Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-04-12 19:06

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 10-04-12 19:06

Wat dapper van je!!

**Geplaatst**: 10-04-12 21:42

Geplaatst: 10-04-12 21:42

TS: jij vroeg nog naar ervaringen van HSP moeders. Ik weet nog niet zo lang (sinds een paar maanden) dat ik een typisch HSP persoon ben. Wel kende ik mezelf met mijn sterktes en zwaktes redelijk goed voor ik aan kinderen begon, misschien omdat ik er zo laat pas aan begonnen ben. Maar ik wist toen nog niet dat er een hele groep personen bestaat die zo voelen als ik. Ik dacht altijd dat ik "anders" was, wat dat dan ook moge zijn.

Hoe dan ook, om ontopic te blijven, ik vroeg me net als jij af of ik het wel zou aankunnen om een kind/kinderen te hebben. Of ik niet gek zou worden van het lawaai en de drukte. Of ik niet overweldigd zou worden door de emoties. Of mijn leven niet teveel geleefd zou worden door het ritme van mijn gezin ipv door mezelf.
Het antwoord is: ja en nee.

Ik ben moeder van twee heerlijke dochtertjes. Daar heb ik bewust voor gekozen, door op een gegeven moment geen anticonceptie meer te nemen en "de natuur zijn gang te laten gaan". Op dat moment wisten mijn man en ik allebei niet of we nu wel of geen kinderen wilden. Kinderen van anderen konden we ook dikwijls niet goed uitstaan: de drukte, het lawaai, het gejengel. We zagen er de voor- en de nadelen van en kwamen er niet echt uit. Maar we wisten wel dat de natuur ons niet veel tijd om te beslissen meer zou laten. En toen hebben we besloten om het aan het "toeval" over te laten. We zouden de anticonceptie weg laten; als er kinderen van kwamen zouden we er voor gaan. Kwamen er geen, ook goed.
Een half jaar na dat gesprek was ik zwanger. :')

En desondanks overrompeld. Want voor een voldrongen feit gezet. Voor ons was abortus geen optie, enkel in een extreem geval. Dat hadden we zo besproken, mijn man en ik. En toch bleef ik twijfelen of het echt dat was wat ik wilde. Of ik het allemaal wel aan zou kunnen. Of ik een goede en niet te egoistische moeder zou zijn.
In het verloop van de zwangerschap verdwenen mijn twijfels naar de achtergrond. Ik verheugde me op onze baby, ze was welkom. En toen ik ze voor het eerst zag, was ik de gelukkigste mens op aarde. Zo veel liefde kan je voelen, dat is niet te beschrijven!

Intussen wordt mijn oudste bijna 6 en zelf HSP, en is mijn jongste 3,5 jaar. Nee, ik heb geen spijt dat ik kinderen heb. Ik wil ze niet meer missen, voor geen goud! Anderzijds vind ik het niet gemakkelijk om kinderen te hebben. En af en toe vraag ik het me wel af, hoe mijn leven er uit zou hebben gezien zonder kinderen. Dan is het eerste wat ik denk:"gemakkelijker!"
Wat betreft HSP: ik herken het in mijn oudste dochter. Ik herken mezelf. Ik ken de voor- en nadelen en leef met haar mee omdat ik haar begrijp. HSP is een beperking en een verrijking tegelijk. En moeder zijn met HSP is best te doen, zolang je naar jezelf blijft luisteren. Waar zijn mijn eigen grenzen? Wat heb ik zelf nodig?
Ik heb het geluk een man (en ook ouders/schoonouders) te hebben die me daarin ondersteunt en me helpt tijd en ruimte voor mezelf te maken. En als je zoals ik niet goed tegen lawaai en drukte kan, maar je daar bewust van bent, dan is het ineens al een stuk eenvoudiger om het een tijdje te verdragen. En dan te zeggen: nu is het goed geweest; mama wil nu even een kwartiertje wat lezen of muziek luisteren of,... om weer bij mezelf aan te komen en nieuwe energie te tanken. Het is niet eenvoudig, maar het gaat.
En -het grootste cliché maar toch o zo waar - het is het allemaal meer dan waard! mijn kinderen zijn een verrijking voor mijn leven!

**Geplaatst**: 11-04-12 07:38

Geplaatst: 11-04-12 07:38

gohya schreef:
Nu ik dit las:
Mijn vriend is de stabiele in onze relatie, vind het heel erg om te erkennen maar ik ben labiel, geestelijk.

Dat vind ik toch wél een zeer goede reden om geen kind te nemen!
TS ik krijg nu meer begrip voor je keuze!

Een kind NEEM je niet, die krijg je.......

Zelf 13 jaar bezig geweest eer ik eindelijk zwanger ben. Na vele ICSI behandelingen, 5 miskramen en alle hormoontoestanden erbij en alle verdriet. Vorig jaar na 4,5 adoptieprocedure eindelijk mama geworden van een prachtige zoon uit China.

Als je zomaar spontaan een kindje mag krijgen mag je in je handjes knijpen.

Maar ts, ik snap je twijfels heel erg goed!!

Ook ik heb niets met de kinderen van een ander. Ik kan niet genieten van andermans kinderen hoor, heb niets met ze. Mijn kids zijn me heilig. Van hen geniet ik elke seconde....

Maar mijn zwangerschap van nu, die voor het eerst sinds 13 jaar goed gaat, is niet makkelijk.

Ik zit al sinds week 11 thuis, kreeg bekkeninstabiliteit (schijnt bij ruiters vaker voor te komen wist je dat, omdat wij al vaker gevallen zijn en het bekken dan al flinke klappen te verwerken heeft gekregen) en verga van de pijn.

Heb Hashimoto, autoimuunziekte, waardoor mijn schildklier niet werkt, of heel traag en dat kan zorgen voor een laag geboortegewicht, vroeggeboorte, placenta loslating, enz enz

Sinds week 20 heb ik harde buiken en moet smiddags plat op bed liggen verplicht.

Sinds 2 weken heb ik zwangerschapsdiabetes en mag ik insuline spuiten. Kans op vroeggeboorte en alle risicos van dien hierbij.

Ben nu bijna 26 weken zwanger. Ik vind het loodzwaar. Kan door de bekkeninstabiliteit al sinds week 11 niet meer voor mijn eigen dieren/paarden zorgen, ook de zorg voor mijn peutertje lukt me niet meer alleen.

Maar, ik kan terugvallen op mijn man, die neemt het hele huishouden op zich, en zodra hij thuis is de zorg van ons zoontje. Als hij werken is gaat zoontje overdag naar oma een paar uurtjes.

De honden lopen overdag alleen in de tuin, ik kan ze niet uitlaten.

Zit veel vaak in ziekenhuis voor allerlei controles, groeiechos enz enz.

In het verleden was ik ook niet een van de sterkste personen. Heb jaren AD geslikt en zodra de baby geboren is ga ik dat ook weer gebruiken.

Maar dat wil niet zeggen dat ik niet goed voor mijn kinderen kan zorgen, integendeel, juist als je je eigen zwakke punten erkent en er aan werkt, ben je een goede ouder.

ALs je een goed opvangnet om je heen hebt, gaat dat gewoon goed!!!!!! En als je eenmaal mama bent van je eigen kindje, dan kan je alles aan, dan vallen je eigen zorgen naar de achtergrodn, het enige wat belangrijk is, is dta je kind gezond en gelukkig is!

Ik heb ook vaak behoefte aan mijn rust, maar wat geeft mij nu rust? Een vrolijk tevreden peutertje dat geniet van een wandeling, dat met een volle buik schoon uit zijn badje in een schoon bedje ligt, een peutertje dat maaaaaamaaaaa roept aan me een mooiere titel kan je in je leven niet krijgen...daar smelt ik voor en van! Daar haal ik mijn ontspanning uit. Ja hij is vaak dwars en peuter pubert er flink op los, maar dat zijn ook maar momenten, fases. Die andere dingen zorgen ervoor dat dit tegen de achtergrond verdwijnt. Je kind is bezig zijn eigen ik te ontwikkelen en daar hoort dat bij.

Minder tijd hebben is ook niet echt waar. Als jij en je partner samen evenveel zorg op je nemen heb je nog tijd genoeg voor hobbys oid. Ipv elke dag naar mijn paarden, ga (of ging ik, zit nu met de zwangerschap die niet vlekkeloos verloopt) drie a 4 keer per week. En dan geniet ik extra veel!!!!

Niemand kan de keuze voor jou maken, niemand kan jou iets verwijten als je een keuze hebt gemaakt.....alleen je partner ...die heeft er net zoveel over te zeggen.

Ik ben ooit van een ex zwanger geworden, die stuurde aan op abortus, het werd een miskraam, die relatie is misgegaan omdat we allebei anders dachten over een kindje....

Heel veel sucses met alles wat nog op je pad komt!

Laatst bijgewerkt door ukoldaatje op 11-04-12 08:02, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-04-12 07:59

Geplaatst: 11-04-12 07:59

Ukoldaatje, wat een zware zwangerschap heb jij zeg!
Als je dit van tevoren had geweten, had je dan nog voor een zwangerschap gekozen of had je dan liever nog een keer voor adoptie gekozen?
Ik hoop dat de rest van je zwangerschap een beetje goed uit te zingen is en dat alles goed gaat!

Van verhoogde kans op bekkeninstabiliteit bij ruiters heb ik nog nooit gehoord trouwens en klinkt me ook wat vaag in de oren; niet iedere ruiter is vaak gevallen immers?

Soesita, knap dat je het moederschap dan zo goed doet

**Geplaatst**: 11-04-12 08:12

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 11-04-12 08:12

Nou ze zei dat ze vaker BI ziet bij vrouwen die paardrijden. Misschien verwoord ik het verkeerd. Meiden die rijden zijn vaker gevallen en je maakt natuurlijk vanaf een paard soms flinke smakkerds, dan vrouwen die niet rijden...dat bedoelde ze meer denk ik. Dan is je bekken al wat verzet, en als alles dan gaat verweken door de zwangerschap krijg je eerder last hiervan. En nu mijn buik inmiddels hughe is, is de pijn echt killing.

Gelukkig heb ik een goede bekkentherapeut die je leert hoe je moet bewegen, lopen, opstaan, zitten, draaien in bed, hoe op de wc te zitten enz enz, als je je daar aanhoudt, dan is de pijn dragelijk. Maar vergeet je het even..auuuwww...

Adoptie is niet te betalen.....een keer was voor ons ook meteen de laatste keer. De weg naar adoptie is eindeloos lang. En ons zoontje heeft ook vanalles : schisis gr 3 (open lip/kaak/gehemelte, hartafwijking en ze zijn hem aan het onderzoeken op een stofwisselingsziekte). De kindjes die naar ons land komen krijgen steeds zwaardere special needs, en die moet je wel aankunnen.

Je wordt door de kinderbescherming helemaal onderstebovengeplozen, ik heb daar eerlijk gezegd dat ik door mijn verleden depressief geweest ben. ZIj zeiden juist dat als je je eigen problemen erkent, de weg weet te vinden naar hulpverleners, je een goede ouder KAN zijn voor je kinderen. En zij bepalen of je geschikt bent op elk vlak, welk kindje je mag adopteren (welke leeftijd, een of meerdere tegelijk, welke special needs je samen aan kan enz enzn enz).

Ik zou zo opnieuw voor adoptie gaan en zo opnieuw voor deze zwangerschap. Het kindje doet het tot nu toe goed (even afkloppen), ondanks alle pijn, angsten (want ik ben vreselijk bezorgd om mijn baby in de buik gezien mijn complicaties), zou ik er zo weer voor gaan. Je moet alleen jezelf even achter kunnen stellen.

Ik zou nu ook graag met ons zoontje naar buiten gaan. Mooi weer, zou graag zelf mijn paarden verzorgen, zou graag van die bank en bed afkomen, heb de laptop wel gehad, tv wel gezien..maar het is niet voor eeuwig. Het is maar tijdelijk.

Nogmaals. Ik veroordeel niemand om hun keuzes hoor, daar kan je alleen maar zelf over beslissen..Ik zou het niet kunnen.

**Geplaatst**: 11-04-12 20:59

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 11-04-12 20:59

ukoldaatje ik heb heel veel respect voor jou en je partner!
jullie hebben al veel te verduren gehad, heel veel sterkte met het laatste stukje
van jullie zwangerschap, duim voor jullie dat het ergste geweest is en dat jullie nu mogen gaan genieten!

buiten dat...ts nogmaals sterkte met de keuze!

**Geplaatst**: 12-04-12 07:41

Geplaatst: 12-04-12 07:41

Hoe gaat het ts?

**Geplaatst**: 12-04-12 09:28

Geplaatst: 12-04-12 09:28

Phoeh, moeilijke keuze zeg!
Ik kan me zelf het ook niet echt voorstellen
Want ik ben een ongelovenlijke kindermens,
Mijn moeder zei altijd voor je 20e heb jij een kind,
Maar ze heeft het mis gehad

Volg je hart, volg je gevoel..
Ook al is dat onzettend moeilijk,
Als jij dat kindje echt niet wil,
Dan houd het gewoon op..
Het belangrijkste is, het kindje,
Kun jij die op dit moment een goed leven bieden?
Als jij daar niet 100 % instaat...
Dan houd het op..

Heel veel sterkte met je beslissing,
Het zal allebij niet makkenlijk zijn!

**Geplaatst**: 12-04-12 10:41

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 12-04-12 10:41

Volgens mij is het besluit allang genomen..

**Geplaatst**: 12-04-12 10:49

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 12-04-12 10:49

Ik las "zeer waarschijnlijk" dus nog niet definitief..
Vandaar mijn reactie!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-04-12 15:18

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst door de TopicStarter : 12-04-12 15:18

Sowieso ga ik morgen naar de kliniek, hoop dat ik daar een definitieve keuze kan maken door het gesprek en de echo. Anders is woensdag de laatste keuzedag.
Ben vandaag bij een bokker geweest, ze heeft me goes geholpen en ik weet nu beter hoe en wat kinderen inhouden, en hoe het ongeveer gaat.
Ik zit nog in dubio, ik hou jullie op de hoogte.

**Geplaatst**: 12-04-12 15:23

Geplaatst: 12-04-12 15:23

Het komt op mij iig over dat je er goed over na denkt. Wat je keuze dan ook uiteindelijk wordt, je bent niet over 1 nacht ijs gegaan. Dat vind ik hoe dan ook een absoluut pluspunt. +:)+

Sterkte en succes

**Geplaatst**: 12-04-12 15:30

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 12-04-12 15:30

Fijn dat je alles goed op een rijtje zet

Succes morgen!

**Geplaatst**: 12-04-12 16:23

Geplaatst: 12-04-12 16:23

Quellian schreef:
Fijn dat je alles goed op een rijtje zet Succes morgen!

Hier sluit ik mij bij aan!

Ik wens je alle wijsheid toe en veel succes met je beslissing!! :(:)

**Geplaatst**: 12-04-12 16:42

Geplaatst: 12-04-12 16:42

aller eerst wil ik je het beste wensen..

ik zelf als jonge moeder (22) moet zeggen dat ik het minder zwaar heb ervaren
als de meeste hier zeggen...
maar dat verschilt echt per gezin/per kind/per ouder.
ons kindje van nu 4 1/2 maand is echt een droom kind van ieder ander ouder
slaapt van af dag 1 al hele nachten door huilt alleen bij een volle luier en voor een voeding.

maar even verder te komen over het ouderschap
tja ben altijd al gek geweest op kinderen maar als ze te druk of te veel aanwezig waren
was ik snel geiriteerd met gevolg dat ik liever weg liep dan naar de kinderen toe ging
let op dit waren kinderen van anderen dus niet mijn eigenste

nu ik zelf een kindje heb is het zo dat alles perfect is aan onze kleine boy
hij ken mij niet boos of gek krijgen
ook bij soms huilbuien (en ja meestal onder de vaste tv programmas waarbij niemand mij
wil en kunt storen) omdat er dan ontploffings gevaar loopt (A) ken deze kleine man mij altijd nog laten lachen
en nee hij krijg mij echt niet boos of wat dan ook

een eigen kindje is echter vele malen anders dan zomaar een ander kind.
ik heb altijd getwijfelt of ik wel van hem zal gaan kunnen houden
maar als je eenmaal een kindje heb weet je echt wat houden van is...!!!

ik moet zeggen wij zijn zeer blij en trots op deze kleine boy en nee ik had dit echt never nooit willen missen...

maar ik ken je ''angst' en 'twijfels'' maar het is echt te mooi om waar te zijn..

maar voor als nog wil ik je veel succes/sterkte wensen bij deze moeilijke beslissing..
wil je meer weten of praten of wat dan ook pb staat hier voor open.

succes!

**Geplaatst**: 12-04-12 18:37

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 12-04-12 18:37

Inderdaad heel fijn om te lezen dat je je er goed in verdiept, ik ben benieuwd hoe je morgen zal ervaren. Heel veel succes!!

**Geplaatst**: 12-04-12 18:45

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 12-04-12 18:45

heeft het bezoekje aan de bokker je anders doen denken over het hebben van kinderen? Was het zoals jij je had voorgesteld?

**Geplaatst**: 12-04-12 18:46

Geplaatst: 12-04-12 18:46

Jr bent hier overigens ook van harte welkom, is wel Zuid Limburg.

**Geplaatst**: 12-04-12 18:55

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 12-04-12 18:55

Succes en sterkte morgen. Wat je ook besluit, aan alle 2 je daden zitten gevolgen, zowel geestelijk als lichamelijk. Het is niet hetzelfde als je oude kussen wegdoen. Meis veel sterkte en wijsheid en liefde toegewenst met elke beslissing die je maakt! En denk erom, je staat nooit alleen!

**Geplaatst**: 12-04-12 18:56

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 12-04-12 18:56

Heel veel sterkte met je keuze morgen, niks is fout.

**Geplaatst**: 12-04-12 19:48

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 12-04-12 19:48

Ik weet niet hoe ver je nu zwanger ben. Maar deze site vind ik heel duidelijk over de groei van het kindje.
http://www.babybytes.nl/Zwangerschap/kalender/week/8
Ik heb 3 weken terug een miskraam gehad, het kindje was 8 weken en een paar dagen. Je kunt dan al echt het hoofdje en armen en benen zien. Het is echt een kindje in uiterlijk.
Ik hoop dat je een goede beslissing kan maken.
http://www.erishulp.nl/ vind ik ook echt een site om aan te raden, ook als je evt. voor een abortus kies.

**Geplaatst**: 12-04-12 19:56

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 12-04-12 19:56

Ook hier zou je welkom zijn om eens te kijken hoe een dagje kind is, en eventueel ook om te praten.

**Geplaatst**: 13-04-12 08:47

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 13-04-12 08:47

TS heb respect voor hoe jij de dingen afweegt, mogelijkheden zoekt, je er heel erg goed inverdiep over het ja en nee. De keuze die jij zal maken, is een zeer goed overdachte keuze.

**Geplaatst**: 13-04-12 08:57

Re: Zwanger, en nu?

Geplaatst: 13-04-12 08:57

Veel sterkte vandaag..en Pipo zegt het heel mooi..heb ik niets om aan toe te voegen

**Geplaatst**: 13-04-12 09:33

Geplaatst: 13-04-12 09:33

Hier een stille meelezer. Heel veel succes, sterkte en wijsheid toegewenst vandaag! Doe wat je hart je ingeeft!

Edit: Typo

Nomineer dit bericht ×