De tweede ging in vroeg stadium al bloeden(nou ja het kind niet, ik
sorry voor de onsmakelijkheden), ik dacht aan miskraam,werd het gelukkig niet, ik was overtuigd dat het een jongetje werd omdat het zo anders voelde, had waarschijnlijk meer te maken met het feit dat dit echt een kindje van mijn vriend was (andere bloedgroep andere uiterlijke kenmerken,ander karakter dan de 1e en mijzelf) en dat mijn lichaam het niet herkende ofzo,want het is (ikkesuperblij) een meisje geworden,wat we ook allanger wisten omdat we onder strenge controle stonden met veel echo'sen wilden weten. naam was echt heelmoeilijk omte bedenken.Jongensnaam zo bedacht .Gek maar ik geloofde het pas toen ik haar zag....en wat wa
En alledrie zeiden ze hetzelfde. De laatste keer zag ik ook heel duidelijk een pino

Dus elke geboorte was echt een verrassing, omdat ik niet wist wat het werd.