Slapen is bij mij altijd al wel een ramp en nu met pijn helemaal. Al helpt de Pregabaline daar wel echt bij. Met ophogen droom ik wel veel.. Ik droomde bijv dat ik een zak ijsklontjes moest wegbrengen, geen idee waarheen, maar ik liep eerst door een ziekenhuis en daarna in een school. En de gangen waren oneindig en niemand wist waar ik moest zijn. Toen was ik het helemaal zat en knapte de zak en veranderde alle ijsklontjes in macaroni...
Maar ik had afgesproken met mijn zus en had blijkbaar de wekker niet gehoord, dus die riep me wakker en vroeg of ik nog van plan was om te komen. Ik antwoord dus: Ja, maar ik kan het niet vinden! Zij snapte me niet en toen had ik opeens door dat het een droom was. Moest daardoor wel meteen lachen, vooral ook door hoe mijn zus reageerde toen ik zei dat ik het niet kon vinden terwijl ik op bed lag