Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Diablo schreef:Ik weet er te weinig van om je advies te geven, ik ben alleen maar nieuwsgierig; kun je nog wel genieten van eten?
isabel_94 schreef:Wow, wat heftig dat je zo'n ongeluk meegemaakt hebt! Ik heb verder niet genoeg medische kennis, maar als er een zenuw bekneld zit en je neus wordt gebroken, kan het misschien wel dat die zenuw weer vrij komt te liggen ofzo? Wel heel interessant zeg, ik ben echt benieuwd. Ik zou het leuk vinden om op de hoogte gehouden te worden
luuntje schreef:Wat enorm lastig als je niks kan ruiken en proeven.
Ik hoop dat het opgelost kan worden.
Een vriendin is jaren geleden aan haar neus geopeerd.
Sindsdien ruikt ze dingen anders.
Mest ruikt lekker en koffie stinkt.
denbine schreef:Morgen ga ik naar de KNO arts. Ben eigenlijk wel benieuwd wat hij hiervan zegt. Kom er niet voor m'n reuk maar kan t altijd voor leggen
Ik denk soms dat ik wat ruik, maar dat klopt dan niet.
Als ik sport denk ik soms dat ik enorm naar zweet stink. Wat dus helemaal niet blijkt te kloppen..... Gelukkig
Maar ook doordat m'n kortetermijn geheugen naar de knoppen is, ben ik al eens vergeten t gas uit te zetten....
En inderdaad gewoon je paard ruiken of m'n dochter d'r haren.....
dioni schreef:Als het een zenuw is die bekneld zit kun je er operatief iets mee.
Maar omdat bij ts de schade waarschijnlijk veel uitgebreider is, is het maar de vraag of een operatie iets uithaalt. Mogelijk zelfs schade verergert.
LBLGypsyCobs schreef:Een kennis van mij kan ook niet ruiken, maar hij heeft wel gewoon smaak.
Dus die 2 gaan niet altijd samen.
), een speciaal soort orgaan voor reuk dat aan de voorkant van je hersenen zit. Vanuit daar wordt het weer verder gestuurd naar verschillende hersengebieden, onder andere voor geheugen en emoties (als je een ongeluk met vuur hebt gehad, roept de geur angst op, bijvoorbeeld). Als het probleem niet bij je zenuw zit, kan het dus nog steeds wel ergens anders fout zitten. Is daar naar gekeken?
denbine schreef:Als in echt als je boven de ammonia hangt, niets ruiken.
Ik was een keer aan de schoonmaak in de badkamer, ik had zoveel chloor gebruikt dat ze t beneden roken en ik beroerd was van de dampen op m'n luchtwegen. Maar ik rook niets dus had er geen erg in.
Ik vertelde ook dat ik wel eens denk iets te ruiken wat niet klopt. Hij noemde t als "hersenenprikkels die je foppen, net als phantoom pijn. Dat mensen de pijn voelen van Eem geamputeerd ledemaat"
Sokje_6 schreef:Reuk is meer dan alleen je zenuw. Je zenuw is alleen de verbinding tussen je neus en je 'bulbus olfactoris' (er is geen normale naam voor, sorry), een speciaal soort orgaan voor reuk dat aan de voorkant van je hersenen zit. Vanuit daar wordt het weer verder gestuurd naar verschillende hersengebieden, onder andere voor geheugen en emoties (als je een ongeluk met vuur hebt gehad, roept de geur angst op, bijvoorbeeld). Als het probleem niet bij je zenuw zit, kan het dus nog steeds wel ergens anders fout zitten. Is daar naar gekeken?
luuntje schreef:Denbine en nu?
Kan je nog reuk terugkrijgen?
TS, knap dat je nu anders naar je eten kijkt.
Eet je nu ook dingen die je voorheen niet lekker vond smaken?
Knert schreef:Niet alles gelezen. Maar er bestaan reuk polies voor mensen met jouw probleem. Die zijn er in gespecialiseerd.
Dit is in december 2010 gebeurd. Het was een plek van 10x5 cm die alle kleuren van de regenboog heeft laten zien. En alle zenuwen daar waren kapot. De huisarts porde erin met een naald terwijl ik ernaar keek en ik voelde helemaal niets
Het is daarna nog heel lang gevoelloos geweest. Ondertussen is het gevoel al voor een deel terug, maar het voelt nog steeds verdoofd aan en er zitten gevoelloze plekjes tussen. Aangezien het op een plek is waar het toch niet zo erg is, ben ik er ook nooit mee naar het ziekenhuis geweest. De huisarts had me verteld dat zenuwen niet of zeer langzaam terug groeien dus had ook niet verwacht dat ik er ooit weer gevoel zou krijgen. Al zou het me niet verbazen als ik over 5 jaar mijn gevoel weer terug heb daar. Maar zo langzaam gaat het dus wel.
Gezien het vooral erg bekende geuren zijn die je terug lijkt waar te nemen.
Afhankelijk van hoe hoog het op de prioriteitenlijst staat van je hersenen wat nu wellicht een beetje gek klinkt maar even een voorbeeld:
Ik merk ook dat ik met een radio luider op moeilijk tot niet vlot kan vertrekken. Mijn hersenen hebben dus zo leren "coördineren" hoe snel ik mijn koppeling laat komen ipv op basis van de beweging.) Bij mij ging dat sneller omdat mijn hersenen sowieso naar een oplossing moesten gaan zoeken voor bewegingen gedurende de revalidatie. In jouw geval kan het langer duren omdat ruiken niet iets is waar je hersenen 'praktisch gezien' razendsnel mee aan het werk moeten; Je valt niet als je niet kan ruiken, er is geen "direct gevaar" als je begrijpt wat ik bedoel. Indirect wel natuurlijk zoals jij in je post al omschrijft maar voor je hersenen zelf was ruiken niet het grootste probleem: je moest herstellen.
Zijn we al heel lang mee bezig mede omdat ik na een maand of 4 ineens ernstig pijn kreeg in mijn linkerkant en veel problemen met mijn gewrichten maar tot op heden kunnen ze niet veel anders vinden dan dat het zenuwpijn is vanuit en "foutje" in mijn hersenen.
Ik heb veel coördinatie terug maar lang niet alles en dagelijks pijn.
Ik was vanaf mijn hals verlamd toen ik wakker werd dus dat er gevoelsstoornissen waren (zouden zijn) was vrij snel duidelijk.
Doordat ik niet de correcte dingen voel (koud en warm is verstoort, pijn is verstoort, dingen herkennen op gevoel gaat niet links.) is coördinatie van mijn lichaamsdelen dus ook veel moeilijker.
Maar mijn hersenen hebben daar voor heel veel dingen een weg "omheen" gevonden. Ik doe heel veel op gehoor bv. 
Kan het heel goed verbergen.
Over het algemeen is een groot deel van de werking van de hersenen nog onbekend. Ze weten veel maar volgens mijn artsen weten ze nog veel meer niet.
Ze roeien dus met de riemen die ze hebben wat in houdt dat mensen met NAH vaak onbegrepen zijn en zelf veel moeten uitzoeken gezien dokters je er simpelweg heel moeilijk bij kunnen helpen. Ieder letsel is anders en ieder stel hersens vangt het anders op. 
Máár ook daar leer je na verloop van tijd mee om gaan.

