Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Sodera schreef:Interessant om zo mee te lezen.
Ik ben op meerdere vlakken redelijk neurodivers, met zowel ADHD als hoogbegaafd zijn. Het leven kan een uitdaging zijn, zeg maar.
Qua school herken ik dit wel heel erg. Tot en met 5 VWO deed ik alles met beetje opletten in de les en eventueel het boek een keer doorbladeren.
Maar in 5VWO met een NG profiel werd het lastiger en sindsdien loop ik wel een soort van tegen de lamp: ik heb nooit geleerd om te leren.
Op de uni kwam ik ook heel ver: ik heb in Wageningen gestudeerd waar je 2 - 3 vakken per 6 weken blok had, dus beetje opletten en dan nog een keer doorbladeren kwam ik vaak met de hakken over de sloot wel weg. Mijn PhD was andere koek: dan moet je georganiseerd artikelen lezen en schrijven. Dat is me op de een of andere manier ook nog gelukt, met een volledige thesis schrijven naast een 40urige werkweek...
Dus.. TLDR, als je kinderen van jongs af aan iig de vaardigheden kunt leren om wel door te zetten, die concentratie op te brengen, ook als het niet zo leuk is, dan denk ik dat je ze daar uiteindelijk toch wel een groot plezier mee doet en ook voor in hun werk kunt helpen.
Ik kom er nu, met 36 jaar en mijn 4e grote mensenbaan, pas achter hoe ik, voor mij, het best kan plannen, wat werkt, en vooral ook wat niet werkt.
Pikeur schreef:Maar lukte dat daarna op de universiteit ook? Kan hoor, maar ik heb eerst havo gedaan inderdaad op de manier die jij beschrijft (begonnen op vwo maar ik had bijvoorbeeld ook elke dag de verkeerde boeken mee dus op een gegeven moment vonden kinderen het natuurlijk ook irritant om elke keer mee te laten lezen). Tussendoor nog van school gewisseld door problemen op school. Maar daarna op het hbo moest ik mezelf wel een andere manier aanleren anders had ik dat nooit kunnen halen. Ik heb er echt spijt van hoe ik me toen heb gedragen, verder niks mis met hbo en ik ben misschien toch meer een doener dan een kantoor persoon maar die tijd had wel veel rustiger kunnen zijn als ik bepaalde competenties al onder de knie had. Ik denk echt vaak hoe had het kunnen zijn als ik al wat verder ontwikkeld was op die leeftijd.
Pas nadat ik zelf kinderen kreeg werd ik netjes en geordend dus daarin was ik wel een enorme laatbloeier

Pikeur schreef:Super leuk en interessant om te lezen hoe iedereen weer zo anders in elkaar zit. Zo zie je maar dat zelfs als je weet dat iemand hoogbegaafd is er nog steeds niet 1 pad de juiste is. En uiteindelijk moet je ook gewoon doen waar je blij van wordt natuurlijk. Mensen in de bouw of loodgieters oid hebben het zeker nu denk ook niet slecht. Maar dan dwalen we te ver af als we alle beroepen erbij gaan halen.
Kaka schreef:Zooooo herkenbaar. Ik ben 42 en niet kunnen plannen blijft mijn grote uitdaging. En ik kom er nog steeds meestal mee weg dat ik iets (voor mijn gevoel) inferieurs oplever waar de rest van de wereld tevreden mee is. Waar ik dan weer heel veel stress over heb, waar ik maar slecht mee om kan gaan. En dat wil ik bij mijn kind voorkomen.
Mungbean schreef:Ik denk ook dat de meeste mensen na die kuil ook wel snel dat methodische snel oppakken, maar dan kun dus al verkeerd ingeschaald zijn als je niet al te luidruchtig aanwezend bent.
Mijn dochter is ook heel stil. Kwa cijfers hoort ze bij de top van de klas, maar enkel omdat ze stil is wil de leraar haar HAVO advies geven, tegen de wens van het kind in. Daar gaan we dus zeker niet in mee.
Maar als je ouders daar afwachtend in zijn of gewoon helemaal niet mee bezig zijn, dan kun je van een introverte 11 jarige niet verwachten dat ze ineens een vuist maken en voor zichzelf opkomen.
Het leren leren kun he in feite ook pas als het nodig is. Zolang je nog tijdens maarschappijleer in de ochtend snel onder de les onopvallend je Duits kunt leren om het lesuur daarna gewoon een voldoende te halen voor de toets, heb je dus geen stok achter de deur om dat nou eens anders te gaan doen. Wat dat betreft is onder je niveau schadelijk voor een goede methodische ontwikkeling.
Maar ik ben voor een meisje dis vrij atypisch en klap meer naar buiten, clown uithangen in de klas enzo
Brugklas havo precies niks gedaan en nergens lager dan een 8 gescoord. Daarna dus alsnog door naar 2 VWO, 2e en 3e jaar ook niks gedaan maar wel afentoe een 6je of 7 gehaald ipv alleen maar 8 tot 10. Enorme talenknobbel en goed met wiskunde A, maar wilde diergeneeskunde studeren dus N&G profiel. En daar ging ik dus op mn bek met wiskunde B, scheikunde en natuurkunde, omdat ik de basis niet beheerste. Wel gehaald met een 7.4 gemiddeld, maar daar hard voor moeten knokken en de lagere punten voor mijn exacte vakken gecompenseerd met 9's op de examenlijst voor alle andere vakken 
Alhoewel ik daar de laatste jaren van het HBO wel echt aan heb moeten werken. Het is wel wat beter geworden en bij mn post-HBO heb ik er redelijk profijt van gehad, maar me aan die planning houden is vaak zat nog steeds wel een uitdaging. Vooral met verslagen betekende dat nog wel eens een nacht doortrekken de dag voor de deadline 



Blacky94 schreef:Wat ik qua werk wel echt lastig vind, is dat ik het na een jaar of 3 vaak wel een beetje gezien heb. Alsof dingen dan te veel repeterend worden ofzo en de grootste uitdaging verdwijnt. Tegelijkertijd ben ik momenteel (helaas nog steeds) werkloos en vind ik het maar lastig welke kant ik momenteel op wil. Goed gaan op chaos herken ik wel, tegelijkertijd heb ik na een burn out beduidend meer moeite met mn prikkelverwerking en daarvoor lijk ik op ritme en voorspelbaarheid beter te gaan. Interessante combinatie wel

