Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-01-13 10:53

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 13-01-13 10:53

Allereerst TS: Heel veel succes met het nemen van deze moeilijke beslissing. Je klinkt erg volwassen en niet als een persoon dat over een nacht ijs gaat, dus ik denk dat welke keuze je ook maakt, de beste keuze zal zijn.

Het valt me op dat iedereen het heeft over een kind dat op zal groeien zonder vader/vaderfiguur. Denkt iedereen dan dat TS nooit meer ' aan de man' zal komen? Of heb ik een berichtje van de TS gemist waarin ze zegt nooit meer een vriend te willen hebben?
Een vaderfiguur hoeft natuurlijk niet perse de echte biologische vader te zijn. Als TS een relatie krijgt met een nieuwe man, zal hij sowieso bewust kiezen voor het vaderschap aangezien het kind er dan misschien al is (afhankelijk van de keuze van de ts natuurlijk).
Snappie?

**Geplaatst**: 13-01-13 11:09

Geplaatst: 13-01-13 11:09

TS ik vind dat je een ontzettend moedige vrouw bent die goed nadenkt over haar keuze

Ik wens je ontzettend veel succes met het maken van de juiste keuze!

corinne1981 schreef:
Het valt me op dat iedereen het heeft over een kind dat op zal groeien zonder vader/vaderfiguur. Denkt iedereen dan dat TS nooit meer ' aan de man' zal komen?

Dat viel mij ook al op

Ik ken ook een "soortgelijk gezin". Vrouw zwanger geraakt in een soortgelijke situatie en inmiddels moeder van 3 kinderen waarvan er dus 2 van haar huidige vriend zijn. Die vriend beschouwd het andere kindje ook als eigen en kindje weet ook niet beter als dat dat papa is

Effy schreef:
Wéér een abortus die niet nodig was geweest als men gewoon gezond verstand had gebruikt...

Ik ben juist blij dat er daarna met gezond verstand voor een abortus word gekozen

Iedereen kan fouten maken en ik vind een abortus beter als een ongewenst kindje op de wereld zetten...

**Geplaatst**: 13-01-13 11:48

Geplaatst: 13-01-13 11:48

corinne1981 schreef:
Het valt me op dat iedereen het heeft over een kind dat op zal groeien zonder vader/vaderfiguur. Denkt iedereen dan dat TS nooit meer ' aan de man' zal komen? Of heb ik een berichtje van de TS gemist waarin ze zegt nooit meer een vriend te willen hebben?
Een vaderfiguur hoeft natuurlijk niet perse de echte biologische vader te zijn. Als TS een relatie krijgt met een nieuwe man, zal hij sowieso bewust kiezen voor het vaderschap aangezien het kind er dan misschien al is (afhankelijk van de keuze van de ts natuurlijk).
Snappie?

Viel mij ook al op! Alle mogelijkheden om een vaderfiguur in het leven van een kind te krijgen als het zo loopt. Hoeveel ouders zijn er tegenwoordig niet uit elkaar? Mama's komen altijd wel aan een nieuwe man als ze daar behoefte aan hebben..

**Geplaatst**: 13-01-13 12:05

Geplaatst: 13-01-13 12:05

Effy schreef:
Ik vind dat de keuze voor wel of geen kind niet in het hier en nu ligt, maar dat die is gemaakt toen er besloten werd onbeschermde seks te hebben. Iemand die (op een bepaald moment in zijn/haar leven) pertinent geen kind wil, heeft tegenwoordig alle benodigde informatie en voorbehoedsmiddelen ter beschikking om dat dan ook te voorkomen. Ik word dan ook altijd een beetje verdrietig als ik dit soort topics zie. Wéér een abortus die niet nodig was geweest als men gewoon gezond verstand had gebruikt...

Maar goed, daar heb je nu niks meer aan TS, dat begrijp ik. Maar mijn uitgangspunt is daarom wel dat je verantwoordelijkheid neemt voor je daden. M.a.w. mocht ik in jouw situatie zitten zou ik er geen minuut over denken abortus te laten plegen. Nu ben ik een glas-halfvol persoon, en geloof in tegenstelling tot sommige andere mensen, wél dat als je iets maar genoeg wil het ook zeker mogelijk is. Daarnaast heb ík wel sinds mijn twintigste een zeer aanwezige kinderwens gehad, dus dat weegt natuurlijk ook mee, mocht ik in zo'n situatie zitten.

Wat je je naar mijn idee vooral af moet vragen is of je het kind tekort zou doen als je het zou houden (en als je er zelf niet gelukkig mee kan zijn, dan kan mijns inziens het kind dus ook niet gelukkig zijn). Want hoewel ik (zoals Maartje1990) ook meer neig naar een anti-abortus filosofie (met inderdaad die uitzonderingen), zou ik het nog verschrikkelijker vinden als een kind dan toch maar ter wereld wordt gebracht en vervolgens niet krijgt wat het verdient.

Ik ben het helemaal met je eens. Je hebt het ook nog duidelijk verwoord ook.

**Geplaatst**: 13-01-13 13:51

Geplaatst: 13-01-13 13:51

En uitslapen of tijd voor jezelf is er ook nog wel bij, kids vinden het ook leuk om eens te logeren, dan waardeer je de tijd voor jezelf extra. Of ze slapen samen met je uit, onze kids slapen de laatste tijd in het weekend tot 9 uur!

Ik neem mijn kids trouwens overal mee naartoe, naar stal, naar de kapper, naar de winkels. Wat dat betreft zijn ze altijd een gezellige toevoeging

Ze weerhouden mij nergens van.

**Geplaatst**: 13-01-13 14:11

Geplaatst: 13-01-13 14:11

Na alleen de post van TS gelezen te hebben, kan ik maar 1 ding zeggen: volg je hart.
Wat je ook kiest, je kiest altijd het beste uitgaand van hetgeen je op dat moment weet.

Sterkte ! :(:)

**Geplaatst**: 13-01-13 16:25

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 13-01-13 16:25

Goh ts.. ik weet precies wat je mee maakt, ik ben heel jong moeder geworden(ben nu 21 en toen ook ongewenst).. ik zat erg in dubio.. abortus of niet?? wat is mijn toekomst... hoe komt het financieel...de vader was er wel.. maar deed toch waar hij zin in had. dus kon het wel bekijken dat hij er gewoon niet was
toen ik mijn eerste echo had veranderde er een hele hoop in mijn hoofd... ik zag zijn hartje kloppen zijn kleine stippel voetjes bewegen en zijn armpjes.... toen heb ik besloten het te houden, En het aller mooiste kereltje van de wereld word oer 1,5 maand alweer 5 jaar en heb nog geen moment van spijt gehad..
ik wens je heel veel sterkte in deze moeilijke tijd en je voelt het beste wat je kan doen

**Geplaatst**: 13-01-13 17:06

Geplaatst: 13-01-13 17:06

Pfoeh.. lastige situatie ts..

Ik ben zelf het kind van iemand die in jou schoenen heeft gestaan. Mijn moeder was 19 toen ze mij kreeg. Oke, we waren niet rijk, maar ik heb toch een super goede jeugd gehad, en alle normen en waarden meegekregen die nodig waren voor mijn volwassen leventje. Contact met mijn vader heb ik niet (meer). Ik weet wie het is, maar heb hier zelf voor gekozen. Wel heb ik een super toffe stiefvader, die voor mijn gevoel gewoon de titel 'vader' verdient. En drie (half)zusjes, maar tussen hun en mij is nooit verschil gemaakt.

Nu ben ik zelf van jou leeftijd en zwanger.Waar ik er eerst nooit over nadacht, heb ik nu wel enorm veel respect voor mijn moeder (die overigens ook geen steun van thuis kon verwachten toendertijd) dat ze toch de keuze heeft gemaakt mij te houden. Mijn zwangerschap nu zal compleet anders zijn dan die van haar (en van jou) aangezien hier wel alles is, huisje boompje beestje, maar daardoor weet ik, als mijn moeder het toen kon, kan ik het zeker. En ik weet nu ook hoe bijzonder het is om zo'n mini mensje te mogen dragen, dat had niemand me ooit kunnen vertellen van te voren.

Misschien heb je niks aan mijn verhaal, maar ik wil je er alleen mee laten zien dat het altijd kan. Daarbij ben ik niet tegen abortus. Ik zou het zelf niet kunnen, maar had mijn moeder het toendertijd gedaan, had ik dat begrepen (en er niets mee geleden want ik zou er dan niet zijn haha). Maar ik ben haar dankbaar dat zij die keuze niet heeft gemaakt.

Ik wil je heel veel succes wensen met je keuze. Verstand en gevoel kunnen elkaar zo tegenspreken en tegelijkertijd ook niet. Je verstand weet dat je het wel gaat redden, je gevoel laat je weten dat er een mini ietsje in je buik groeit, maar je verstand verteld je ook dat je dan wel degelijk je complete leven zult moeten aanpassen. En alleen aan jou de keus waar je voor gaat kiezen. Zolang je er maar 100% achter staat zal jou keuze altijd de juiste zijn. Sterkte ermee want makkelijk gaat het niet zijn, wat je keuze ook wordt..

Laatst bijgewerkt door NoaSky op 13-01-13 17:34, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 13-01-13 17:31

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 13-01-13 17:31

Super mooie reacties weer! Ik denk dat het juist heel mooi is dat er mensen zijn die uit ervaring vanuit de kant van 'beestje' kunnen praten.

**Geplaatst**: 13-01-13 17:57

Geplaatst: 13-01-13 17:57

betadine schreef:
Wat zou jij dan doen moest er iemand die je niet graag ziet en beschouwde als een one shot plots aan je deur staan met het blije nieuws ? Hij gaf aan geen kinderen te willen... +ts heeft geen vaste baan...

Als je iemand niet graag ziet moet je er ook geen seks mee hebben. Al helemaal niet onbeschermd.

**Geplaatst**: 13-01-13 18:59

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 13-01-13 18:59

TS, laat je niet gek maken door de opmerkingen dat je het onbeschermd heb gedaan.. De meeste mensen gebruiken 1 anticonceptiemiddel. Er zitten risico's aan verbonden om "maar" 1 middel te gebruiken, maar aan alles zit een risico. Net zoals dat je wel eens iets kan vergeten.

Volg je gevoel! Aan allebei de keuzes zitten nadelen en voordelen. In mijn ogen is er geen beste optie. De beste optie is de optie die jij maakt!

**Geplaatst**: 13-01-13 19:25

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 13-01-13 19:25

Iedereen maakt wel eens een fout, niemand is perfect. Ts heeft niks aan zulk gemekker, voegt niks toe aan het topic of het komen tot een besluit.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-01-13 20:32

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst door de TopicStarter : 13-01-13 20:32

De opmerkingen over onveilig seks hebben.. tjah, het is waar en ieder heeft er zijn mening over. Voor nu is het voor mij te laat en heeft het weinig/geen toevoeging wat de mening hierover is. Dit kan ik niet meer terugdraaien, zoals in openingspost reeds benoemd.

Dit is niet hetgeen waar ik het topic voor geopent heb. Ja, het komt er wel degelijk uitvoor, maar achteraf gepraat, heeft niemand iets aan. (enja, geloof me dit besef in ondertussen zelf wel)

Ik ga niet nog een x uitleggen hoe het gekomen is en weet als de beste dat ik pech heb gehad hierin, maar ook nalatig ben geweest.

Noasky: wat stoer van je moeder, en met mooit resultaat zo te horen

!!

Allemaal weer super bedankt voor de reactie's en pb's. Ik loop gruwelijk achter met het antwoorden hiervan door de grote hoeveelheid. Echt top hoeveel steun bokt hierin kan geven !!

Ik heb het in mijn omgeving aan vrijwel niemand (ouders & 2 vriendinnen inmiddels) verteld, dus in mijn omgeving kan ik er niet veel over praten en al helemaal niet overal meningen/ervaringen vragen.

Dat ik een ietwat losbandig leven heb, wil niet zeggen dat ik nooit open zal staan voor een relatie. (tot voor kort stond ik dit niet, maar dit was al langzaamaan aan het veranderen).Ik hoop eigenlijk wel ooit een passende man tegen te komen om toch ooit mijn gezinnetje mee te starten

.

**Geplaatst**: 13-01-13 21:30

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 13-01-13 21:30

Zie mijn onderschrift.
Ik denk heel toepasselijk voor jouw situatie.
"Waar een wil is, is een weg. Waar nog geen weg is, kan die aangelegd worden."

Ik werd ook ongepland zwanger.
In dezelfde week dat ik de brief kreeg voor een intake gesprek voor mijn studie, kwam ik erachter dat ik zwanger was. (ik had mij net weer opgegeven voor school, was 21)
Nu ruim 2 jaar later, heb ik een pracht van een dochter, ik volg alsnog die studie en ik werk. (BBL opleiding).

Ik zeg niet dat het altijd even makkelijk is, maar voor mij persoonlijk geniet ik meer, dan dat ik baal van mijn keuze.

Alleen jij kunt deze keuze maken. Jij weet of je moeder gevoelens opbouwt. En alleen jij kent jou persoonlijke situatie.
Daarbij, mocht je besluiten het kindje te houden: Hulp is niet zo moeilijk te vragen als dat het soms lijkt.
Open je mond en je zult versteld staan van welke hoeken er hulp wordt aangeboden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-01-13 21:44

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst door de TopicStarter : 13-01-13 21:44

Waar een wil is, is een weg.. Is een van mijn meeste gebruikte stellingen en wat ook heel erg past en klopt bij mijn karakter!

Die gevoelens bouw ik nu al op, maar of het verstandig is het nu op de wereld te zetten ALLEEN, is een tweede.

Is bij jou de vader wel in the picture of ook niet?

**Geplaatst**: 13-01-13 21:47

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 13-01-13 21:47

Liever een moeder die ervan houdt dan twee ouders die dat niet doen. Ik denk niet dat je je zorgen hoeft te maken over of je het kindje wel genoeg liefde kan geven.

Het zal zwaar zijn, tuurlijk! Maar hoe heerlijk is het dat je niet hoeft te discussiëren over hoe je je kind opvoed, of welke naam het zal krijgen?

Waarmee ik niet wil zeggen dat je dit móet doen. Maar onderschat je eigen kunnen in elk geval niet en laat dát geen reden zijn om dit kindje te houden.

**Geplaatst**: 13-01-13 21:55

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 13-01-13 21:55

het is zwaar.. om alleen staande moeder te zijn want dat ben ik op het moment ook.. maar als ik in die prachtige oogen van mijn zoontje kijk... vergeet je alles en denk je wat je gekregen hebt.... ik kan hem voor geen goud missen hij is echt mijn oogappeltje... nogmaals.. veel sterkte ! deze moeilijke en beslissende tijd

**Geplaatst**: 13-01-13 21:59

Geplaatst: 13-01-13 21:59

ano28 schreef:
Waar een wil is, is een weg.. Is een van mijn meeste gebruikte stellingen en wat ook heel erg past en klopt bij mijn karakter!

Die gevoelens bouw ik nu al op, maar of het verstandig is het nu op de wereld te zetten ALLEEN, is een tweede.

Is bij jou de vader wel in the picture of ook niet?

Het alleen op de wereld zetten hoeft geen probleem te zijn.
Zoals ik al zei, hulp komt echt uit (on)verwachte hoeken, daarbij kun jij alleen je eigen situatie het beste inschatten.
Natuurlijk zullen er momenten komen dat je denk, 'waar ben ik in hemelsnaam aan begonnen?!'
Maar zullen die momenten de overhand nemen over de momenten dat je zielsgelukkig naar je kleine kabouter zit te kijken?
(dit is alleen als mocht besluiten het kind te houden)

Dat kan niemand jou vertellen.
En ik ben ervan overtuigd dat je dat ook pas kan, als de kleine daadwerkelijk op de wereld is.
Moederschap weet je nooit 100% van te voren hoe het zal voelen en gaan.
Maar hoe jij jezelf inschat, dat is iets waar je over na moet denken.
Ik was vooral bang voor de vraag 'wat als ik abortus laat plegen'.
Dit kon ik persoonlijk niet aan.

De vader van mijn dochter en ik zijn met 6 maanden zwangerschap uit elkaar gegaan.
Wij zijn weer bij elkaar gekomen toen onze dochter 3 maanden oud was.
Dus ik heb de moeilijkste tijd van de zwangerschap en de eerste tijd van het leven van Esmee alleen moeten doen.
Esmee is in December 2010 geboren en sinds November 2012 wonen wij pas echt als gezin samen.
Dus ik heb het gedeeltelijk alleen moeten doen.
Maar zo voelde het niet. Juist door alle hulp om mij heen (die ik niet verwacht had).

Mocht je vragen hebben, stel ze gerust.

**Geplaatst**: 13-01-13 22:01

Geplaatst: 13-01-13 22:01

sloffiee schreef:
het is zwaar.. om alleen staande moeder te zijn want dat ben ik op het moment ook.. maar als ik in die prachtige oogen van mijn zoontje kijk... vergeet je alles en denk je wat je gekregen hebt.... ik kan hem voor geen goud missen hij is echt mijn oogappeltje... nogmaals.. veel sterkte ! deze moeilijke en beslissende tijd

Precies, dat gevoel heb ik ook.
De negatieve dingen lijken zo klein als je weer een dag intens van je kruimel mag genieten.
Maar moeilijke momenten zullen er zeker ook zijn.

Maar wie heeft er geen moeilijke momenten?
Die heb je zonder kinderen net zo goed.
Alleen heb je dan waarschijnlijk andere kopzorgen.

**Geplaatst**: 14-01-13 01:28

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 14-01-13 01:28

Ik lees hier allemaal dat het kan en dat het kind dit en dat heeft/krijgt... Maar hoe zit het met TS, WIL ze dit wel, en KAN zij het wel emotioneel en fysiek aan. Dat is in deze het belangrijkste in mijn ogen.
Heb vandaag een vroegere vriendin gesproken die ook een abortus heeft gehad 2,5jr terug... Ik zal je dat wel in een 'pb' sturen TS...

**Geplaatst**: 14-01-13 07:53

Geplaatst: 14-01-13 07:53

Mear schreef:
betadine schreef:
Wat zou jij dan doen moest er iemand die je niet graag ziet en beschouwde als een one shot plots aan je deur staan met het blije nieuws ? Hij gaf aan geen kinderen te willen... +ts heeft geen vaste baan...

Als je iemand niet graag ziet moet je er ook geen seks mee hebben. Al helemaal niet onbeschermd.

Even wat recht zetten..Ik zie wat reacties over onbeschemde seks.. ik had het niet naar TS toe, maar was een reactie naar Betadine over de 'vader'. Wat ik uit het verhaal begreep was dat het net weer leuk begon te worden en dat hij haar heeft laten zitten.

**Geplaatst**: 14-01-13 08:33

Geplaatst: 14-01-13 08:33

ano28 schreef:
Waar een wil is, is een weg.. Is een van mijn meeste gebruikte stellingen en wat ook heel erg past en klopt bij mijn karakter!

Die gevoelens bouw ik nu al op, maar of het verstandig is het nu op de wereld te zetten ALLEEN, is een tweede.

Is bij jou de vader wel in the picture of ook niet?

Allereerst wens ik je veel wijsheid toe met het nemen van een beslissing!!
Een vriendin van mij heeft een tweeling op de wereld gezet en alleen opgevoed.
Zij was dan wel een BOM-vrouw. Heeft daar duidelijk voor gekozen. In eerste instantie uiteraard niet voor een tweeling gekozen maar dat heb je dus ook niet voor het zeggen.
Zij heeft de kinderen dus ook alleen opgevoed ("vader" ,Australier, is nooit meer in beeld geweest en was dus echt een one night stand).
Maar het was voor haar dan ook retezwaar maar het is dus allemaal mogelijk.

**Geplaatst**: 14-01-13 09:24

Geplaatst: 14-01-13 09:24

ano28 schreef:
Die gevoelens bouw ik nu al op, maar of het verstandig is het nu op de wereld te zetten ALLEEN, is een tweede.

Wat een baby/kind nodig heeft is stapels liefde. En of dat nu komt vanaf 1 moeder, 1 vader, 2 moeders, 2 vaders of een moeder vader combi maakt echt geen ene donder uit (heb ervaring met 3 uit het keuzerijtje dus vind dat ik daar iets van mag zeggen

)

**Geplaatst**: 14-01-13 11:22

Geplaatst: 14-01-13 11:22

troi schreef:
Wat een baby/kind nodig heeft is stapels liefde. En of dat nu komt vanaf 1 moeder, 1 vader, 2 moeders, 2 vaders of een moeder vader combi maakt echt geen ene donder uit (heb ervaring met 3 uit het keuzerijtje dus vind dat ik daar iets van mag zeggen )

Precies. Hier een alleenstaande mama. Bam mama dus bewust gekozen voor alleen mama worden. Ik vindt het echt prima te doen. Vind het niet zwaar. Mn meisje is nu bijna 2 en de 2e is op komst. Ook ik krijg veel hulp van mn ouders.
Zij passen regelmatig op als ik moet werken.

Waar een wil is is een weg. En is die weg weg dan zal je moeten roeien met de riemen die je hebt.

En echt, als je wilt dan gaat dat echt goed komen.

**Geplaatst**: 14-01-13 11:43

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Geplaatst: 14-01-13 11:43

Even een kritische noot..er zijn ook ouders die wél spijt hebben van hun kinderen. Heb daar meerdere interviews van gelezen. Ze gaven aan weliswaar enorm van hun kinderen te houden maar als ze het over hadden kunnen doen waren ze er nooit aan begonnen, omdat ze de opoffering te groot vonden. Nu heb ik geen idee hoe vaak dit voorkomt, veel ouders zullen dat ooit nooit durven toegeven. Maar er is dus geen garantie dat je spontaan dolgelukkig bent als het kindje er eenmaal is.

Nomineer dit bericht ×