Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-01-12 21:05

Geplaatst: 05-01-12 21:05

Ayasha schreef:
Blue_Eyes schreef:
Ja - dat dacht ik eigenlijk ook. Vaak (heel vaak!) voelen mensen dat gewoon zo, in alle eerlijkheid. Soms zouden ze die kinderen best eens achter het behang willen plakken, maar dat wil niet zeggen dat ze ze liever niet hadden gehad. Natuurlijk zijn er mensen die ze liever niet hadden gehad, maar ik denk niet dat dat er zo veel zijn als jij nu wilt doen woorkomen, LindyH.
En ik weet ook niet of het wel zo 'gelukkig' is als dat taboe zou verdwijnen. Het zal je als kind toch gezegd worden: 'Ja, als ik nu mocht kiezen, was je er nooit geweest. Ik héb me toch een spijt van jouw geboorte!' $:\$

*ziet het voor zich* mams zegt altijd "jongens, ik ben dolblij met jullie, maar als ik had geweten wat ik nu weet was ik er nooit aan begonnen" Sja...

1 van mijn redenen om er niet aan te beginnen...

Straks heb je spijt als haren op je hoofd, en houd je helemaal niet van je kind.
Leuk om zo op te groeien als je weet dat mama niet van je houd...

**Geplaatst**: 05-01-12 21:17

Geplaatst: 05-01-12 21:17

Karin schreef:
LindyH schreef:
Nu worden negatieve dingen vaak verzwegen en doen veel mensen of het alleen maar leuk is. Of: Ja, soms is het wat minder, maar ik zou ze toch voor geen goud willen missen!

Dat is toch met veel meer dingen? Met het hebben van een relatie, je werk, je paard(en)? Dat is toch ook niet altijd even leuk, hoeveel plezier je er verder ook van hebt en hoeveel je er over het algemeen ook van geniet?

En dat is toch ook helemaal niet erg, dat het soms wat minder is? Waarom zou je dat over het hebben van kinderen dan niet zo mogen zeggen? Dat wil toch niet zeggen dat je er dan maar niet aan had moeten beginnen?

Nee, zo bedoel ik het niet. Tuurlijk mag het soms wat minder zijn.

Ik bedoel alleen dat áls mensen het soms zo ervaren, dat het voor toekomstige ouders wel goed zou zijn om dat ook eens te horen. En dan hoeft er helemaal geen sprake te zijn van spijt ofzo.

**Geplaatst**: 05-01-12 21:28

Geplaatst: 05-01-12 21:28

Jazzit schreef:
Uiteindelijk heb ik gekozen voor sterilisatie (wel na behoorlijk wat jaartjes praten bij de huisarts)
Ik ben nu een jaartje of 5 (sinds mijn 33e) gesteriliseerd en heb er geen moment spijt van gehad: nu is het voor iedereen duidelijk dat ik het meen als ik zeg dat ik geen kids van mezelf wil. Ook binnen een relatie is het meteen duidelijk dat ik 'de bloedlijn niet voortzet' Kan je meteen keuzes maken.

Dat is ook zoiets. Als je moeilijk kinderen kunt krijgen dan staan alle ziekenhuisdeuren wagenwijd voor je open. Wil je ze niet, dan moet je praten als brugman om alsjeblieft doorverwezen te worden door je huisarts.

Je mag vanaf je 18e jaar geslachtsveranderende operaties ondergaan, maar een kneepje in je eierstokken doen ze niet.

Ik zit ook al een tijdje aan sterilisatie te denken, maar dat het ook helpt bij het overtuigen van mensen had ik nog niet bedacht. Bedankt voor de tip!

**Geplaatst**: 05-01-12 23:09

Re: ik wil geen kinderen.

Geplaatst: 05-01-12 23:09

ik ken t wel, ik wil zelfs ook niet samenwonen.. en dat begrijpt helaas niemand.

**Geplaatst**: 05-01-12 23:11

Geplaatst: 05-01-12 23:11

LindyH schreef:
Jazzit schreef:
Uiteindelijk heb ik gekozen voor sterilisatie (wel na behoorlijk wat jaartjes praten bij de huisarts)
Ik ben nu een jaartje of 5 (sinds mijn 33e) gesteriliseerd en heb er geen moment spijt van gehad: nu is het voor iedereen duidelijk dat ik het meen als ik zeg dat ik geen kids van mezelf wil. Ook binnen een relatie is het meteen duidelijk dat ik 'de bloedlijn niet voortzet' Kan je meteen keuzes maken.

Dat is ook zoiets. Als je moeilijk kinderen kunt krijgen dan staan alle ziekenhuisdeuren wagenwijd voor je open. Wil je ze niet, dan moet je praten als brugman om alsjeblieft doorverwezen te worden door je huisarts.

Je mag vanaf je 18e jaar geslachtsveranderende operaties ondergaan, maar een kneepje in je eierstokken doen ze niet.

Ik zit ook al een tijdje aan sterilisatie te denken, maar dat het ook helpt bij het overtuigen van mensen had ik nog niet bedacht. Bedankt voor de tip!

Als je op je 18e zo'n geslachtsveranderende operatie ondergaat heb je er dus al jaren van therapie opzitten inclusief hormoonshots. Dat gaat niet over 1 nacht ijs.

**Geplaatst**: 05-01-12 23:13

Geplaatst: 05-01-12 23:13

pinuts schreef:
ik ken t wel, ik wil zelfs ook niet samenwonen.. en dat begrijpt helaas niemand.

Ja hoor, ik snap dat wel. Ik heb er ook geen behoefte aan om een huishouden met iemand te delen. Been there, done that, niet mijn ding.

Al zeg ik nooit nooit (meer), maar voorlopig heb ik iig die behoefte niet (meer). Ik fijn mijn eigen plek, hij fijn zijn eigen plek, allebei blij.

Ik ben jou wel vaker tegengekomen in topics over dit onderwerp.

**Geplaatst**: 05-01-12 23:17

Re: ik wil geen kinderen.

Geplaatst: 05-01-12 23:17

klopt, ik heb jou nog niet gevonden geloof ik:P Ben wanhopig opzoek naar iemand die me begrijpt haha. Over kinderen denk ik hetzelfde, maar mijn vriend gelukkig ook. Maar wie weet over 10 jaar, geen idee

**Geplaatst**: 05-01-12 23:23

Geplaatst: 05-01-12 23:23

Ik merk dat om me heen mensen minder in hokjes denken. Misschien ligt het aan de leeftijd, misschien aan de mensen met wie ik een 'klik' heb.

Aan het beeld van 'ergens tussen je 20e en 25e kom je iemand tegen met wie je vervolgens gaat samenwonen, trouwen en kindjes krijgen en je blijft je hele leven bij elkaar in een koophuis' heb ik me nooit gehouden en dat leeft ook niet onder de mensen met wie ik omga. Prima als het zo is gelopen, maar ook helemaal prima als jij je leven op een andere manier invult.

Ik word er iig niet om veroordeeld door mijn vrienden en goede kennissen. En wie dat wel doet hoort wat mij betreft niet in dat rijtje thuis.

Live and let live.

**Geplaatst**: 05-01-12 23:25

Geplaatst: 05-01-12 23:25

Karin schreef:
Ik merk dat om me heen mensen minder in hokjes denken. Misschien ligt het aan de leeftijd, misschien aan de mensen met wie ik een 'klik' heb.

Aan het beeld van 'ergens tussen je 20e en 25e kom je iemand tegen met wie je vervolgens gaat samenwonen, trouwen en kindjes krijgen en je blijft je hele leven bij elkaar in een koophuis' heb ik me nooit gehouden en dat leeft ook niet onder de mensen met wie ik omga. Prima als het zo is gelopen, maar ook helemaal prima als jij je leven op een andere manier invult.

Ik word er iig niet om veroordeeld door mijn vrienden en goede kennissen. En wie dat wel doet hoort wat mij betreft niet in dat rijtje thuis.

Live and let live.

Ik vind het ook wel geestig hoe erg het gezinsleven werd gepromoot op het MBO (je gaat werken, samenwonen, kindjes) terwijl de boodschap op het HBO nu is, je bachelor, master, misschien uni, wereldreizen, werken. Veel meer gericht op zelfontwikkeling...

Ik heb ook helemaal niet de behoefte om samen te wonen, ik heb mijn eigen plek.

**Geplaatst**: 05-01-12 23:28

Geplaatst: 05-01-12 23:28

karin, idd maae soms is t wel lastig, als iedereen om je heen dat patroon volgt en het van jou verwacht..
(vooral als je jong bent en al aantal jaar relatie heb..)

**Geplaatst**: 05-01-12 23:37

Geplaatst: 05-01-12 23:37

Dat kan idd lastig zijn, maar naarmate je verder komt in die 'zelfontwikkeling' (ik vind het een mooi woord) merk je ook dat je daar steeds meer boven gaat staan, je je iig daar minder door laat beïnvloeden.

Het gaat toch om jouw leven? Een ander hoeft jouw leven toch niet te leiden?

**Geplaatst**: 06-01-12 00:42

Geplaatst: 06-01-12 00:42

ElineS schreef:
Ik ben 21 en heb een tweelingzus met een wolk van een dochter. Toen ze net geboren was kwam mijn hele moeder instinct naar boven en had ik alle moeder gevoelens die men maar kon krijgen, ondanks dat ze niet mijn dochter was... Het was een hele worsteling om na een bezoek gewoon weer naar huis te gaan. Liefst pakte ik haar in mijn armen en ging ik ervandoor . Ik had het gevoel alles aan te kunnen, alles voor haar willen op te geven en pfft, die ongelofelijke beschermende drang naar haar toe was sterk.. Ik zat met arendsogen alles toe te kijken en hield alles in de gaten. Die gevoelens waren dus heel sterk, maar ik heb er gelukkig altijd open over kunnen praten met mijn zus, die er vanaf wist en grapte dat haar kind dan twee moeders had, waardoor het geen problemen opleverde. Blijkbaar komt het wel vaker voor bij tweelingen, dat die gevoelens zo sterk zijn . Ondertussen is het een heel stuk minder. Ze word ouder en mijn zus vervuld haar moederrol prima, dus ik ben langer na niet zo bezorgd en bang meer, maar weg is het zeker niet.

Ik heb daarnaast een aantal jaar bij mijn oudere zus in gewoond en die heeft kinderen van toen 3 en 4. Daar heb ik zoveel van geleerd. Ik weet wel wat het inhoud om ouder te zijn. Ik heb het altijd mogen zien, ik heb zelf ook een opvoedende rol gehad in hun leven en heb zelf een voorproefje gehad van de gevoelens.

Ook kan ik geweldig met kinderen. Ze voelen aan dat ik wel leuk ben, blijkbaar, want met de meeste kinderen kan ik meteen leuk opschieten. Ik speel en doe graag gek met ze. Bij de buurt BBQ laten alle ouders de kinderen gerust spelen, want ik speel meestal met ze mee (met 20 kinderen tegelijk ) en houd ze dan goed in de gaten, dat ze niet van het veld afgaan, dat iedereen er wel is met verstoppertje, ze komen bij mij als ze zijn gevallen etc. Krijg ook vaak zat opmerkingen van "Je kan goed met kinderen. Je word later een hele goede moeder. Waarom ga je niet met kinderen werken?"

Allemaal leuk en aardig..

En toch wil ik geen kinderen.

Ik zeg heel vaak, ik ben en zal de beste tante zijn die er maar is.. En de beste oppas.. En misschien wel de beste pleegmoeder . Er zijn zoveel kinderen die geen fijn tehuis hebben. Waarom zou ik eigen kinderen nemen, als er zoveel kinderen op de wereld zijn die nog een thuis zoeken, waar ze weer kind kunnen zijn. Dat zou ik ze wel willen geven, als ik ze dat tegen die tijd kan bieden. Maar ik hoef geen kinderen van mezelf.

Van A tot Z alsof ik het zelf geschreven heb!

Zo zit het bij mij precies zo.
Alleen is mijn zusje 3 jaar jonger en heb ik verder geen broers of zussen naast haar.

**Geplaatst**: 06-01-12 00:48

Geplaatst: 06-01-12 00:48

Marit schreef:
Ik zou zeggen, dan neem je ze toch niet Heb je meer vrije tijd, en geld
Vind het altijd zo'n gedoe. Het is toch jou leven, naar mijn idee alleen maar beter als je niet nog meer mensen op de wereld zet want het is hier al vol genoeg.

Hahaha idem dito!

**Geplaatst**: 06-01-12 01:16

Re: ik wil geen kinderen.

Geplaatst: 06-01-12 01:16

Pfoe, het gaat soms wel hard tegen hard in dit topic zeg.

Wel heel interessant om zoveel verschillende meningen en argumenten te lezen!

Ik ben 19, heb een bovengemiddelde drang naar vrijheid en moet er de eerstkomende 5 à 10 jaar nog niet aan denken. Als ik dat zeg is de kous ook meteen af, gelukkig.

Mijn zus daarentegen is 25 en al mijn nichten tussen haar en mij in hebben er al minstens eentje.
Zij wordt vaak raar aangekeken als ze zegt dat ze geen kinderen hoopt te krijgen.

Dan komen er soms van die uitroepen als "Maar dan wordt je moeder nooit oma!" en meer van dat soort onzin, terwijl ik er ook nog ben en mijn moeder zich er inmiddels al lang bij neergelegd heeft dat het er in de nabije toekomst niet in zit en wellicht zelfs helemaal niet.

Mijn ma zegt altijd gewoon "De hond is mijn kleinkind!" en hij wordt dan ook gruwelijk verwend, dikke haarbal. :')

**Geplaatst**: 06-01-12 01:32

Geplaatst: 06-01-12 01:32

Ik heb gewoon echt een hele flinke hekel aan die apparaten, ik moet er niets van hebben en als ik ooit per ongeluk een kind zou krijgen weet ik van te voren al dat het een kloteleven krijgt. Heb uberhaupt al amper tijd voor mezelf en wil ook nog van het leven genieten en niet met zoiets rekening houden, daar heb ik al een paard voor

.

Volgens anderen kan ik er wel leuk mee opschieten, maar dat is ook niet omdat ik het leuk vind, meer dat ze ook luisteren als ik vraag stil te zijn of weg te gaan :')

Beter niet dus.
TS je bent niet de enige.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-01-12 01:39

Geplaatst door de TopicStarter : 06-01-12 01:39

Poiuytrewq schreef:
Ik heb gewoon echt een hele flinke hekel aan die apparaten, ik moet er niets van hebben en als ik ooit per ongeluk een kind zou krijgen weet ik van te voren al dat het een kloteleven krijgt. Heb uberhaupt al amper tijd voor mezelf en wil ook nog van het leven genieten en niet met zoiets rekening houden, daar heb ik al een paard voor .

Volgens anderen kan ik er wel leuk mee opschieten, maar dat is ook niet omdat ik het leuk vind, meer dat ze ook luisteren als ik vraag stil te zijn of weg te gaan

Beter niet dus.
TS je bent niet de enige.

duidelijke taal

**Geplaatst**: 06-01-12 01:42

Re: ik wil geen kinderen.

Geplaatst: 06-01-12 01:42

Ik weet niet hoe ik het anders moet omschrijven

.

**Geplaatst**: 06-01-12 02:15

Re: ik wil geen kinderen.

Geplaatst: 06-01-12 02:15

Ik heb wel een kind en krijg binnen kort me tweede.
Toch begrijp ik mensen die geen kinderen willen wel.
Het geeft toch een hoop verantwoordelijk heid, kost je een hoop tijd, en ze zijn duur (vooral in het begin met al die luiers)
Dus gewoon lekker niet doen als je het niet wilt, laat een ander maar denken wat ze willen.

**Geplaatst**: 06-01-12 02:48

Geplaatst: 06-01-12 02:48

xSCWx schreef:
Is het tegenwoordig vanzelf sprekend dat een vrouw kinderen moet krijgen?
Ik wil geen kinderen, en dan bedoel ik niet alleen nu (ben pas 20) maar gewoon nooit.
Niemand kan begrijpen dat ik geen kinderen wil, en ik hoor maar al te vaak "je veranderd wel van gedachten". Nee dus!
Meer mensen die geen kinderen willen/hebben?
Ik word er een beetje moedeloos van omdat ik elke keer mezelf moet verdedigen, ik krijg het gewoon niet aan hun verstand.

Volgens mij had ik dit zelf kunnen schrijven. Wordt er ook een beetje moedeloos van. You're not alone !

**Geplaatst**: 06-01-12 04:43

Geplaatst: 06-01-12 04:43

Het is inderdaad soms om moedeloos van te worden....ik riep als klein meisje al dat ik geen kinderen wilde.
Hmja...meisje...dus poppewagen en dergelijke,pop eruit...beren erin.Had een gruwelijke hekel aan poppen

Er werd mij ook verteld:"Wacht maar tot je ouder bent"...Right :roll:

...toen kreeg mijn zus een kindje....nou,als ik dat vasthield dan veranderde ik ook wel van gedachte...eh nee dus.

Via mijn werk ook vaak fronsende wenkbrouwen gehad...je hebt geen kinderen?Eh nee,ik heb niets met kinderen.Ook wel eens een baby in mijn handen gedrukt gekregen en daarna de vraag...en?Dit is toch fantastisch... >;)

NEE...IKHEB NIETS MET KINDEREN EN IK WIL ZE OOK NIET...PUNT UIT!! -:(-

Inmiddels ben ik 40 en ik wil nog steeds geen kinderen,ik heb er gewoon niets mee maar het lijkt verdorie wel of ik een afwijking heb als ik sommige mensen moet geloven $:\$ Tegenwoordig kun je "kiezen" maar o wee als je er bewust voor kiest om kinderloos te blijven.
Bedoel ben blij voor iemand als ze een kindje krijgen wat ze graag willen maar ga aan mij asjeblieft niet vragen of ik het vast wil houden,op wil passen of in bad wil doen.Laat mij lekker met rust

**Geplaatst**: 06-01-12 07:07

Re: ik wil geen kinderen.

Geplaatst: 06-01-12 07:07

Ik sluit me geheel bij Tinky12 aan, same here. Als je ervoor kiest om géén kinderen te nemen ben je vaak egoistisch. Hoezo, kind bestaat niet dus heeft er geen weet van dattie niet bestaat _O-

Oppassen op nichtjes en neefjes vind ik wel leuk, maar ben reuzeblij als ik weer naar huis kan. Kraamvisites hoef je ons ook niet te verwachten, ik heb er gewoon niks mee die krijsende gedrochtjes.

Mijn schoonzus heeft ons eens bestempeld als kinderhaters toen we aangaven dat we best wel eens wilden oppassen als hun een avondje weg wilden. Gewoon omdat we zelf geen behoefte hebben aan een kind

triest.

Verjaardagen bij "vreemden" ook altijd zo gezellig. Eerste vraag is altijd: hebben jullie kinderen? Als je dan ontkennend antwoord ben je niet meer interessant blijkbaar en heb je blijkbaar verder niks te vertellen.
Prima lekker rustig _O-

Overigens voor kinderlozen is er een geweldig boek: http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boe ... index.html

Afbeelding

In dit boek illustreren de kinderloze auteurs met vaak hilarische anekdotes en voorbeelden hun kijk op kind en gezin. Wat ze zien is verre van positief. Ook ouders komen er niet zonder kleerscheuren af. Het mag nog een wonder heten dat niet méér mensen kiezen voor een leven zonder kinderen. Maar wie er rond voor uitkomt dat hij een hekel heeft aan kinderen, komt erachter dat daarop nog een groot taboe rust: het laatste taboe van Nederland.

**Geplaatst**: 06-01-12 07:53

Re: ik wil geen kinderen.

Geplaatst: 06-01-12 07:53

Wow, dat is een boek voor mij

Waar ik me ook verschrikkelijk aan kan storen is als moeders in het openbaar borstvoeding gaan zitten geven, bleh. Als ik in een restaurant zit te genieten van mijn eten heb ik dus geen behoefte om dat te zien, vind ik zo asociaal... Ik snap ook niet waar je het lef vandaan haalt om zo even te kijk te gaan zitten met blote borst en al, moet er niet aan denken

**Geplaatst**: 06-01-12 08:02

Geplaatst: 06-01-12 08:02

Wat vinden jullie van ouders die hun kinderen elke dag van 7.00 tot 17.00 uur in de opvang doen? Is het dan niet beter niet voor kinderen te kiezen? Als de werk situatie het niet toe laat?

**Geplaatst**: 06-01-12 08:40

Geplaatst: 06-01-12 08:40

Wat leuk weer eens zo'n toppic, ik heb een tijd geleden ook zo'n toppic gemaakt. [LZP] Kinderen krijgen....het hoort erbij?????
Ik ben 31 jaar en kinderen vind ik echt helemaal niks en al zeker niet van mezelf.
En nee het is niet vanzelfsprekend dat als je vrouw bent dat je kinderen moet krijgen.
Het is ieder zijn eigen keuze.

**Geplaatst**: 06-01-12 09:17

Geplaatst: 06-01-12 09:17

Mars schreef:
Wow, dat is een boek voor mij

Waar ik me ook verschrikkelijk aan kan storen is als moeders in het openbaar borstvoeding gaan zitten geven, bleh. Als ik in een restaurant zit te genieten van mijn eten heb ik dus geen behoefte om dat te zien, vind ik zo asociaal... Ik snap ook niet waar je het lef vandaan haalt om zo even te kijk te gaan zitten met blote borst en al, moet er niet aan denken

Ja maar dat is toch ooooooohhhh zo mooi :+:

Als er eentje voor mijn neus een tiet uit haalt moet ik altijd de neiging onderdrukken om te vragen of ze de melkbar elders wil gaan openen

Nomineer dit bericht ×