Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-01-15 17:41

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 24-01-15 17:41

Wat leuk zeg! En leuk dat je man ook rijd!
1,70 is wel echt mega ja

**Geplaatst**: 24-01-15 17:48

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 24-01-15 17:48

Ja, en volgens mijn instructeur groeit ie nog steeds.. Sinds hij op stal staat is hij ook al flink groter geworden. >;)

Maar goed, ik wist dat het zo'n type paard moest worden als we samen een paard zouden nemen, want een kleintje op een groot paard kan wel en andersom niet.

Man en ik hebben elkaar ontmoet bij de Studentenruiters 10 jaar geleden en we hebben ook wel eens onenigheid gehad over wat nou 'hoorde'. Inmiddels veel van elkaar geleerd en gelukkig snapt hij waarom ik ondanks de pijn en uitval toch wil rijden. Mijn ex snapte niets van paarden en het plezier en de ontspanning die ze kunnen geven. Bij ons is het voor ons allebei een heel belangrijke uitlaatklep en het is fijn om dat te kunnen delen.

**Geplaatst**: 24-01-15 17:49

Geplaatst: 24-01-15 17:49

Ik heb wel ervaring met een Tens, vond het zelf niet zo prettig, maar ken wel andere mensen met goede ervaringen. Is gewoon een kwestie van proberen, die dingen kun je wel te leen krijgen.

**Geplaatst**: 24-01-15 17:54

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 24-01-15 17:54

Ik hoop voor je dat hij niet nog heel veel groeit! Scheuren al je broeken uit straks

Ja dat lijkt me ook wel ideaal als je man dat begrijpt..

**Geplaatst**: 24-01-15 18:01

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 24-01-15 18:01

We hebben gelukkig een heel fijne kruk op stal, drie treden hoog.

Maar ik heb sowieso een opstap nodig, want het ontbreekt me nog weleens aan kracht in mijn benen. En daarbij roep ik altijd maar dat opstappen met een krukje voor iedereen beter is en dan lieg ik niet eens.

Man begrijpt het echt, mijn ouders en zussen doen hun best en mijn broers beginnen het inmiddels ook te zien. Dat heeft wat meer moeite gekost, die waren telkens alleen maar bezorgd en vonden dat ik moest gaan onderwaterdammen ofzo.. Maar ja, ook al ben ik inmiddels 35, ik blijf het jongste zusje waar ze zich druk om maken.

En mijn klachten én de revalidatie snappen ze ook niet zo goed, dus ik laat ze maar. Heeft genoeg moeite gekost, maar het is soms zo zonde van de energie om mensen te blijven uitleggen waar je mee bezig bent en waarom.

**Geplaatst**: 24-01-15 18:23

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 24-01-15 18:23

Een begrijpende man is heel erg fijn inderdaad. Ik heb het op dat punt ook echt goed getroffen.

Dreamy, ik liep al op de pijnpoli voor ik naar het revalidatiecentrum ging. Ik kan gewoon een afspraak maken. Ik zie er alleen zo tegenop om wéér naar het ziekenhuis te moeten.

**Geplaatst**: 24-01-15 18:35

Geplaatst: 24-01-15 18:35

Tazzey schreef:
Ik wil al een tijdje een afspraak maken met de pijnpoli om naar een Tens apparaat te kijken. Ik heb er via het revalidatiecentrum goede ervaringen mee. Ik durf alleen niet. Ik ben niet bang maar ik heb afgelopen jaar voldoende ziekenhuizen gezien.
Heeft iemand van jullie er ervaring mee?

Ik heb in december een maand lang een tens gehad om uit te proberen.
Opzich werkte het wel , alleen werd er vanuit het ziekenhuis aangegeven dat er maar 1 been per keer gestimuleerd kon worden. Dus ik had twee plakkers op mijn rug en een net onder mijn knie en een op mijn enkel.
Het lastige is dat je dus overal draadjes had lopen en dat de plakkers niet goed op mijn rug bleven zitten.
De stimulatie van een been was ook te weinig. Vandaar dat ik nu op de wachtlijst sta voor een inwendige.

**Geplaatst**: 24-01-15 18:39

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 24-01-15 18:39

Mijn man begrijpt het gelukkig wel dat ik wil blijven rijden. Hij heeft zelf niks met paarden ook al hebben we er drie thuis staan.
Mijn moeder snapt er al jaren niks van maar die is er ook bang voor.
Op mijn werk snappen ze het niet allemaal.
Het geeft mij zoveel ontspanning om even te kunnen rijden. Daar kan geen pilletje tegen op zeg ik weleens.

**Geplaatst**: 24-01-15 22:17

Geplaatst: 24-01-15 22:17

Oef even snel bijgelezen. Vanavond uit eten geweest voor mijn verjaardag was lekker.

@flitzz ai balen dat je het zo hebt moeten bekopen zeg.

Over koud: ik had het altijd warm maar tegenwoordig is het wat anders. Vooral mijn hand kan aanvoelen als een grote ijsklomp en dat is niet zo heel fijn.... Maar goed het is te doen. Lekker warm aankleden.

@dreamybol: Heb je hulp erbij of doe je het op eigen kracht. Vervelend gewoon dat je negatieve ervaringen ermee hebt en niet echt "geluisterd" wordt. Het is lastig voor verpleegkundige soms omdat ze het goed bedoelen maar soms heb je niet in de gaten dat het verkeerd overkomt...... Maar snap dat het lastig is.....
ooh en gaaf een eigen paard. Mooie leeftijd en met een karakter wat goed is maakt hoogte niet echt uit. Trapje en je komt erop.

Ik heb altijd geroepen moet geen paard hebben wat groter is dan dat ik ben. Ik ben 1.68 en tja Verona is 1.74........ EN ja heb ook krukje echt nodig. Vind het ook paardvriendelijker, maakt eigenlijk niet uit welk paard liefst pak ik een krukje.
Is er echt geen opstapje kom ik er uiteindelijk ook wel op maar je wilt niet weten hoe......

En fijn dat je man je daarin ook echt steunt. En verder familie ook enigszins...

Ik heb een moeder die doodsbang is en wilt er niets van weten, mijn vader helpt mij dan nog ook met de verzorging maar verder......
Mijn broer waar de paarden staan ziet ze liever gaan dan komen. Maar in toekomst is hij wel bereid om mij te helpen als het nodig is. Maar goed ik sta er eigenlijk alleen voor.

Tensapparaat: Zelf geen ervaring mee. Maar van patienten hoor ik wisselende verhalen terug. Ik zou het gewoon proberen.

**Geplaatst**: 24-01-15 22:49

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 24-01-15 22:49

Fijn dat uit eten geslaagd was, Tyke! Irritant zo'n ijs-hand, toch ergens een probleem met de doorbloeding dan?
Jij dus ook zo'n reus!

Ik weet wel dat karakter het belangrijkst is en ik heb de afgelopen jaren echt geleerd te ontspannen en plezier te hebben op en met een paard. Plan is om daar straks dus lekker mee verder te gaan en hopelijk werkt mijn hoofd daar dan ook aan mee als ik er weer op mag. Maar ga 'straks' (hoop over een kleine maand) op een über-braaf manegepaard weer beginnen, gewoon eerst checken hoe het voelt. En dat vinden ze op stal ook allemaal logisch en niets om me voor te schamen. Heb het echt getroffen daar.

Ik heb een fijn behandelteam op het moment (was ook even zoeken

). Die behandelaars helpen me met de pijn, zowel op mentaal en fysiek vlak en ook met de stress die ik krijg van bijvoorbeeld ziekenhuizen/dokters. Overgehouden aan mijn klinische revalidatieperiode, nu revalideer ik poliklinisch. Wat voor mij betekent dat ik een middag in de week verschillende therapieën heb. Wel heftig om het achter elkaar te doen, maar ik wil er niet vaker heen, want reizen kost me ook een boel energie.

**Geplaatst**: 24-01-15 23:42

Geplaatst: 24-01-15 23:42

Oke dat is zeer fijn dat je nu een fijn team hebt gevonden. Mag ik vragen waar je gaat?
En waarom zou je je moeten schamen om op een manegepaard te beginnen oid. Ik ben de eerste keer dat ik reed met beenbreuk ook niet op eigen paard gegaan. Maar paard wat niet stil had gestaan.
Ben later wel van dat paard gekukeld en pols gebroken........

Doorbloeding zal niet helemaal oke zijn denk ik maar goed daar kunnen ze denk ik niet zoveel mee.
Soms gaat het ook wel beter maar soms ook slechter.

**Geplaatst**: 25-01-15 00:02

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 25-01-15 00:02

Heb je over je eerste vraag even een PB gestuurd, Tyke.

Bokt is niet altijd even positief over maneges.. En mijn ervaringen met maneges zijn ook niet allemaal even goed. Vroeger ooit eens flink verkeerd gevallen en na 3 maanden mocht ik weer rijden en moest en zou ik op de pony waar ik zou hard vanaf gevallen was. En toen ik niet wilde galopperen en bijna huilend op de pony zat werd ik gewoon uitgelachen. Niet tof!
Ik viel nu ook van een in mijn ogen best braaf paard. En ik viel niet eens zo verkeerd, dacht iedereen aan de kant, maar ja, precies verkeerd op mijn elleboog en dan kan het zomaar toch meer kapot zijn dan je zou verwachten.
Heb jij ook nog fysio? Wellicht dat die nog wat tips heeft voor je arm? Sorry als dat al eens gevraagd is.

**Geplaatst**: 25-01-15 00:11

Geplaatst: 25-01-15 00:11

Tja daar zeg je het al bokt hihi.
Niet alle maneges zullen oke zijn. En op zich niet verkeerd op paard waar je van gevallen bent. Maar goed als je er een tijd uit bent geweest niet zo verstandig.... Gelukkig zijn er wel maneges die bij jou passen maar misschien niet bij iemand anders tja.......
Bokt ....

Ik heb geen fysio meer voor mijn pols. Heb na second opinion en na operatie vorig jaar handentherapie gehad. Maar ze kunnen er weinig mee. Ze hebben mijn uiterste bereikt dus nu hoefde het ook niet. Mits ik misschien nog verder achteruit ben gegaan. Maar dat kan ik nu nog niet echt beoordelen. Het is nu duidelijk minder maar kan ook niet echt anders.
Ik denk dat mijn volgende bezoek een van mijn laatste zal zijn...... (al heb ik dat al een keer eerder geroepen) Bij mij moet nu komen het punt accepteren en leren omgaan met.....

**Geplaatst**: 25-01-15 00:24

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 25-01-15 00:24

Ja, daar heb je gelijk in, een manege moet je passen. Net als een pension of stalhouder eigenlijk.

Dat accepteren en leren omgaan met is natuurlijk ook het allermoeilijkst.. Voor jezelf duidelijk hebben wat je belangrijk vindt in je leven kan daar al een stuk bij helpen. Maar dan nog. $:\$

**Geplaatst**: 25-01-15 00:26

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 25-01-15 00:26

Ik zit voor de afwisseling eens niet thuis maar weet wel hoe enorm rot het is en wat voor effect het kan hebben op je.

Daarom voor iedereen hier even een dikke knuffel en ik hoop dat het bij iedereen voorspoedig gaat verlopen allemaal!

**Geplaatst**: 25-01-15 00:28

Geplaatst: 25-01-15 00:28

Dreambol, jullie hebben een kasteel!

Elk paard/ pony boven de 1.54 waar ik op stap (met opstap/ kontje) gaan mijn heupen krampen alsof ze uit de kom willen. Voor mij dus geen kastelen meer, hoewel ik er wel altijd van gedroomd heb.

Ben weer bijgelezen maar mijn geheugen is echt een zeef.
Had ik in dit topic al gemeld dat ik officieel opnieuw onder het mes moet? En dat ik serieus een ruggenprik overweeg boven narcose?
Ik ben de afgelopen maanden nogal beroerd geweest van de vorige narcose; vergeetachtigheid en elk griepje dat ontstond, liep ik op.
Maarja, met de aanstaande operatie gaan ze zagen in mijn bot. Zit er niet echt op te wachten om dan 'wakker' te zijn...

**Geplaatst**: 25-01-15 00:32

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 25-01-15 00:32

Hihi, een kasteel. Twee vliegen in 1 klap!

Mag je kiezen welke narcose je wilt bij die operatie? Ik ben nog nooit geopereerd *klopt af* en zou narcose doodeng vinden, maar meeluisteren nóg enger, geloof ik. Maar ja, de nare verhalen over doodziek uit narcose komen zijn ook altijd heftig. Nare keuze waar je voor staat.. :(:)

**Geplaatst**: 25-01-15 00:43

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 25-01-15 00:43

Nouja... De vorige keer ben ik te vroeg wakker geworden uit de narcose en de pijnblock in mijn onderbeen werkte niet. Ik kon niet aangeven dat ik pijn had en kreeg vervolgens zóveel morfine dat ik van de pijn en spanning/ontspanning door drugs stopte met ademen.
Ik heb mee gemaakt dat ik vanaf de operatiezaal de recovery opgereden werd, dat mijn kussen zeiknat was, dat mijn kiezen kapot waren (net alsof ik zand in mijn mond had) en dat de verpleegster zei; je hebt duidelijk pijn, daar gaan we wat aan doen.
Vervolgens werd ik steeds aangeschud dat ik moest blijven ademen.

De vorige operatie was niet bepaald een lolletje...
Maar niemand in dat **** ziekenhuis die je geloofd, dus je hebt het zelf maar te verwerken.

**Geplaatst**: 25-01-15 08:05

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 25-01-15 08:05

Jeetje wat eng.
Ik vond de narcose en wakker worden ook heel naar, maar heb niks gevoeld hoor... Wel erg naar gedroomd en ik weet nog dat het erg benauwd was in de lift en dat de ic zuster in mijn oor zat te roepen (ik dacht dat ze heel gemeen was en onaardige dingen zei maar dat was natuurlijk niet zo. Erna was ik zooo wazig en dat ben ik eigenlijk nog wel.

**Geplaatst**: 25-01-15 11:32

Geplaatst: 25-01-15 11:32

Ik ben een paar keer geopereerd. Ik heb nooit last gehad van de narcose. Ik ben doodsbang voor naalden. De laatste keer had ik ook gevraagd om een roesje alvorens ze het infuus aanbrachten. Ik kreeg zo'n kapje over mijn gezicht en dat mocht ik zelf vasthouden. Ik weet nog heel goed dat iemand zei "Volgens mij is ze weg, we kunnen het infuus aanbrengen", dat had ze beter niet kunnen zeggen ik zat namelijk meteen rechtop. :')

Ze hebben toen even gewacht en ik heb niets meer gemerkt.
Tijdens de operatie heb ik wel mensen horen praten maar ik heb niets gevoeld of bewust meegekregen. Het wakker worden ging ook goed, niet misselijk oid.
Ik heb dus alleen goede ervaringen met de narcose en als ik zou mogen kiezen tussen een ruggenprik of narcose dan ga ik voor de narcose.
Het enige wat ik heel naar vond was het feit dat ik met bed en al de lift in moest. Ik ben panisch voor liften en ontwijk ze waar ik kan. Ik schijn na mijn buikoperatie aan de verpleger te hebben voorgesteld dat hij met mijn bed de lift in ging en ik met de trap naar beneden zou gaan. _O-

Hoe is het verder met jullie vandaag? Hier wat minder maar dat is mijn eigen schuld. Op zaterdag maak ik altijd de foto's voor mijn zondag artikel op mijn blog. Gisteren was ik daarmee begonnen toen mijn camera besloot dood te gaan. Na uren etteren heb ik uiteindelijk een vriend gebeld die heel handig is met elektronica en met zijn hulp heb ik hem weer aan de praat gekregen. Echter heb ik door de stress verkeerd gezeten en dus mega rugpijn. Ik ben toen nog een poosje doorgegaan om tóch die foto's te maken maar niks lukte meer.
Vandaag dus geen artikel maar wel extra pijn. -O-

Ben gisterenavond begonnen met de spullen van Lancaster. Wat een fijn spul zeg! :oo

Wat ik normaal ook gebruik ik word altijd wakker met puistjes vanmorgen dus niet $*\o/*$ Dus so far so good.

**Geplaatst**: 25-01-15 13:47

Geplaatst: 25-01-15 13:47

Allereerst iedereen heel veel sterkte en succes!

Helaas kan ik nog niet heel fanatiek mee lezen of schrijven ivm "prikkels"

Eind december ben ik tijdens wandelen, aangereden door een auto.
Hieraan heb ik helaas aardig wat overgehouden. Hersenkneuzingen, bloedingen, schedelbasisfractuur, gebroken ribben, gescheurde kniebanden en wat anders ellende. Ik heb bijna 3 wkn in het ziekenhuis gelegen. Nu ben ik thuis en ga maandag beginnen met revalidatie.

Nogmaals iedereen veel succes met het herstel!

**Geplaatst**: 25-01-15 14:02

Geplaatst: 25-01-15 14:02

Denbine jij ook heel veel sterkte en beterschap. Dat is toch wel een heftig ongeval geweest.

Bah AmyII wat akelig. Ik ben als kind 1x geopereerd en dat is nu bijna 40 jaar geleden.. Kan me er gelukkig niks meer van herinneren. Alleen dat ik wakker werd met zo'n vies ding in de mond..
Ik ben ook als de dood voor naalden, ik vraag als ik bijv bloed moet prikken of ze voorzichtig willen zijn. Omdat ik een paar keer bijna tegen de vlakte ben gegaan. Liggen op bed voel ik me nog beroerder dus dat doe ik ook niet..

Dreamybol waarom zou je je moeten schamen. Om het gevoel en het vertrouwen terug te krijgen is een manege een goede optie en misschien ook wel even een verstandige keus. Beter dat dan bang of onzeker worden op je eigen paard.
Mijn schoonzusje heeft altijd (brave) paarden gehad. Zij heeft ook een tijdje op een manege paard gereden om haar vertrouwen terug te krijgen. Ondertussen had ze een nieuw heel braaf (ouder) paard gekocht en ze durfde er niet op..
(het paard was voor mij het type ik val in slaap.. zo makkelijk, gewillig en braaf) Wij reden meestal samen ik zadelde mijn paard op, reed dan eerst even een 20 minuten haar paard en dan ging zij erop. En dat alleen omdat ze een keer ongelukkig is gevallen.

Mijn eigen paard is een ontzettende stuiterbal eentje die graag omhoog gaat of de beentjes in de lucht doet. Het paard is alles behalve makkelijk, als ik dadelijk weer begin gaat meneer toch eerst even aan de longe. Als ik het niet vertrouw dan mag mijn man me een dag later helpen en dan ga ik pas op aan de longe..
Het paard ziet mijn man als zijn baas dus mocht er wat gebeuren heeft hij hem zo weer bij de les.
Ik stap ook altijd met een trapje op zelfs als ik naar de vereniging ga neem ik mijn trapje mee. In het begin werd ik daar mee voor de gek gehouden mijn paard is maar 1.67 maar het is beter voor het paard zijn rug, zadel en voor mijn gewrichten.

**Geplaatst**: 25-01-15 14:48

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 25-01-15 14:48

Jemig jullie gaan hard :oo

Ik lees alles wel, maar ik krijg het niet voor elkaar overal op te reageren, dat is nog een van mijn uitdagingen, nu krijg ik het niet op een rijtje zegmaar haha, sorry!

**Geplaatst**: 25-01-15 15:09

Geplaatst: 25-01-15 15:09

Het gaat ineens weer hard oef.

Even terugkomend op narcose/ ruggeprik of wat anders hihi. Ik kies niet voor narcose als het niet hoeft. Ik ben 2 keer zeer naar wakker geworden. Een keer heb ik echt letterlijk alles bij elkaar gegild en ik kon echt niet stoppen wat ze ook deden. Dit gaf mij een nare nasmaak met veel schaamte. MAar ook narcose werkt bij mij lang door. Ze zeggen dat dit bijna onmogelijk is maar ben nu nog steeds erg moe. Laatste keer kon het helaas op laatst toch niet zonder narcose. Had een block maar werkte niet afdoende.

@ amy: Ik zou gaan voor ruggeprik. En je hebt langer pret met verdoving. En je hoeft niet bij te blijven. Je kan een roesje oid krijgen zodat je niets mee krijgt van de operatie. Dus wil je niets horen/ zien vraag om een roesje.
Ik zelf ben de operaties die ik had met ruggenprik of block arm bij gebleven. Tja ook niet altijd super maar vond het prima.

@tazzey: oef pech gehad dus gisteren. MAar ook je dag goed begonnen zonder puistjes.

@denbine: wow dat is een heftig ongeluk. Hoop zoiets nooit mee te maken maar je hoort het nogal eens helaas dat het gebeurt....... sterkte met je herstel en revalidatie.

Ik heb ook even mindere dag. Natuurlijk ook deels eigen schuld na gisteren de stal te hebben uitgemest. En vanmorgen kuilgras wezen halen en dat is ook zwaar. Thuis zelf alles uit trailer moeten tillen........ Arm is gevoelig. Elleboog wond vind ik niet fijn voelen en ziet er nog acceptabel uit maar op randje.
Morgen weer wel de nacht in dus ben benieuwd.
Verder trouwens weer pijn in mijn nek. Erg stijf. Als dit zo blijft zit ik helaas weer snel bij fysio..... baal ervan. Ging net paar weken best goed. Ach niet klagen maar dragen. Zo maar weer richting mijn paardjes om ze binnen te zetten.

**Geplaatst**: 25-01-15 16:23

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 25-01-15 16:23

Tjee Denbine wat een naar ongeluk en zeker wat een nare nasleep die je daar van moet ondervinden.
Heel veel sterkte en zeker een goed herstel gewenst.

Wat narcose betreft , ik vind algehele narcose toch wel fijn.
Ook al slaap ik wel erg lang uit en ben ik daarna wel misselijk. Ik vind het wel prettig dat ik nergens wat van mee krijg.
Bij mijn aankomende operatie krijg ik wel een plaatselijke en een roesje. Ik moet namelijk bij zijn om aan te geven of ik de impulse ga voelen. Daarvoor en daarna laten ze je weer wegzakken in een roes.
Daar zie ik wel erg tegen op maar het kan niet anders.
Daarna drie maanden niets mogen doen. Maar goed, wat is dan drie maanden op de rest van je tijd.

De laatste dagen gaat het niet zo heel erg lekker maar ik denk dat dat ook echt wel door het koude natte weer komt. Ik doe mijn paarden en dan weer lekker warm naar binnen.

Mijn hobby hotfix maar weer opgepikt , ben voor vrienden voor carnaval wat aan het maken. Dus mijn tijd kom ik best door.

Het is wel prettig om jullie ervaringen allemaal te lezen.

Nomineer dit bericht ×