Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-13 16:04

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-13 16:04

Janneke2 schreef:
gekvanfleur schreef:
Op een of andere manier heb ik moeite met de toekomst te denken, i k ben bang door ziekte niet oud t eworden.

Ben nu hard bezig met psycho mijn verleden te verwerken, ik heb het nooit zo ervaren, maar nu we het erover hebben voel ik wel veel boosheid en teleurstelling-pijn.
Ook ben ik best wel een controlefreak en dat is best lastig..dus ik moet ook leren dingen los te laten.

Hoi Gek van Fleur,

fijn, dat je bezig bent, je verleden te verwerken - opgeruimd staat netjes...! Dat je daarbij allerlei nare emoties tegenkomt, "dat hoort erbij". (uiteraard horen ze wel opgeruimd te worden, niet alleen maar even opgehaald en besproken.)

En "dat je graag goed oud wilt worden" is een begrijpelijke wens, met wellicht 'wortels' in alle oude, nare emoties....?

Controle willen hebben is volstrekt normaal. Volgens ij ook niet iets, dat je af zou moeten leren....
Als paardengekken onder elkaar: als ruiter hoor je controle te hebben, doordat je goede buikspieren hebt, een goed evenwichtsgevoel en je je kunt concentreren op wat je paard allemaal doet.
Dat is een ander soort controle dan klemmen met je benen en trekken aan de teugels.
(Controle willen hebben op de trek&klem manier is niet goed - maar op de andere manier van ganser harte aanbevolen en qua psyche is het min of meer hetzelfde. Eerst je emoties en angsten echt opruimen - en dan "hoef je niet meer te trekken en te klemmen".)

Ik probeer ook echt de goeie kant uit te denken, maar als ik dan om me heen kijk lijkt iedereen het gewoon goed te hebben engelukkig te zijn en dat wordt ik weer onzeker: waarom heb ik nu weer dat ik de enige zekerheid in het leven eng vind. Het idee om mijn vader bijvoorbeeld kwijt te raken vind ik echt vreselijk. Het enge wat goed gaat is mijn werk, maar ik weet dat ik dat gewoon kan en er goed in ben. Vind het zo moeilijk om er niet aan te denken..

**Geplaatst**: 22-08-13 16:11

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 22-08-13 16:11

Het probleem is niet dat jij het als enige eng vindt. Iederéén zal heel verdrietig worden bij de gedachte aan het verliezen van een dierbare, dat is ook iets vreselijks. Alleen zijn de meeste mensen daar niet zo vaak mee bezig, omdat er geen aanleiding toe is en omdat ze dat verdriet ook niet willen voelen terwijl er feitelijk niets aan de hand is. En dat lijkt jou niet zo goed te lukken.

Ik zie daar trouwens een vrij duidelijke link met je angst de controle los te laten - de dood is immers oncontroleerbaar en onverwacht. En hoewel controle willen hebben inderdaad normaal is, is het uiteraard níet normaal als je stervensbenauwd wordt bij de gedachte die controle soms niet te hebben. Ik denk als je kunt ontdekken waar die controledrang vandaan komt, of wat het je oplevert, je ook kunt leren zaken wat meer los te laten en ik denk dat je angst dan ook veel minder zal worden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-13 16:25

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-13 16:25

Dani schreef:
Het probleem is niet dat jij het als enige eng vindt. Iederéén zal heel verdrietig worden bij de gedachte aan het verliezen van een dierbare, dat is ook iets vreselijks. Alleen zijn de meeste mensen daar niet zo vaak mee bezig, omdat er geen aanleiding toe is en omdat ze dat verdriet ook niet willen voelen terwijl er feitelijk niets aan de hand is. En dat lijkt jou niet zo goed te lukken.

Ik zie daar trouwens een vrij duidelijke link met je angst de controle los te laten - de dood is immers oncontroleerbaar en onverwacht. En hoewel controle willen hebben inderdaad normaal is, is het uiteraard níet normaal als je stervensbenauwd wordt bij de gedachte die controle soms niet te hebben. Ik denk als je kunt ontdekken waar die controledrang vandaan komt, of wat het je oplevert, je ook kunt leren zaken wat meer los te laten en ik denk dat je angst dan ook veel minder zal worden.

Ik wordt ook echt gek van mezelf..maar vindt het moeilijk die gedachtes uit te zetten. Na een gesprek met de pscho gaat het twee dagen beter en dan stopt dat weer..en ja, wie is er nu bang voor iets dat uiteindelijk iedereen gaat overkomen..ik wil weer de oude zijn...

**Geplaatst**: 22-08-13 16:37

Geplaatst: 22-08-13 16:37

gekvanfleur schreef:
Onley, Wat vervelend zeg. Ben je ook gewoon bang voor de dood? ik ben er nu hard mee bezig, want ik denk te veel aan de dood.
Bn ook echt bang dat ik er niet meer ben en dat ik mijn familie achter moet laten.
Moet leren om niet overal een link neer te leggen met de dood.

op dit moment denk ik er ook te veel aan
meer de angst dat als er iets gebeurt ik dan alleen ben en niet op tijd gevonden word.
Dit heb ik echt nog nooit gehad ik ben echt zo een persoon die dit naast zich neerlegd en denkt van ach niet nu is mijn tijd nog lang niet..
maar na die krampaanval wat ik echt als mega slecht heb ervaren en zo een grote druk op me borst had
ben ik nu daar doodsbang voor. het is de Angst voor de angst waar ik niet mee kan omgaan..
tot nu toe nog steeds paniek vrij.. wel nog onrustig en niet lekker in me vel.

Maar ook dit ga ik weer positief verslaan..
wel heb ik dagelijks zo een licht duizelig gevoel wat ik niet prettig vind.. hier is namelijk toen die
krampaanval mee begonnen duizelig zijn.. tintelende handen en voeten en gezicht en toen kon ik me niet meer bewegen -O-

en daar zit je dan in de auto met een blarend kind op de achterbank omdat die paniek had dat ik echt dood ging.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-13 20:24

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-13 20:24

nu ook weer aan het huilen..soms zo moeilijk.
ik wordt vat niet oud denk ik steeds, kanker, ms, het zou echt iets voor mij zijn.
zo snel naar bed en hopen op een betrere dag morgen...

**Geplaatst**: 22-08-13 20:31

Geplaatst: 22-08-13 20:31

gekvanfleur schreef:
nu ook weer aan het huilen..soms zo moeilijk.
ik wordt vat niet oud denk ik steeds, kanker, ms, het zou echt iets voor mij zijn.
zo snel naar bed en hopen op een betrere dag morgen...

ik had dat vorige week ook pff echt erg vooral op donderdag en vrijdag raar lijkt wel een ingeprent patroon
kun je niet bij arts eens vragen of ze je willen onderzoeken erop omdat stukje van je angst rust te geven?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-13 20:36

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-13 20:36

onley schreef:
gekvanfleur schreef:
nu ook weer aan het huilen..soms zo moeilijk.
ik wordt vat niet oud denk ik steeds, kanker, ms, het zou echt iets voor mij zijn.
zo snel naar bed en hopen op een betrere dag morgen...

ik had dat vorige week ook pff echt erg vooral op donderdag en vrijdag raar lijkt wel een ingeprent patroon
kun je niet bij arts eens vragen of ze je willen onderzoeken erop omdat stukje van je angst rust te geven?

ik heb het veel savonds als ik overdag gewerkt heb, en als ik vrij ben de hele dag.
ik ben bang voor alles eigenlijk. dus heb een probleem..ik hou vast aan e gedachte dat ik dit kan en dat ik erdoor heem kan knokken, maar soms vliegt de angst me echt naar de keel.

**Geplaatst**: 22-08-13 21:10

Geplaatst: 22-08-13 21:10

gekvanfleur schreef:
Ik probeer ook echt de goeie kant uit te denken, maar als ik dan om me heen kijk lijkt iedereen het gewoon goed te hebben en gelukkig te zijn en dat wordt ik weer onzeker:

Rot voor je, hoor!

gekvanfleur schreef:
waarom heb ik nu weer dat ik de enige zekerheid in het leven eng vind.

Rationeel antwoord: omdat we dt allemaal eng vinden.
(Het is dus echt niet zo, dat ji een malle meid bent, omdat e bang bent voor de dood.)
Wel is het triest, dat die angst jou nu komt treiteren.

So please, stop met die nonsens van "wie is er nu bang voor iets dat uiteindelijk iedereen gaat overkomen".
(Waar de volstrekt irrationele gedachte vandaan zou moeten komen, dat "iets, wat ons allemaal treft" iets zou moeten zijn, waar dus verder niemand bang voor zou zijn ofzo, ontgaat me. Volgens sommigen hebben we in het verleden hele kathedralen gebouwd omdat we bang waren voor de dood...)

gekvanfleur schreef:
Het idee om mijn vader bijvoorbeeld kwijt te raken vind ik echt vreselijk.

Ja - dat is het ook!

gekvanfleur schreef:
Het enge wat goed gaat is mijn werk, maar ik weet dat ik dat gewoon kan en er goed in ben.

Joepie!! Houd dat vast...!!!

gekvanfleur schreef:
Vind het zo moeilijk om er niet aan te denken..

NIET doen...!!!
"Denk niet aan de roze olifant" - dat is een grote valkuil.
Waar zou je wel aan wilen denken...?
...en dan net als bij meditatie: accepteer het, dat je je gedachten 100 keer minstens tot de orde moet roepen: "Nee, ik heb met mezelf afgesproken, ik denk nu een poosje (niet aan de dood) aan onderwerp zus en zo". (dat werkt, zo leert de ervaring, maximaal 2 seconden - en dan weer van voor af aan.)
Het grote voordeel bij meditatie is wel, dat als je je onderwerp goed gekozen hebt, de rust op gegeven moment maakt, dat de angst verdwijnt.
(Zelf je angst wegsturen - dat werkt dus niet.)

**Geplaatst**: 22-08-13 21:29

Geplaatst: 22-08-13 21:29

onley schreef:
op dit moment denk ik er ook te veel aan
meer de angst dat als er iets gebeurt ik dan alleen ben en niet op tijd gevonden word.
Dit heb ik echt nog nooit gehad ik ben echt zo een persoon die dit naast zich neerlegd en denkt van ach niet nu is mijn tijd nog lang niet..
maar na die krampaanval wat ik echt als mega slecht heb ervaren en zo een grote druk op me borst had
ben ik nu daar doodsbang voor. het is de Angst voor de angst waar ik niet mee kan omgaan.

Hoi Onley,
ja, naar is dat, he!
Maar: angst is niet bedoeld, om "mee om te gaan".
Angst is het signaal vanuit je emotionele hersenen (die je niet zelf, direct kunt beinvloeden) dat er NU gevaar is - en dus, dat je NU iets moet doen.
Doe je iets (ipv. omgaan met je angst) dat je lichaam begrijpt, dan is er een veel grotere kans dat de angst zakt - angst is tenslotte ""alleen maar"""het alarmsignaal vanuit je emotionele hersenen, dat er zoiets als een tijger in de buurt zou zijn.
Dat kun je wel rationeel gaan doen en jezelf vertellen, dat er geen tijger in de buurt is - iets wat erg waarschijnlijk is en op zichzelf een reden tot blijdschap - daar reageren je emotionele hersenen niet op.
Als je gaat kickboksen in de ruimte, een stukje gaat hollen (5 meter kan voldoende zijn), dan weten je emotionele hersenen, dat je het signaal hebt begrepen.
En kan het alarm dus uit.
De angst zakt - dat lucht op!
En het allerleukste is, als je je angst via een techniek als emdr de nek kunt omdraaien.

onley schreef:
wel heb ik dagelijks zo een licht duizelig gevoel wat ik niet prettig vind.. hier is namelijk toen die
krampaanval mee begonnen duizelig zijn.

Okee - wat de je nu, als je dat gevoel hebt...?
Zoiets als je schouders eens draaien, een keer zuchten, een stukj elopen - of nog weer iets anders...?

onley schreef:
en daar zit je dan in de auto met een blarend kind op de achterbank omdat die paniek had dat ik echt dood ging.

Ach, jakkes - ook dat nog..!
Rot hoor!!

**Geplaatst**: 22-08-13 22:04

Geplaatst: 22-08-13 22:04

Janneke2 schreef:
onley schreef:
op dit moment denk ik er ook te veel aan
meer de angst dat als er iets gebeurt ik dan alleen ben en niet op tijd gevonden word.
Dit heb ik echt nog nooit gehad ik ben echt zo een persoon die dit naast zich neerlegd en denkt van ach niet nu is mijn tijd nog lang niet..
maar na die krampaanval wat ik echt als mega slecht heb ervaren en zo een grote druk op me borst had
ben ik nu daar doodsbang voor. het is de Angst voor de angst waar ik niet mee kan omgaan.

Hoi Onley,
ja, naar is dat, he!
Maar: angst is niet bedoeld, om "mee om te gaan".
Angst is het signaal vanuit je emotionele hersenen (die je niet zelf, direct kunt beinvloeden) dat er NU gevaar is - en dus, dat je NU iets moet doen.
Doe je iets (ipv. omgaan met je angst) dat je lichaam begrijpt, dan is er een veel grotere kans dat de angst zakt - angst is tenslotte ""alleen maar"""het alarmsignaal vanuit je emotionele hersenen, dat er zoiets als een tijger in de buurt zou zijn.
Dat kun je wel rationeel gaan doen en jezelf vertellen, dat er geen tijger in de buurt is - iets wat erg waarschijnlijk is en op zichzelf een reden tot blijdschap - daar reageren je emotionele hersenen niet op.
Als je gaat kickboksen in de ruimte, een stukje gaat hollen (5 meter kan voldoende zijn), dan weten je emotionele hersenen, dat je het signaal hebt begrepen.
En kan het alarm dus uit.
De angst zakt - dat lucht op!
En het allerleukste is, als je je angst via een techniek als emdr de nek kunt omdraaien.

onley schreef:
wel heb ik dagelijks zo een licht duizelig gevoel wat ik niet prettig vind.. hier is namelijk toen die
krampaanval mee begonnen duizelig zijn.

Okee - wat de je nu, als je dat gevoel hebt...?
Zoiets als je schouders eens draaien, een keer zuchten, een stukj elopen - of nog weer iets anders...?

ik neem het nu zoals het is en ga verder waar ik mee bezig was of ga dan juist iets doen muziek luisteren of ect en verzet me niet in die gedacht/gevoel dat ik duizelig ben of word.
ik parkeer die gedachte op afstand zeg maar

**Geplaatst**: 22-08-13 22:21

Geplaatst: 22-08-13 22:21

onley schreef:
wel heb ik dagelijks zo een licht duizelig gevoel wat ik niet prettig vind.. hier is namelijk toen die
krampaanval mee begonnen duizelig zijn.

janneke schreef:
Okee - wat de je nu, als je dat gevoel hebt...?
Zoiets als je schouders eens draaien, een keer zuchten, een stukj elopen - of nog weer iets anders...?

ik neem het nu zoals het is en ga verder waar ik mee bezig was of ga dan juist iets doen muziek luisteren of ect en verzet me niet in die gedacht/gevoel dat ik duizelig ben of word.
ik parkeer die gedachte op afstand zeg maar

Eh - een gevoel is toch geen gedachte...?
Voor gedachten, die echt gedachten zijn kan het zin hebben. ( = Nee, dat ga ik nu niet denken - ""ik zet het weg"" ik richt me nu op waar ik wel aan wil denken. - En, zo leert de gedachte, dat 100x herhalen... )

Maar voor lichamelijke gewaarwordingen gelden andere regels!
Uiteraard heeft het zin, om er tamelijk relaxed op te reageren "Oh, tja, ik voel "dat en dat" weer...".
Maar elementaire kennis van "spanning" kan geen kwaad: veel mensen spanne als eerste hun nek/ halsspeiren en dat kan duizeligheid geven. Zodra je het merkt, even je schouders "controleren, of ze los zijn", even een beetje draaien, ontspannen etc.

**Geplaatst**: 22-08-13 22:46

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 22-08-13 22:46

ja maar ik heb deels ook het idee dat ik zelf de veroorzaker ervan ben, dat ik denk dat ik duizelig ben
beetje doormekaar alles.

Mijn schouders en nek en ect zijn juist heel erg gespannen en vast volgens mij als ik me duidelig voel/hoofdpijn heb voel/draai/masseer ik ook me schouders en erna is het gevoel ook weer weg..

**Geplaatst**: 23-08-13 12:38

Geplaatst: 23-08-13 12:38

onley schreef:
ja maar ik heb deels ook het idee dat ik zelf de veroorzaker ervan ben, dat ik denk dat ik duizelig ben
beetje doormekaar alles.

Tja, daar zeg j enou eens wat...

Als ik grof ben, zeg ik: het is jouw spanning, door jouw amygdala in gang gezet.
En het is jouw pakkie an, om om te gaan met de spaning die er nu helaas is in jouw lichaam.

onley schreef:
Mijn schouders en nek en ect zijn juist heel erg gespannen en vast volgens mij als ik me duidelig voel/hoofdpijn heb voel/draai/masseer ik ook me schouders en erna is het gevoel ook weer weg..

That's the spirit!!!! Goed masseren etc. $*\o/*$ $*\o/*$ $*\o/*$

**Geplaatst**: 23-08-13 14:10

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 23-08-13 14:10

oo wat is dit moeilijk vandaag, de dag dat ik een zware paniek aanval heb gekregen waar ik niet ben uitgekomen dit zit in me hoofd ingeprent en ben zo gespannen/nerveus dat het weer gebeurt,
ik heb me 'wachters' al op afstand gezet en probeer er niet bij stil te staan en doe gewoon mijn ding maar wat is dat moeilijk.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-08-13 10:52

Geplaatst door de TopicStarter : 24-08-13 10:52

onley schreef:
oo wat is dit moeilijk vandaag, de dag dat ik een zware paniek aanval heb gekregen waar ik niet ben uitgekomen dit zit in me hoofd ingeprent en ben zo gespannen/nerveus dat het weer gebeurt,
ik heb me 'wachters' al op afstand gezet en probeer er niet bij stil te staan en doe gewoon mijn ding maar wat is dat moeilijk.

ik heb gister een goede dag gehad, maar nu weer minder.erg bang om te horrn dat ik ziek ben en vroeg dood ga..pfff, maar snel weer wat gaan doen zodat ik wat anders aan mijn hoofd heb

Jij ook sterkte.

**Geplaatst**: 24-08-13 11:14

Geplaatst: 24-08-13 11:14

Ik heb merendeels van het topic gelezen en ik wil nu mijn eigen verhaal ook wel kwijt, wellicht heb je hier wat aan!

Toen ik zelf een jaar of 10 was had ik al last van paniek aanvallen, bang voor hart aanvallen dat leidde tot daadwerkelijk voor de spiegel staan en me concentreren of mijn borst wel boink boink deed.. Ook diverse keren naar de spoedeisende hulp. Uiteindelijk kreeg ik medicatie waarvan ik verdenk placebo's..

Wat mij voornamelijk hielp in die tijd was lezen, ik durfde niet te slapen, bang om niet meer wakker te worden.

Na jaren geen last kreeg ik op mijn 18e weer een paniek aanval tijdens het werk, ik stootte nogal ferm mijn hoofd en kreeg gelijk een joekel van een bult. Blijkbaar zag ik bleek en toen een collega dit tegen mij zei ontplofte de boel van binnen. Het angstzweet brak me uit, hart klopte in de keel, duizelig, alles in een waas.. Een rationele kant die tegen me zei dit is irrationele angst en een pure angst die tegen me zei je gaat dood. Ondertussen ging ik automatisch door met het werk, (lopende banden werk voor de Volvo) en heb ik een half uur in een soort trance door gewerkt..

In die tijd meer aanvallen gehad, ik heb mezelf altijd letterlijk aangesproken dat het een angstaanjagend was, dat ik niet dood ging..
Na weer enkele jaren geen gezeur werkte ik in de zomervakantie bij de Lidl, ik zat achter de kassa, was even uit mijn concentratie en raakte door de war met het geld tellen. Ik keek naar de vrouw voor mij en kreeg een angstaanval. Zweten, trillen, warm en koud. Een bonkend hart, wazig zien en duizelig zijn. Ik ben zonder pardon opgestaan toen er geen klanten meer aan de kassa stonden en ben kartonnen gaan scheuren.. Door fysiek meer bezig te zijn kon ik de adrenaline beter laten af vloeien.

Momenteel heb ik nergens last van, ik weet dat het terug kan komen, maar ik weet ook dat ik niet dood ga.. Ik heb sinds een half jaar een zenuwtje niet lekker zitten denk ik want mijn hoofd heeft regelmatig een slaap gevoel, maar ik ben er niet bang voor, al zou ik wel eens langs een osteopaat mogen..

Het is goed dat je naar een therapeut gaat! Ik hoop dat je er van af komt!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-08-13 14:57

Geplaatst door de TopicStarter : 24-08-13 14:57

jij had het dus al vrij jong..gek he ik dacht daar ook al jong over na.
Ik weet dat ik niets ernstig heb, maar heb het gevoel dat ik wel slecht nieuws heb gehad. zo gek.
En dat ik gewoon ook fysiek ehte problemen heb wertk ook niet echt mee.
Pijn in spierrn en gewrichten, zware benen. Er is iets niet goed, maar wat?

**Geplaatst**: 25-08-13 11:32

Geplaatst: 25-08-13 11:32

Citaat:
Toen ik zelf een jaar of 10 was had ik al last van paniek aanvallen, bang voor hart aanvallen dat leidde tot daadwerkelijk voor de spiegel staan en me concentreren of mijn borst wel boink boink deed.

omg ik lig dubbel zo ben ik dus ook :')

ik ben best nerveus voor morgen -O-

maar op zich nog steeds paniek vrij en zelf ook een stuk rustiger en iets meer ontspannen
hopelijk blijft deze stijgende lijn zo zodat ik toch wel op het eind van dit jaar weer op vakantie kan gaan en deze x wel ervan kan genieten

**Geplaatst**: 25-08-13 11:34

Geplaatst: 25-08-13 11:34

gekvanfleur schreef:
jij had het dus al vrij jong..gek he ik dacht daar ook al jong over na.
Ik weet dat ik niets ernstig heb, maar heb het gevoel dat ik wel slecht nieuws heb gehad. zo gek.
En dat ik gewoon ook fysiek ehte problemen heb wertk ook niet echt mee.
Pijn in spierrn en gewrichten, zware benen. Er is iets niet goed, maar wat?

dit zijn alles symptonen wat bij een paniek aanval hoort die zware benen en overal pijn en ect
ik had dit ook een paar dagen echt vies.. vooral als je loopt en dan het gevoel hebt niet vooruit te komen omdat je benen zo zwaar aanvoelen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-08-13 21:11

Geplaatst door de TopicStarter : 25-08-13 21:11

onley schreef:
gekvanfleur schreef:
jij had het dus al vrij jong..gek he ik dacht daar ook al jong over na.
Ik weet dat ik niets ernstig heb, maar heb het gevoel dat ik wel slecht nieuws heb gehad. zo gek.
En dat ik gewoon ook fysiek ehte problemen heb wertk ook niet echt mee.
Pijn in spierrn en gewrichten, zware benen. Er is iets niet goed, maar wat?

dit zijn alles symptonen wat bij een paniek aanval hoort die zware benen en overal pijn en ect
ik had dit ook een paar dagen echt vies.. vooral als je loopt en dan het gevoel hebt niet vooruit te komen omdat je benen zo zwaar aanvoelen

vooral pijnlijke gewrichten e.d.
vandaag een heel goed gesprek met een familielid gehad, zo fij dat iemand onvoorwaardwlijk je neemt zoald je bent.

**Geplaatst**: 26-08-13 09:17

Geplaatst: 26-08-13 09:17

ik moet zo voor een intake gesprek het verwondert me dat ik gewoon heb kunnen slapen vannacht

ik ben best nerveus dus ik voel nu weer van alles en beeld me van alles in.
Die angst schiet mij ook de keel in -O-

maar goed veel erover praten helpt mij echt enorm

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-08-13 20:09

Geplaatst door de TopicStarter : 26-08-13 20:09

onley schreef:
ik moet zo voor een intake gesprek het verwondert me dat ik gewoon heb kunnen slapen vannacht
ik ben best nerveus dus ik voel nu weer van alles en beeld me van alles in.
Die angst schiet mij ook de keel in

maar goed veel erover praten helpt mij echt enorm

Hoe is het gegaan?

**Geplaatst**: 26-08-13 20:37

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 26-08-13 20:37

goed ik ga bij sypch gesprekken krijgen en groeps terapie 10 september staat me eerste gesprek ingepland
en we gaan het eerst zonder medicijnen proberen

**Geplaatst**: 26-08-13 21:50

Geplaatst: 26-08-13 21:50

Hoi Onley,

goede berichten...!!

**Geplaatst**: 26-08-13 22:37

Re: ik ben zo bang!!

Geplaatst: 26-08-13 22:37

indd ook al neig ik nu wel naar tabletten maar dit kan de spanning zijn van vandaag die arts wist precies hoe ik me voelde hij vond het wel knap dat ik nog steeds geen medicijnen genomen heb.

we zullen zien 10 september moet ik in de 'stoel' zitten

Nomineer dit bericht ×