Dee_Es schreef:Hier ook verhuisd naar een dorp in een andere provincie mede om ons kind de jeugd te kunnen bieden die we voor haar wensen.
Ze gaat nog naar de psz maar die vindt ze fantastisch. Ze kan ook niet wachten om naar school te gaan samen met haar vriendjes en vriendinnetjes. Ik kan me niet voorstellen hoe ik haar thuis hetzelfde zou kunnen bieden.
Thuis leren we haar spelenderwijs ook heel veel maar dat sociale stuk is zo belangrijk. Ik de vrije tijd kan je lekker eropuit met je kind, naar het bos, steden bezoeken, musea, culturele evenementen etc. Alles digitaal komen scholen van terug. Gewoon boeken, een schrift en een pen lijken nog steeds het beste te werken.
Ik vraag me ook af wat het met je rol als ouder doet als je ook docent bent. Maar daarvoor weet ik er te weinig vanaf.
Dat weet ik dus ook niet, hoe dat zit met de rol van ouder. Zelf was ik vroeger er echt aan toe om naar school te gaan, maar dan ook echt om wat te leren. Spelen deed ik wel (en veel), maar ik werd vaak niet begrepen. Op de middelbare school hetzelfde: ik ging erheen omdat ik wat wilde leren, maar de leerlingen hadden andere interesses (jongens, uitgaan, drinken, kleding, shoppen, etc.). Die had ik niet en dat vond men maar raar. Je mocht toen dus ook al niet een eigen identiteit hebben, maar daar had ik maling aan. Ik trok evengoed mijn eigen plan. Mijn zoon heeft hetzelfde ervaren: leren, oké, leerlingen, alsjeblieft niet. Maar hoe dat met die kleine straks is, geen idee.
Even off-topic: Wat wel jammer is, is dat kinderen tegenwoordig niet meer in de speeltuin spelen. Alles zit maar binnen op de computer of telefoon, ongeacht de leeftijd. Dat men bang is voor enge situaties, snap ik, maar waarom gaan er dan geen moeders met hun kinderen naar de speeltuin, zodat er onder toezicht toch leuk gespeeld kan worden?