Bokt.nl

**Geplaatst**: 28-11-12 10:51

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 28-11-12 10:51

Als jij foto's gaat maken voor klanten wie... is er dan verantwoordelijk voor de peuter? Want jullie weten toch langzamerhand dat hij zich niet gaat gedragen als er niet iemand is die non-stop op hem let/aandacht geeft?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-11-12 11:06

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 28-11-12 11:06

Volgens mij was het uit m'n verhaal duidelijk dat mama er ook bij was, 't is niet alsof we kind in z'n eentje rond laten lopen terwijl ik foto's maak. >;)

Zal op de rest van de reacties later even reageren

**Geplaatst**: 28-11-12 11:31

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 28-11-12 11:31

Maar is het dan duidelijk voor moeder dat zij dan kind moet terecht wijzen als hij iemand aan het slaan is?
Want je hebt geen striemen op je benen van één keer slaan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-11-12 16:31

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 28-11-12 16:31

oh okay, goed om te weten dat dat niet kan, ik zal het de striemen vertellen, en de zweep dat hij dat niet meer moet doen. Dressuurzwepen kunnen best naar aankomen hoor. Moeder heeft kind toen ook terechtgewezen, en de zweep afgepakt.

**Geplaatst**: 29-11-12 17:38

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 29-11-12 17:38

Nou sorry hoor dat ik je probeer te helpen.... nu lijkt het alsof ik achterlijk ben? Nee klopt ik was niet bij de situatie aanwezig... ik weet niet precies wat er gaande was.... ik stel een vraag om te proberen achter te komen wat er gebeurde.... ipv te roepen wat een rotjoch (want dat kind gebruikt alleen de ruimte die het krijgt... en een peuter/kleuter vind kijken naar paarden terwijl anderen bezig zijn geen leuke en interessante bezigheid meestal... zeker niet als hij daar niet of nauwelijks in betrokken wordt)
Als moeder hem heeft terechtgewezen en de zweep heeft afgepakt... dan is probleem toch opgelost?

**Geplaatst**: 29-11-12 19:18

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 29-11-12 19:18

wat ik nogal verontrustend vind is dat jij kennelijk van bokt een richtlijn wil van wat wel en niet kan of hoort. Dacht je nou werkelijk dat het op enig punt normaal was dat een peuter je met een zweep bewerkt? Als jij al zo onzeker over de grenzen bent, hoe ga je hem dan een duidelijk pakket aan regels en normbesef meegeven?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-11-12 20:22

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 29-11-12 20:22

Evelijn, als je wilt weten wat er gebeurde, kon je ook gewoon vragen in plaats van oordelen, want wat jij deed was niet erachter komen wat er gebeurd was, maar oordelen over wat jij dacht dat er gebeurd was. Dus volgende keer om misverstanden te voorkomen, heb ik liever dat je gewoon een open vraag stelt.

FloortjeM, het leek mij duidelijk dat ik van bokt vraag hoe zij het aan zouden pakken, wat er eventueel aan te doen is. Dat wil gelukkig niet zeggen dat ik ook verplicht ben om het op die manier te doen, of dat mensen zich moeten gaan zitten opfokken omdat ik niet doe wat zij zouden doen. Ik vraag zeker niet wat er wel of niet kan of hoort, maar ik geef aan wat er gebeurt zodat de goedwillende mensen in dit topic nuttige tips kunnen geven op basis van mijn specifieke situatie in plaats van een algemeen idee. Dat is waarom ik vertel wat er hier gebeurt, niet om van mensen te horen dat het niet normaal is, want daar was ik zelf ook wel achter, en daarom heb ik dit topic ook geopend.

Magrathea, dat is inderdaad wat ik ook probeer, vragen of hij wil helpen en ik laat het hem vaak eerst zelf doen, en hij kan mij vragen als hij wat hulp nodig heeft, want hij laat nu vaak mensen dingen voor hem doen ipv eerst zelf te proberen.
Het slaan etc. is in mijn ogen echt puur proberen indruk te maken op bezoek, of papa en mama. En heb me ook voorgenomen om volgende keer dat het weer voorkomt en ouders er niks aan doen (wat nu de afgelopen keren wel gebeurde), hen daarop te wijzen. Heb overigens papa wel verteld dat ik blauwe plekken op m'n benen heb van het slaan maar blijkbaar was dat niet zo'n big deal, kreeg er niet echt reactie op.
Maar eerlijk is eerlijk, hoe hij over 10 jaar gaat zijn zal mij worst wezen, dan ben ik er niet meer en ik heb z'n ouders meerdere keren gewaarschuwd over waar dit op uit gaat lopen, dus dat is aan hen dan.

Maflinger_S, ik vind dat zeker wél een goed idee, en als het mijn kind was kon hij consequent elke keer als hij mij of de dieren pijn doet een rotschop terugkrijgen, dan is het snel genoeg over. Maar het is mijn kind niet, dat is het grootste "probleem", en als ik het wel doe en papa en mama niet, dan maak ik het voor mezelf alleen maar moeilijker voor de tijd dat ik hier nog wel zit.

petraaken, ik zou zelfs het liefst de supernanny eens langs willen zien komen. Want ik ben natuurlijk zelf ook nog maar jong, en ik ben in aangenomen door de ouders, dus ik heb naar hen te luisteren, waar die supernanny gewoon langskomt en vertelt hoe het moet.

**Geplaatst**: 29-11-12 22:38

Geplaatst: 29-11-12 22:38

Na lange tijd lees ik dit topic weer eens en echt, TS, dat jij je hiervoor laat gebruiken! Ongelofelijk. Ik vind het knap en verschrikkelijk tegelijk. Dat joch, ik zou hem echt mores leren en zijn ouders erbij (pfffff....). Dit is gewoon niet normaal meer. Ik heb zelf een dochter van inmiddels bijna 8 en die zou het niet in haar hoofd halen zich zo te gedragen. Zit gelukkig ook totaal niet in haar aard en geloof me, we hebben samen een hele hoop meegemaakt, waardoor de band ook meer dan close is. Ik begrijp als geen ander hoe diep de liefde voor je kind kan zijn, maar wat ik hier lees, ik vind dat kind echt als een monster klinken. Mag ik misschien niet zeggen, maar dit is mentaal gewoon niet normaal voor een kind van die leeftijd. Ik wens je sterkte en veel kracht en wijsheid toe. Ik zou beter willen voor mijn leven. Je bent nog jong, je maakt je eigen keuzes. Sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-06-13 18:00

Geplaatst door de TopicStarter : 23-06-13 18:00

Er werd me door mensen gevraagd om nog eens te updaten hier, dus laat ik dat maar eens doen dan

Hoewel veel dingen die eerst gaande waren nu minder zijn, heb ik nog steeds niet het idee dat we veel opgeschoten zijn. Hij is inmiddels 3,5 jaar oud maar nog steeds een terrorist als het aankomt op dieren pesten. Als hij met mij alleen is, of met mijn mannelijke collega, is hij goed te handlen. Zodra papa of mama in de buurt zijn, zorg ik nu gewoon dat ik zo snel mogelijk weg ben. Ik kan het hem niet kwalijk nemen maar ik hoef niet steeds het mikpunt te worden van zijn pesterijtjes om papa en mama's aandacht te krijgen.

Hij luistert naar mij nu wel erg goed

En ik heb met papa en mama ook regelmatig gesprekjes om te kijken wat er te doen valt. Waar we nu allemaal tegenaan lopen is een ontzettend luie periode van hem, hij is al geruime tijd zindelijk maar heeft nu besloten om 't maar weer gewoon in z'n broek te doen, alles. En dan tegen mij zeggen dat ik het maar moet verschonen omdat ik z'n slaaf ben, of tegen papa dat hij het maar moet verschonen omdat hij hun kind is (wat ik trouwens achterlijk vind van een 3jarige om zulke dingen te zeggen, maargoed wie ben ik). Ik ben zelf heel makkelijk nu, als hij in z'n broek plast mag hij ook zelf z'n broek en onderbroek uitdoen en ze in de was gooien. Als hij ze niet uit wil doen mag hij er de rest van de dag in blijven rondlopen. Het duurt gemiddeld een halfuur vol gekrijs ("I DON'T WANT TO GET MY HANDS WET" - ja dan moet je niet in je broek plassen.....) voordat hij opgeeft en z'n broek en onderbroek in de was gooit, maar ik ga gewoon verder met m'n werk en doe weer vriendelijk tegen 'm zodra hij netjes heeft gedaan wat ik vroeg.

Ook heeft hij de laatste week een ontzettend grote muil tegen me, continu schreeuwen en bevelen. Ik heb nu besloten dat elke keer als hij schreeuwt ik niet meer tegen hem praat tot hij sorry zegt, en dat lijkt te werken, maar ik wil ergens ook dat hij in gaat zien dat hij gewoon niet moet schreeuwen of schelden in plaats van het steeds weer doen en dan snel sorry zeggen, en het dan weer doen. Maar wellicht moet ik ook gewoon blij zijn dat hij tenminste sorry zegt, want een tijdje terug was daar gigántisch drama over.

In september gaat hij naar school, dus dat gaat nog interessant worden voor de leraren. We wachten af...

**Geplaatst**: 23-06-13 18:30

Geplaatst: 23-06-13 18:30

[/quote]
Ik ga nu vast veel bokkers tegen mij krijgen, maar het helpt wel.
Als kleine uk heb ik een keer mijn moeder doorgebeten in haar bovenbeen, ze heeft me opgepakt en op presies dezelfde plek terug gebeten. Heb het daarna nooit meer geflikt.
Kreeg ook gerust met de houten lepel als ik me niet gedroeg en het echt veel en veel te bont maakte, heb er ook echt niets aan over gehouden.[/quote]
Dit deed mijn moeder ook jij mij bijten? o maar dan bijt ik jou tog terug :')

nooit meer geslagen geschopt etc

**Geplaatst**: 23-06-13 18:37

Geplaatst: 23-06-13 18:37

oeh, dat wordt wat in september! :wow:

ik vind het zo knap dat je dit volhoudt!

**Geplaatst**: 23-06-13 18:47

Geplaatst: 23-06-13 18:47

Grrrrr Rotkind is het en daar blijf ik bij, ik vind het echt niet normaal hoe dat kind is.

Ik snap niet dat je dat nog pikt en daar nog steeds zit.

Of je moet wel heel erg dik betaald krijgen dat je er hoe dan ook blijft, wel knap dat je het volhoudt en je laat slaan.

Laatst bijgewerkt door Ragdollcat op 23-06-13 19:03, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-06-13 18:56

Geplaatst door de TopicStarter : 23-06-13 18:56

ayla31 schreef:
Dit deed mijn moeder ook jij mij bijten? o maar dan bijt ik jou tog terug nooit meer geslagen geschopt etc

Dit heeft mama ook één keer bij kind gedaan, hij beet haar toen hij in bad zat en ze beet terug, maar mooi niet dat hij losliet! Zij natuurlijk ook niet maar het duurde echt lang voordat hij haar losliet, en hetzelfde is als hij de katten pest: hij is al een paar keer flink gepakt door het zusje van mijn kat, maar hij blijft gewoon doorgaan. Leerproblemen, koppig? Ik weet het niet. Ik vind het in zekere zin wel verontrustend soms.

Ragdollcat, dik betaald niet, maar ik zit hier wel op m'n plek. Kind luistert prima als hij alleen met mij is en zodra papa en mama thuis zijn maak ik me gewoon uit de voeten

Collega is ook een grote hulp nu, kind heeft een boel meer respect voor hem (hij is ook wel een beetje eng soms

haha) en aangezien collega degene is die altijd met de trekker of quad aan het rijden is, of interessante dingen doet, loopt kind 't grootste gedeelte van de dag met hem mee. En hij heeft gelukkig dezelfde opvattingen als ik wat betreft dieren pesten etc., dus daar komt kind écht niet weg mee als wij dat zien gebeuren

**Geplaatst**: 23-06-13 18:58

Geplaatst: 23-06-13 18:58

Pfff, knap hoor. :wow:

Zou echt blij zijn met jou als au pair!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-06-13 19:03

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 23-06-13 19:03

Gelukkig is de baas ook heel blij met me

Maar dat is ook omdat ik heel veel in de yard werk en veel extra werk doe, zoals vandaag het huishouden gedaan terwijl ik weekenden normaal vrij heb.

**Geplaatst**: 23-06-13 19:05

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 23-06-13 19:05

Het ligt dus echt aan de ouders, dat het zich zo gedraagd, triest eigenlijk.

Maar ja zolang jij het erg leuk vind en het volhoudt...........

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-06-13 19:17

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 23-06-13 19:17

Het ligt ook aan de ouders, maar zolang zij niet de tijd nemen om er wat aan te doen gaat er ook weinig veranderen. We kunnen hooguit hopen dat hij er overheen groeit, maar als hij mij nu al zijn slaaf noemt dan heb ik daar weinig hoop in :')

Overigens gaan ze morgen een week met hem weg. Wordt nog wat, want meestal als ze een dagje met hem weggaan 'geven' ze hem aan iemand anders zodat zij zich op de paarden kunnen concentreren.

**Geplaatst**: 23-06-13 19:36

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 23-06-13 19:36

Ik heb t topic niet helemaal gelezen maar ik begrijp dat pa en ma erg druk zijn met werken en in die zin geen tijd hebben voor hun kind? Ik denk dan.. tja waarom begin je dan aan kinderen?

**Geplaatst**: 23-06-13 19:57

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 23-06-13 19:57

Omdat je tegenwoordig heel raar aangekeken word als je ze niet hebt

Laatst vroeg ook iemand op mijn werk of ik kinderen wilde, toen ik vertelde dat ik niet aan kinderen wilde beginnen werd ik raar aangekeken...

**Geplaatst**: 23-06-13 20:02

Geplaatst: 23-06-13 20:02

purny schreef:
Omdat je tegenwoordig heel raar aangekeken word als je ze niet hebt Laatst vroeg ook iemand op mijn werk of ik kinderen wilde, toen ik vertelde dat ik niet aan kinderen wilde beginnen werd ik raar aangekeken...

Maar je begint ook niet aan huisdieren als je daar geen tijd voor hebt. Kromme vergelijking misschien maar t is wel zo.

Met mn zus had ik ook een discussie. Ik begin niet aan kinderen en zei zegt wedden dat je over 10 jaar wel kinderen hebt? Euhm nee want ik begin er niet aan

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-06-13 20:19

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 23-06-13 20:19

Ik vind dat je gelijk hebt hoor Lasca, maar 't is lastig tijd terugdraaien he

Hoe ik het nu zie, kan ik beter later ook geen kinderen nemen. Ik wil graag met 'special needs' kinderen werken, maar dat zou inhouden dat ik het grootste gedeelte van de dag met andere kinderen bezig ben in plaats van met mijn eigen kind.

Overigens is het ook een kwestie van tijd máken. Mama is ALTIJD druk en zelfs nu ze weer 3 mensen in de yard heeft werken vindt ze ALTIJD nieuwe klusjes, ze is nooit voor 7 uur klaar. Papa heeft helemaal niet zoveel te doen maar die komt z'n bed niet uit voor 10 uur en gaat het huis niet uit voor een uur of 12, en dan is hij dus tot 's avonds laat weg omdat hij een grote klus heeft. En dan komen ze terug, is het kind rotvervelend omdat hij aandacht wil, dus willen zij eigenlijk ook liever geen tijd met hem doorbrengen als hij zo is. 't is een beetje een vicieuze cirkel

**Geplaatst**: 23-06-13 20:27

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 23-06-13 20:27

Dat is erg lastig en terug draaien gaat idd niet haha.

Ze hadden er eerst maar eens beter over na moeten denken voordat ze er aan gingen beginnen. Nu is het kind er de dupe van.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-06-13 20:29

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 23-06-13 20:29

Ja maar nu heb ik dan juist weer zoiets van, neem er dan nog één. Dan hebben ze tenminste elkaar nog EN dan leren ze ook met andere kinderen omgaan in plaats van het grootste gedeelte van de dag alleen maar met volwassenen te zitten. Het is al zo'n verwend kreng, alles draait altijd om hem.

Maarja dat is natuurlijk te simpel gedacht, dat snap ik ook wel. Eerst school maar eens afwachten

**Geplaatst**: 23-06-13 20:55

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 23-06-13 20:55

je neemt niet zo even kinderen. je krijgt ze.
en nog eentje krijgen voor het eerste kind is een nog zieligere besluit als er uberhaubt al aan denken om kindje te krijgen in dit soort situaties.

word het tweede kind helemaal het slachtoffer en ook nog eens van de eerste. je moet niet denken dat het dan ineens goed zal gaan. ik denk juist helemaal niet. jaloersheid etc.

ik zou dit overigens zelf wel van te voren met school bespreken en een stappen plan of plan van '' aanpak'' maken/bespreken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-06-13 21:04

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 23-06-13 21:04

Ik ga helemaal niks met school bespreken, dat mogen zijn ouders doen. 't moet niet gekker worden als die verantwoordelijkheid ook nog bij mij gelegd wordt.

overigens ben ik het niet met je eens, nu zit je met een kind wat in zijn eentje opgroeit tussen volwassenen, waarvan z'n ouders hem alles geven omdat ze hem zo zielig vinden en die overal mee wegkomt omdat ze 'm toch maar een paar uur per dag zien. Ik kan 10 uur per dag met hem samen zijn, maar ik kan niet spelen zoals een broertje of zusje, of leeftijdsgenootje dat kan. Een au pair hebben ze toch al, dus het is niet zo dat er dan 2 kinderen aan hun lot overgelaten worden.

Nomineer dit bericht ×