zwanger was. Ik weet niet of het de hormonen geweest zijn, maar eigenlijk heb ik vanaf dag 1 van mijn zwangerschap gedacht: kom maar op! Ontelbare vrouwen zijn me al voorgegaan en een vrouwenlijf is ervoor gemaakt om kinderen te baren. Natuurlijk kan het fout gaan en daarom is het enorm fijn dat er zo'n enorm medisch circus opgestart kan worden als de nood aan de man is, maar laat ik eerst moeder natuur haar gang nou maar laten gaan.
M'n zwangerschap was fluitend, geen kwaaltjes ofzo, alleen een beeb die vanaf ongeveer de 6de maand een favoriete plek had voor haar billen: stevig tegen mijn rechterrib aan. "Donk", dan kreeg ik die kont weer tegen m'n ribbenkast aangeduwd en kon ik een half uur lang alleen maar strak rechtop zitten ;-)

Bij een "bevalling van 30 uur" moet je over het algemeen niet denken dat die dames 30 uur lang echt persweeën gehad hebben hoor, dan halen ze je kind er op de een of andere manier echt wel uit. Bij mij begon het op een nacht een beetje te rommelen in mijn buik, overdag weer weg, de volgende nacht wat erger en de dag erop eigenlijk niet meer gestopt. Ik noemde het "rommelen", waardoor de VK het niet echt serieus nam, maar achteraf gezien waren het gewoon al weeën. Tja, wist ik veel... Om 22.00 uur die avond braken m'n vliezen, sta je ineens in zo'n plas roze water. Hmmm, dit is toch al wel "echt" geloof ik?? Vanaf middernacht kon ik niet meer ontkennen dat ik weeën had en hoe, heb een uur of 2,5 uur puffend rondjes om de salontafel gelopen en dat waren toch wel pijnlijke uurtjes. Maar het voelde toch "goed": er gebeurde eindelijk wat! Ik was zo nieuwsgierig naar mijn kindje! Kom maar op met die pijn, dat betekent dat we aan het werk zijn! Om half 3 man uit bed gehaald met de mededeling dat het zo langzamerhand toch wel echt menens was, door hem onder de warme douche geparkeerd en de VK laten bellen. Die was er om 3 uur stipt en ik mocht gelijk aan de slag, want ik had tot haar verbazing al volledige ontsluiting (mij verbaasde het eerlijk gezegd niets). Zowel op bed als op de baarkruk hard gewerkt, maar na 2 uur (dat lijkt en is eigenlijk ook wel heel lang, maar ik heb het nooit zo ervaren) bleek dat koppie van mijn dochter net scheef lag, dus die zou zonder hulp nooit naar buiten gekomen zijn. Afgevoerd naar het ziekenhuis, de vacuumpomp werd in stelling gebracht om om 06.30 uur was daar dan mijn dochter, met punthoofd ;-)

. Die pomp was afgrijselijk, ik denk dat ik iedereen in het ziekenhuis wakker hebt gemaakt, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik dat nu alleen nog maar met mijn hoofd weet. Uiteindelijk duurt dat ellendige moment maar zo kort en wil je zo graag dat je kindje gezond geboren wordt, je bent het echt echt echt een dag later zo goed als vergeten. Ik vond het hechten nog het meest vervelend (want ja, voor een turbobevalling-met-pomp word je ingeknipt, om te voorkomen dat je uitscheurt tot aan je navel

), maar ook dat ben ik inmiddels wel weer vergeten. Hooguit hadden ze het wel wat netter mogen doen.... maar ik was lastig, omdat ik het zo vervelend vond, dus daar heeft het vast wat mee te maken.

Inmiddels, ruim 2 jaar later, ben ik 8 maanden zwanger van nummer 2 en ik zie de bevalling vol vertrouwen tegemoet. Ik ga het weer fijn thuis proberen en ik weet nu waar mijn lijf toe in staat is en beter wat ik ga voelen. Hoop dat het nu gewoon lukt om het ook echt thuis af te maken en weer dezelfde verwondering te voelen over wat een vrouwenlijf allemaal kan en wat een "oerkracht" er in een mens huist. Je lijf neemt de regie een aantal uren op een heel bijzondere manier over, als je daarin mee durft te gaan denk ik dat je een bevalling niet snel als ondoenlijk zal ervaren. Het doet pijn, maar het is geen onhoudbare pijn, het lijkt net of je het "van een afstand" voelt. Het is iets nuttigs, het zorgt ervoor dat je kind geboren wordt en daarom is het op de een of andere manier niet zo erg. Maar dat eraan overgeven moet je dan wel durven. Vertrouw op dat lijf! Een cursus volgen waarin dát vertrouwen wordt gegeven is voor TS denk ik heel belangrijk, het is jammer om zo angstig voor een bevalling te zijn... Het is eigenlijk aleen maar heel mooi!

**Geplaatst**: 09-10-12 15:09

Geplaatst: 09-10-12 15:09

lisa_pluisje schreef:
Jenny_S schreef:
hey

ik heb zelf 2 kindjes
bij beiden waren mijn zwangerschappen heerlijk, heb bij de eerste nog tot week 30 op paard gezeten en bij de 2de tot een week of 24 maar dit kwam door meer risico door het paard zelf.
heb eigenlijk nergens last van gehad, geen vocht vast gehouden of iets dergelijks en kon bij beiden tot de laatste dag winkelen en autorijden

de bevalling van de eerste was via inleiding in ziekenhuis ivm mogelijk gebroken vliezen (geen stortvloed dus), 13 uur later had ik mijn kind dmv pomp omdat hij de verkeerde kant op keek. wel ingeknipt maar netjes gehecht en heb nergens last van terwijl er drie lagen waren ingeknipt.

de 2de bevalling was thuis en mijn kind was er binnen 3 uur, geen knip

het is ook maar hoe je er zelf in staat, als je van nature een zeikerd bent dan zal je tijdens deze periode echt niet eens poeslief zijn. ga je nu al voor elke scheet naar de dokter dan zal je dan ook hier gevoelig voor zijn.
sta je lekker positief en ben je niet zo snel gek te maken dan zal je er veel beter mee om kunnen gaan

Geloof me, je hebt gewoon geboft
is mijn mening

tuurlijk je kan complicaties krijgen ivm suikers bloeddrukken en dat soort ongein, maar daar kunnen ze je heel goed mee helpen

hoop dat je er wat aan hebt

Geloof me, je hebt gewoon geboft

ja misschien wel maar met boffen vind ik net of je in de groep zit van 1% waar het heel goed gaat
kan me niet voor stellen dat het zo vaak slecht gaat
alleen hoor je de negatieve bevallingen vaker dan de goede dat geeft vertekend beeld

**Geplaatst**: 09-10-12 17:52

Geplaatst: 09-10-12 17:52

ja misschien wel maar met boffen vind ik net of je in de groep zit van 1% waar het heel goed gaat
kan me niet voor stellen dat het zo vaak slecht gaat
alleen hoor je de negatieve bevallingen vaker dan de goede dat geeft vertekend beeld[/quote]

Ik vrees dat ik in de kleine groep zit waar iedere keer iets mis gaat, ben blij dat ik nu mijn gezin compleet heb.

**Geplaatst**: 10-10-12 09:10

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 10-10-12 09:10

Ik denk wel dat er vrouwen zijn die gewoon gemakkelijk bevallen en vrouwen bij wie het minder soepel verloopt. Je instelling kan een verschil maken, daar ben ik ook van overtuigd. Vrouwen die bang zijn bevallen gewoon minder goed, dat is een feit. Voor een goede bevalling is concentratie nodig, rust. Je moet niet steeds afgeleid worden door vanalles.

Als een kind niet goed ligt. Ja daar kan je instelling ook niks aan veranderen

**Geplaatst**: 10-10-12 09:53

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 10-10-12 09:53

Ik heb niet heel het topic doorgelezen om zelf angstaanvallen te voorkomen hahaha.

Wel als ik jou zo hoor denk ik dat je gewoon nog eventjes moet wachten het dan vanzelf wel goedkomt, die angst maakt plaats voor verlangen.
Ik heb zelf extreme emetofobie, lastige combinatie natuurlijk met zwangerschap ... maar ik wilde zo zo zo zo zooo graag, dat ik zelfs dat opzij kon schuiven in de loop der jaren.

Mijn eerste zwangerschap niet echt een droomzwangerschap gehad, een bevalling van 2 dagen en flink uitgescheurd met een hersteloperatie, maar hoe cliche; wat we ervoor terug kregen was het allemaal meer dan waard.
Inmiddels ben ik weer zwanger en is deze zwangerschap is totaal anders en nóg minder leuk helaas.. bevalling denk ik nog maar niet teveel overna, het moet toch en komt zoals het komt!

Ben erg benieuwd hoe je er op het moment instaat.

**Geplaatst**: 10-10-12 10:00

Geplaatst: 10-10-12 10:00

Helemaal een topic voor mij :')

mijn moeder heeft ook niet echt leuke zwangerschappen gehad ( viel gwn flauw bij de slager terwijl ik als 2jarige erbij stond... )
en bij mij was het een keizersnee en voordat ze de oude was duurde ook weer heel lang...
Dusssssssssssss mij lijken die 9maanden ook niet leuk en die bevalling al helemaal niet..
en ik hoor ook genoeg horror verhalen
en als mijn moeder zoiets had vrees ik ook het ergste dat ik ook niet zo makkelijk krijg :')

**Geplaatst**: 10-10-12 10:08

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 10-10-12 10:08

lees allemaal dan ook wat meer de goede verhalen meiden!!!!!

**Geplaatst**: 10-10-12 10:10

Geplaatst: 10-10-12 10:10

mijn verhaal. geen horror!

per ongeluk zwanger. ik was nota bene aan de prikpil.
afijn, ik kwam er achter omdat ik al een week zo ziek was, en steeds moest overgeven, dus toch een testje gedaan. en idd! een welkome verassing,

maar ik moest ook wel even slikken, leek me he-le-maal niks die bevalling.
en nu moest ik wel... ik had nog wel 9 maanden om me er geestelijk op voor te bereiden.

de eerste 21 weken waren wel zuur. ik hield niks binnen, maar was ook niet perse misselijk gelukkig.
viel niet zoveel af dat ik een speciaal dieet moest volgen gelukkig.

de rest van de zwangerschap ging zonder kwaaltjes. af en toe wat oprispend maagzuur, en vaak plassen ^^ maar dat is geen ramp.

de bevalling zelf verliep gelukkig erg goed.

op een nacht kreeg ik weeen, ben gaan douchen, mijn kraambed in elkaar gezet. mijn vriend (was aan het werk 's nachts) en mijn verloskundige ingelicht. toen de verloskundige er was, waren we 2 uur verder, en de weeen waren prima te doen.

5 uur 'snachts had ik 5 cm ontsluiting.
om 7 uur gebroken vliezen, toen deden de weeen even iets meer pijn, maar onthoud dat je na elke pijnscheut ook 2 minuten bij kan komen

en om 8 uur begonnen de persweeën, en om kwart over 9 was er een klein meisje bij gekomen op de wereld.

dit klinkt best lang, om 3 uur begonnen en om 9 uur klaar, maar de tijd gaat snel hoor.
en op het laatst heb je ook zoiets van, laat maar komen die bevalling, zal niet leuk zijn, maar ik moet er toch doorheen, en tegenwoordig laten ze je geen 2 dagen in de weeen meer zitten.

de natuur weet wel hoe het moet. en de verloskundige ook

**Geplaatst**: 10-10-12 10:39

Geplaatst: 10-10-12 10:39

moonprayer schreef:
en op het laatst heb je ook zoiets van, laat maar komen die bevalling.

Juist ja, helemaal mee eens :))

**Geplaatst**: 10-10-12 10:42

Geplaatst: 10-10-12 10:42

Ga geen horrorverhaal doen hoor. Want die zijn er altijd genoeg. De goede hoor je minder. Maar pijn doet het altijd. Maar tegenwooridg kunnen ze zeer goede pijn bestrijding op meerdere manieren toepassen zonder dat je dus echt pijn hoeft te lijden. Als je een goede arts hebt en zegt dat je daar tegen op ziet gaan ze met jou bepalen welke het beste past bij je.

EEN ruggeprik vond ik ideaal geen pijn en bij de les blivjen wat er om je heen gebeurd;) Watn soms kan je ook een roesje krijgen maar dan ben je totaal van de kaart en heb je niet door wat er nu percies gebeurd is en heb je ineens een baby vast;) Maar ruggeprik als je niet bang bent voor naalden en goede prikker hebt merk je er neits van en is de pijn geheel weg;)

En vergeet niet vrouwen doen dit al eeuwen he;) En die zouden het echt niet allemaal doen als het echt allemaal zo horror was en dan zeker niet beginnen aan meer kinderen. Pijn zal het doen..maar tegenwoordig hoeft het niet meer zo pijnlijk te zijn;)

**Geplaatst**: 10-10-12 10:54

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 10-10-12 10:54

Nou mandymonica, zo'n eerste bevalling heb ik dus ook gehad en toen was er nog geen ruggenprik!
36 uur over gedaan maar ó zo trots erna!
Bij de tweede had ik me al ingesteld op zéker 24 uur, ik begon rond 16.00 uur en manlief was zaalvoetballen in Hoorn :(:)

en geen gsm hebben toendertijd (kinderen zijn 27 en 24).
Gelukkig belde hij rond 20.00 uur hoe het ging en is toen als een speer naar huis gekomen.
Ik was om 21.30 uur in het ziekenhuis en toen ik goed en wel lag zei ik dat ik persdrang had maar néé zeiden ze, dát kon nog niet!
Nou ik kan dan een heel erg vervelend iemand worden en ze hebben de VK erbij gehaald, ik had 10 cm!!
Twee keer persen, nadat ze een OK jasje over me heen hadden gegooid want er was geen tijd meer om spullen te pakken, en ze was er!!
Wát een verademing vergeleken bij de eerste zeg!!
Ik denk zelf dat een goede ontspanning je al een heel eind op weg kan helpen want iedereen is bij de eerste toch gespannen omdat je niet weet wat komen gaat!

**Geplaatst**: 10-10-12 19:31

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 10-10-12 19:31

ja, zelf goed ontspannen, anders werk je jezelf tegen,
en tegenwoordig laten ze je gewoon niet meer 36 uur in de weeen zitten, dat gebeurd gewoon niet meer.

**Geplaatst**: 10-10-12 19:35

Geplaatst: 10-10-12 19:35

moonprayer schreef:
ja, zelf goed ontspannen, anders werk je jezelf tegen,
en tegenwoordig laten ze je gewoon niet meer 36 uur in de weeen zitten, dat gebeurd gewoon niet meer.

Owwwwwww jawel hoor!!!

**Geplaatst**: 10-10-12 19:36

Geplaatst: 10-10-12 19:36

noouuu ligt aan je wensen ik zat 3 dagen met weeen maar kon de eerste 2 dagen goed opvangen. en toen werd het inderdaad heftig maar ik zou zo weer willen bevallen vond het eigenlijk wel leuk. en nee het was niet makkelijk, wel pittig en pijnlijk. maar ieder mens heeft een andere pijngrens en iedere bevalling is anders. ben zelf regelmatig bij bevallingen. en je zet alles op alles en alles ook opzij voor de geboorte van je kind.

**Geplaatst**: 10-10-12 19:36

Geplaatst: 10-10-12 19:36

En HOE moeilijk is ontspannen als je pijn hebt!
Mijn man zei ook steeds, je moet je meer ontspannend. Haha pijn en ontspannen, dat is toch geen combi

**Geplaatst**: 10-10-12 19:38

Geplaatst: 10-10-12 19:38

Ik heb drie kinderen. De bevallingen vond ik enorm meevallen. Bij de eerste zat ik alsmaar te denken wanneer komen de erge weeen nu en toen had ik al 10 cm ontsluiting. Lekker thuis bevallen. De tweede in het ziekenhuis, was niet leuk, maar niet vanwege de pijn want die was goed te doen. En mijn ervaring is nu na 14 jaar moederschap dat de kinderen de bevalling meer dan waard zijn.

**Geplaatst**: 10-10-12 19:38

Geplaatst: 10-10-12 19:38

Elicious schreef:
En HOE moeilijk is ontspannen als je pijn hebt!
Mijn man zei ook steeds, je moet je meer ontspannend. Haha pijn en ontspannen, dat is toch geen combi

En dan hebben we het niet over zomaar een pijntje

**Geplaatst**: 10-10-12 19:40

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 10-10-12 19:40

je zou oefeningen kunnen doen en therapie. pijnstilling. goed leren in en uitademen.
maar zoals ik eerder in het topic aan aangaf je kan ook met goede reden in overleg met de verlosk bij voorbaat al pijnstilling krijgen.

**Geplaatst**: 10-10-12 19:47

Geplaatst: 10-10-12 19:47

StalNollie schreef:
je zou oefeningen kunnen doen en therapie. pijnstilling. goed leren in en uitademen.
maar zoals ik eerder in het topic aan aangaf je kan ook met goede reden in overleg met de verlosk bij voorbaat al pijnstilling krijgen.

Ik weet niet waar jij deze informatie vandaan haalt maar bij mijn laatste kind (nu negen maanden en ik heb er zes) was het
nog steeds zo dat je pas een ruggenprik krijgt als je voldoende ontsluiting hebt, dus twee of drie cm en als je zeven a acht cm heb dan heb je
gewoon pech en dan zul je het zonder moeten doen, er is geen verloskundige die zich waagt aan pijnbestrijding voordat de bevalling begonnen is.
Tussen haakjes, een verloskundige heeft niets te zeggen over al dan niet een ruggenprik dat gebeurt in opdracht van de gynaecoloog.

**Geplaatst**: 10-10-12 19:53

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 10-10-12 19:53

Ik denk dat StalNollie bedoelt dat je van te voren in je bevalplan kunt schrijven (en dus kunt overleggen met je VK) dat je pijnstilling toegediend wil krijgen.
Dat kun je gewoon overleggen namelijk.

Een goede voorbereiding doet wel heel veel hoor. Ik heb door Mensendieck geleerd naar mijn pijn toe te gaan en juist niet tegen te werken. En dat scheelt echt. Ik ben nog niet bevallen, maar ik hoop er zeker wat aan te hebben.
Het boek "Duik in je weeën" is trouwens een echte aanrader

.

**Geplaatst**: 10-10-12 20:08

Geplaatst: 10-10-12 20:08

StalNollie schreef:
je zou oefeningen kunnen doen en therapie. pijnstilling. goed leren in en uitademen.
maar zoals ik eerder in het topic aan aangaf je kan ook met goede reden in overleg met de verlosk bij voorbaat al pijnstilling krijgen.

hahaha ik ben daar niet zo van, joga enz .. nee niks voor mij!
Ik wilde overigens geen pijnbestrijding en achteraf was ik daar zoooo blij om, ik had echt zoon WOW, dat heb ik helemaal zelf gedaan gevoel

**Geplaatst**: 10-10-12 20:11

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 10-10-12 20:11

@lisa: waar ik dat vandaan haal ik ben zelf kraamverzorgende en werk veel bij verlosk. en ja in overleg met verlosk en met gyn. kan men vooraf al bespreken om als de bevalling begint en doorzet pijnbestrijding te krijgen.
dit kan en mag ook hier in nederland gewoon hoor.

Nomineer dit bericht ×