Geplaatst: 06-04-26 13:41 Sterrebell schreef:Pateeke; wat een nare ervaring zeg! Dat kan natuurlijk ook gebeuren. Kan me ook zo verstellen dat men op een gegeven moment niet meer serieus genomen wordt, al is dat dus niet altijd terecht.
In dit geval gaat het specifiek om de angst voor hersentumoren en zijn er (onlangs) meerdere malen scans gemaakt waar niks op te zien is.
Naar hulpverlening verwijzen doe ik ook meestal, dit wilt diegene niet. Er wordt dan vaak 112 gebeld, waardoor wij toch weer moeten opdraven.
Huisarts is diegene al tig keer geweest. Meermaals aangestuurd op hulp, zowel psychisch als fysio, als andere zaken, maar dat wil degene niet.
o_
Daar zit het hem net in. Jij bent niet verantwoordelijk maar neemt het toch bij jou. Als je naaste 112 belt, is dat haar keuze. Als 112 daar niet mee opgezet is, is dat aan hun om dat duidelijk te maken aan jouw naaste en niet aan jou. Belt je naaste dat ze weer 112 gebeld heeft. Prima, dat wil niet zeggen dat jij moet opdraven. Als je telefoon krijgt dat er effectief een hersentumor vastgesteld is, dan kan je alsnog die kant op.
Idem met dat die persoon de hulp die aangeboden wordt niet aanneemt. Dat is die persoon haar keuze en moet je niet bij jou pakken. Het is aan hulpverleners (huisarts, ziekenhuis etc) om daarin met de persoon in kwestie een wet te zoeken.
Heb je ooit wel eens gevraagd wat de persoon van jou verwacht, wat haar precieze hulpvraag naar jou is? En zo ja, wat kreeg je dan als antwoord?
