Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-04-12 12:53

Geplaatst: 13-04-12 12:53

Ik (man) heb deze questie ook meegemaakt, maar ik weet dat het voor een vrouw minstens 10 X zwaarder is dan voor een man! Misschien wel 100 x!!

**Geplaatst**: 13-04-12 12:55

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 13-04-12 12:55

dat is naar holyPope

**Geplaatst**: 13-04-12 12:57

Geplaatst: 13-04-12 12:57

Lotte 84
Het gaat mij om het woord kindje.
Imo is dat het nl nog niet.
Het hartje en het centrale zenuwstelsel worden in deze periode gevormd. Het voelt dus echt nog niets.

**Geplaatst**: 13-04-12 12:58

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 13-04-12 12:58

Dat was het wel geweest als er niet was ingegrepen.

**Geplaatst**: 13-04-12 12:59

Geplaatst: 13-04-12 12:59

Weet je niet, spontane abortus is sowieso reëel in de eerste 3 maand

Dus je weet nooit wat het was geworden. Niemand heeft een glazen bol

**Geplaatst**: 13-04-12 13:02

Geplaatst: 13-04-12 13:02

Lottie84 schreef:
Dat was het wel geweest als er niet was ingegrepen.

Je zegt het zelf al WAS. Het is niet zover gekomen dus IS het niet zover..
en ja, wat vuurneon zegt... ook helemaal waar.

**Geplaatst**: 13-04-12 13:03

Geplaatst: 13-04-12 13:03

het gaat ook om de emotionele kant. De man in dit geval. Hij kan hier zeker last van ondervinden van het gevoel dat hem iets ontnomen is wat hij graag wilde krijgen. dit kan een leven lang aan hem blijven vreten (of niet, laten we dat hopen).

Dat het niks voelt betekend niks voor mij, voor mij is het een mini mensje in wording.
Dat ze er voor gekozen heeft prima en hoe eerder hoe beter. Dat is in dit geval zeker snel gebeurd.

Ik hoop dat ze er beide uit komen en met elkaar kunnen blijven praten.

**Geplaatst**: 13-04-12 13:03

Geplaatst: 13-04-12 13:03

Spontane abortus vind ik heel wat anders dan een abortus die op gang is gebracht door de moeder.

**Geplaatst**: 13-04-12 13:06

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 13-04-12 13:06

Dat ben ik met je eens PBA.

Uiteraard zal hij het erg vinden en dat begrijpt TS ook wel.
Het is niet zomaar een beslissing geweest.

**Geplaatst**: 13-04-12 13:08

Geplaatst: 13-04-12 13:08

Lottie84 schreef:
Spontane abortus vind ik heel wat anders dan een abortus die op gang is gebracht door de moeder.

Daar ging het mij niet om; jij het zonder ingreep was uitgegroeid tot een kind. Maar dat kun je simpelweg nooit weten.... Moeder natuur is onvoorspelbaar.

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 13-04-12 13:09, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 13-04-12 13:09

Geplaatst: 13-04-12 13:09

Nu maar hopen dat hij het ook ooit gaat begrijpen (op tijd).

**Geplaatst**: 13-04-12 13:09

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 13-04-12 13:09

Dat hoop ik ook....

**Geplaatst**: 13-04-12 13:11

Geplaatst: 13-04-12 13:11

Ik had heel graag met je geruild. Jij mijn miskraam en ik jou gezonde kindje.
Je zegt een heftige menstuatie, maar je kunt je misschien beter voorbereiden dat het meer is, uit ervaring weet ik dat je ziet wat het vruchtzakje en dus kindje is omdat je al bijna 6 weken was en is het waarschijnlijk dat je veel bloed gaat verliezen.

**Geplaatst**: 13-04-12 13:12

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 13-04-12 13:12

Apart om te zien dat er hier mensen zijn die kunnen bepalen voor wie het erger is. Volgens mij is gevoel heel persoonlijk en valt er gewoon niet te bepalen wie het het ‘ergst’ heeft en met wie er meer rekening gehouden moet worden.

Je hebt ts die is zwanger, maar wil geen kind. Het zit in haar buik. Je hebt haar vriend, die geen controle heeft omdat het in háár buik zit, maar hij wil wel een kind. Op basis van welke gegevens kun je dan roepen dat x of y niet moet zeuren/miepen/zich er maar bij neer moet leggen/enz., want..

Gevoel is heel persoonlijk en wij kunnen niet bepalen voor wie deze beslissing het ergst is. Ik hoop voor hen dat de relatie het overleeft en dat ze samen nog uit kunnen komen.

**Geplaatst**: 13-04-12 13:17

Geplaatst: 13-04-12 13:17

Leuk, iemand zet haar problemen op Bokt en vraagt om advies, meteen gaat iedereen helemaal zijn eigen mening aan een ander opdringen.
Mogen er alsjeblieft mensen voor en tegen abortus zijn, zonder dat ze anderen proberen te bekeren?

Voor mensen met miskramen is dit natuurlijk hard, of mensen die zelf geen kinderen kunnen krijgen, maar als iedereen zo goed is zich te verplaatsen in een ander, verplaats je dan in het feit dat iedereen zijn eigen leven leidt. Dat houdt in dat die geen kinderen hoeft te houden die ze niet wil, omdat een ander deze niet kan krijgen.

Het is nooit integer om voor een ander te gaan leven. Je bent standaard stikongelukkig als je het leven leidt dat een ander had willen hebben. Daarom moeten dit soort beslissingen door de persoon zelf gemaakt worden en gerespecteerd.

Als niet beide ouders erachter staan om ook echt ouder te worden, moet je het niet doen. Mocht vriend van TS hierdoor de relatie afbreken, dan had het, hoe hard dat ook klinkt, waarschijnlijk toch geen toekomst. Meningsverschillen over levensveranderende beslissingen die niet opgelost kunnen worden zijn geen goede basis voor een relatie. Als vriend van TS het nog wel gaat begrijpen, wordt de relatie waarschijnlijk alleen maar sterker en vooral eerlijker.

Zo.

**Geplaatst**: 13-04-12 13:22

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 13-04-12 13:22

Ik sluit me bij jou aan, Nemurin.
Wilde een heel verhaal posten, maar gaat niet zo fijn met de telefoon.

**Geplaatst**: 13-04-12 13:24

Geplaatst: 13-04-12 13:24

amen

**Geplaatst**: 13-04-12 13:24

Geplaatst: 13-04-12 13:24

Nemurin, daar ben ik het ook mee eens. Ieder geeft echter zijn eigen mening en invulling, dat is ook wat zo fijn is aan een topic. Je kunt van veel dingen wel iets mee pakken en daar kun je uiteindelijk je mening helder mee krijgen.

**Geplaatst**: 13-04-12 13:25

Geplaatst: 13-04-12 13:25

goed dat je de knoop hebt doorgehakt ts, en sterkte de komende tijd. t zal best pittig zijn lichamelijk, (en ook geestelijk).

sterkte ook voor je vriend. ik hoop niet dat dit verhaal zijn kinderwens alleen maar heeft aangesterkt, want dan vrees ik voor je relatie. maar goed, het is zoals het is.

**Geplaatst**: 13-04-12 13:25

Geplaatst: 13-04-12 13:25

Het feit dat je opgelucht bent zegt al genoeg. Blijkbaar had je echt niet gelukkig geworden als je het toch had doorgezet.
Voor je vriend is het poedersuiker, maar idd, als de liefde goed zit, komt het wel. Begrip moet wel van twee kanten komen, let op dat het wel in balans blijft, dat is het enige wat ik je nog mee wil geven

**Geplaatst**: 13-04-12 13:44

Geplaatst: 13-04-12 13:44

Dapper besluit TS.
Ik had zelf al vrij jong een kinderwens, maar een kindje is er nooit gekomen want ik bleek onvruchtbaar (Ben DES dochter)
Dat heeft best verdriet gedaan, enige wat ik ooit heb mogen ervaren was een BBZ erg pijnlijk en ingrijpend.

Maar inmiddels ben ik een heel stuk ouder en het gekke is....zo sterk ik toen die kinderwens had, zo ver is die nu nog te zoeken.
Ik vind kinderen eigenlijk ook helemaal niks meer aan...zie het als handenbinders, krijsende projectielen en vaak ontzettend brutale wezens....hoe het gevoel van een mens kan mens kan veranderen he?
Hier werd enkel gesproken ook door moeders die niet echt zo'n sterkte kinderwens hadden maar eenmaal na de geboorte van hun kind gelijk verliefd waren.
Bij mij is het dus precies andersom gegaan.
Misschien ook door de huidige tijd waarin we leven....en iedere moeder zal het ontkennen van haar eigen kind, maar over het algemeen zie ik nog maar weinig lieve, eerlijke en vriendelijk beleefde opgevoede kinders.
En iedere moeder zal zeggen...ohh maar de mijne is echt wel beleefd hoor en opgevoed...hhmm hhmm..ik zou daar misschien ook aan meedoen als ik wel kinders had kunnen krijgen maar feit is dat bij veel kinderen de beleefdheids normen ver te zoeken is en dat waarschijnlijk dan vooral als pa of ma er niet bij is.
Ik woon aan een kinder speelveld en als ik zie hoe dat hier vaak gaat....ik zit er vaak door stomheid geslagen naar te kijken....hoe ze ouderen een grote bek kunnen geven, middelvingers die standaard rechtop staan, plantjes uit de tuinen trekken en tegen ramen aan gooien...onbegrijpelijk.
Nee stel ik zou nog wat jonger zijn en ik zou nu alsnog zwanger raken dan ging mijn weg ook naar de abortus kliniek.
Maar zoveel mensen, zoveel meningen en gevoelens, dat respecteer ik ook.
Gelukkig zijn we daar allemaal vrij in.

Dus TS, ik kan alleen maar zeggen, je gevoel heb je gevolgd en daar heb je goed aan gedaan.
Zeker als ik lees dat je echt opgelucht bent, dus gefeliciteerd met je beslissing en pak je leven weer lekker op zoals je het voor ogen had meid!

**Geplaatst**: 13-04-12 14:03

Geplaatst: 13-04-12 14:03

Ook ik wil TS feliciteren, zoals we ook mensen feliciteren die wél een kind krijgen. De prestatie van TS is misschien wel veel groter.

Fijn dat je je opgelucht voelt in ieder geval.
Good job girl! +:)+

**Geplaatst**: 13-04-12 14:10

Geplaatst: 13-04-12 14:10

Situation schreef:
Hallo iedereen, hartstikke bedankt voor jullie verhalen en steun,
Ik ben vanmorgen bij de kliniek geweest. In 1e instantie ging in daar naar binnen, in het gesprek merkte ze dat ik erg twijfelde. (Echo gaf 5 weken en 5 dagen aan), dus ze zei, denk er even goed overna, je hebt nog genoeg tijd om het weg te laten halen, kom over een week terug. Dus ik ging naar buiten, in tranen uitgebarsten, ik voelde me laf, in de war met mijn gevoelens en ik wist wel wat IK wilde, maar luisterde teveel naar andere mensen.
Dus ik ging weer terug naar de kliniek een kwartier later, na alles even over me heent e laten komen en heb besloten de abortus door te zetten. Toen ik de pil nam, voelde ik me echt zo opgelucht en ik ben zelfs een beetje vrolijk nu. Ik heb nu geen angsten meer, en kan weer door met mijn eigen leven.
Mijn vriend kon het niet hebben en zei: "Ik hoopte stiekem toch dat je het zou houden", "je bent harteloos", "ik dacht dat je wel meer hersenen zou hebben", "ik dacht niet dat je me ooit zo hard zou kunnen kwetsen maar het is je toch gelukt".
Dat zegt hij omdat hij zich rot voelt, ik neem het voor lief.

dapper en wijs besluit, in deze moet je ten alle tijden voor jezelf kiezen.
ik werd zwanger van de eerste, wou ook nooit kinderen, heb t wel laten komen omdat ik het zo voelde, ik wou ineens wel een kindje, dat was mijn keus, geen moment spijt van gehad en nu twee kinderen rijk.
Maar als jij het zo voelt dat je het niet wilt, dan is het je goed recht wat je deed, en als het achteraf als een opluchting voelt weet je dat het de juiste keus was. misschien krijg je nog wel een moment dat je weer gaat twijfelen, denk dan terug aan de opluchting wie je voelde.. en wie weet, later.. als je ooit spijt krijgt.. kun je altijd nog een bewuste zwangerschap plannen (als het lukken wil) klinkt misschien hard voor sommige wie tegen abortus zijn, ik vind dat wanneer je er zo vroeg bij bent, er niks aan de hand is.

respect.

**Geplaatst**: 13-04-12 14:16

Geplaatst: 13-04-12 14:16

ik wil je veel sterkte wensen in de komende tijd
zal best zwaar worden denk ik dus vandaar mijn post

**Geplaatst**: 13-04-12 14:21

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 13-04-12 14:21

Heel erg veel sterkte de komende tijd. Wel hoop ik (en verwacht ik) dat je er iig alles aan zult doen om in de toekomst niet zwanger te raken als je geen kinderen wil. Als je onbeschermd sex hebt, dan kun je daar zwanger van raken natuurlijk. Vooral in zo'n situatie is voorkomen beter dan genezen.

Nomineer dit bericht ×