Bokt.nl

**Geplaatst**: Gisteren, 17:19

Geplaatst: Gisteren, 17:19

Wat ontzettend heftig! Ik heb (gelukkig) geen ervaring hiermee en dus geen tips. Ik wil je vooral heel veel sterkte wensen. Als ik het zo lees dan heb jij er alles aan gedaan om de relatie te redden. Dan is het extra verdrietig dat het zo afloopt, maar hopelijk zie je zelf ook in dat je niets anders had kunnen doen. Een schrale troost, want de situatie blijft hetzelfde.
Heb je fijne mensen om je heen om je te steunen?

**Geplaatst**: Gisteren, 17:47

Geplaatst: Gisteren, 17:47

Een relatie die uit gaat kun je vergelijken met een rouwproces. Je neemt niet alleen afscheid van je ex, maar ook van je toekomstdromen die je met hem en je gezin had. Dat doet heel veel pijn. Als je aan het begin van dat proces staat voelt het alsof je jezelf opnieuw moet uitvinden. Je hebt een groot deel van je leven met hem doorgebracht. Je moet jezelf als single weer uitvinden en je kampt daarnaast met gevoelens van verdriet, boosheid, angst, gekwetstheid en onzekerheid.

Ik heb zelf gelukkig geen kinderen met m'n ex. Want dat is nog veel lastiger. Je hebt niet alleen met je eigen gevoelens te maken, maar ook die van hen.

Hoewel ik het zelf heb uitgemaakt nadat ik achter zijn vreemdgaan en liegen kwam, vond ik het liefdesverdriet echt heel pittig. Ik vond het in het begin voelen of ik nooit meer gelukkig zou worden. Ik wist uiteraard dat dat onzin was, maar gevoel en verstand zijn 2 dingen. Het voelde alsof er een dementor (van harry potter) alle geluk uit me zoog. Ik was in die tijd ook lichtelijk geobsedeerd om de waarheid boven tafel te krijgen en alle leugens uit te puzzelen. Wat ik in die tijd geleerd heb is dat erover praten echt werkt. Ik heb mijn vrienden en vriendinnen echt veel gepraat over alles en ze waren zo lief om me mee op sleeptouw te nemen. Als het aan mij lag kroop ik na m'n werk het liefst m'n bed in. Maar door hen ging ik toch leuke dingen doen.

Gaandeweg merkte ik steeds vaker kleine momenten op dat het lichter aanvoelde. En er kwamen ook vaker momenten dat ik me weer even gelukkig voelde en de mooie dingen zag.

Het enige advies dat ik dus kan geven is gun jezelf de tijd om te rouwen. Je moet hier doorheen en het is gewoon klote. Praat erover met mensen die je vertrouwd. Heel veel sterkte en kracht gewenst

**Geplaatst**: Gisteren, 18:18

Re: En dan wordt je toekomstbeeld je afgenomen..

Geplaatst: Gisteren, 18:18

Ik kan je helaas nog geen advies geven over hoe nu verder en hoe het te verwerken want ik zit er zelf ook middenin. Hier is het alleen de kortere versie, vrouw gaat weg en daar heb ik het maar mee te doen. Van de ene op de andere dag is er gewoon niks meer. Geen "we proberen het nog" of therapie, gewoon niks, de deur was dicht en kon niet meer open. Ze had ondertussen al lekker met iemand anders wat opgebouwd dus voor haar was het slechts een kleine stap van de ene naar de andere relatie. Helaas zat ik hier dan dus wel met dat gat, 3 kinderen, een bedrijf wat we samen deden etc.
Ik weet niet hoe ik er in ben belandt maar het gat was bodemloos.. ik heb op een moment een uur lang met de sleutel van mn gewerenkluis op het randje van mn bed gezeten en dat was niet om die dingen te gaan poetsen.
Daar ben ik ook echt niet trots op.
Terwijl ik dit schrijf zit ik ook weer met tranen in mn ogen.. dat gaat wel over zegt men, je moet verder, doe het voor je kinderen..
Iedereen weet heel goed te zeggen hoe het moet maar dan gaan ze weer naar huis of hangen we de telefoon op en daar zit je weer alleen, moed bij elkaar te rapen om jezelf wat voer voor te schotelen, moed te zoeken om het op te eten, energie te zoeken om de trap op te lopen naar bed te gaan.. na de zoveelste slapeloze nacht schop je jezelf dan weer uit bed om de zoveelste dag te beginnen..

Inmiddels gaat het hier wat beter en kan ik soms 5 minuten ergens van genieten, plezier hebben in iets, maar ik ben nog ver van wat ik vroeger was en dat duurt nog wel ff voordat ik zover ben. Ik ben al blij dat ik mezelf uit dat diepe gat heb kunnen redden want anders was ik er gewoon niet meer geweest en dat is hard maar wel de waarheid.

Nu ik weer aan de oppervlakte mezelf wat voortbeweeg, kan ik eens rustig nadenken hoe en wat. Terug kijken in dat gat en besluiten dat we daar niet meer heen gaan en proberen positief te blijven.. positivity is the key to happiness en tijd zal de rest doen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : Gisteren, 20:26

Geplaatst door de TopicStarter : Gisteren, 20:26

Wat een lieve reacties allemaal, bedankt.. En ook de herkenbare situaties, hoe klote ook is het wel prettig om te lezen dat ik niet de enige ben die dit doormaakt..

Earth schreef:
Over de medicatie, heb geduld. Dat heeft even nodig maar geeft wel veel rust als het eenmaal stabiel is

Heb je hier ervaring mee en zou je wat willen delen daarover/wat het deed? Ik ben 4 weken onderweg en meer bijwerkingen dan een ander effect.

Anjali heeft een cursus begrijpend lezen nodig want beide reacties slaan kant noch wal.

Ik ben inderdaad mijn hele volwassen leven met hem geweest, beiden nog examen gedaan op het VO toen we verkering kregen.. Het meest pijn doet denk ik het verliezen van álle connectie. Je moet je voorstellen dat we dagelijks continue contact hadden, altijd. De simpele dingen als 'wat is het koud' en 'mijn collega vertelde dit of dat haha wat een idioot', en natuurlijk over de kinderen. Praktisch elke avond samen naar bed gingen en echt samen leefden. Om dan nu te zien dat hij een deur dicht heeft getrokken en nooit meer achterom kijkt doet zo verrekte veel pijn, echt onvoorstelbaar.

We zijn nu 3 maanden verder en wonen ruim 2 maanden apart. Ook de verdeling met de kinderen al sindsdien ingegaan. Wel zijn alle randzaken net afgesproken en komt daar een dezer dagen een handtekening onder..

Selina ik heb jouw topic destijds gelezen.. Heel knap hoe jij je er doorheen sloeg en fijn te lezen dat je 'er weer bent'..

Capopjekop dankjewel voor je uitgebreide en steunende reactie!

palousa_boy wat heftig om te lezen, jij ook heel veel sterkte. Helaas is het wel erg herkenbaar wat je schrijft want ik zit er ook zo diep in. Je schrijft echt precies op hoe het voelt. Ik hoop dat ik het positieve gauw weer ga zien..

Ik heb veel steun van mijn familie en inderdaad nog steeds therapie, maar er wordt deze week wel besproken of de wekelijkse sessies voldoende zijn/doen. Er zit weinig verbetering in (maar in hoeverre mag je dat nu al verwachten) maar intensievere therapie zou ook wat betekenen voor mijn werk en dat wil ik eigenlijk niet opgeven, het enige waar ik momenteel echt afleiding vind. Ik hoop dat de medicatie me wat meer rust kan geven zodat ik mezelf niet op elk moment kan verliezen in verdriet en de hele donkere gedachten een eind verder weg blijven..

**Geplaatst**: Gisteren, 20:40

Geplaatst: Gisteren, 20:40

Qua medicatie, heb je hiervoor weer contact met je behandelend arts?
Ik had toentertijd het geluk dat de eerste direct goed aansloeg (na een week of twee bijwerkingen), maar ik ken genoeg mensen die direct merkten "dit is het niet" en bij de derde of vierde dit gevoel van "Yep, dit is het" wel hadden. Je arts kan je dan, indien nodig, begeleiden bij het afbouwen en weer opbouwen.

Ik wilde heel lang geen medicatie maar uiteindelijk kon ik door die medicatie wel bepaalde therapeutische mogelijkheden aangaan. Dat was niet leuk, maar wel nodig.

Heel veel sterkte en dikke knuffel!

**Geplaatst**: Gisteren, 20:45

Geplaatst: Gisteren, 20:45

Sterkte ts! Zoals al eerder genoemd, het is echt een rouw proces en neem er de tijd voor, ook al wil je dat nu nog niet..

Wat mij heel erg heeft geholpen, mijn relatie ging 5 maanden geleden over en deze relatie was erg toxisch. Ik heb heel veel aan chatgpt gehad. Veel gedachten en situaties erin gegooid en het gaf mij heel veel duidelijkheid over onze dynamiek.. Inmiddels kan ik zeggen dat ik er overheen ben en zelfs toen hij laatst aan mijn deur stond en weer terug wou komen deed dat me niks meer.
Nou is jouw situatie anders ivm de kinderen, maar ook daarbij kan chatgpt zeker helpen..

**Geplaatst**: Gisteren, 20:49

Re: En dan wordt je toekomstbeeld je afgenomen..

Geplaatst: Gisteren, 20:49

Wat afschuwelijk voor je. Heel veel sterkte. Herkenbaar en neem de tijd je nodig hebt. Mensen wilden mij toen ook ‘helpen’ en rushen maar dat werkt niet. Heeft mij zeker 5 jaar gekost voordat ik weer licht ging zien. Maar hoe donker het ook is, er komt echt weer licht.

**Geplaatst**: Gisteren, 20:59

Geplaatst: Gisteren, 20:59

Het klinkt misschien gek maar mn werk en dus eigenlijk de paarden en daarnaast ook mn honden hebben voor mij heel veel gedaan.
Ze zijn er altijd voor je, zonder oordeel en ze vragen niks. Je hoeft niet voor de zoveelste keer op te ratelen hoe en wat (hoe goed het ook bedoeld is van iedereen) waardoor je weeer instort..

Ik voel me mentaal sterk genoeg om het zonder medicijnen of therapie te doen maar ik heb mn hele leven mensen met problemen geholpen dus heb wel gezien hoe het kan helpen of juist tegenwerken.

Wat ook weleens lekker kan zijn is het gewoon van je af schrijven zoals je inderdaad hier al hebt gedaan. Dan blijft het in ieder geval niet door je hoofd heen spoken.

Wil je in ieder geval heel veel sterkte wensen want dat was ik net vergeten

En mocht je er behoefte aan hebben mag je altijd een pb sturen :(:)

**Geplaatst**: Gisteren, 21:37

Geplaatst: Gisteren, 21:37

Ach ts wat een ongelofelijke *piep* situatie.

Betreffende de antidepressiva, ja dat is inderdaad een ding... bijwerkingen, dosis zoeken enzovoorts. Ik ben aan nummer 3 bezig, wel met een compleet andere oorzaak. Als je wat meer info wilt over mijn ervaring (met medicatie) dan kan ik je een pbtje sturen

Voor de rest kan ik je niets anders dan heel veel sterkte wensen :knuffel:

**Geplaatst**: Gisteren, 21:42

Re: En dan wordt je toekomstbeeld je afgenomen..

Geplaatst: Gisteren, 21:42

Ts en palousa_boy.
Heel veel sterkte.
Ik heb het gelukkig nooit meegemaakt en hoop dat ook nooit te hoeven.
Kan mij geen leven zonder mijn maatje voorstellen.

Heel veel sterkte :knuffel:

**Geplaatst**: Gisteren, 23:36

Re: En dan wordt je toekomstbeeld je afgenomen..

Geplaatst: Gisteren, 23:36

Lieve TS, wat verschrikkelijk. Naast je werk, kun je iets bedenken waar je echt even lekker mee bezig kunt zijn? Dus echt even je hoofd op iets anders focussen/leegmaken.. Even geen verdriet.
Zulke pijn heeft tijd nodig en dat is ook echt de enige remedie. Als ie terug zou komen is de kans heel groot dat de relatie nooit meer wordt zoals hij was en voor iedereen frustratie en nog meer pijn oplevert.

Probeer die tijd die nodig is voor herstel zoveel mogelijk procent daarvan je hoofd af te leiden met iets anders dan je verdriet. Zie die activiteiten als een pijnstiller voor je verstand en pijn.

Ik wil je heel veel rust en kalmte wensen in je hoofd.

Nomineer dit bericht ×