Merileth schreef:Weet je wat me opvalt Sallandval? Ik zie je alleen reageren op degenen die in jouw ogen met 'kulargumenten', om het in mijn woorden te beschrijven, komen. Je maakt zelf een opmerking over verdiepen in de leerpsychologie, maar een van de dingen die je leert wanneer je veel met kinderen om gaat, is dat er wel allemaal leuke theorieën zijn, maar dat dit voor ieder kind toch weer anders is. Toch blijf jij zeggen dat het argument 'als je zelf kinderen hebt zie je dingen heel anders' geen geldig argument is. Voor de gehele discussie misschien niet, maar als je het ziet als een basis, met daarbij de uitleg dat je dan juíst gaat zien dat dingen niet voor iedereen gelden, lijkt het mij toch wel een geldig argument.
Wat mij ook opvalt is dat ik een aantal pagina's terug vrij duidelijk jouw redenering van de post ervoor weerlegd heb, maar daar lees ik niets over terug?
Natuurlijk is het bij veel dingen zo dat veel dingen voor veel kinderen anders zijn. Maar volgens mij heb ik het toch alleen over standaard regels, en die zijn toch niet voor niets standaard? En dan vind ik het overtreden van regels nog tot daar aan toe, wat ik storend vind ik de verontwaardiging als mensen erop worden aangesproken. Ook in dit topic, sommige mensen beweren dat dat je als ouder júist regels moet overtreden... dat vind ik een beetje krom.
Citaat:
Ik denk dat ik kan zeggen dat ik door ervaring veel snap van de band van een ouder met kind, en wat je daar voor over hebt als ouder (en nee, ik heb zelf geen kinderen). Dit heeft echter niets te maken met wat jij zegt: het "snappen" van het willens en wetens in gevaar brengen van kinderen. Over het algemeen zal een ouder naar het beste inzicht handelen, met de kennis die hij of zij op dat moment heeft. Het kan dus best gebeuren dat een ouder achteraf ook bedenkt dat iets misschien niet handig is. Wanneer iets daadwerkelijk gevaarlijk is, en een ouder dit risico correct inschat, zal hij of zij het kind niet een dergelijk risico laten lopen. Het probleem ontstaat wanneer de ouder het risico niet goed genoeg in weet te schatten, en het kind dan daadwerkelijk in gevaar brengt. Is het dan het willens en wetens in gevaar brengen van het kind? Ik denk dat deze ouders het gevaar niet goed genoeg in weten te schatten, en dus geen goede risico analyse kunnen maken. Ze brengen het kind niet willens en wetens in gevaar, want ze hebben geen weet van (de ernst van) het gevaar.
Meestal moeten mensen dingen ook zelf inschatten, dat gebeurt vaak prima, soms wat minder en ik kan dat niemand kwalijk nemen. Ook als mensen bepaalde huis,voedings, of weet ik veel wat voor regels overtreden kan ik me daar niet druk over maken. Mijn vraag ging daarom ook over het overtreden van specifieke véiligheidsregels, maar misschien ben ik naïef als ik denk dat iedereen zou kunnen weten dat die er alleen maar zijn in situaties waar je nu net niet zelf goed kunt inschatten wat de gevaren zijn?
[/quote]Gelukkig zie ik ook genoeg andere voorbeelden, een moeder die in de trein niet toegeeft aan haar dreinende dochtertje, maar haar op haar plaats zet, na drie waarschuwingen. Een ouder die in de supermarkt niet om van het geblèr af te zijn het kind een snoepje geeft, maar laat gaan (tot groot ongenoegen van omstanders in de supermarkt).
Tegenwoordig wil iedere ouder het perfect doen, en dan met name hoogopgeleide ouders (druk om te presteren!), deze zie je dan ook vaak terug bij opvoedingsondersteuning bureau's, voor eigenlijk de kleinste dingen. Doordat vanuit de maatschappij de druk hoog ligt, valt het ook sneller op wanneer iemand het in onze ogen 'niet goed doet', immers, iedereen heeft een beeld van hoe de opvoeding zou moeten zijn, kinderen of niet. En we zouden er maar eens last van hebben omdat een ouder het kind zo goed mogelijk op voedt om te worden zoals wij willen dat het wordt.[/quote]
Mee eens!