Mocht ik ook nog een na een klein meisje (huilen en hard dat ze deed), wat mijn angt zeker niet minder maakte. Toch mezelf gedwongen naar binnen te gaan.
Ik ging zitten en ze maakte mijn arm schoon. Ze stak de naald met het eerst buisje erin en ik voelde het niet eens
Heb mezelf echt uitgelachen waar ik zo een probleem over had gemaakt. Het wisselen van de buisjes merkte ik op maar dat is ook echt alles. Deed ook geen pijn! Dus van een mede-angsthaas: je voelt echt niks en als ik dit eerder had geweten dan was ik eerder gegaan, in plaats van het 3 weken UT te stellen.
Toen zeiden ze ook dat ik de volgende keer moest vragen of ik mocht liggen, dan val je niet zo snel flauw.
. En gewoon aangeven idd , je kan er niks aan doen .