Jolliegirl schreef:Als ik evenveel zou verdienen als mijn man, ou hij gerust een dag minder mogen werken die ik dan opvang hoor..
Dan heeft hij ook meer tijd met ons kindje.
Helaas liggen de lonen echt nog wel ver uit elkaar..
Werken jullie allebei in dezelfde functie?
Jolliegirl schreef:Dan is de discussie uitkeringen ook interessant.
Voorbeeld: ik werk 28 uur en word door instanties aangevuld tot een salaris gericht op 40 uur.
Ik kán meer gaan werken, maarja dan word ik gekort in mn aanvulling.
En nu krijg ik die aanvulling...gewoon zomaar.
Ik vind dat daar strenger op gecontroleerd mag gaan worden. Want ik denk dat het misbruik hierin enorm groot is!
Nogmaals, ik heb er dankbaar gebruik van gemaakt op mijn diepste punt van mijn depressie tijdens en na de zwangerschap, maar ik ben toch echt blij dat ik mn eigen centen weer verdien zegmaar...en niet afhankelijk hoef te zijn...
Die laatste alinea doet het hem, eerder wek je de indruk dat jij er misbruik van maakt?
Of anderen?
Je krijgt niet voor niks die aanvulling van je uitkering. Met een doorgemaakte depressie bén je kwetsbaarder en vind ik het terecht om je af te vragen of je dan mét kind (weet niet hoe lang dit geleden is maar denk niet lang) een moeder moet pushen om meer te werken met als risico op herhaling en grote gevolgen van dien.
Ik vraag me oprecht af of er veel misbruik of dat we mensen ook gewoon tijd mogen gunnen om zichzelf en hun leven weer op orde te krijgen, lijkt me veel duurzamer