Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-11-12 23:33

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 21-11-12 23:33

En hoe ging het de laatste dagen?

**Geplaatst**: 22-11-12 10:28

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 22-11-12 10:28

Ja ts, ik zit ook met smart te wachten op weer zo'n leuk geschreven grappig "verslag van de dag".

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-11-12 11:28

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 22-11-12 11:28

haha

Laatste dagen waren heel afwisselend, als papa en mama er niet zijn gaat het steeds beter, op het oneindige huilen na. Maar als papa en mama er wel zijn (ook al zijn ze niet in de kamer), is het gewoon drama om alles, lust hij niks meer, wil hij niks meer en loopt hij mij alleen maar rond te commanderen. En ik ben ook niet blij met het feit dat hij elke keer als hij wakkerwordt al meteen z'n dvdspeler krijgt, en nu m'n collega's ipad, heerlijk voor mij hoor, die rust, maar het lijkt mij allesbehalve goed voor het kind zelf.

Gister heb ik niet de hele dag hoeven werken, want we moesten eind van de dag hindernissen schilderen dus heb ik de kwast van mama overgenomen en is mama met kind andere dingen gaan doen.. alleen vergaten ze de hond mee te nemen, dus die sprong tegen m'n collega op.. en landde vervolgens in de verftray :')

Valt me wel alles mee dat kindlief niet wat omgestoten heeft of vol tegen een van de balken aan is gelopen though.

En nu is het maar even afwachten wat vandaag gaat brengen, "gelukkig" is het zeikweer en vannacht flinke storm, dus hoeven we alvast geen ruzie te gaan maken over wel of niet naar buiten en waar (want naar buiten vind ik heerlijk, maar uren op dezelfde plek blijven staan minder). Misschien vanmiddag nog even naar opa en oma, want die hebben we al een poosje niet gezien. En dan morgen nog even een dagje werken, en dan alweer weekend, 't gaat snel zat

Oh en veel mensen zullen mijn andere topic niet volgen, maar daar had ik het ook al aangegeven: ik heb twee dagen terug even aangegeven dat ik er eigenlijk niet zo op zit te wachten om terug naar Nederland te gaan, en of ze het niet vreselijk zouden vinden als ik wat langer zou blijven, en ze zeiden dat ze dat heel fijn zouden vinden, dus dat was wel goed om te horen

Aangezien ze op de vorige au pairs vooral commentaar hadden, en ik het al helemaal zag gebeuren dat ik in dat rijtje zou eindigen.

**Geplaatst**: 22-11-12 11:39

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 22-11-12 11:39

Fijn TS. Zo te horen krijgt hij meer respect voor jou, en dat is in elk geval goed voor als jij er bent. Misschien moet je eens een filmpje maken waarin je kunt laten zien dat hij ook lief kan zijn zonder dvd speler en/of ipad...
Mijn oppaskindjes mogen ook soms op de tablet van mams, moest ik laatst ook even doen want daar zit een programmaatje op over tandenpoetsen :')

Misschien ook wat voor jou als je eraan kan komen? Het is een katje genaamd Gizmo en die poetst zijn tanden terwijl er een timer loopt en er een irritant deuntje speelt

En elke keer dat je je tanden poetst krijg je ook een puzzelstukje en na een week heb je de puzzel dan vol, en je kan hem ook kietelen of een wc rol leegrollen :')

Een van de twee poetst nu z'n tanden zelf overigens, dan is die app ook errug handig aangezien hij wel bezig blijft terwijl ik de tanden van zijn 1,5 jarige broertje poets

Ghehe, ga je daar nu blijven?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-11-12 11:51

Geplaatst door de TopicStarter : 22-11-12 11:51

Haha, moet ik maar eens opzoeken ja

Hij zit nu met talking tom ofzo, een kat waar hij maar tegen weg zit te kletsen en die praat hem dan na. Heel verhaal aan het vertellen van hoe je gaat slapen als het nacht is en als je dan weer wakker wordt is het licht :Y haha
maar het valt me gewoon op dat er hier niet gezegd wordt van 'je mag af en toe even daarmee spelen' maar dat er echt gewoon de dvdspeler gepakt wordt zodra hij wakker is, en met lunch en met avondeten en na het avondeten en voordat hij naar bed gaat nog een keer.. zelfs ik zit niet zoveel op de pc >;)

En ja ik was wel van plan om hier te blijven, zit heerlijk op m'n plek ondanks dat het een klein draakje is

volgend jaar gaat hij naar school en dan kan ik eventueel hier een (deeltijd)opleiding beginnen, in plaats van daarvoor terug naar Nederland te gaan. Maar dat moeten we tegen die tijd natuurlijk nog maar even bekijken.

**Geplaatst**: 22-11-12 12:00

Geplaatst: 22-11-12 12:00

Ja het klinkt misschien raar, maar ook zonder de steun van de ouders zou hij zich bij jou moeten kunnen gedragen. Als jij duidelijk je grenzen aangeeft en ze vasthoudt, leert hij op een geheven moment dat er een verschil is tussen bij jou, en bij pappa en mamma. Het zou natuurlijk beter zin. Als iedereen op 1 lijn zit, maar Zoniet dan scheelt het in ieder geval al als jij bij jou weet waar hij aan toe is.

Het zoontje van een vriendin van bijna 3 stond hier een keer een la uit de kast te trekken, terwijl zijn moeder heel zachtjes aan hem vroeg of hij dat niet wilde doen. Vervolgens kieperde hij de la om, en liet hij hem op de grond kletteren. Ik ben opgesprongen, heb het ventje vastgegrepen, gebruld of hij nou helemaal betoeterd was, hem aan zijn armpje meegesleurd naar de gang en nogmaals gebruld : Zo! Ga jij maar even daar zitten en kom maar terug als je weer kan luisteren ! En de deur dicht getrokken!

Na 2 minuten even gaan kijken, toen zat hij met een sip snoetje op de trap. Even wat vriendelijker uit gelegd dat we in MIJN huis ons netjes gedragen. Ventje heeft zich nooit meer misdragen bij mij! Bij moeders breekt hij nog steeds de tent af.

Soms haal ik de kinderen van mijn vriend op bij hun moeder en dan hoor ik mijn stiefdochter zwaar brutaal tegen haar moeder praten. Dat doet ze bij ons echt niet.

Een kind kan heel goed onderscheid maken, al vanaf een jonge leeftijd,

**Geplaatst**: 22-11-12 12:32

Geplaatst: 22-11-12 12:32

FloortjeM schreef:
gek eigenlijk he, dat jij, als de oppas, aan hen moet duidelijk maken hoe hun kind opgevoed moet worden. En terwijl jij het vervolgens in de praktijk gaat brengen, moeten zij goedkeuren dat jij voortaan niet meer accepteert dat hij je slaat.

Eerlijk gezegd denk ik dat dat gezin allang doorheeft dat jij het er - op dat mormeltje na - goed naar je zin hebt, en dat ze dus geen enkele moeite hoeven doen om je tegemoet te komen. Je moet ook gewoon op je eigen strepen staan he, jij hebt ook grenzen voor jezelf. Je hoeft je toch niet te laten slaan en schoppen door een peuter, omdat je anders misschien je baantje kwijt bent!

Precies.

Gewoon niet pikken en anders mogen ze het zelf gaan oplossen, hun kind = hun taak om het op te gaan opvoeden.

Duurt veel te lang en geen vooruitgang, dat kind schopt nog steeds dieren, ik had t niet ff opzij geduwd met mijn been maar echt terug geschopt, dat ie snapt dat het zeer doet.

Laatst bijgewerkt door Ragdollcat op 22-11-12 12:46, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 22-11-12 12:43

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 22-11-12 12:43

Kindje krijgt duidelijk bij vader en moeder zijn zin dus hoopt hij met dat gedrag het zelfde voor elkaar te krijgen. Ga idd eens met de ouders om de tafel zitten en leg de situatie uit. Vertel ze dat nee nee is en dat de boel aan het escaleren is, anders even Jo Frost langs laten komen?

En laat ik me maar helemaal niet uit over het feit wat kindje doet met dieren enzo, t kind zou bij mij alle hoeken van het huis zien als hij dat doet.

Zo heb ik ooit een keer meegemaakt met mijn kleine buurjongetje die in zijn slaan, schop, knijp periode zat. Was het kind zo zat dat ik hem opgepakt heb, ver voor mij uit heb gedragen(kleine beentjes gingen heen en weer) en hem op de stoel geplant heb met de mededeling dat ie maar eens normaal moest doen... hielp uiteindelijk wel, hij was gelijk stil.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-11-12 13:07

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 22-11-12 13:07

hier zou dat echt niet meer helpen hoor purny, als ik 'm eens aanpak is hij daar echt niet van onder de indruk en papa en mama doen 't niet. Het enige wat je met aanpakken hier bereikt is dat hij moord en brand schreeuwt, net zo lang tot er wel iemand hem geeft wat hij wil.

**Geplaatst**: 22-11-12 13:44

Geplaatst: 22-11-12 13:44

Mijn mond valt eigenlijk open van het gedrag van dat kind. :oo

Dat wordt regelrecht een ramp als hij ouder wordt.

Ik snap die ouders niet.

Als hij mij zou bijten, slaan of schoppen dan krijgt hij echt billenkoek van mij of vliegt hij op bed. Met zijn eten gooien is meteen eten weg en gedaan met eten. Gewoon super streng zijn. Kinderen weten inderdaad snel bij wie ze iets kunnen maken of bij wie niet.

**Geplaatst**: 22-11-12 15:37

Geplaatst: 22-11-12 15:37

Jeetje,dit klinkt echt als een dwarse puber-peuter!
Wel goed dat hij nu wel naar jou luistert,alleen staan jullie(jij en zijn ouders) duidelijk niet op een lijn.
Dan blijft hij in bijzijn van zijn ouders dus in het negatieve gedrag,wat uiteraard niet wenselijk is.
Dit is heel onduidelijk voor het kind,plus hij krijgt met dat negatieve gedrag aandacht en zijn zin,zodat hij maar ophoudt.
Ik denk dat,als je hier een verandering in wilt brengen echt op een lijn moeten zitten en de ouders dus duidelijker en streng op moeten treden(ook al zijn ze moe).
Ik weet niet of je ooit van Triple P gehoord hebt? is een cursus speciaal voor het opvoeden van kinderen op een positieve en duidelijke manier.
Ze hebben ook boeken en dvds,dus je hoeft niet perse een cursus te doen.
Misschien heb je daar iets aan?
Ik wens je heel veel sterkte ermee.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-11-12 22:41

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 22-11-12 22:41

petraaken, dat geldt voor mij ook, maar ik heb natuurlijk niet alle vrijheid met hem. Maar geloof me maar op m'n woord dat ik echt al een paar keer goed streng geweest ben, maar het blijft gewoon niet hangen, want mama doet weer wat anders en papa doet weer wat anders en als ik nee zeg, gaat hij toch gewoon schreeuwen zodat mama komt? Zo werkt het inmiddels een beetje.
Irryproppy, hij reageert wel goed als z'n ouders er niet bij zijn maar hij luister niet zo zeer naar mij. Als z'n ouders in de buurt zijn (of andere mensen ook hoor) wil hij daar een indruk bij maken door wild doen, dingen gooien, schelden etc.
Triple P is al meerdere keren genoemd ja, ik heb er nog geen tijd voor gehad om me erin in te lezen, maar ik zal het binnenkort eens doen.

**Geplaatst**: 23-11-12 08:26

Geplaatst: 23-11-12 08:26

dan is de mijn advies om hem te negeren als hij zo begint telkens er bezoek is.

Ik beklaag de juffen straks op school.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-11-12 09:50

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 23-11-12 09:50

ja dat is ook iets waar ik mee zit, maar aan de andere kant: daar kent hij natuurlijk niemand, is hij alleen met de juffen en maakt het waarschijnlijk wat meer indruk als er eentje hem eens goed op z'n plek zet. Dan zijn mama en papa er niet om hem te 'redden' en hij is vaak niet zo druk (eerder verlegen) als er nieuwe mensen zijn die hij niet kent. Komt na een tijdje wel los hoor, maar als hier de hoefsmid binnenkomt vliegen de vuile woorden er direct uit, terwijl als er een eigenaar van een van de paarden binnenkomt hij achter mijn been komt staan om zich te verstoppen :')

**Geplaatst**: 23-11-12 11:42

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 23-11-12 11:42

Plus dat als die andere kindjes zich wel lief gedragen hij zelf gemotiveerder is om zelf ook lief re zijn. En als jij en dan ook nog zijn juf de ouders erop wijzen dat het zo echt niet kan, dan luisteren ze misschien een keer...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-11-12 11:48

Geplaatst door de TopicStarter : 23-11-12 11:48

ik hoop het wel. Maar het kan nog wel even duren voordat we op dat punt zijn, mama is er helemáál niet enthousiast over

**Geplaatst**: 23-11-12 13:07

Geplaatst: 23-11-12 13:07

peacehorses schreef:
hier zou dat echt niet meer helpen hoor purny, als ik 'm eens aanpak is hij daar echt niet van onder de indruk en papa en mama doen 't niet. Het enige wat je met aanpakken hier bereikt is dat hij moord en brand schreeuwt, net zo lang tot er wel iemand hem geeft wat hij wil.

Je bent veel te goed en pikt te veel en je bent er veel te lang mee doorgegaan.

Het is niet jouw taak om het kind goed op te voeden, laat maar lekker over aan de ouders en laat ze het maar uitzoeken. Het is geen normaal kind meer maar echt een vreselijk rotkind.

Normaal luisteren ze wel als je nee zegt en of ff uitlegd en dat is ie zoet, dat lukt blijkbaar niet bij dit kind, dan stopt jouw verantwoording en moeten de ouders ingrijpen, willen ze niet dan zeg je gewoon doeiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii tegen de ouders, dan mogen ze het zelf gaan ondervinden en oplossen.

**Geplaatst**: 23-11-12 16:39

Geplaatst: 23-11-12 16:39

Ragdollcat schreef:
peacehorses schreef:
hier zou dat echt niet meer helpen hoor purny, als ik 'm eens aanpak is hij daar echt niet van onder de indruk en papa en mama doen 't niet. Het enige wat je met aanpakken hier bereikt is dat hij moord en brand schreeuwt, net zo lang tot er wel iemand hem geeft wat hij wil.

Je bent veel te goed en pikt te veel en je bent er veel te lang mee doorgegaan.

Het is niet jouw taak om het kind goed op te voeden, laat maar lekker over aan de ouders en laat ze het maar uitzoeken. Het is geen normaal kind meer maar echt een vreselijk rotkind.

Normaal luisteren ze wel als je nee zegt en of ff uitlegd en dat is ie zoet, dat lukt blijkbaar niet bij dit kind, dan stopt jouw verantwoording en moeten de ouders ingrijpen, willen ze niet dan zeg je gewoon doeiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii tegen de ouders, dan mogen ze het zelf gaan ondervinden en oplossen.

Kan me voorstellen dat TS daar weinig trek in heeft... Zou me toch schuldig voelen. Het gaat niet alleen om dat de ouders er dan mee opgescheept zitten hè, het kind wordt er ook niet echt beter van denk ik zo.

TS, probeer nou alsjeblieft een keer een soort van regels op te stellen, en vraag de ouders om zich daar een week lang strikt aan te houden. Zeg erbij dat als het niet blijkt te werken, ze weer in hun oude gedrag mogen vervallen. Jij hebt inmiddels zijn respect gewonnen, dat bewijst dat het an sich geen rotkind IS, dus dat het nog te redden valt. Laat desnoods een filmpje zien waar hij alleen is met jou en netjes luistert en lief is.

Hoe gaat het trouwens met potty training?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-11-12 18:03

Geplaatst door de TopicStarter : 23-11-12 18:03

potty training hebben we even gelaten voor wat het is, hij is er blijkbaar nog niet klaar voor. En ik vind het geen probleem om zooi op te ruimen hoor, maar dan ben je er doordeweeks bijna doorheen, en in het weekend loopt hij weer in luiers. Hij heeft heel vaak zelf besloten wat hij wil (op een dag gewoon besloten dat hij geen speen meer hoefde, dat hij geen potjes meer wilde eten, dat hij lopend van de trap af ging ipv zittend) dus we vertrouwen er maar op dat hij het zelf wel aangeeft als hij er klaar voor is nu.

Verder, dat filmpje vind ik wel een goed idee, en de regels zijn ongeveer opgesteld maar de uitvoering ervan loopt gewoon niet altijd goed, heb ik volgens mij een tijdje terug ook al aangegeven. Wat ze nu vaak doen is zeggen dat hij 't maar aan mij moet gaan vragen, aan de ene kant vind ik dat strontirritant want het is hun kind, niet het mijne, maar aan de andere kant, dan blijven we wel op 1 lijn. Als ik nee zeg, dan zegt papa ook nee, en mama ook. Ergens moet het gewoon gaan doordringen tot kind dat hij niet de baas in huis is, dat de wereld niet om hem draait. Maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan als je letterlijk personeel hebt

En overigens, weggaan denk ik absoluut niet aan. Ik heb dit topic geopend om meningen te vragen, over hoe ik dit aan kan pakken. Als het niet aan te pakken is, dan is dat jammer, dan moet ik er maar mee leren leven. Ik zit hier verder prima op m'n plek, en ik ga niet weg tenzij het me echt tot het uiterste drijft.

**Geplaatst**: 25-11-12 11:40

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 25-11-12 11:40

Dat klinkt al goed! Wel een beetje raar van de ouders, maar goed, daar doe je niet zoveel aan.

Pas op wbt dat hij aangeeft dat hij er klaar voor is. De dingen die jij aanhaalt zijn vrij toegankelijk (hij ziet anderen dagelijks de trap af lopen, zonder speen etc) maar dat is niet helemaal zo voor potty

Misschien kan je hem bijv 's avonds voor hij naar bed gaat hem erop zetten, of 's ochtends als ie wakker wordt. Dat het wel iets is wat regelmatig voorbij komt voor hem, en dat kan je dan uitbreiden.

Ik moet trouwens nu ineens denken aan een advertentie die ik een keer tegen kwam (voor een au pair dus), waarin werd gezocht naar iemand voor een meisje van 8, nou, uit de advertentie was al duidelijk dat dat kind hun prinsesje was die alles kreeg wat haar hartje begeerde

en tot de taken behoorde het opruimen van haar slaapkamer én speelkamer

nou, die heb ik dus héél snel weg geklikt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-11-12 19:47

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 27-11-12 19:47

Dat is ook mijn taak hoor. Ik moet op het kind letten en zijn zooi opruimen, maar 't is natuurlijk voor een 2jarige anders dan voor een 8jarige. Ik probeer kind ook zoveel mogelijk te motiveren om het zelf te doen, dan is het nog steeds een grote zooi maar ik ruim dat dan later zelf nog even netjes op. Maar hij legt in elk geval z'n boeken terug op tafel en z'n speelgoed terug in de hoek.

Wat je zegt over potty training zit wat in natuurlijk. Ik zal er eens over nadenken, we zijn er wel druk mee bezig geweest hoor, maar hij lijkt het op het moment gewoon nog niet te vatten, en je kunt het niet echt pushen.

Gister zijn we wezen springen met een van de klanten, ik was mee om foto's te maken en kind pakte steeds de zweep of de mestschep als die niet gebruikt werden, dus ik heb de striemen op m'n benen staan, vloog toch ook even een keer uit m'n vel hoor (wat mama overigens compleet begreep, ze werd er zelf ook gek van). Ik vind het best om af en toe even tikkertje te spelen, maar om gewoon in elkaar geslagen te worden is weer even een ander uiterste.. bah. En heb ook geen moment rust van hem gehad, want normaal heb ik de lunch van de dames hier om even bij te komen en dan het moment dat hij slaapt, maar dat hebben we gister allemaal niet gehad, dus ik was compleet gaar en was 's avonds ook letterlijk ziek ervan, blijkt dan toch wat teveel stress te zijn.

Vandaag was echt een rotdag, ben met lunch gewoon in tranen uitgebarsten en ben naar m'n appartement gegaan, even rust aan m'n kop. Hij heeft letterlijk 2 uur aan één stuk door lopen huilen en naar mij schreeuwen en krijsen en dingen naar me gooien, was het echt goed zat. En dan vervolgens als mama thuiskomt (met bezoek) gaat hij lopen roepen dat ik 'm geslagen heb en dingen door z'n keel geduwd heb, heb ze meteen maar gezegd dat dat niet het geval geweest was.. en gelukkig kwam bezoek toen ook met een soortgelijk verhaal van een kind wat had verteld dat z'n moeder van alcohol als ontbijt hield, maar echt grappig vind ik het niet dat hij dat soort verhalen aan z'n ouders verteld, vorige keer dat hij dat deed was collega erbij geweest om te vertellen wat er wel gebeurde, maar nu was ik alleen, en wil toch niet m'n baan verliezen omdat kind een rotdag heeft..
En dan ook continu aan m'n haar trekken, bijten, alles wat niet mag, puur omdat er bezoek is, en daar moet hij dan op die manier indruk op maken.
Heb m'n collega ook verteld dat ik echt een boksbal nodig had voor zulke dagen, en dan begint ze over dat de paarden minstens net zo moeilijk zijn dus dat ik niet moet zeuren. Maarja ik mag voor kindlief geen zweep gebruiken 8)7

en had ook mooi geen zin in een discussie wie het nou zwaarder heeft, ik wil met alle liefde een dagje ruilen.

Maargoed, morgen weer een dag en dan hopen dat het beter gaat. En overmorgen is de verjaardag van m'n collega dus hopelijk geeft dat nog wat afleiding.

**Geplaatst**: 27-11-12 20:53

Geplaatst: 27-11-12 20:53

ik vind het inmiddels steeds onbegrijpelijker worden dat jij niet een keer voor jezelf opkomt of wat meer zelfrespect aan de dag legt. En dan nog bang bent je baan kwijt te raken. Denk je dat nou werkelijk? Er zijn niet veel mensen die in deze situatie zouden blijven en dat weten zijn ouders echt ook wel. Die gaan jou echt niet wegsturen. Ik kan je ook echt geen tips geven, want dit is geen situatie die je kan oplossen met de half-half-oplossingen die tussen jou, de ouders en dat jongetje spelen. Voor hem kan allen een behoorlijk rigoureuze aanpak nog een oplossing brengen, maar dat zit er zo echt niet in.

**Geplaatst**: 27-11-12 22:06

Geplaatst: 27-11-12 22:06

peacehorses schreef:
Dat is ook mijn taak hoor. Ik moet op het kind letten en zijn zooi opruimen, maar 't is natuurlijk voor een 2jarige anders dan voor een 8jarige. Ik probeer kind ook zoveel mogelijk te motiveren om het zelf te doen, dan is het nog steeds een grote zooi maar ik ruim dat dan later zelf nog even netjes op. Maar hij legt in elk geval z'n boeken terug op tafel en z'n speelgoed terug in de hoek.

Dat doe ik ook hoor, met kinderen

het gaat er niet om dat het nuttig is wat ze opruimen/helpen, het gaat erom dat het normaal voor ze is dat je een handje helpt

op kamp moeten de koffers vaak een trap op, dan laat ik ze ook 'helpen'. Effectief til ik de hele koffer maar ik wil gelijk al laten weten dat we elkaar helpen op kamp, niet een ander alles voor jou laten doen. Het gaat om het idee dat ze dénken dat ze een groot deel zelf doen. Ook goed voor het zelfvertrouwen overigens.

Meid, ik zou echt eisen gaan stellen. Als je eigen gezondheid eraan ten onder gaat is er ECHT iets niet goed. Als het de ouders nu nog steeds niet aan het verstand te peuteren is dat dit echt niet kan allemaal, dan gaat het je ook niet meer lukken

je zit hier verdorie al bijna 3 maanden in dit topic en nog steeds is er maar een minimale verbetering merkbaar (als ik het zo lees). Ook mogen de collega's wel eens door krijgen dat het hun kind niet is, dus dat zij niet met de problemen zitten buiten de tijd dat zij er zijn om. Een klein kind dat zó gewelddadig is, sorry hoor, maar moet je dat maar toelaten? Voor mijn part sluit je hem dan op in het toilet tot hij weer normaal kan doen. Vervelend voor hem ja, maar dat kan dus echt echt echt niet.

Probeer er alsjeblieft door te krijgen dat hij gewoon weggestuurd wordt als hij zo vervelend is. Je hoeft je ECHT niet te laten bewerken door zo'n kind. Hoe stel jij je voor dat hij zich over 10 jaar gedraagt? En over 20 jaar? NU kunnen jullie het nog veranderen, als er verdorie gewoon een keer GRENZEN worden gesteld aan het gedrag van dit kind. Ik zou me echt de ogen uit mijn kop schamen als mijn au pair striemen op haar benen had omdat ik mijn kind niet fatsoenlijk op kan voeden...

**Geplaatst**: 27-11-12 22:21

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 27-11-12 22:21

Jammer wel, dat je geen zweep mag gebruiken. Als jij de striemen op je benen hebt staan zou je hem eigenlijk eens een rotschop moeten verkopen. Misschien helpt dat...
Elke keer dat hij jou pijn doet, iets pijnlijks terugdoen.

Bovenstaand is uiteraard geen goed plan maar ik vind wel dat je je niet alles hoeft te laten welgevallen. Als jij al de zoveelste au pair bent en het langer volhoudt dan de rest, heb je best wat credits opgebouwd en mag je vast wel wat harder optreden. Je zo te laten ringeloren door zo´n klein ettertje, die het overigens zelf niet helemaal kan helpen en alleen aandacht vraagt, is duidelijk niet iets wat jij lang gaat volhouden. Je wordt er nu al ziek van. Let op jezelf. Probeer betere afspraken te maken met de ouders, jullie moeten echt op 1 lijn komen anders gaat het niet goed komen, zowel met het kind niet als met jou niet.

**Geplaatst**: 28-11-12 08:13

Geplaatst: 28-11-12 08:13

Mijn handen jeuken om dat kind op zijn plek te zetten.

Als uitleggen niet helpt waarom hij het niet mag doen dan heb ik echt zo iets van wie niet horen wil moet maar voelen.

Die mensen hebben geen au-pair nodig maar een echte Nanny en dan eentje vooral die de ouders ook kan her opvoeden. Want eerlijk gezegd hun gedrag kan ook niet door de beugel.

Nomineer dit bericht ×