Bokt.nl

griebels schreef:

Ik lees hier allemaal dat het kan en dat het kind dit en dat heeft/krijgt... Maar hoe zit het met TS, WIL ze dit wel, en KAN zij het wel emotioneel en fysiek aan. Dat is in deze het belangrijkste in mijn ogen.
Heb vandaag een vroegere vriendin gesproken die ook een abortus heeft gehad 2,5jr terug... Ik zal je dat wel in een 'pb' sturen TS...

DaniBanani schreef:

Even een kritische noot..er zijn ook ouders die wél spijt hebben van hun kinderen. Heb daar meerdere interviews van gelezen. Ze gaven aan weliswaar enorm van hun kinderen te houden maar als ze het over hadden kunnen doen waren ze er nooit aan begonnen, omdat ze de opoffering te groot vonden. Nu heb ik geen idee hoe vaak dit voorkomt, veel ouders zullen dat ooit nooit durven toegeven. Maar er is dus geen garantie dat je spontaan dolgelukkig bent als het kindje er eenmaal is.

griebels schreef:

Wel is het hebben van een vader een heel belangrijk iets in de ontwikkeling van een kind kan ik je vertellen.

Wendy schreef:

DaniBanani schreef:

Even een kritische noot..er zijn ook ouders die wél spijt hebben van hun kinderen. Heb daar meerdere interviews van gelezen. Ze gaven aan weliswaar enorm van hun kinderen te houden maar als ze het over hadden kunnen doen waren ze er nooit aan begonnen, omdat ze de opoffering te groot vonden. Nu heb ik geen idee hoe vaak dit voorkomt, veel ouders zullen dat ooit nooit durven toegeven. Maar er is dus geen garantie dat je spontaan dolgelukkig bent als het kindje er eenmaal is.

Ik ken privé een situatie die wat dat betreft enorm uit de hand is gelopen (vroeger).
Moeder had een vriend, raakte zwanger, vriend was meteen weg.
Moeder bleek zwanger van een tweeling, toen de kinderen er een jaartje of wat waren, bleek moeder manisch depressief. Ze kon het niet aan, waardoor de psychiatrische klachten een kans hebben gekregen. Op een gegeven moment zo beschadigd, dat zij niet in staat was om voor haar kinderen te zorgen. Kinderen zorgden juist voor haar.
Deze kinderen hebben bepaald geen leuke jeugd gehad, en zijn zelf ook behoorlijk beschadigd
Maar juist deze kinderen hoor je niet in dit soort topics. En zo'n moeder ook niet.

Dit soort dingen komt echt geregeld voor, helaas.

Wendy schreef:

Ik noemde één voorbeeld, maar mijn punt is dat er vele voorbeelden zijn. Er zijn veel kinderen in onprettige situaties, die vaak zwaar beschadigd worden en wat voorkomen had kunnen worden.
Het komt niet altijd goed. Kindermishandeling bijvoorbeeld, komt gewoon heel veel voor. Er is ook onderzoek naar de oorzaken hiervan gedaan... een van de risicofactoren blijkt toch echt de alleenstaande ouder http://www.nji.nl/nji/dossierDownloads/ ... deling.pdf
Ik word heel eerlijk gezegd een beetje onpasselijk van alle blije mama's hier die roepen dat je met liefde alleen prima een kind op kunt voeden.
Ja, soms kan dat voldoende zijn, maar soms ook niet. Een kind heeft recht op een weloverwogen beslissing. Een kritische noot is dan wel zo handig lijkt me.

Cassidy schreef:

griebels schreef:

Ik lees hier allemaal dat het kan en dat het kind dit en dat heeft/krijgt... Maar hoe zit het met TS, WIL ze dit wel, en KAN zij het wel emotioneel en fysiek aan. Dat is in deze het belangrijkste in mijn ogen.
Heb vandaag een vroegere vriendin gesproken die ook een abortus heeft gehad 2,5jr terug... Ik zal je dat wel in een 'pb' sturen TS...

Nogmaals mijn mening: je krijgt niets in je leven voorgeschoteld dat je niet aankunt. Het is een tweede of je er wel voor WILT vechten...

Wendy schreef:

Ik heb inderdaad geen kinderen, maar ben het absoluut oneens met je stelling dat een keuze voor een kind altijd weloverwogen is. Dat is simpelweg niet waar! Was het maar zo'n feest!

Jibbel schreef:

griebels schreef:

Wel is het hebben van een vader een heel belangrijk iets in de ontwikkeling van een kind kan ik je vertellen.

Dit ben ik niet helemaal met je eens Griebels. Dit zal ook voor iedereen anders zijn.

Ik ben inmiddels 26 en ook opgegroeid met alleen mijn moeder (en opa/oma die bijsprongen in de opvoeding). Mijn moeder was erg jong, toch heeft ze ervoor gekozen mij te houden. De vader is niet in beeld geweest op wat voor manier dan ook. Hij was er gewoon niet en voor mij nu nog steeds niets meer dan de 'verwekker'.

Voor mij werkt het zo dat iets wat er niet is, je ook niet kunt missen. Als kind was ik er bijv. echt niet mee bezig dat ik alleen met mijn moeder was en er in andere gezinnen een vader bij was. Bij ons was dat gewoon niet zo (misschien heeft TS hier ook wat aan?). Dat is denk ik de flexibiliteit van een kind. Die accepteert de situatie gewoon zoals die is, pas op latere leeftijd merk je evt. gevolgen, wat niet eens altijd zo hoeft te zijn overigens.

@ TS, ik wil je heel veel kracht en wijsheid toewensen in je besluit. Ik kan me je tweestrijd zo goed voorstellen. Maar welk besluit je ook neemt, onthoud dat het jouw besluit is, wat anderen je ook wijs maken. Zolang jij maar achter je besluit staat en dat zal misschien geen 100% kunnen zijn door je tweestrijd, maar dat hoeft ook niet.

Blue_Eyes schreef:

Tegen die tijd is de vader misschien ook wel nieuwsgierig geworden. Wie zal het zeggen.

nicci88 schreef:

@ griebels, er is ook vaak gezegd dat eigenlijk alleen zíj die keuze kan maken.
Dat niemand anders haar situatie kan inschatten.
En ook dat kinderen niet alleen maar gelukkig maken, maar dat ze ook zeker moeilijke momenten zal hebben.

Daarbij over de economie...
Ga eens verder denken.
Als er steeds minder voor kinderen wordt gekozen, zal de economie alleen maar slechter worden.
Ooit gehoord van vergrijzing?

griebels schreef:

Daarin verschillen wij indd van mening want ik heb het niet over het missen van je vader maar dat een vader(-figuur) heel belangrijk is in de ontwikkeling van een kind...