Bokt.nl

**Geplaatst**: 15-04-26 15:41

Geplaatst: 15-04-26 15:41

Niet zelf maar een naaste. Echter heeft het meer verwarring gegeven dan wat anders. In eerste instantie was het het geen autisme volgens behandelaar 1, maar volgens behandelaar 2 wel.
Uiteindelijk na jaren speciale therapie (angsstoornis) gekregen naar daar kwam dan weer uit dat geen autisme is. Kastje->Muur.

**Geplaatst**: 15-04-26 16:05

Geplaatst: 15-04-26 16:05

Dat vragen of je de diagnose wel wil is standaard bij veel praktijken. Er kunnen best wat haken en ogen aan een diagnose zitten (zoals de verplichte medische keuring bij het CBR, die er wel af gaat binnenkort, en bij het afsluiten van een verzekering als ZZPer). Ik mocht zelfs na het traject en nadat het vermoeden was uitgesproken nog nee zeggen zodat ik het wel wist, maar geen officiële diagnose kreeg. Ergens wel fijn dat die optie er is.

Maar verder dat kastje en muur verhaal is heel herkenbaar. Bij mij is het ook 3 of 4 keer op iets anders gegooid en behandelingen daarvoor deden natuurlijk niets. Het eerste diagnostiek traject zagen ze veel anders onverklaarbare dingen, maar de communicatie was te goed dus geen diagnose. Moest echt vechten om een second opinion ergens en gelukkig toen een hele fijne praktijk gevonden waar ze echt begrepen wat het verschil kon zijn tussen mannen en vrouwen en hoe ADHD het nog ingewikkelder kon maken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-04-26 17:08

Re: Autisme onderzoek volwassenen

Geplaatst door de TopicStarter : 15-04-26 17:08

Bedankt voor de reacties, hele wisselende reacties... ik hoop voornamelijk dat het mijn man wat rust brengt in zn hoofd en in zn doen en laten.

Maar eerst een behandelaar vinden die hem kan en wilt helpen dat valt ook niet mee.. hij heeft namelijk ook een "regulier " traject gehad maar dat was in groepsverband en dat was een complete mismatch... mn man en groepen en dan ook nog eens ke probleem voor moeten leggen, dat werkt niet, überhaupt praten over gevoel is erg lastig voor m..

Dus we gaan met de poh ggz maar eens kijken of dat hij ons de juiste richting op kan sturen, en anders de verzekering bellen kijken of die iets kunnen betekenen..

**Geplaatst**: 16-04-26 10:06

Geplaatst: 16-04-26 10:06

Ik herken qua gedragingen ongeveer alles wat je zegt TS.

Mijn man heeft 5 jaar geleden op 42 jarige leeftijd de diagnose gekregen. Hij had me eerder al verteld dat hij zich altijd "anders" voelde, "het zwarte schaap" van de familie. Inderdaad als hij boos is, echt BOOS. kort lontje. En in het geval van mijn man ook geen filter. Zeggen wat hij denkt tot het uiterst genante af.

De diagnose heeft ons gebracht dat hij zelf therapie heeft gehad om op tijd overprikkeling te herkennen en handvatten om verdere escalatie te voorkomen. Daarnaast hebben we ook systeemtherapie gehad voor ons samen om elkaar beter te begrijpen (elkaar ja. een neurotypisch persoon hoeft niet zijn/haar leven compleet om de neurodivergente te laten draaien, maar andersom ook niet) en daarnaast ook een aantal sessies met onze kinderen erbij omdat die helaas ook zorgen voor overprikkeling.

Daarnaast slikt mijn man nu een antidepressiva soort omdat ook hij regelmatig donkere gedachten had. Ik denk niet dat dat nou typisch autisme is, maar het hangt er wel vaak mee samen. Mijn man zijn leven is een met medicatie een stuk makkelijker geworden. Hij zegt zelf dat hij letterlijk lichter in zijn hoofd is. Minder snel overprikkeld/boos en kan daardoor beter overzicht voor zichzelf bewaren.

Is het nou puur die stempel waar we 6 jaar geleden voor gingen? nee, absoluut niet. Maar met die stempel kun je wel de juiste hulp krijgen en dat is erg waardevol.

Nomineer dit bericht ×