Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
elenaMM77 schreef:ik denk dat het 'rare' gevoel stiekem ook een beetje je eigen eierstokken zijn die wat klapperen..
immers wij zijn biologisch ingesteld op het produceren van nakomelingen, of we ze nu willen of niet.. hoe ouder je wordt, hoe vaker die eierstokken nog af en toe zullen klapperen om je eraan te herinneren dat je je nog niet hebt voortgeplant.
nog sterker wordt het als de genenpool van de familie nog niet is 'veiliggesteld'.. immers nog niemand van de familie heeft kinderen.. daarmee komt biologisch gezien jullie genenpool langggggggzaam aan in gevaar waardoor er onbewust een belletje van verantwoordelijkheid gaat rinkelen.
En nu gaat je broer een kinderloos stel helpen, er wordt aan de genenpool gewerkt, waardoor er nog even stevig aan je eierstokken gejast wordt dat er toch echt nageslacht geproduceert moet worden of anders sterft de familie uit. Daarbovenop zal dit kind, de enige die dus ter wereld komt op dit moment, niet binnen jullie bescherming vallen..
biologisch gezien is het dus helemaal niet vreemd dat je niet goed weet hoe je er nu mee om moet gaan.
gelukkig zijn we een rationeel denkend diersoort, die bewust voor kinderen kan kiezen of niet.. Dus geniet gewoon van het feit dat je broer zoiets gaat doen, dat hij anderen helpt die hun kinderdroom in vervulling zien gaan en hush die ingebouwde allarklok van de genenpool en dat je nakomelingen in de familie moet hebben.. als die komen dan komen ze, maar de mensheid zal niet vergaan zonder dat je kinderen in de familie hebt moet je maar denken..

Haarbal schreef:Ik denk niet dat het in dat geval de bedoeling zou zijn dat het kindje te weten komt dat zijn/haar papa de biologische vader niet is, Danique.