Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Maanlicht schreef:Bedankt allemaal voor de vele reacties!
Ik ben zelf hoog sensitief en heb een persoonlijkheidsstoornis en angststoornis.
Het gaat al tijden beter met me maar tegen dit soort dingen blijf ik aanlopen.Janine1990 schreef:Misschien de volgende keer beginnen met tot 10 tellen, naar huis gaan en niet meteen reageren? Om vervolgens even voor jezelf te bedenken hoe je deze verandering kan inpassen in je dag en in jouw geval je weekmenu? Lukt het je niet te verschuiven? Jammer, het was maar een vraag van je vriend, die ook met nee beantwoord kon worden.
Dit is een hele goede tip!
Ik merk, nu ik er even over na heb gedacht dat het eigenlijk best een leuk idee is, maar ik vind het lastig dat ik het gevoel heb dat het koud op mijn dak komt. Uiteindelijk heb ik net even mijn moeder gebeld, en toen werd ik wat rustiger. Ik was namelijk een beetje in tranen. Vind het vooral vervelend dat mijn vriend er steeds zoveel moeite mee heeft. Als hij het gister al had gevraagd had ik waarschijnlijk wel meteen positief gereageerd.
Ik moet mezelf aanleren er even over na te denken.
Ze komen nu uiteindelijk toch, maar mijn vriend gaat zo langs de supermarkt om de overige ingrediënten te halen en helpt me zo in de keuken.
Het blijft wel een heikel punt..
Over het eten gesproken: we moeten wel dit gerecht eten, omdat ik anders ingrediënten kan weggooien, vind ik ook zonde. Het is een recept wat ik nog nooit heb gemaakt, dus dat geeft wat extra stress.
Is voor jezelf ook prettiger.
eerst kon ik dat ook niet maar ben er wel makkelijker in geworden. Wij (euhm... Hij dus
) halen dan altijd eten
Dus bij ons nooit onverwacht bezoek. Onze families weten dit ook. Ik herken precies je gevoel TS. Super dat je het toch zo goed oppakt. Hopelijk heb je een gezellige avond! 
Maanlicht schreef:Ik vind onverwachte veranderingen eigenlijk altijd heel lastig. Tenzij ik er zelf niets anders voor hoef te doen. Als we ineens uit eten gaan of zo vind ik dat weer niet erg. Dan komt er namelijk geen druk op mijn schouders te liggen. Nu met dat stel vind ik het heel lastig, omdat ik én opnieuw boodschappen moet doen, én me moet uitsloven in de keuken omdat ze weten dat ik goed kan koken.
je hebt wat in je hoofd en nu word je door je vriend voor je idee opgezadeld hiermee. Gewoon je vriend door vragen hoe hij dat dan bedacht had
scheelt jouw alles alleen oplossen en leert hij zelf ook van nadenken.
wel fijn dat hij uiteindelijk dan wel helpt! Moet voor jou ook wel fijn voelen gok ik.