Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Pikeur schreef:Ik ben benieuwd of ik hier ook iets mag plaatsen over mijn zoon van 6. Hij had in groep 2 al de cito toetsen rekenen van groep 4 of 5 gehaald zonder ooit een rekenles gehad te hebben, zit nu in groep 3 en leest nu ook op groep 5 niveau.
Sociaal komt hij erg goed mee dus we willen hem graag in de klas houden waar hij nu zit. Toch gaat het ergens bij me knagen. De komende 2 jaar weet hij dus eigenlijk alles al dus eigenlijk zijn we hem aan het afremmen om maar aangepast te zijn aan de rest. Heeft ook alleen maar 10en en 1 8 omdat hij een vraag was vergeten. Maakt zijn eigen werk met een koptelefoon op maar roept alsnog de antwoorden door de klas die dan aan de andere kinderen worden gevraagd. (Dit mag hij natuurlijk niet doen maar we zijn er al 1.5 jaar mee bezig dat hij niet door de klas roept maar nog zonder resultaat).
Wat zijn de ervaringen van bokt met kinderen met een ontwikkelingsvoorsprong? Toch blijven inzetten op aanpassen aan de maatschappij of gaat dit vroeg of laat niet goed.
Dorine92 schreef:Dorine92 schreef:In mijn tijd werd er niet op getest maar mijn moeder heeft altijd een vermoeden gehad. Wel eens een IQ test gedaan, die kwam op de grens tussen hoogbegaafd/zeer hoogbegaafd uit.
Ik heb me er verder nooit in verdiept, ik heb nergens last van. Sommige mensen vinden me stom. Vooral als ze me niet kennen, en zeker in de pampercultuur van tegenwoordig. Maarja, niet mijn probleem, ik heb precies hetzelfde met hen (dat ik ze stom vind)
Ben benieuwd waar jij je in herkent. Zoals ik zei, ik heb de kenmerken nooit bestudeerd.
Als er dingen tussen staan zoals zwart-wit denken, altijd naar de smaak van andere mensen te eerlijk zijn, geen boodschap hebben aan gekwetste zieltjes, heel rationeel zijn, heel loyaal zijn, gevoelig voor bepaalde geluiden (oa kattenverjagers, het geluid van kinderen), snel overprikkeld als er 2 geluiden tegelijk aanstaan (bijv telefoon door tv heen), lang kunnen twijfelen over keuzes, liefst 1 op 1 contact hebben (gewoon even een random greep uit mijn karaktereigenschappen) dan kan ik aansluiten bij de club.
Maar autisme is toch een soort probleemlabel? Dat je mensen niet aankijkt, van dingen over de zeik raakt enz. Ik heb het idee dat autisme wel als een soort ziekte wordt gezien, en dat het dan ook iets zou zijn waar je last van hebt. Waar dan ook woede of verdriet bij komt kijken, of het niet kunnen functioneren

BeFunny schreef:Dorine92 schreef:
Maar autisme is toch een soort probleemlabel? Dat je mensen niet aankijkt, van dingen over de zeik raakt enz. Ik heb het idee dat autisme wel als een soort ziekte wordt gezien, en dat het dan ook iets zou zijn waar je last van hebt. Waar dan ook woede of verdriet bij komt kijken, of het niet kunnen functioneren
Ik heb dus geen diagnose en moet lachen om je term probleem label, tegenwoordig zeggen mensen die wel doorhebben dat ze "anders zijn" gewoon ik ben hoog sensitief of hoogbegaafd, ik raak ook niet snel over de zeik maar denk wel "denk dus" dat ik binnen ass zou kunnen vallen met mijn eigenschappen. De meeste mensen die "hoog begaafd" zijn passen met hun kenmerken in het spectrum ASS wat heel breed is. Ik vind dat wel interessant.
Ik oefen soms liedjes op de piano. Nooit les gehad maar ik speel dat leuk mee al vanaf dag 1 dat ik een piano heb bijvoorbeeld.
BabiiVeeraa schreef:BeFunny schreef:Ik heb dus geen diagnose en moet lachen om je term probleem label, tegenwoordig zeggen mensen die wel doorhebben dat ze "anders zijn" gewoon ik ben hoog sensitief of hoogbegaafd, ik raak ook niet snel over de zeik maar denk wel "denk dus" dat ik binnen ass zou kunnen vallen met mijn eigenschappen. De meeste mensen die "hoog begaafd" zijn passen met hun kenmerken in het spectrum ASS wat heel breed is. Ik vind dat wel interessant.
Ik oefen soms liedjes op de piano. Nooit les gehad maar ik speel dat leuk mee al vanaf dag 1 dat ik een piano heb bijvoorbeeld.
Terwijl het wel wezenlijk anders is. Gedragsuitingen kunnen hetzelfde zijn, maar komen uit een ander startpunt. Als voorbeeld het strak vasthouden aan je eigen routine. Bij autisme komt dit voort uit een behoefte aan voorspelbaarheid en structuur (zo weet ik wat er gaat komen) en bij hb uit behoefte aan efficiëntie en autonomie (ik heb aan andere manieren gedacht, maar ik weet/vind dat dit de beste manier is dus ik doe het zo). Zeggen dat je hsp pf hb bent terwijl het eigenlijk autisme is, slaat precies nergens op. Dat is zeggen dat je een prikkelbare darm hebt terwijl je eigenlijk Crohn hebt.