Ik denk dat ik depressief ben en nu?

Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
franka75

Berichten: 11203
Geregistreerd: 05-10-09
Woonplaats: Den Haag

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-03-15 22:50

Ja ok maar als ts niet wilt dat bepaalde dingen gezegd worden mag dat volgens mij ook niet

Nayomie
Berichten: 32856
Geregistreerd: 31-12-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-03-15 22:51

Het ligt eraan wat maar ik lees dat TS negatieve gedachtes heeft, dan zal dit zonder twijfel aan het licht komen. Maar ik raad TS sowieso aan dit wel aan te geven voor er verkeerse conclusies worden getrokken en zij met de gebakken peren komt te zitten.

Anoniem1611
Berichten: 16
Geregistreerd: 05-03-15

Re: Ik denk dat ik depressief ben en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-15 21:26

Bedankt voor het mee denken iedereen!
Via een hele lieve bokker een tip gekregen om een dagboek bij te houden!
Gelijk vandaag uit school een mooie gevonden en gekocht en heb ook al het eerste er in geschreven!

Ik heb overgins ook op de week planner gezet dat ik morgen van half 4 tot half 5 met mama wil praten! :)
Er staat dan nog geen groen cirkeltje omheen maar ik ga er gewoon van uit dat het door gaat!

kwii
Berichten: 1747
Geregistreerd: 23-04-08

Re: Ik denk dat ik depressief ben en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-03-15 21:28

Moet je dat plannen.. kan je dat niet gewoon vragen? Sorry hoor, even een vraagje tussendoor, maar vind dit zo onpersoon klinken.

Anoniem1611
Berichten: 16
Geregistreerd: 05-03-15

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-15 21:30

kwii schreef:
Moet je dat plannen.. kan je dat niet gewoon vragen? Sorry hoor, even een vraagje tussendoor, maar vind dit zo onpersoon klinken.

Uhm tja, eigelijk wel :o Maar mijn moeder is altijd aan het bellen met haar werk of gewoon aan het werk en dan mogen we niet storen! :) Daarom hebben we het idee van een week planner bedacht ook gelijk een stuk overzichtelijk voor mij!
Zwart=Voorstel
Groen=Goed gekeurd!
Rood=Nee!
Paars= Nog niet zeker!
Kort maar krachtig toch? :)

Nayomie
Berichten: 32856
Geregistreerd: 31-12-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-03-15 21:31

Wat ieder fijn vindt, nietwaar? Het is best handig om dit te plannen zodat je rekening kunt houden met eventuele andere klusjes. :)

kwii
Berichten: 1747
Geregistreerd: 23-04-08

Re: Ik denk dat ik depressief ben en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-03-15 21:35

Ik bedoel het ook niet vervelend hoor, snap de gedachte er achter wel. Bij ons gaan dit soort gesprekken altijd een beetje tussendoor, aan de eettafel onder het afwassen enzo.
Maar het kan natuurlijk juist heel goed zijn om er echt voor te gaan zitten. Dus ben het met je eens hoor Nayomie :)

Maar TS heb jij hier dan moeite mee of ook helemaal niet?

Nayomie
Berichten: 32856
Geregistreerd: 31-12-10

Re: Ik denk dat ik depressief ben en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-03-15 21:38

Ik begreep de reactie en vatte het niet verkeerd op hoor, kwii :D
Ieder gezin is uiteraard anders. Het ene gezin is er erg open over, ander gezien is meer terughoudend in hetgeen wat je zegt.
Ben inderdaad ook wel benieiwd hoe TS tegenover morgen staat. :)

Anoniem1611
Berichten: 16
Geregistreerd: 05-03-15

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-15 21:38

Nayomie schreef:
Wat ieder fijn vindt, nietwaar? Het is best handig om dit te plannen zodat je rekening kunt houden met eventuele andere klusjes. :)

:j

kwii schreef:
Ik bedoel het ook niet vervelend hoor, snap de gedachte er achter wel. Bij ons gaan dit soort gesprekken altijd een beetje tussendoor, aan de eettafel onder het afwassen enzo.
Maar het kan natuurlijk juist heel goed zijn om er echt voor te gaan zitten. Dus ben het met je eens hoor Nayomie :)

Maar TS heb jij hier dan moeite mee of ook helemaal niet?

tja dat is dus juist wij eten nooit samen! :) iedereen eet gewoon wanneer die wil! :)
Ik heb er best wel moeite mee eigenlijk, voornamelijk met dat ik me zo bloten open stel naar andere mensen toe.. Hou ik nooit echt zo van! Maar ik heb heel erg lang getwijfelt aan wie ik moest vertellen maar uit eindelijk heb ik toch besloten om het aan mijn moeder te vertellen aan gezien zij het toch te weten komt uiteindelijk! Oh ja en ik ben nu al zenuwachtig :') Dat belooft nog wat te worden -O-

Nayomie
Berichten: 32856
Geregistreerd: 31-12-10

Re: Ik denk dat ik depressief ben en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-03-15 21:41

Je voelt je al vervelend, vervelender kan het haast niet toch? In theorie zou je je alleen maar beter kunnen voelen. :)

Anoniem1611
Berichten: 16
Geregistreerd: 05-03-15

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-15 21:42

Nayomie schreef:
Je voelt je al vervelend, vervelender kan het haast niet toch? In theorie zou je je alleen maar beter kunnen voelen. :)

Ja dat is wel weer zo! :)
Ik ga mijn serie af kijken en maar slapen! welterusten! :)

kwii
Berichten: 1747
Geregistreerd: 23-04-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-03-15 21:43

Ik vind het dapper dat je het met je moeder gaat bespreken hoor. Misschien kun je alvast een beetje op papier zetten wat je wil zeggen?


Welterusten TS, we horen wel weer van je toch.

kwii
Berichten: 1747
Geregistreerd: 23-04-08

Re: Ik denk dat ik depressief ben en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-03-15 18:21

En, heb je je hart kunnen luchtten?

Anoniem1611
Berichten: 16
Geregistreerd: 05-03-15

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 24-03-15 20:50

kwii schreef:
En, heb je je hart kunnen luchtten?

Nee ;(
Ik heb een brief geschreven die ik graag wou voorlezen (Dat vind ik fijn!) Dus ik begon dat voor te lezen, en mijn moeder luisterde maar half. Ze zat er echt een beetje bij van"ja, goh wat rot voor je" Op een hele onplezierige toon. Ik ergerde me er een onegluk aan! :n
goed toen kwam ik bij het stukje aan wat over mijn zelfmoord gedachtes ging. Ik begon het voor te lezen en ongeveer halverwege het verhaal, zei mijn moeder opeens: "Nou ja weet je? Als jij voor een trein wilt springen dan moet je dat doen!" en ze liep gewoon weg! Nou ja goed, eigewijs zoals ik altijd ben, liep ik achter haar aan, en vroeg: "Mama? Waarom zei je dat nou?" Ze zei niks, en liep door. dus ik vroeg het nog een keer, en toen zei ze:"Dat wil je toch gewoon, en je doet toch wel waar je zelf zin in hebt?!" Nou ik ben in huilen uitgebarsten, en nu zit ik nog steeds op mijn bed met mijn laptop, al de hele middag lang.. Ik heb ook geen zin om naar beneden te gaan... Of om morgen naar school te gaan... ;(

Evelijn

Berichten: 7692
Geregistreerd: 12-07-04
Woonplaats: Peize

Re: Ik denk dat ik depressief ben en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-03-15 20:59

Dat is heel vervelend... je moeder hoort je niet zo te laten vallen. Ik vind het echt heel erg dat je dat is overkomen. Heel jammer dat je moeder niet even haar eigen dingen opzij kon schuiven en even echt naar jou kon luisteren.
Je vond het al heel spannend om te doen en was al angstig en nu ben je daar dus in bevestigd... maar JIJ was hier degene met de meeste moed... je moeder is voor de situatie weggelopen en dat hoort ze niet te doen... maar heeft ze wel gedaan. Dat is echt erg verdrietig... maar echt niet alle volwassenen zullen weglopen als je hun om hulp vraagt (al is dat wel lastig om te geloven als je moeder dat al doet).

Morgen op school maar even naar de vertrouwenspersoon of hem een briefje geven. Dat je iets vervelends met je moeder wilde bespreken maar dat ze daarvoor wegliep en dat je toch graag met iemand erover wil praten.

Boompje1985

Berichten: 5445
Geregistreerd: 23-09-11
Woonplaats: Arnhem

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-03-15 21:02

Ah TS wat vervelend nou dat je moeder geen begrip en interesse toont in jou en hoe je voelt :(:) Dat vind ik echt heel vervelend voor je en het liefst zou ik je nu een hele dikke knuffel geven!

kwii
Berichten: 1747
Geregistreerd: 23-04-08

Re: Ik denk dat ik depressief ben en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-03-15 21:37

Verschrikkelijk TS, misschien was het een stressreactie van je mams, en maakt zich wel degelijk zorgen. Maar dat kan ik natuurlijk niet beoordelen, en het is ook niet goed te praten.

Vertrouwenspersoon op school aanspreken is misschien het beste, als je daar nog vertrouwen in hebt.
Ik weet niet of je in het Noorden woont? Als dat zo is zou ik je e.v.t willen helpen met het benaderen van een contactpersoon/huisarts. Alleen als je dat wil natuurlijk.

Voor nu lekker in bed blijven, serie kijken of waar je zin hebt. Maar als je het op kunt brengen toch morgen weer naar school.

Ook een dikke knuffel van mij!

senna21

Berichten: 13806
Geregistreerd: 17-03-09

Re: Ik denk dat ik depressief ben en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-03-15 21:45

Wat een domper. Maar houdt moed. Je bent het waard om op te komen voor je geluk. Een knuffel voor jou .

PardoesJessi

Berichten: 1416
Geregistreerd: 27-03-06
Woonplaats: Nieuw-Schoonebeek

Re: Ik denk dat ik depressief ben en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-03-15 21:56

Topic door gelezen.

Ai TS wat ontzettend naar voor je met je moeder.
Maar onthoud 1 ding meisje: Dat ligt niet aan jou! Je hebt het goed geprobeerd aan te pakken.
Ik kan me zo voorstellen dat moeders haar eigen rugzak (met problemen, zorgen) nogal vol heeft zitten en/of dat je niet bepaald de makkelijkste bent voor je ouders.

Maar (en ik spreek uit ervaring) probeer deze reactie niet op jezelf te betrekken.
Bij moeders past het er niet in nu (hoe erg dat ook is) , zoek iemand die je wel verder kan helpen!
Nu niet afhaken hoor! Doorzetten!

Rossfechten
Berichten: 551
Geregistreerd: 28-07-14
Woonplaats: zeeland

Re: Ik denk dat ik depressief ben en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-03-15 22:24

Ts, Goed dat je het hebt voorgelezen,
Klopt wat je moeder zegt, het is jou keus wat je doet, maar ik heb het idee dat jij iets anders wil, en dat is gehoord worden en een luisterend oor vinden en weer hoop krijgen voor de toekomst ?
Probeer echt iemand te vinden die je daarmee helpt !!!
Veel sterkte.

Anoniem1611
Berichten: 16
Geregistreerd: 05-03-15

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 25-03-15 18:23

@Evelijn: Bedankt, vandaag niet naar de vertrouwings docent geweest, was er vandaag niet en ik ben halverwege de dag ziek naar huis gegaan, ik kan niet ophouden met spugen bah :(
@Boompje1985: Wat lief dankje wel! :*
@kwii: Dankjewel! Ik ga als het lukt morgen wel weer naar school, en dan denk ik mijn mentor aanspreken. Ik stuur je wel even een PB ;)
@senna21: Bedankt!
@PardoesJessi: Bedankt! Toch geloof ik het niet echt dat ze haar eigen "rugzakje" te vol heeft :\
@Rossfechten: Bedankt!

Cowgirl

Berichten: 23960
Geregistreerd: 04-03-01
Woonplaats: Drenthe

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-03-15 18:44

Wat een rot situatie. Alsje bij iemand terecht zou moeten kunnen zijn het wel je ouders.

Ga naar je huisarts , een goede neemt echt de tijd voor je. In geval van depressie klachten zul je waarschijnlijk een vragen lijst moeten invullen. Deze zijn vergelijkbaar met die op Internet alleen uitgebreider. Misschien krijgen tieners wel een andere lijst als volwassenen.

Aan de hand hiervan zal een behandelplan worden besproken. Het is niet zo dat je gelijk aan de medicatie moet.

Heb je niet een goede vriendin of misschien een ouder van een vriendin waar je terecht kan.

Verder wil ik je aanraden ,en ook uit ervaring , om wel leuke dingen blijven te doen.
Bv sporten, paarden, hobby, uitgaan naar de film bv.

RusselNuwell

Berichten: 3352
Geregistreerd: 23-07-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-03-15 18:57

Anoniem1611 schreef:
kwii schreef:
En, heb je je hart kunnen luchtten?

Nee ;(
Ik heb een brief geschreven die ik graag wou voorlezen (Dat vind ik fijn!) Dus ik begon dat voor te lezen, en mijn moeder luisterde maar half. Ze zat er echt een beetje bij van"ja, goh wat rot voor je" Op een hele onplezierige toon. Ik ergerde me er een onegluk aan! :n
goed toen kwam ik bij het stukje aan wat over mijn zelfmoord gedachtes ging. Ik begon het voor te lezen en ongeveer halverwege het verhaal, zei mijn moeder opeens: "Nou ja weet je? Als jij voor een trein wilt springen dan moet je dat doen!" en ze liep gewoon weg! Nou ja goed, eigewijs zoals ik altijd ben, liep ik achter haar aan, en vroeg: "Mama? Waarom zei je dat nou?" Ze zei niks, en liep door. dus ik vroeg het nog een keer, en toen zei ze:"Dat wil je toch gewoon, en je doet toch wel waar je zelf zin in hebt?!" Nou ik ben in huilen uitgebarsten, en nu zit ik nog steeds op mijn bed met mijn laptop, al de hele middag lang.. Ik heb ook geen zin om naar beneden te gaan... Of om morgen naar school te gaan... ;(

TS, ik geloof niet dat jouw moeder écht wil dat je voor de trein springt. Knoop dat heel hard in je oren! En dat bedoel ik niet gemeen, daar wil ik mee zeggen dat je moeder zich zelf waarschijnlijk ook geen raad weet met waar jij doorheen gaat. Haar reactie was niet goed, maar ik kan het wel een beetje snappen dat ze in een soort paniek raakt als haar eigen dochter zulke negatieve gedachtes heeft.

Stap naar een dokter, laat daar je angst ook horen. En zeker ook dat je zelfmoord gedachtes hebt. Hij zal je doorverwijzen voor de juiste hulp.

Hulp zoeken is eng, maar het is wel het juiste om te doen! Uiteindelijk wordt niemand(!) er beter op als jij jezelf iets aandoet. Maar alles om je heen, maar vooral jijzelf wordt er beter op als je de juiste hulp krijgt.

En verder inderdaad wat Cowgirl zegt, blijf jezelf afleiden. Als je depressief bent, wil je nog wel eens in een lusteloze spiraal terecht komen. Ga lekker een rondje lopen, lekker sporten, leuke dingen doen.

Anoniem1611
Berichten: 16
Geregistreerd: 05-03-15

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 25-03-15 19:15

@Cowgirl Bedankt! :j
Ik zal eens gaan kijken naar de leuke dingen wat ik allemaal kan gaan doen! :)
@Russelnuwell: Bedankt, het hulp zoeken lijkt mij juist heel erg eng :=

RusselNuwell

Berichten: 3352
Geregistreerd: 23-07-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-03-15 22:20

De stap om hulp te zoeken is ook heel groot, dus ik snap goed dat je het heel erg eng vind! Dat weet ik uit ervaring. Ik ben niet depressief, maar heb andere klachten. Maar als je een beetje bent zoals ik dan 'voel je je een aansteller', denk je dat het 'vast dom is om die klachten te hebben' en ben je bang om niet begrepen te worden. En ik weet dat heel veel andere mensen bijna precies zo denken.
Maar geloof me, alleen de stap zetten kan al een ontzettende last van je schouders halen. Geen enkele dokter en geen enkele psycholoog zal zeggen 'goh, wat raar dat jij je zo voelt' of 'goh, ik snap je probleem totaal niet'. En weet je waarom? Omdat er genoeg mensen zijn die diezelfde klachten hebben. Ik hoop dat die gedachte je een beetje helpt. :)