Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-04-12 11:59

Geplaatst door de TopicStarter : 13-04-12 11:59

Hallo iedereen, hartstikke bedankt voor jullie verhalen en steun,
Ik ben vanmorgen bij de kliniek geweest. In 1e instantie ging in daar naar binnen, in het gesprek merkte ze dat ik erg twijfelde. (Echo gaf 5 weken en 5 dagen aan), dus ze zei, denk er even goed overna, je hebt nog genoeg tijd om het weg te laten halen, kom over een week terug. Dus ik ging naar buiten, in tranen uitgebarsten, ik voelde me laf, in de war met mijn gevoelens en ik wist wel wat IK wilde, maar luisterde teveel naar andere mensen.
Dus ik ging weer terug naar de kliniek een kwartier later, na alles even over me heent e laten komen en heb besloten de abortus door te zetten. Toen ik de pil nam, voelde ik me echt zo opgelucht en ik ben zelfs een beetje vrolijk nu. Ik heb nu geen angsten meer, en kan weer door met mijn eigen leven.
Mijn vriend kon het niet hebben en zei: "Ik hoopte stiekem toch dat je het zou houden", "je bent harteloos", "ik dacht dat je wel meer hersenen zou hebben", "ik dacht niet dat je me ooit zo hard zou kunnen kwetsen maar het is je toch gelukt".
Dat zegt hij omdat hij zich rot voelt, ik neem het voor lief.

Laatst bijgewerkt door Situation op 13-04-12 12:06, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 13-04-12 12:02

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 13-04-12 12:02

Je hebt de juiste beslissing genomen meis!
Jij doet wat jij wilde. De tijd is nog niet daar voor jou. Het is een heel grote verantwoordelijkheid die je niet 'zomaar' even aangaat. Daar is meer voor nodig..

Sterkte en met je vriend komt het vast ook wel weer goed!

**Geplaatst**: 13-04-12 12:03

Geplaatst: 13-04-12 12:03

"Mijn dag kan niet meer stuk" vind ik een aparte verwoording in dit geval. Maargoed... Het besluit is genomen, je bent in ieder geval van je twijfels af en zorg in godsnaam dat je nooit meer zwanger raakt als je dat niet wilt.

**Geplaatst**: 13-04-12 12:05

Geplaatst: 13-04-12 12:05

Of het de juiste beslissing is weet ik niet, en je opmerking (dag kan niet meer stuk) vind ik ook een beetje misplaatst maar het is wel jouw beslissing en dat is goed denk ik.
.

**Geplaatst**: 13-04-12 12:06

Geplaatst: 13-04-12 12:06

Gelukkig dat je in ieder geval de knoop hebt door kunnen hakken en het feit dat je je zo opgelucht voelt en blij voelt geeft wel aan dat je een, voor jou, juiste keuze hebt gemaakt. Ik hoop oprecht voor je dat dit ook zo blijft en dat je vrede houdt met de beslissing :(:)

Denk je dat je vriend zich er ook nog mee kan verzoenen? Ik hoop voor je dat het niet je relatie kost :(:)

Hoe voel je je verder lichamelijk? De abortus kon dus geschieden door middel van een pil??

In alle eerlijkheid zou een kindje bij mij nu ook niet gewenst, maar ook ronduit onwelkom zijn. Ik hoop zelf nooit in zo'n situatie terecht te komen.

Laatst bijgewerkt door Ma_ris_ka op 13-04-12 12:09, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-04-12 12:06

Geplaatst door de TopicStarter : 13-04-12 12:06

Nou echt, ik ben zo blij en opgelucht. En dat is misschien heel banketstaaf gezegd tegenover de mensen die tegen abortus zijn, maar het mag best gezegd worden dat er ook vrouwen zijn die opgelucht zijn door een abortus.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-04-12 12:07

Geplaatst door de TopicStarter : 13-04-12 12:07

Ma_ris_ka schreef:
Gelukkig dat je in ieder geval de knoop hebt door kunnen hakken en het feit dat je je zo opgelucht voelt en blij voelt geeft wel aan dat je een, voor jou, juiste keuze hebt gemaakt. Ik hoop oprecht voor je dat dit ook zo blijft en dat je vrede houdt met de beslissing

Denk je dat je vriend zich er ook nog mee kan verzoenen? Ik hoop voor je dat het niet je relatie kost
Hoe voel je je verder lichamelijk. De abortus kon dus geschieden door middel van een pil??

De 1e pil neem je in de kliniek, die is schadelijk voor de vrucht en zorgt dat hij niet doorgroeit. Zondag moet ik 4 pillen vaginaal inbrengen en die zorgen ervoor dat je (heftig) ongesteld wordt.

**Geplaatst**: 13-04-12 12:09

Geplaatst: 13-04-12 12:09

Vind je besluit heel knap hoor. Maar zelf denk ik dat je er later nog wel over na gaat denken. Het komt op mij heel laconiek over namelijk.
Hoe gaat je relatie nu verder...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-04-12 12:11

Geplaatst door de TopicStarter : 13-04-12 12:11

Het is zeker niet laconiek. Ik ben en voel me heel opgelucht. Ik denk niet dat ik er later nog spijt van ga krijgen, het voelt goed zo.
Sja, mijn relatie. Hij zal wel ff chagrijnig zijn de eerste paar weken. We komen hier wel doorheen. Ik zal het vast in een ruzie nog wel eens naar mijn hoofd geslingert krijgen, ben er allemaal op voorbereid.

Laatst bijgewerkt door Situation op 13-04-12 12:12, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 13-04-12 12:11

Geplaatst: 13-04-12 12:11

Knap besluit. Ik wens je veel sterkte toe en ik hoop dat je relatie er niet onder te lijden heeft. Het was natuurlijk ook zijn kindje

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-04-12 12:13

Geplaatst door de TopicStarter : 13-04-12 12:13

Pletje123 schreef:
Knap besluit. Ik wens je veel sterkte toe en ik hoop dat je relatie er niet onder te lijden heeft. Het was natuurlijk ook zijn kindje

Maar wat heeft het kindje eraan als de moeder het eigenlijk niet gewild had?

**Geplaatst**: 13-04-12 12:14

Geplaatst: 13-04-12 12:14

Mijn vriend zou de relatie beeindigen in dit geval, ik hoop dat jullie er samen goed uit komen.
Ik vind het geen banketstaaf opmerking naar mensen die tegen abortus zijn, wel tegen dat vruchtje in je buik.

**Geplaatst**: 13-04-12 12:14

Geplaatst: 13-04-12 12:14

Ik zeg ook niet dat je het zo bedoelt hoor, maar zo komt het voor mijn gevoel over. Komt waarschijnlijk ook omdat ik net een kleine heb vandaar

Hormonen

Is helemaal niet aanvallend van me bedoeld, mocht het zo overkomen.
Vind het een ontzettend dappere beslissing. Denk dat weinig mensen je na kunnen doen en dan nog zo positief reageren.
Hoop voor je dat je er samen uitkomt met je vriend!

Zelf zou ik het niet kunnen waarschijnlijk

**Geplaatst**: 13-04-12 12:17

Geplaatst: 13-04-12 12:17

Situation schreef:
Pletje123 schreef:
Knap besluit. Ik wens je veel sterkte toe en ik hoop dat je relatie er niet onder te lijden heeft. Het was natuurlijk ook zijn kindje

Maar wat heeft het kindje eraan als de moeder het eigenlijk niet gewild had?

Nee dat begrijp ik wel, maar realiseer je wel dat het een kind van jullie samen is. Hij heeft er niets over te zeggen gehad.. of weinig. En ik snap je besluit wel, zoiets ingrijpends moet je niet doen als je er niet achter staat. Maar begrijp jij zijn verdriet/woede/frustratie ook?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-04-12 12:18

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst door de TopicStarter : 13-04-12 12:18

Ja tuurlijk snap ik dat, dat snap ik nog beter dan dat hij mij snapt. Maar hij zal me ook nooit snappen. Ik daarintegen snap hem hartstikke goed.

**Geplaatst**: 13-04-12 12:19

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 13-04-12 12:19

Oke, ja dat was het enige wat ik er verder over te zeggen had

**Geplaatst**: 13-04-12 12:19

Geplaatst: 13-04-12 12:19

Ik respecteer je beslissing enorm, ik vind 't knap dat je voor jou gevoel voor de juiste weg hebt gekozen!

Heel veel sterkte, en daarbij ook succes met je vriend! Als hij echt van jou houdt, zal hij deze keuze uiteindelijk ook gaan begrijpen!

**Geplaatst**: 13-04-12 12:34

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 13-04-12 12:34

Er is lef voor nodig om deze stap te nemen. Je hebt niet alleen aan jezelf gedacht maar ook hoe het verder zou moeten met de ongeboren vrucht. Ik kan alleen maar zeggen goed gedaan.

Sterkte, je lijkt me een meid die dit wel aan kan!

**Geplaatst**: 13-04-12 12:34

Geplaatst: 13-04-12 12:34

Wat fijn dat je moed genoeg had om de "knoop" toch door te hakken. En wat fijn dat het op zo'n manier kan zeg.

Ondanks dat je vriend er niet hetzelfde over denkt had zijn opmerking ook wel iets anders gekunt in mijn ogen. Ik hoop dat jij en hij toch een toekomst samen hebben ,maar ik heb een voorgevoel dat je relatie niet lang meer duurt. Ik hoop voor jou (als je deze uitspraken accepteerd) dat ik fout zit met mijn voorspelling.
Ik kan me best voorstellen dat hij het er toch wel moeilijk mee heeft, maar dat is geen reden om je zo te kwetsen. Respect is belangrijk in een relatie, zelfs als 2 mensen niet op 1 lijn zitten ongeacht het onderwerp.

**Geplaatst**: 13-04-12 12:37

Geplaatst: 13-04-12 12:37

Hij is ook diep gekwetst, ik kan het heel goed voorstellen. Het is niet netjes, maar dit besluit heeft hem uiteraard veel pijn gedaan.
(en heeft hem zijn kindje gekost)

**Geplaatst**: 13-04-12 12:41

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 13-04-12 12:41

Zijn kindje gekost gaat mij wat ver eerlijk gezegd. Ik hoop niet dat iemand TS hier een schuldgevoel probeert aan te praten ze heeft het zelf al lastig genoeg gehad met deze beslissing.

Respecteer elkaar is even zeg!

**Geplaatst**: 13-04-12 12:47

Geplaatst: 13-04-12 12:47

ik ben een stille meelezer, ik heb zeer veel respect voor de TS.
én ik ben het helemaal met IMJ eens!
De ts heeft in mijn ogen alles goed overwogen en voor haar de juiste beslissing gemaakt. Dat haar vriend het er moeilijk mee heeft is logisch maar dat er nu mensen gaan vertellen dat is eigenlijk 'egoïstisch' is geweest gaat mij te ver. Zij heeft een beslissing gemaakt waarmee ze kan leven en daar is alleen maar heel moed voor nodig. Ze heeft voor zichzelf gekozen en dat is toch zeer belangrijk in het leven.

TS ik wens jou heel veel sterkte! en zeker ook met jouw vriend. Ik hoop dat door dit de relatie niet stuk loopt

**Geplaatst**: 13-04-12 12:47

Geplaatst: 13-04-12 12:47

Doe ik toch, ik kan me wel voorstellen dat hij het zo ziet. Wat gaat daar ver aan, het is goed als je je in elkaar kan verplaatsen.
Voor TS ben ik alleen maar blij dat ze van de twijfels af is, is vast een slopende periode geweest. Voor het kindje ben ik blij dat
het niet op hoeft te groeien met een liefdeloze moeder, waar ts bang voor was.

Laatst bijgewerkt door Lottie84 op 13-04-12 12:51, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 13-04-12 12:49

Geplaatst: 13-04-12 12:49

IMJ schreef:
Zijn kindje gekost gaat mij wat ver eerlijk gezegd. Ik hoop niet dat iemand TS hier een schuldgevoel probeert aan te praten ze heeft het zelf al lastig genoeg gehad met deze beslissing.

Respecteer elkaar is even zeg!

Ze heeft wel gelijk. Het is óók zijn kindje nu eenmaal. Dus kan me goed indenken hoe dat moet voelen voor hem. Dit heeft niks met schuldgevoelens aan te praten te maken maar met de werkelijkheid. Dat ze de keuze gemaakt heeft is prima maar hij kan het er dermate moeilijk mee krijgen dat het op den duur knapt.

**Geplaatst**: 13-04-12 12:50

Geplaatst: 13-04-12 12:50

Ik ben ook een stille meelezen en ik vind het knap hoe jij de knoop het doorgehakt.
Je neemt verantwoordelijkheid voor je eigen leven, maar ook voor dat van een ander. Een kindje die echt niet gewenst is heeft geen fijne start (en ja er zijn genoeg mensen die ook na alles het moeder gevoel nooit krijgen en het kindje altijd onwenselijk blijven vinden)

Nu ben je opgelucht en dat kan ik mij goed voorstellen; je hebt nooit achter het idee gestaan en hebt nu toch voor je eigen mening gekozen. Dat is ook je goed recht!

Het is jammer dat je vriend niet achter je stond, want hij is net zo verantwoordelijk voor deze ongeplande zwangerschap als jij bent. Sterkte en ik hoop dat het echt met de relatie goed komt en dat jullie dit toch samen een plek kunnen geven.

Nomineer dit bericht ×