Fiffill schreef:Om heel eerlijk te zijn, zie ik om me heen dat er minder vaak op dikke mensen wordt afgegeven dan op dunne. Zeggen dat iemand dik is lijkt wel een soort taboe, terwijl dunne mensen schijnbaar geoorloofd afgezeken mogen worden. Ook in dit topic wordt er duidelijk minder afgegeven op dikke mensen dan dat ik het andersom heb gezien. Maar het is allebei niet nodig.
Idd. Een paar jaar geleden was ik nog echt dun. En kreeg ik altijd van de wat dikkere mensen commentaar. Ik kreeg voor de zoveelste keer dezelfde opmerking. Ik ben niet echt gek op taart en zeg dan ook vaak ,nee dankjewel als ik een stuk taart aan geboden krijg. ’Waarom niet? je kan het goed gebruiken.’ Normaal gesproken laat ik het maar aan me voorbij gaan maar dit keer was ik er klaar mee. ‘Ik wel ja maar jij niet’. En toen was iedereen boos op mij.
Waarom mag ik er niets van zeggen? En iedereen wel tegen mij? Ja daar wisten ze uiteindelijk geen antwoord op.
En nee dat was niet uit bezorgdheid. Je hoort heel goed aan de toon hoe dat het wordt bedoeld.



Ik ben overigens ook zeer bourgondisch ingesteld, ben een lekkerbek en kan erg genieten van eten, dat doe ik dan ook in het weekend. Maar ik wil niet zoals mijn bourgondische ouders en grootouders tantes en ooms eindigen
Maar ja, als je dan regelmatig in de week sport dan ben je als slank persoon zo obsessief bezig om je lijn te bewaren. A) ik heb veel energie en B) als mijn lijn daar bij gebaat is, dan heb ik daar geen probleem mee
Volgens mij is het allemaal puur jaloezie!