Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-05-15 22:51

Geplaatst: 14-05-15 22:51

Jeetje wat een verhaal. Lieve TS, meer dan een grote digitale knuffel kan ik je niet geven, dus bij deze! :(:)

Mijn oma kan niet meer ruiken (moet zeggen...als bezoek is dat erg handig nadat je een gerecht met uitjes hebt gegeten :')

) en ook niet meer goed proeven. Ik ken het alleen op die manier, en weet inderdaad daardoor dat er ook een gevaarlijke kant aan zit. Zo heeft zij ooit eens een brandlucht niet kunnen ruiken toen bleek dat de schuur naast het huis in lichterlaaie stond.
Gelukkig was de buurman er op tijd bij om haar uit huis te halen, maar sinds die tijd zette het mij wel aan het denken over dat ik mij erg gezegend mag voelen met reuk/smaakvermogen. Het klinkt zo klein, maar is zo groot.

Een dikke knuf, ookal is het maar digitaal, wordt zo te lezen warm ontvangen. Alle bokkers hier dragen je een warm hart toe als ik het zo zie. Soms staat bokt zo lijnrecht tegenover elkaar, en de andere keren gelukkig ook zo samen aan elkaars zijde. Fijn om te zien dat je zo een beetje je hart kunt luchten :(:)

**Geplaatst**: 14-05-15 23:11

Geplaatst: 14-05-15 23:11

Afschuwelijk..geur is zo belangrijk in je leven. Ik denk dat we allemaal de ervaring kennen van verkoudheid, dat je dan even niks ruikt. Maar dat valt totaal in het niets omdat je weet dat dat overgaat, maar een paar dagen duurt.
Heb je een prognose? Is er herstel mogelijk?
Hoe dan ook sterkte, ik leef echt met je mee.

**Geplaatst**: 14-05-15 23:40

Re: Ik verlies mijn reukvermogen

Geplaatst: 14-05-15 23:40

Lieve TS,

Ik weet ook niet zo goed wat ik moet zeggen, ben er even stil van... Ik vind ook dat je prachtig en fijn schrijft. Vooral het stuk over de geuren op stal heeft me echt geraakt. Ook ik heb er niet écht bij stil gestaan wat je reuk betekent, maar zie nu echt wel in dat het een groot iets is. Wat lijkt het me verschrikkelijk om dit te hebben. Ik hoop dat je hier een beetje steun kan vinden & een uitlaatklep, wij zijn er allemaal voor je! Ik wil je heel erg veel sterkte wensen & ik hoop dat je er zo goed als mogelijk mee om leert te gaan in je leven. Dikke knuffel :(:)

**Geplaatst**: 15-05-15 00:31

Geplaatst: 15-05-15 00:31

Goh, als je zo zelf bedenkt: zou ik geur kunnen missen? Denk je gauw van wel inderdaad, maar na het lezen van jouw verhaal is het opeens heel duidelijk hoe moeilijk dat is. Zowel emotioneel als functioneel.

Sterkte TS! Blijf maar net zo lang van je af schrijven hier als nodig is! Je beschrijft het mooi en ontroerend zelfs! Je hebt echt de mogelijkheid om andere mensen te laten 'beleven' hoe het is. Bijzonder

**Geplaatst**: 15-05-15 01:01

Re: Ik verlies mijn reukvermogen

Geplaatst: 15-05-15 01:01

Je hebt me echt aan het denken gezet, dankjewel daarvoor. Geur is eigenlijk zo ontzettend belangrijk.. En daar staan we veels te weinig bij stil.
Heel veel sterkte, en vergeet niet dat jij net zoveel recht hebt op je verdriet als ieder ander die zonder een bepaald zintuig moet leven

Dikke knuffel.

**Geplaatst**: 15-05-15 02:18

Re: Ik verlies mijn reukvermogen

Geplaatst: 15-05-15 02:18

Pfft TS wat rot voor je :(:)

Een zintuig verliezen is gewoon echt op een andere manier leren leven. Niet alleen in de praktijk, maar ook voor jezelf: dat jij dit wel hebt en anderen niet. Je wordt ook vast wel eens gruwelijk jaloers op mensen die het over die lekker ruikende bloemen op het terras hebben. Ook wat je schreef over de paarden was erg sprekend.

Een dikke virtuele knuffel voor je en ik hoop dat je snel weer leert optimaal te genieten.

**Geplaatst**: 15-05-15 06:52

Geplaatst: 15-05-15 06:52

Basilicium schreef:
@[naam]: ik denk inderdaad dat de ervaringen waar ik van dag tot dag moeite mee heb wel vergelijkbaar zijn met het verlies van geurvermogen bij een fikse verkoudheid. Ik heb het tot nu toe alleen als heel raar ervaren, omdat er verder niets met mijn luchtwegen of neus aan de hand is. Bij een verkoudheid voelt het natuurlijk aan, ofzoiets? Bij verkoudheid hoort dat hele verstopt zijn voor mij bij elkaar: dat ik niet vrij kan ademen, dat ik niet ruik enzovoorts... Maar het is voor mij een vrij "enge" gewaarwording dat dat reukvermogen maar uitblijft, ook al kan ik nog zo vrij ademen.

Als ik verkouden ben is het niet zo dat ik niks ruik omdat mijn neus zo erg verstopt zit, maar mijn reukvermogen is daadwerkelijk een aantal dagen weg.
Het rare is dat ik dat niet eens direct merk! Pas als je bijvoorbeeld echt iets hoort te ruiken en het niet ruikt, ga ik aan sterk ruikende dingen (fles shampoo bijv.) ruiken.
En dat is erg lastig, want zoals jij ook al zegt, stel er staat iets in brand/brand iets aan, dan ruik je dat niet!
Of als je zelf niet fris ruikt, heb je dat ook niet door.

Mijn overbuurman heeft trouwens ook geen reukvermogen en hij heeft een aantal katten die bij hem in huis plassen.
Als ik iets aan hem moet vragen en hij doet de deur open, ruik je dat heel erg, maar hij zelf ruikt dat dus niet.

Ik snap dus goed hoe lastig dit voor je is en dat het je hele leven beïnvloed.
Pas als je een zintuig niet meer hebt, weet je pas hoeveel je ermee doet!

**Geplaatst**: 15-05-15 07:19

Re: Ik verlies mijn reukvermogen

Geplaatst: 15-05-15 07:19

Wat een emotie spreekt er uit je verhaal. Het is (zoals iemand eerder al stelde), vooral het gemis aan geuren die je gelukkig maken, een stuk levensvreugde geven.
Als ik bedenk hoe gelukkig Ik kan worden van bepaalde geuren, kan ik me voorstellen hoe ongelukkig dit jou maakt. ...

**Geplaatst**: 15-05-15 07:20

Geplaatst: 15-05-15 07:20

Ik ruik al 22 jaar niets meer na een ernstig ongeluk en besef door jouw verhaal eigenlijk pas hoeveel impact dat kan hebben op je leven. Raar is dat, ik sta er eigenlijk nooit zo bij stil. Al wordt je er dagelijks mee geconfronteerd, ik ervaar het niet (meer) als een heel groot gemis.
Ik wil je heel veel sterkte wensen, en hoop voor je dat je het kan leren accepteren. Je mag me altijd PB-en als je vragen hebt, ik heb inmiddels een hoop praktijkervaring

**Geplaatst**: 15-05-15 07:30

Geplaatst: 15-05-15 07:30

Reuk is zeker een belangrijk zintuig en het is lochisch dat je dat enorm mist, juist omdat je het eerst wel gehad hebt.

Mijn ex-schoonmoeder ruikt vanaf haar geboorte niets, maar zegt alles te proeven. Waarschijnlijk omdat ze niet weet hoe alles smaakt met reukvermogen.

Smaak is opgebouwd uit de elementen zoet, zout, zuur en bitter. Die smaken proef je met je tong, voor iedere smaak is een apart gedeelte van de tong verantwoordelijk.
Alle overige aroma's worden toegevoegd via de neus/geur. Samen maakt dat het proeven.

Op dit moment heb ik nog de resten van een zware griep en naast het verlies van mijn stem proef en ruik ik ook heel veel dingen niet goed.
Dat is fijn met vieze luchtjes maar lastig met eten en koken.

Gisteren had ik een pan Goulash gemaakt, normaal heerlijk, maar nu ruikt het raar een beetje muffe geur. Gelukkig kwam mijn zoon binnen met mam wat ruikt het lekker want ik werd al behoorlijk onzeker over mijn kookkunsten of de gebruikte paprikapoeder. Ik ruik nu dus bepaalde aroma's niet.
In het begin proefde ik geen zoet, waardoor ik een paar keer dacht suiker te zijn vegeten en een nieuwe schep geen verbetering gaf.

Wees zuinig op je tong, beschadig je smaakpapillen niet. Ga niet uit onzekerheid over je adem met tongschrapers werken, deze kunnen je smaak verder bederven. Gebruik voor je adem liever een mondspoeling en poets en flos je tanden goed. Rook niet, roken tast ook je smaak aan.

Heel veel sterkte en blijf genieten van de dingen die er wel zijn.

**Geplaatst**: 15-05-15 07:47

Re: Ik verlies mijn reukvermogen

Geplaatst: 15-05-15 07:47

Ik word stil van je verhaal, wat heftig om te lezen dat het zo'n impact heeft op je leven en hoe je je voelt. Ik denk dat velen van ons er nooit echt bij stil staan hoeveel een reukvermogen voor een mens kan betekenen, maar na dit verhaal zal ik des te meer bewust zijn van dit.
Ik hoop heel erg voor je dat je een manier vind om hiermee om te gaan, ik vind het zo rot voor je dat het zo'n invloed heeft op hoe jij je voelt in je dagelijkse bezigheden :(:)

Heel veel sterkte

**Geplaatst**: 15-05-15 07:51

Geplaatst: 15-05-15 07:51

Een paar maanden geleden ben ik verkouden geweest en ben toen ook mijn reuk en smaak kwijt geraakt
normaal gesproken duurt dat een week of zo maar dit keer was het een heel stuk langer en ik raakte bijna in paniek.
Ik kan me dus heel goed voorstellen hoe jij je voelt als je weet dat je het niet meer terug krijgt.
Het, meer eten, komt ook bekend voor, je wil zo graag dat wondertje dat het weer normaal is en je ineens toch weer iets proeft.
Ik kan je alleen maar sterkte wensen en duimen voor je dat het terug komt.

P.S je schrijft "lekker" heel fijn om te lezen!!

**Geplaatst**: 15-05-15 07:59

Geplaatst: 15-05-15 07:59

Per toeval kom ik je post tegen....
Sinds december dit jaar, ben ik ook volledig mijn reukvermogen kwijt
En het is zoveel meer als "gewoon" niet kunnen ruiken
Inderdaad je smaakbeleving is zoooooo matig
Alles beleef je zooooo anders, daar word je zo vaak mee geconfronteerd

Heel veel sterkte en ik hoop dat er een manier is om er goed mee om te gaan,
Ik ben daar ook nog naar op zoek :(:)

**Geplaatst**: 15-05-15 08:00

Geplaatst: 15-05-15 08:00

Ik ruik ook zo goed als niet. Soms met vlagen als ik ergens langs loop dat ik een geurtje oppik maar dat is alles. Ook ik ruil de paarden niet. Dit heb ik ook al jaren en ben niets anders meer gewend. Daarentegen proef ik wel alles. Zet me iets voor en ik kan bijna precies alle kruiden ed opnoemen. Bij mij is het door een vewaarloosde verkoudheid gekomen toen ik een jaar of 13 was. Het bleef maar aanhouden maar ik vond het wel prima met als gevolg dat ik bijna geen reukzin meer heb. Het heeft bij mij ook zo zijn voordelen want als een van mijn kinderen had gepoept in de pamper bijv kon ik zonder problemen verschonen terwijl anderen bijna over hun nek zouden gaan van de geur. Ik snap dat dit heel frustrerend voor je is want je mist heel veel hierdoor.

**Geplaatst**: 15-05-15 08:21

Geplaatst: 15-05-15 08:21

Jeetje TS. :(:)

Door jou verhaal zie ik in hoe belangrijk de geur voor iemand is.
Ik kan zelf vanaf mijn geboorte al niet meer ruiken, dus ik weet ook niet wat ik mis. Het heeft zijn voor en nadelen.
Het is bijvoorbeeld bijzonder handig met vieze luchtjes waar mensen van over hun nek gaan. Ik kan er als het ware gewoon boven hangen en nog geen last van hebben.
Nadeel is vooral het eten. Omdat ik alleen de basis smaken proef, zijn veel dingen niet meer lekker.

Heel veel sterkte en ik hoop voor je dat het gemis uiteindlijk zal verminderen.

**Geplaatst**: 15-05-15 08:30

Geplaatst: 15-05-15 08:30

Zoals wij dan hier zeggen, elk nadeel heeft z'n voordeel!
Die collega met die vieze klots oksel lucht, die ruik je niet meer.
Die vieze vent die waarschijnlijk in 1992 voor het laatst z'n tanden gepoetst heeft.
Of iemand die te diep in de knoflooksaus heeft gekeken gisteravond.
Iemand die flink aan zijn schoonmoeder heeft zitten denken op het toilet.

Toch lijkt me het behoorlijk vervelend om niet meer te kunnen ruiken, en ik wens je dan ook heel veel sterkte toe TS!

**Geplaatst**: 15-05-15 08:36

Geplaatst: 15-05-15 08:36

Basilicium schreef:
Lieve bokkers,

Ik hoop dat het oké is om een topic voor mijzelf aan te maken. Er zal vast al geschreven zijn over reukvermogen, maar ik wil mijn eigen struggles even kwijt.

Sinds maart 2013 verlies ik mijn reukvermogen beetje bij beetje en ik zit er meer mee dan ik me voor had kunnen stellen . Het medische verhaal laat ik even achterwege, daar word ik namelijk op dit moment alleen maar hopelozer van. Ik wil met jullie vooral de impact op mijn dagelijks leven bespreken om het even kwijt te kunnen. Verder heb ik niet echt een doel met dit topic. Iedereen die hetzelfde meemaakt of mee heeft gemaakt, is natuurlijk van harte uitgenodigd dit topic ook te gebruiken om te ventileren.

Inmiddels ruik ik nog maar een paar keer per dag "helder". Twee jaar geleden had ik je echt niet geloofd als je me had verteld hoezeer dat verlies van geuren mijn leven zou beïnvloeden. Ik heb er wel eens over nagedacht wat ik allemaal zou missen als ik niet meer kon horen of zien, maar ruiken? Nee, nooit veel waarde aan gehecht.

Tot voorkort. Ik word er voor mijn gevoel de hele dag mee geconfronteerd. Het begint er al mee dat ik mijn verzorgingsproducten nauwelijks meer ruik. Mijn beauty rituelen zijn daar een stuk saaier door geworden kan ik je vertellen. Ook kwam ik van een koude kermis thuis toen ik dacht mijn favoriete luxe geurtje even te scoren a.d.h.v. de aanbieding bij de drogist. Ik rook helemaal niets. De parfum niet, het papieren staaltje niet, mijn vingers die het vasthielden niet en de lieve mevrouw die me hielp "rook" ik al evenmin.

Dan het ontbijt, of beter gezegd eten in het algemeen. Volgens artsen kan ik opzich nog even goed proeven als voorheen, maar de ervaring is soms echt nihil te noemen. Vandaag zat ik bijvoorbeeld aan een pizza waarvan ik wéét dat ik hem heerlijk vind, maar ik kan me niet herinneren ooit zo een smakeloze pizza op te hebben. Ik beleef mijn eten steeds meer vanuit de structuur die het heeft en nouja... probeer zelf maar eens stil te staan bij je eten nadat je het een aantal keer gekauwd hebt. I rest my case. Het stomme is trouwens dat ik er eerder meer dan minder op ga eten. Ik blijf op een of andere manier op zoek naar die smaaksensatie die er gewoonweg niet meer komt.

Loop je later door de Blokker en denk je even aan de voor jou nieuwe Glade kaars te ruiken...registreer je niets. Om vervolgens met een schaapachtig lachje "ja, lekker hoor" te antwoorden wanneer een medewerker van de winkel vraagt of je de nieuwe geur prettig vindt.

Verder mis ik de "waarschuwende" functie van het ruiken dat ik eerst zo onwetend uitstekend kon. Ik heb al eens met hondenpoep onder mijn schoen op een verjaardag gezeten ik kon wel door de grond zakken toen mijn moeder me er in de keuken op aansprak en ik daarna merkte dat al het bezoek het al doorhad. Gelukkig was dit een verjaardag onder familieleden, maar ik ben bang voor wat er komen gaat. Ik gebruikte mijn neus vaak om te bepalen of ik bijvoorbeeld vanaf het paard meteen door kon rijden naar iets anders op mijn agenda, om in te schatten of fruit nog vers genoeg is, of ik zelf nog fris genoeg ruik, of mijn adem ermee door kan (heel belangrijk voor me!)...
Zoals op die verjaardag, zo zal ik veel vaker de mist in gaan. Laatst, misschien nu nog?, was er zo'n reclame gaande op TV over geurenblindheid. Daarin wordt op ietwat grappige wijze geïllustreerd hoe mensen blind worden voor hoe hun huis ruikt, dat er sokken liggen te stinken et cetera. Ondertussen word ik letterlijk "geurenblind" en dan zet zo'n spotje je best aan het denken. Ik kan voor heel veel dingen regeltjes bedenken (check je schoenen, ruim je was op, gooi eten bij twijfel weg)...maar het zal me geheid overkomen, dat is namelijk al gebeurd.

Dit alles verbleekt echter bij het echte verlies. Ik ruik mijn paardje bijna niet meer. Ik neem de geuren op stal bijna niet meer waar Het doet me echt zoveel om dit nu op te schrijven, dat begrijp ik zelf niet eens. Ik mis hoe hij ruikt als hij gewassen is, bezweet is, gewoon lekker zichzelf is, in de modder heeft gerold... Ik mis de geur van zijn voer, het hooi, bepaalde paardenproducten die ik niet meer ruik. En nu over naar wat ik écht verschrikkelijk vind: ik kan de geur van het dekje van mijn overleden paard niet meer oppikken Zoals gezegd heb ik een paar keer per dag nog een opleving, maar je zal altijd zien dat ik op dat moment net niet daar ben.

Ik moet steeds vaker beredeneren hoe iets ruikt. In het dagelijks leven vind ik dat één ding, maar op stal vind ik het echt verschrikkelijk. Ik wil niet hoeven bedenken hoe mijn paard op dat moment ruikt door na te denken over wat we gedaan hebben/hoe hij erbij staat. Ik wil verrast worden door zijn geuren en onnozel van ze genieten zoals ik voorheen altijd gedaan heb.

Ik probeer het echt in perspectief te zien. Ik zou nog altijd liever dit scenario doorlopen dan dat ik hem niet meer zou mogen voelen, zien, of horen. Het valt me nu alleen even bijzonder zwaar en ik heb bovendien niet het idee dat mensen om me heen écht begrijpen hoe heftig het van tijd tot tijd kan worden. Zelfs als ze het in het algemeen lijken te begrijpen, doen ze vrij laconiek over het grote gemis van de geuren op stal. Ik moet, als ik hun woorden mag geloven, vooral blij zijn dat ik de mest straks niet meer ruik...maar zelfs die mis ik.

Goed, dat was het voor nu. Onwijs bedankt dat ik hier een plekje heb om dit kwijt te kunnen.

Lieve TS. wat erg!

tuurlijk is het begrijpelijk hoeveel impact het op je heeft! je hebt reuk niet voor niets! goed extra het gas en dergelijke checken voor je gaat slapen.

weet je hoe het komt?

**Geplaatst**: 15-05-15 08:36

Geplaatst: 15-05-15 08:36

Oh wat vreselijk! Je bent één van de belangrijkste zintuigen verloren.

Daar sta je normaal inderdaad niet zo bij stil. Maar je neus is inderdaad erg belangrijk. Vooral voor 'gevaren', maar ook voor het genieten van bepaalde dingen. Je eten, je paardje, frisse buitenlucht na een regenbuitje... noem maar op.
Ooh wat vind ik dit erg voor je!

Ikzelf heb een overgevoelige neus, ik ruik ALLES, ik ruik te veel. En daar klaag ik dan wel eens om.... Maar je hebt me met 'de neus' op de feiten gedrukt en ik zou er niet aan moeten denken om dat te moeten missen als ik er zo over na denk.
Normaal reageer ik niet op dit soort topics, maar nu wil ik toch even laten weten hoe erg ik dit voor je vind. *knuffel*

**Geplaatst**: 15-05-15 08:44

Re: Ik verlies mijn reukvermogen

Geplaatst: 15-05-15 08:44

Wat heb je dit aangrijpend geschreven. Ik weet dat er een aflevering van Katja's bodyscan aan is gewijd. Daarin was onder andere een vrouw te zien die inderdaad een kookboek heeft geschreven. Misschien is het interessant voor je om terug te kijken. Vanuit hier ook een virtuele knuffel :(:)

.

**Geplaatst**: 15-05-15 18:47

Re: Ik verlies mijn reukvermogen

Geplaatst: 15-05-15 18:47

Sterkte ts

Ik persoonlijk snap je leed en je frustraties, je gemis en dan ook nog je wanhoop.
Gelukkig zeg je het zelf al dat je kunt voelen, horen en zien.
Focus je daarop, in plaats op het gemis.

Leer weer genieten van kleine dingen die los staan van de geur.
Reukvermogen is een zintuig maar bij lange na niet de belangrijkste zonder geur kun je geweldig goed functioneren tenzij je een chef-kok wilt worden.

Verder mijn complimenten over je schrijfstijl, hulde.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-05-15 21:28

Geplaatst door de TopicStarter : 18-05-15 21:28

Lieve Bokkers,

Zo, ik ben er geheel ongepland en onverwacht even tussenuit geweest voor een lang (Hemelvaart)weekend. Ik had het harder nodig dan verwacht en het heeft me dan ook goed gedaan, maar het was absoluut niet de bedoeling om mijn eigen topic zo plotseling achter te laten. Excuses voor de radiostilte? Nee, dat niet, want ik had hem te hard nodig om er berouw over te voelen, maar 't vormt wel een toelichting.

Wederom ontzettend bedankt voor jullie reacties/antwoorden. Een yay voor jullie, $*\o/*$ , want je moet maar de moeite nemen om zulk een lang verhaal tot je te nemen. Tevens bedankt voor de lieve berichtjes die mijn kant op zijn gekomen!

Hier en daar kom ik, bij wijze van bijproduct, complimenten tegen over mijn schrijfstijl. Waarvoor dank! Het lastige aan het opvolgen van suggesties omtrent bijvoorbeeld het starten van een blog over dit proces, is dat het nu juist belangrijk voor me is dat ik dit tot me neem zoals het komt. Ik vrees de geheel denkbeeldige druk die een publiek met zich mee zou brengen wanneer ik mijn eigen podium opricht. Of zoiets

@StonedRomy: bedankt voor het verhelderen van je tips

Dit zijn echt dé dingen waar ik op dagelijkse basis wat aan heb, dankjewel! Naar mijn neus wijzen is een goede, die houden we erin.

@Tigress: bedankt voor je reactie. Ik hoor vaker waarschuwingen over het gevaar van gas- en brandluchtjes die niet opgemerkt worden. Daarbij denk ik vaak: tsja, hoe vaak heb je daar nu écht mee te maken in een doorsnee dagelijks leven? Het verhaal over de schuur naast je oma schetst een mooi praktijkvoorbeeld van hoe reeël dit gevaar dus weldegelijk is. Bedankt voor deze blijkbaar benodigde reminder

Het is overigens fijn om te horen dat het goed afliep met die brand. Wat Bokt betreft is het inderdaad ontzettend hartverwarmend tot nu toe. Ik ken als lurker ook de minder sympathieke kanten, maar op het gebied van persoonlijke issues valt het mij vooral op dat men elkaar een warm hart toedraagt. Dat is hier (gelukkig) niet anders

@Pauline: dankje. Qua prognose of eventueel herstel zijn de doktoren die ik tot nu toe bezocht heb heel voorzichtig. De precieze oorzaak-gevolg relatie tussen schade en de uitval die ik ervaar, is namelijk niet 1 op 1 vast te leggen met wat we nu weten. Het stukje prognose dat wel redelijk constant is geweest over de jaren heen, is dat ik binnen nu en een paar maanden echt niet meer kan ruiken. Dit zou betekenen dat het per 2016 toch echt bye-bye geurtjes is voor mij. Als ik nu kijk naar hoe het met mijn reukvermogen gesteld is en hoe de oplevinkjes uitdunnen, denk ik dat die prognose reeël of zelfs optimistisch is. Bedankt voor je medeleven.

@kirsten4: bedankt... Het stukje over de geuren op stal is ook wat mijzelf het meest raakt en raakte, zowel om door te maken als om in woorden te gieten.

@Thesserd: dankje voor je medeleven en je grote compliment. Lief! "Zowel functioneel als emotioneel" raakt de kern precies.

@Liesje1611: ik vind het fijn om te horen dat ik je aan het denken heb mogen zetten met mijn woorden. Jij bedankt dat je ervoor open stond. Ook lief wat je zegt over recht hebben op verdriet hierover.

@Appelmoes_11: dankje. Dat op-een-andere-manier-leren-leven is inderdaad wat het is, alsmede leren accepteren dát het zo is. Wat beiden betreft, ben ik daar de ene dag verder gevorderd in dan de andere dag. Ik word inderdaad al regelmatig jaloers op mensen die geuren in het gesprek betrekken, zonder dat het écht afgunst is overigens. Zo liep ik laatst met mijn oma langs een sloot waar veel mooi onkruid stond (sleutelkruid <ofzoiets>, brandnetels e.d.) en toen mijn oma voor de derde keer opmerkte hoe lekker het rook, dacht ik bij mijzelf: "ja, zo kan het wel weer"...

Jaloezie is trouwens misschien niet het juiste woord. Het is meer dat ik nog moet leren om te gaan met mensen die wel volledig kunnen ruiken...en zij met mij?

@KoudbloedKim: precies wat jij zegt. Dat van die buurman met die katten, pfft, daar ben ik ook wel een beetje bang voor. In mijn huidige woning zijn huisdieren niet toegestaan. Zodra ik een nieuwe woning vind, wil ik wel één of meerdere katten uit het dierenasiel een plekje geven. Ik zou het niet meer dan normaal vinden indien die kat/katten af en toe een ongelukje heeft/hebben, dat de katttenbak de ene keer sneller aan vervanging toe is dan de andere keer et cetera... maar oh god, ik zou het waarschijnlijk pas door hebben als anderen me erop wijzen. In mijn geval hoop ik dus dat mensen vooral wél bij me binnen willen blijven komen, al is het maar om me op dat soort zaken te attenderen. Ik bedoel hiermee overigens niet dat jij dat zou moeten doen bij die buurman, ik snap dat je waarschijnlijk niet het soort band met zo iemand hebt waarbij je 1,2,3 kan beginnen over onfrisse geurtjes.

@benangelique: dankje. Het is fijn om te horen dat je je er een voorstelling bij kan maken; dat er toch een soort herkenning is, ook al heb je het zelf (gelukkig!) niet

@Sanie22: Raar? Ja en nee, denk ik. Ik vind het ergens ook wel geruststellend om te merken dat je mijn bericht "nodig hebt" (groot woord) om er na 22 jaar bij stil te staan hoezeer je je reukvermogen kan missen. Zeg ik dat goed? Lief van je dat je je praktijkervaring aanbiedt. Ik denk dat ik daar zomaar eens op terug zou kunnen komen als het nog wat moeilijker wordt met 't paardje, bijvoorbeeld. Al doet je gebruikersnaam me vermoeden dat je je hele leven al niet over reukvermogen beschikt? Ik ben even confuus, maar licht me vooral in

@tiwi1969: bedankt voor je reactie

Wat je zegt over smaak is zo basic en toch zo ontzettend waar, dus bedankt voor die herinnering. Dat zuinig zijn op mijn smaakpapillen is een heel goed punt. Eigenlijk ook basic, maar óók oh-zo belangrijk! Ik heb inderdaad juist de neiging om die smaakpapillen méér te bombarderen, jouw reactie laat me erbij stilstaan dat dat niet dé manier is.

@debbiew: dankjewel

Met momenten is het overigens minder zwaar dan het was op het moment dat ik hier een topic over opende, dus het is niet zo dat al mijn wakkere uren overschaduwd worden door dit proces van verlies. Even om het in een perspectief te plaatsen

@aerdenhout1: dankje. Eng hè, als je bang wordt dat je verkoudheid niet meer over gaat! Zo was het in het begin ook een beetje, toen de momenten waarop ik nog wel kan ruiken wat aanzienlijker waren.

@denbine: ja, echt hè? Dat hele smaak-gebeuren vind ik met regelmaat nog wel wat erger dan de geuren zelf. Er zijn hier wat goede tips gegeven over smaakbeleving/eten in de context van geurverlies. Ik hoop echt dat wij daar allebei in groeien dat gebeuren beter te maken

@meisje2000: Bedankt voor je reactie, het is cru voor jou wellicht, maar wel fijn om te horen dat ik veruit niet de enige ben die dit doormaakt. Wat banketstaaf/balen dat het door een verwaarloosde verkoudheid op jonge leeftijd is gekomen. Hè bah! Wel stoer dat je nog zo goed bent met smaken. Ik kon op de eerste plaats al geen kruiden opnoemen, haha, maar het is een hoopvol verhaal van iemand die haar smaakvermogen nog wel redelijk op pijl heeft in de context van het geurverlies dat we delen.

@AnnaxBoy: dankje

Jouw verhaal lijkt me ook erg bijzonder. Ik heb me altijd wel afgevraagd hoe het leven is voor mensen die sinds hun geboorte een zintuig missen. Ik ben vooral benieuwd hoe jij bijvoorbeeld geur begrijpt. Ken je het via smaak bijvoorbeeld? Kan je het je voorstellen? Ik begrijp dat je niet weet wat je mist, maar kan je het je wel inbeelden? Of zou dat gelijk staan aan bijvoorbeeld het inbeelden van een zesde (voor sommige mensen zevende) zintuig?

@jorika1986: dankje, enneh, helemaal waar! Een lange tijd geleden, kan goed 10 jaar zijn, las ik iets (lekker vaag) over geur in evolutionaire zin. Blablabla, tien pagina's verder, komt er dus op neer dat geur net als ieder ander zintuig niet gemaakt is voor de mooi. In het geval van de neus/geuren: niet gemaakt op basis van wat lekker is. Ik zeg overigens niet dát het zo is, het is alleen een opvatting die me te binnen schoot bij het lezen van jouw relativerende comment. Het mes snijdt ook inderdaad aan twee kanten. Tijdens mijn weekendje weg brachten we een middagje door in het gezelschap van o.a. één man die al sinds mensenheugenis echt een koffie-adem heeft van hier tot Tokio. Niks van gemerkt! :')

@fema: oorzaak is niet eenduidig maar de mix van toedrachten is wel redelijk helder inmiddels. Bedankt voor de waarschuwing wat betreft het gas. Ik let er inderdaad op, gelukkig is mij dit al van jongs af aan aangeleerd en zit het checken dus al redelijk in mijn systeem. Wel ben ik er meer paranoïde over geworden, omdat het nu nóg belangrijker is geworden dat ik dit visueel op tijd check.

@Chasey: oh, maar overgevoelig lijkt me ook niet fijn! Zeker niet wanneer het om pregnante, vervelende luchtjes gaat

In dat geval weet ik niet wie van ons beter af is, hoor

. Ik vind het overigens heen lief dat je voor mijn verhaal de uitzondering maakte wél op een persoonlijk topic te reageren.

@CRos95: bedankt voor je reactie en bedankt voor de tip! Ik ga achter de aflevering aan. Heb niet veel met het programma, maar dit kan voor mij wel interessant zijn.

@tita: dankje! Het is zeker waar dat ik het in perspectief moet zien, te weten het perspectief waarin ook alles wat ik nog wél heb aan bod komt en het perspectief waarin ik het functioneel belang van geur op waarde schat. Die waarde is namelijk realistisch gesproken inderdaad laag. Voor mijn vriend (een vriend, it's complicated!) die nogal-heel-erg chefkok is op haast continentale schaal zou het inderdaad een véél en véél groter functioneel verlies zijn. Mijn verlies is dan ook vooral emotioneel van aard. Toeval wil trouwens dat, mochten die rollen inderdaad omgedraaid zijn, hij er dus functioneel een werkloosheid aan over zou houden, maar dat het hem emotioneel gezien een broertje dood zou zijn. Waarmee ik maar wil zeggen: alhoewel het perspectief dat je me hier aanbiedt heel belangrijk is om de situatie draagbaar te houden, is ook dat perspectief op zichzelf weer relatief aan de persoon. Het is bijna een vicieuze cirkel: hoe groter ik het maak, hoe zwaarder het wordt, hoe meer het me beheerst, hoe groter ik het maak

Ik wíl het niet groter maken dan het is, maar het ook niet teniet doen, en feit blijft dan ook dat het heel moeilijk is om op de juiste toon en in de juiste maat te rouwen om verliezen die op je pad komen.

**Geplaatst**: 18-05-15 21:54

Re: Ik verlies mijn reukvermogen

Geplaatst: 18-05-15 21:54

Je zegt het heel mooi. Het is rouw. Rauw ook wel eigenlijk. Je moet afstand nemen van een deel van je waarneming.
Dat het dan nu even het middelpunt is is niet zo gek en dat zal zich ook wel weer herbalanceren maar aandacht voor je afscheid is wel goed. :(:)

**Geplaatst**: 18-05-15 22:31

Geplaatst: 18-05-15 22:31

Basilicium schreef:
@[naam]: precies wat jij zegt. Dat van die buurman met die katten, pfft, daar ben ik ook wel een beetje bang voor. In mijn huidige woning zijn huisdieren niet toegestaan. Zodra ik een nieuwe woning vind, wil ik wel één of meerdere katten uit het dierenasiel een plekje geven. Ik zou het niet meer dan normaal vinden indien die kat/katten af en toe een ongelukje heeft/hebben, dat de katttenbak de ene keer sneller aan vervanging toe is dan de andere keer et cetera... maar oh god, ik zou het waarschijnlijk pas door hebben als anderen me erop wijzen. In mijn geval hoop ik dus dat mensen vooral wél bij me binnen willen blijven komen, al is het maar om me op dat soort zaken te attenderen. Ik bedoel hiermee overigens niet dat jij dat zou moeten doen bij die buurman, ik snap dat je waarschijnlijk niet het soort band met zo iemand hebt waarbij je 1,2,3 kan beginnen over onfrisse geurtjes.

Ik heb een vrij goede band met deze buurman en heb hem hier wel op gewezen, omdat het gesprek die wending nam en ik daardoor de kans kreeg om het hem op een niet kwetsende manier te vertellen en hij had het inderdaad zelf niet door en was me dankbaar dat ik het vertelde.
Dat vond ik wel fijn, want je helpt er toch iemand mee.
Hij heeft wel extreem veel katten hoor en ze mankeren ook allemaal iets, dus dan heb je ongelukjes ook sneller.
Maar als jij later 1 of 2 katten neemt en de kattenbak goed bijhoudt, kan er weinig mis gaan hoor en bij jou komen er vast ook meer mensen over de vloer om je erop te wijzen als je zelf iets niet opmerkt.

**Geplaatst**: 18-05-15 22:40

Re: Ik verlies mijn reukvermogen

Geplaatst: 18-05-15 22:40

Jeetje TS, wat lijk jij mij, naar aanleiding van je berichten op bokt, een ontzettend lief persoon! Ik vind het enorm knap hoe je hier zo positief en open over bent. Laat je alsjeblieft nooit stoppen of tegenhouden door je (gebrek aan) reuk; als jij net zo lief bent als de mensen om je heen zullen ze het vast niet erg vinden om jou te attenderen op wanneer jij/je huis/iets anders niet zo fris ruikt. Of juist wel fris ruikt!

Buiten dat vind ik dat je een ontzettend leuke/mooie schrijfwijze hebt. Misschien is een blog schrijven wel iets voor jou?

Al met al, heel veel sterkte en het beste!

Nomineer dit bericht ×