Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-10-12 18:26

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 05-10-12 18:26

Ierland is gewoon hetzelfde als Nederland wat dat betreft, het enige verschil is dat ze in Nederland brood eten tussen de middag zodra ze dat kunnen (of warm tussen de middag en brood 's avonds): hier moet ik voor het kind koken. Maar hij is enigskind van drukke ouders, dus dan denk ik dat ze altijd wat meer verwend worden.

Au pair is imo meer dan een babysitter omdat au pair ook het huishouden moet verzorgen, niet per definitie de opvoeding (maar je spendeert meer tijd met het kind dus een soort van opvoeding zit er altijd wel bij)

**Geplaatst**: 05-10-12 23:43

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 05-10-12 23:43

Nog een idee: als je moeite hebt de ouders te overtuigen, stel dan voor om het eens een weekje te proberen op jouw manier. Kijken of het een beetje werkt. Misschien zijn ze dan overtuigd

Sowieso is het misschien goed om minstens een keer per week om de tafel te gaan zitten om te kijken waar het goed gaat en waar het minder goed gaat.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-12 09:12

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-12 09:12

Ja, ik denk dat dat ook wel een goed idee is. Gister was weer drama, geen ontbijt gehad, geen lunch gehad, maar ik heb 'm wel beide keren laten zitten totdat iedereen klaar was, ook al wilde hij niet eten. Ik heb maar tot ongeveer half 3 gewerkt, maar in die paar uur heeft hij 4 of 5 keer om niks zitten schreeuwen en huilen, en het enige wat nu nog werkt is dreigen dat ik het eendje wegdoe als hij blijft huilen.. Dus dat moeten we er dan maar even inhouden.
Maar gelukkig net voordat ik hem in bed ging stoppen kwam mama om te zeggen dat ik klaar was voor vandaag en of ik dan de 2 paarden wilde rijden ipv op kind passen, wat ik niet erg vond natuurlijk, en gisteravond hadden we een barndance, en hoewel dat niet echt mijn ding is, is het toch wel lekker om even daar geweest te zijn met de collega's

**Geplaatst**: 09-10-12 15:49

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 09-10-12 15:49

Hoe is het nu?

**Geplaatst**: 09-10-12 15:53

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 09-10-12 15:53

Ja hoe is het met de kleine terror

.

Zal wat worden als dat gastje naar school moet _O-

Barndance is toch zoiets als een schuurfeest?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-10-12 15:58

Geplaatst door de TopicStarter : 09-10-12 15:58

Laatste twee dagen gingen wel goed! Maar vandaag is hij weer een beetje een zeikerd, het begon prima maar dan krijgt hij weer zo'n aanval dat hij persé die la moet openen waar mama voor staat en absoluut niet eerst wil vragen of ze aan de kant wil gaan, en dan gaat hij weer schreeuwen en krijsen.. terwijl hij best leuk was de afgelopen dagen, samen gezellig dingetjes gaan doen en hele verhalen houden. Maar gister werkte ik maar tot 1 en daarna is hij met mama meegegaan en ben ik in de yard verder gaan werken, dus ik vermoed dat dat niet goed voor hem geweest is. Maar ach, straks eens zien hoe het verder gaat als hij weer wakker wordt, misschien nog maar een keer de ramen wassen, dat vond hij heel leuk om te doen (alles zat onder :')

)

en potty training gaat nu ook wat beter! Hij heeft al 2 keer een plasje gedaan zonder eerst in z'n broek te plassen, maar ik snap niet zo goed waarom hij dat niet volhoudt. Want meestal staat hij daar dan gewoon naar mij te kijken en dan zegt hij "ik heb in mn broek geplast", verschoon ik 'm, doet hij het 2 minuten later weer. Dus ik doe nu voortaan alle natte kleren uit, en zet 'm op het potje. En voordat we naar buiten gaan, moet hij even op het potje, dan weet je iig dat hij even "leeg" is :')

barndance is inderdaad een schuurfeest! Was erg gezellig maar super druk, stuk of 200 a 300 mensen waar ik er wel een stuk of 5 van kende! 8D

**Geplaatst**: 11-10-12 19:54

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 11-10-12 19:54

Het is geen eenvoudig mannetje. Ik wil nog even aangeven dat zindelijk maken ook een lichamelijke kwestie is. De hersenen die de seintjes moeten doorgeven aan de spieren moeten wel rijp zijn! Bij jongetjes is het heel normaal als ze pas na hun derde jaar zindelijk worden. Dus beloon als het goed gaat, maar maak er geen issue van. Het komt vanzelf. Stickers, cadeautjes helpen niet. Het lichaam moet er klaar voor zijn.
Hij zit echt in de peuterpuberteit. En als hij vervelend doet, krijgt hij evengoed aandacht. En dat is alles wat hij wil. Het is al vaker geadviseerd. Grensen stellen. Over de grens -> sanctie. Verder vroeg ik mij af of het jongetje 's middags nog slaapt en of hij op tijd naar bed gaat 's avonds. Geen overbodige luxe voor een kind van 2,5. Vermoeidheid maakt heel vervelende kinderen. Voldoende rust. Mijn kinderen hebben tot ruim 3,5 jaar een middagslaapje gedaan en lagen 's avonds uiterlijk 7 uur in bed. Ik zweer erbij. En dan kom ik gelijk bij de andere 2 r's -> regels en reinheid. Een gouden formule. Maar eist een hele consequente houding van alle opvoeders rondom het kind. Leg je zorgen bij de ouders, zij zijn tenslotte verantwoordelijk. Sterkte verder.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-10-12 21:07

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 11-10-12 21:07

ja, hij slaapt tussen de middag, dat is ook waarom ik af en toe tussen de middag wat kan posten. We doen nu wel eerst lunch en dan slapen, omdat hij het moeilijker vond andersom. Hij slaapt vaak ongeveer een uur of anderhalf uur, soms wat langer en soms wat korter. 's Avonds heb ik niks over te zeggen helaas, dus 7 wordt het echt niet, met een beetje geluk 9 maar soms ook wel half 11. Hij slaapt wel goed: slaapt aan één stuk door tot 8 of 9 in de morgen.

Vandaag ging potty training wel goed, ik zet hem elk uur op het potje, hij doet een plasje en dan blijven de broekjes droog

de rest ging kak helaas. Zat er zelf ook even helemaal doorheen, hij wilde niet eten, wilde niet luisteren, liep te klieren. En dan is het heel moeilijk om nog gezellig te blijven, maar ik heb m'n best gedaan en we hebben het vanavond wel goed afgesloten

**Geplaatst**: 11-10-12 21:10

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 11-10-12 21:10

Goed zo

Nu het is in elk geval goed dat hij het principe doorheeft van potty. Of hij er nu fysiek klaar voor is of niet, als hij begrijpt hoe het hoort dan is dat sowieso al een voorsprong

Heb je al met de ouders gesproken?

**Geplaatst**: 11-10-12 21:31

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 11-10-12 21:31

die wisselende bedtijden 's avonds zijn echt niet normaal voor een kind van die leeftijd, geen wonder dat hij zo van slag is.
je zou eens moeten proberen voor de aardigheid om eens een week vaste, normale bedtijden aan te houden voor hem, zindelijkheidstraining nog even uitstellen en maaltijden nuttigen zonder gestoord te worden.
denk dat het een heel ander kind wordt.

**Geplaatst**: 11-10-12 21:37

Geplaatst: 11-10-12 21:37

Ik reageer hier ook even omdat ik zelf een zoontje heb van 2,5.
Met dwingen om te eten zal hij steeds meer aversie van eten krijgen.veel kinderen van deze leeftijd weigeren voedsel.
Wil die niet eten dan niet,maar dan ook geen snoepjes en koekjes op een ander tijdstip.
Bak eens een pannenkoek of maak leuke figuurtjes uit brood.

Hij is pas 2,5 en verstaat wel veel woorden maar begrijpt niet alles wat jij zegt en kan het ook niet allemaal onthouden.
Je kan 10x zeggen niet oversteken maar als hij een paar minuten later een kind met een bal aan de overkant ziet spelen,steekt hij toch blindelings over.
Sorry is een begrip wat kinderen pas vanaf 4 jaar begrijpen en daarvoor kan je hem wel het woord sorry laten uitspreken maar hij heeft geen idee wat het betekent.

Slaan mag natuurlijk niet maar terugslaan ook niet.
Hurk tot zijn hoogte en zeg dat niet mag en dat hij de katjes pijn doet.
Negatieve aandacht is ook aandacht ,soms moet je hem juist negeren omdat hij een reactie bij je uit wilt lokken.

Knap dat ie al op een potje gaat,de meeste jongens worden pas een beetje zindelijk vanaf 3.

Het is een lastig leeftijd en je zal alles nog tot in den treure moeten herhalen voordat hij alles wel of niet doet maar het gaat je vast wel lukken!
Succes.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-10-12 21:56

Geplaatst door de TopicStarter : 11-10-12 21:56

amalarab: dat gebeurt ook wel, als papa en mama weg zijn bijvoorbeeld. Maar het verandert niks aan zijn gedrag, het enige wat je wel merkt is als hij tussen de middag niet slaapt, dat hij dan 's avonds aan het krijsen is. Maar of hij 's avonds om 6, 8 of half 11 naar bed gaat, overdag is hij nog steeds een kreng (of lief natuurlijk, af en toe). Maar als hij met mij alleen is, gaat hij om 8 uiterlijk naar bed, moe of niet, hij valt wel in slaap. En ik wil m'n eigen tijd, geen schreeuwend kind na mijn avondeten.

Adhira: Dat dwingen niet werkt, weet ik zeker. Vandaag wilde hij geen ontbijt en hij is netjes blijven zitten tot ik klaar was, heb hem wel verteld dat hij tot lunch niks kreeg. Toen met lunch heb ik pasta gemaakt, want dat wilde hij graag, maar heeft hij geen hap van genomen. Ook weer gezegd, prima, maar dan krijg je verder ook niks. Dus ja vandaag is hij half verhongerd, maar dat is toch echt z'n eigen probleem. Hij zat namelijk met lunch de hele tijd te gillen dat hij honger had (ja, tijdens de lunch, met z'n lunch voor z'n neus). Maar ik ben ervan overtuigd dat hij van mama wel weer wat lekkers heeft gekregen voor avondeten (ik ben overgeslagen, kreeg vandaag niks :')

)

Wat sorry zeggen betreft kan het mij absoluut niet schelen of hij wel of niet weet wat het betekent: je kunt hem wel leren dat je dat hoort te zeggen, net als alstjeblieft en dankjewel, en dat scheldwoorden niet gezegd mogen worden. Daarvoor hoeft hij echt niet de betekenis van het woord te weten.
Hurken en zeggen dat het niet mag is ook aandacht geven, en imo met véél te veel geduld. De laatste keer dat ik hurkte om hem te vragen waarom hij dat deed werd ik zelf in m'n gezicht geslagen. Je kunt 'm wel uitleggen dat het de katjes pijn doet, maar dat zal hem worst wezen, hij vindt het leuk. Hij weet nu echt wel dat het niet mag, dat het de katten pijn doet en dat de katten hem absoluut zullen krabben als hij zo doorgaat, dat is door de vorige au pair ook al honderdduizend keer gezegd en door de kat van die au pair zelfs een keer laten voelen.

Wat potje betreft vind ik eigenlijk dat de vorige au pair daar al mee had moeten beginnen, ongeacht of de meeste kinderen met 3 zindelijk zijn: je zit nu op 2,5, wat al een moeilijke leeftijd is, en dan wordt er van mij verwacht dat ik hem even zindelijk maak zodat hij naar school kan, en dat werkt sowieso niet op die manier en al helemaal niet op deze leeftijd, aangezien dit een van de twee dingen waar hij zelf controle over kan hebben: als hij niet op het potje wil, kan hij gewoon blijven staan en in z'n broek gaan.
En ondanks dat kind 'pas' 2 is, denk ik best dat hij doorheeft dat alles om hem draait: hij mag alles bepalen, als wij zeggen dat hij nu iets moet doen, denkt hij dat hij nee mag zeggen, hij vertelt ons wel wanneer we wat gaan doen en hoe lang we wat gaan doen. En daarom denk ik persoonlijk (zonder daarmee te zeggen wat anderen zouden moeten doen), dat je beter jong met trainen kunt beginnen, want ik weet vrij zeker dat dit kind echt NIET zelf gaat zeggen dat z'n luiers wel uit kunnen, als het half niet hoeft doet hij het niet: hij heeft bijna personeel hier, en daar is hij iets teveel aan gewend. Maar nogmaals, dat is mijn mening, en het is met dit kind niet gebeurd, dat is dan maar zo, het komt nu op mij neer.

ik bedoel overigens niet vervelend of aanvallend over te komen, ik waardeer alle reacties zeker wel

**Geplaatst**: 11-10-12 22:04

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 11-10-12 22:04

Dat moet een leuke lunch zijn geweest: 'Ik heb honger!' 'Eet je eten dan op!' '.... Ik heb honger!' :')

Als je hem elk uur op het potje zet motiveert dat misschien ook wel om het zelf te gaan aangeven. Zal vast wel saai zijn voor hem, elk uur op het potje. Dan kan je hem er mooi op wijzen dat als hij het zelf kan het niet meer elk uur hoeft :)*

Maar heb je nou al gesproken met de ouders?

**Geplaatst**: 11-10-12 22:15

Geplaatst: 11-10-12 22:15

Mijn god, net even jouw reacties gelezen TS, maar dat is een aardig terrorkind

Mijn dochter heeft er ook een handje van je pijn te doen. En dan niet zozeer moedwillig, maar weer in het spel. Als ze het toch met opzet deed (de slaan periode heeft vrij lang geduurd) dan gaf ik haar een tik op de vingers, met als resultaat dat ze dat dus gewoon ook terug deed

want ja... mama deed het ook. Wat hier héél goed helpt is even stevig vastpakken bij de arm (niet fijnknijpen, maar even goed stevig pakken dat je de aandacht hebt) en ze dan rigoreus wegsturen.

Oh oh oh dat vind m'n dochter het ergste van de hele wereld, als mama haar niet meer wil zien. Krijsen... niet normaal. En de regel hier (woon naast mn ouders) is dan ook dat iemand haar mág troosten als ze dat vraagt, maar NIET diegene die de straf uitdeelt.
Is misschien wat lastiger als je idd ingehuurd word juist op het kind te passen, maar misschien is hij daar wel ontvankelijk voor. Echt heel duidelijk maken dat je NIETS meer met hem te maken wilt hebben. Dochterlief krijst alsof ze dood gaat op dat moment

Heb het tot nu toe ook maar 3x moeten doen.... helpt echt heel goed.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-10-12 22:27

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 11-10-12 22:27

ohja pardon Margrathea, daar wilde ik ook nog antwoord op geven maar het was al zo'n roman. Ik heb dus aangegeven dat ik merk dat het met sommige dingen wat misloopt, en ze vroegen of ik dat een keer op wilde schrijven, zodat zij ernaar konden kijken. Is er nog niet van gekomen want de laatste dagen kwam het wel aardig overeen, omdat papa gewoon permanent wegblijft (eerst naar engeland, paar dagen later frankrijk, toen zwitserland en nu was hij een middagje thuis en meteen door naar engeland weer) is het een stukje makkelijker: mama is echt van het nee is nee en papa wil liever het kind stilhouden, wat dan ook. Maar ik ga het voor mezelf nog even op een rijtje zetten op papier, hopelijk zsm, moet mezelf er alleen even toe zetten (heb in m'n vrije tijd wel leukere dingen te doen dan nadenken over wat er overdag allemaal misging :')

)

JessAndHope, kind hier is er niet van onder de indruk. Als mama hem niet meer wil zien is nog niet ietsje erger dan als die terroraupair even weg is, maar nog steeds niet overtuigend genoeg om de volgende keer ook daadwerkelijk braaf te zijn, of om sorry te zeggen. Hij vindt 't wel best als ik in een andere kamer zit en m'n eigen ding doe omdat hij vervelend is: kan hij tenminste gewoon doorgaan in de andere kamer :')

Ik zou zelf ook niet voor troosten door een ander zijn: dan wordt degene die hem weggestuurd heeft de slechte persoon . Daarom zet ik hem liever op een plek (wat dan hier naughty step heet) waar niemand hem aandacht geeft, en waar hij het "op moet lossen" met degene die hem erop gezet heeft, niet troost zoeken bij iemand anders.

overigens kreeg hij gister van vrienden van z'n ouders een rolletje pepermuntjes, en hij wilde met geen mogelijkheid dankjewel zeggen. Dus toen hebben we de pepermuntjes weer mee 'terug' gegeven aan die mensen, en hij natuurlijk krijsen en gillen maar ab-so-luut geen dankjewel willen zeggen. Heeft een halfuur geduurd, toen kwam er een soortvan gemompeld "thankyou" uit, maar ik vind het gewoon zo raar: hij krijgt al iets leuks (lekkers), waarom maakt hij er dan alsnog drama van? Maar dat zal ik wel nooit snappen.

**Geplaatst**: 11-10-12 22:55

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 11-10-12 22:55

Geeft niet hoor

Misschien kun je in de dag een notitieblokje bij je dragen, waar je eventjes kort op kan noteren als er iets misgaat. Dat scheelt al werk. En het gaat zijn vruchten afwerpen! (Denk ik)

Vervelend zeg, van die pepermuntjes. Maar dat is ook iets waar je doorheen moet, hij moet gewoon beseffen dat hij alleen leuke dingen krijgt als hij lief is naar jullie. En dat krijsen en schreeuwen totaal geen effect heeft. Het zou een goeie kunnen zijn om elke keer dat hij begint te krijsen af te spreken dat iedereen hem dan spontaan negeert. Zodra hij weer normaal kan doen ga je uit die negeer modus. Dan leert hij: krijsen = genegeerd worden, lief zijn = aandacht krijgen.
Maar dat doe je ws toch al

maar het helpt ook als de rest eraan meehelpt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-10-12 13:59

Geplaatst door de TopicStarter : 12-10-12 13:59

Nou ik weet niet of het ooit wat gaat worden hoor. Vandaag wilde hij wéér geen ontbijt, komt mama binnen en ik heb gezegd: vraag maar aan mama of je je ontbijt over mag slaan. Dus hij vroeg dat netjes, zegt zij "goh is mirjam weer grumpy vandaag". Ik was het niet maar zo word ik het wel, hallo zeg :{ En dan hoeft hij ook z'n ontbijt niet te eten, gaat ze wat nieuws voor hem maken, wat hij weer niet wil en door de kamer smijt, dus dan krijgt hij maar warme chocolademelk....

en dan drinkt hij een halve liter chocolademelk, dus ik zeg dat het wel even genoeg is voor nu. Gaat hij naar mama toe, en geeft mama hem de andere halve liter ook nog, en ook nog in z'n flesje want het flesje waar het in zat vond hij niet goed genoeg. 't is lief als zij me werk uit handen wil nemen maar hier kom je natuurljik nergens mee, en ik begin ook steeds meer maar in de negeermodus te gaan, ik kan het wel blijven zeggen maar als mama toch haar eigen plan trekt bij elke keer als hij wat zeg, kan ik het hem ook beter gewoon aan mama laten vragen.. dan ben ik ook niet de boosdoener als er nee gezegd wordt..

notitieboekje vind ik wel een goede ^^ sowieso wel handig voor mij, want vaak als ik me omdraai ben ik al vergeten wat ik moest onthouden :')

**Geplaatst**: 13-10-12 08:26

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 13-10-12 08:26

Zo, lijkt me een frustrerende dag geweest voor jou.
Heb je de moeder er nog op aangesproken?
Ik vind het persoonlijk echt heel slecht als je zulke dingen tegen een kind zegt, zo leert hij heel goed dat hij bij een ander toch wel zijn "ja" krijgt als de ander "niet lief" voor hem is.(ik bedoel: goh, is mirjam weer grumpy vandaag)
Sterkte.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-10-12 11:49

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 13-10-12 11:49

Ik heb op het moment zelf gewoon gezegd: "neehoor, ik heb een prima dag, maar hij wil weer niet eten dus ik heb tegen hem gezegd dat hij maar aan mama moet vragen of hij het ontbijt over mag slaan." Mama denkt soms niet zo goed na over wat ze zegt heb ik al gemerkt, laatst hadden we het ook ergens over en dan trekt ze eerst een conclusie en dan zie je haar ineens denken 'oh misschien bedoelt ze wel wat anders' en weer bijdraaien

Maar ik ben er verder niet over doorgegaan, denk ook niet dat ik daar nou echt wat mee zou bereiken.

Maar ik was gister inderdaad erg blij dat het werk erop zat, en dat ik daarna mijn trainingspaardje nog even door het veld mocht galopperen en springen, leef niet zozeer m'n frustratie op het paard uit maar je krijgt toch weer even wat positieve energie.

**Geplaatst**: 13-10-12 13:18

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 13-10-12 13:18

Wauw.. heb het hele topic ongeveer doorgelezen, maar wat heb ik onwijs veel respect voor jou!!

Maar over naar je slaapkamer gaan, je geeft aan dat ie dat leuk vind, prima, maar hij mag er wel pas weer vanaf als jij dat goed vind. verder als hij vaker naar zn kamer word gestuurd gaat hij het vanzelf niet zo leuk meer vinden hor, maar als straf zien..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-10-12 16:10

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 13-10-12 16:10

Bedankt!

Ik snap wat je bedoelt, maar zo werkt het niet, hij heeft bakken met speelgoed op z'n slaapkamer en naast dat ik de slaapkamer graag voor slaap zie (net als bij volwassenen, liever alle stress en onrust uit de slaapkamer houden omdat dat een plek van rust moet zijn), wil ik hem ook niet boven zetten met al het speelgoed wat hij maar wil en dat ik beneden drie dagen moet wachten tot hij het boven zat is

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-10-12 23:09

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst door de TopicStarter : 20-10-12 23:09

nog even een kleine update: het gaat tegenwoordig stukje bij beetje iets beter. Elke avond als hij mij nu ziet laat hij me niet meer met rust en zegt hij dat hij me heel erg gemist heeft, dus dat is een stuk fijner dan dat hij een paar weken terug nog heel erg bezig was om alleen maar bij mama te zijn. Eten en alles gaat ook wat beter, schelden nog niet aangezien collega's steeds nieuwe dingen blijven verzinnen, maar dat heb ik ook maar opgegeven. Ik zeg nog wel dat het niet aardig is, maar ik ga me er verder ook niet druk over maken, zolang de rest van de mensen het blijft aanmoedigen kan ik er moeilijk tegenin gaan.

**Geplaatst**: 21-10-12 07:10

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 21-10-12 07:10

nou je bent dapper hoor!

**Geplaatst**: 21-10-12 08:09

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 21-10-12 08:09

Ja oke das wel waar inderdaad!!

Diep respect voor jou! wat goed dat het nu beter gaat

**Geplaatst**: 21-10-12 10:32

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 21-10-12 10:32

Hee, wat goed. Fijn dat het beter gaat. Goed dat je zo doorzet hoor!

Nomineer dit bericht ×