Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
poetser schreef:Ze is weer thuis![]()
Beter als dat ze nu is word het niet meer. Wel zouden de tumoren iets kleiner geworden zijn. Volgende week word ze weer opgenomen vanwege de volgende chemo ronde.
poetser schreef:De 2e chemo ronde zit er weer op. Deze keer hoefde ze gelukkig niet in het ziekenhuis te blijven. Moeke word strijdlustig, 4 december begint ronde 3.
Ze is wakker, ze is helder en ze wandelt rustig rond binnen dankzij haar rollator. Het is dat haar haar is afgeschoren en dat ze flink vermagerd is, anders zou je het niet eens merken dat ze zo ziek is. Ze eet ook weer wat, niet veel, dan krijgt ze helaas pijn in haar maag.
Het is nu echt genieten als we daar zijn. Dus dat doen we met volle teugen, hopend dat het nog heel lang zo goed mag gaan.
poetser schreef:De 2e chemo ronde zit er weer op. Deze keer hoefde ze gelukkig niet in het ziekenhuis te blijven. Moeke word strijdlustig, 4 december begint ronde 3.
Ze is wakker, ze is helder en ze wandelt rustig rond binnen dankzij haar rollator. Het is dat haar haar is afgeschoren en dat ze flink vermagerd is, anders zou je het niet eens merken dat ze zo ziek is. Ze eet ook weer wat, niet veel, dan krijgt ze helaas pijn in haar maag.
Het is nu echt genieten als we daar zijn. Dus dat doen we met volle teugen, hopend dat het nog heel lang zo goed mag gaan.
Helaas ook zelf mee gemaakt. Mijn opa is in april, een jaar na de diagnose, overleden aan long(asbest) kanker. Vlak na de diagnose was hij boos, verdrietig, maar vastbesloten nog zeker 5 jaar te leven. Opa heeft zijn betere momenten gehad, en momenten dat hij ineens met spoed werd opgenomen in het ziekenhuis. Ook opa verloor zijn eetlust. Kon in de ochtend een boterhammetje eten en at de rest van de dag niets meer. Oma gaf hem dingetjes als fruitontbijt, of ze mixte veel fruit in de blender met wat sinaasappelsap zodat hij wel zo veel mogelijk binnen kreeg. 2 weken voor opa overleed zijn we nog met hem op pad geweest en haalde hij nog grapjes uit. Een week later zat hij er compleet doorheen en had hij opgegeven. Echt opgegeven. Dat was het moment dat de familie ging praten met de artsen. Euthanasie wilde hij heel graag. Opa is met oa morfine in slaap gehouden, en na 2 dagen overleden. Wel is alles gegaan zoals HIJ dat wilde. Hij heeft afscheid kunnen nemen en er niks van mee gekregen. Zo wilde hij dat graag. Het hele traject is kl^&te, emotioneel en zwaar, maar als je weet dat het komt, kan je wel regelen wat je wilt regelen. Uiteraard hadden we opa er graag nog jaren bij gehad, maar als het dan zo moet.. Een mooier einde hadden we hem niet kunnen geven.
(ik voelde me dan wel weer schuldig en heb hem uitgelegd waar dit vandaan kwam). Ik kan je alleen maar de top geven; wees voor je vriend + familie de persoon die je altijd geweest bent. Bied een schouder om op uit te huilen, huil met ze mee, knuffel elkaar.. Het maakt niet uit! Wees er voor elkaar. 
