Bokt.nl

**Geplaatst**: 31-12-14 10:10

Geplaatst: 31-12-14 10:10

Jeetje wat moeilijk. Ik weet wel dat er iemand hier op het forum is die ook de hele zwangerschap in onzekerheid heeft gezeten omdat de kans op Down heel groot was. Kindje bleek niks te mankeren.
Ik vind het heel moeilijk, zeker omdat ik altijd heb geroepen dat als het zeker zou zijn met 20 weken dat het kindje gehandicapt (ernstig) zou zijn, ik het zou laten weghalen.
Maar in jullie geval is er dus geen zekerheid, het kan ook gezond zijn. Dan zou ik toch de gok nemen.
Ik zou het niet zomaar laten weghalen. Mocht het kindje geen overlevingskansen hebben bij de geboorte dan is dat vroeg genoeg om die beslissing te maken/wordt voor jullie gemaakt.

Heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 31-12-14 10:11

Geplaatst: 31-12-14 10:11

vreselijk, maar wat zou het kindje hebben dat je het niet wilt laten leven?
Staat het vast dat het zou blijven leven als het geboren is of zou het dan alsnog overlijden?
ik werkte met meervoudig gehandicapte kinderen....en alle ouders zeiden het is een zware taak maar je houdt zo zielsveel van ze zoveel dat je er voor leeft!. en ja je moet ook wel eens iets inleveren....Maar je krijgt er ook veel voor terug, alleen als ze ouder worden en jij oud bent dan komen er lastige situaties bedenk wel dat je dan echt dingen geregeld moet hebben oa begeleiding/verzorging ,bewindvoering en passende woonruimte

maak de keuze die bij je past, en dan echt jou keuze want jij moet met dat besluit een heel leven verder!

**Geplaatst**: 31-12-14 10:13

Geplaatst: 31-12-14 10:13

Jeetje wat heftig.

Tijdens de zwangerschap van mijn oudste was men overtuigd van dwerggroei omdat zijn verhoudingen volledig zoek waren op alle echo's, zijn hoofdje juist veel groter was (van een kindje van 40 weken) en de beentjes van een kindje van 28 weken etc.
We hebben weken in de rats gezeten en simpelweg gehoopt dat we het aan zouden kunnen.

End of story: Een kerngezonde jongen van inmiddels 6 jaar oud die ruim een kop groter is dan al zijn leeftijdsgenoten. Hij was bij geboorte inderdaad iets uit verhouding, maar niets zorgwekkends...

Ik wens jullie heel veel sterkte bij het maken van je keuze. Persoonlijk zou ik een second opinion wensen

**Geplaatst**: 31-12-14 10:16

Re: Zwangerschap af moeten breken???

Geplaatst: 31-12-14 10:16

Vrienden van ons hebben ook voor deze keuze gestaan. Zij hebben de keuze gemaakt -mede door het geloof- om toch door te gaan met de zwangerschap. Hun dochter is met 35 weken in de buik overleden, daarna geboren. Heel heftig, maar ze hebben nooit spijt gehad van deze keuze.
Als je meer info wilt, kun je me een PB sturen.
Voor jullie in elk geval heel, heel veel sterkte!!

**Geplaatst**: 31-12-14 10:17

Geplaatst: 31-12-14 10:17

Mijn vader heeft een kindje met 24 weken of nog later, weet het niet meer precies (België) in laten slapen en geboren laten worden met zeer ernstige afwijkingen. Was een hele verdrietige gebeurtenis. Sterkte met de moeilijke beslissing.

Laatst bijgewerkt door Iris82 op 31-12-14 10:19, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 31-12-14 10:18

Geplaatst: 31-12-14 10:18

Er is geen 'beste' keuze in iets als dit. Vanwege de onzekerheid. Het allerbelangrijkste is misschien wel waar jullie mee kunnen leven. De ergste scenario's zijn dat je de zwangerschap afbreekt en de baby volkomen gezond blijkt, of dat je de zwangerschap niet afbreekt en je een zeer ernstig gehandicapte baby krijgt. Dan is het vooral de vraag wat jullie jezelf kunnen vergeven, hoe goed jullie daarna weer verder kunnen. Persoonlijk zou ik doodsbenauwd zijn om een ernstig beperkt kind te krijgen en ik denk dat ik dat risico niet zou willen nemen. Maar misschien is voor jullie juist het idee van een gezonde baby aborteren volkomen onverdraaglijk, en kunnen jullie je ook nog wel aanpassen aan een beperkt kind.

Is er overigens helemaal niets te zeggen over de kansen? Zijn er ook geen percentages bekend over de ernst van de aandoening bij degenen die het hebben? Het maakt nog wel verschil of 80% van die groep de meest ernstige vorm heeft of 10%.

**Geplaatst**: 31-12-14 10:19

Geplaatst: 31-12-14 10:19

TS ik zit nog even verder te denken

Als het kindje is geboren en het is gezond dan kan je verder met je leven en hopelijk blijft het kindje gezond en blijken er niet achteraf toch dingen mis te zijn.
Maar als het heeft wat de artsen denken zou je alsnog die beslissing moeten nemen om verdere behandeling te staken waardoor het kindje alsnog overlijdt.
Ook dan kun je je lang afvragen hebben we er goed aan gedaan en hadden we niet nog dat en dat moeten proberen.
Ook een moeilijke keus maar ook dan moet je jezelf afvragen of jullie dat emotioneel aan kunnen.

Ik hoop niet dat ik jullie verder in verwarring breng maar kijk even naar bestaande situaties in mijn omgeving.

**Geplaatst**: 31-12-14 10:21

Geplaatst: 31-12-14 10:21

Mijn zusje en haar man kregen de dezelfde mededeling, maar hebben het kindje "gehouden" nu is Hidde een kerngezonde jongen van 14 jaar en heeft nog nooit wat gemankeert. Eigenlijk vind ik 20 weken ook al te oud om weg te laten halen. Maar ja ik ben sowieso tegen op abortus......

**Geplaatst**: 31-12-14 10:22

Geplaatst: 31-12-14 10:22

Overigens was in hun geval het erg duidelijk dat het kindje afwijkingen had. In jullie geval lijkt het me een onmogelijke beslissing. Nogmaals sterkte.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-12-14 10:24

Geplaatst door de TopicStarter : 31-12-14 10:24

Jullie reacties tot nu toe zijn heel fijn om te lezen er er zitten er zeker tussen die ons op een andere manier naar de situatie doet kijken.
Ik ga vanavond m'n best doen wat uitgebreidere reacties te geven, we aan zo weer naar het ziekenhuis voor opnieuw een gesprek met de neonatoloog.
Secondopinions hebben we inmiddels gehad.

Dani, helaas is er niks over te zeggen wat de kansen zijn. Was het maar, dan kon je het nog enigszins ergens op baseren. Ik ben erg van het logisch denken en beredeneren, maar daar was ik in deze al snel mee klaar.

**Geplaatst**: 31-12-14 10:27

Geplaatst: 31-12-14 10:27

Heel veel sterkte.

Ik weet natuurlijk niet wat de afwijkingen kunnen zijn, en hoeveel kans erop is dat het toch meevalt.

Iedereen denkt hier anders om. Wij hebben van te voren ook combinatie test laten doen en besloten dat als er afwijkingen zouden zijn, de zwangerschap af te breken. het is al zwaar genoeg om een gezond kindje groot te brengen, laat staan een kind met een handicap.

Ik wens jullie veel sterkte maken met jullie keuze, laat het van jullie zelf afhangen.
Ik lees hier veel verhalen over kindjes die toch gezond bleken te zijn, maar er is ook vaak genoeg iets misgegaan, artsen zullen niet voor niks een vermoeden hebben om dit te zeggen.

Als het wel een zware handicap heeft, kunnen jullie daarmee omgaan? Jullie als gezin?

**Geplaatst**: 31-12-14 10:38

Geplaatst: 31-12-14 10:38

Jeetje wat heftig zeg :(:)

Ik denk dat er van beide kanten verhalen zijn, zowel van kindjes die 'iets' zouden hebben en gezond geboren worden, als kindjes die inderdaad het lot tarten wat ze gegeven was. Dit zegt alleen natuurlijk niks over jullie situatie, het kan vriezen en het kan dooien, maar de vraag is inderdaad of jullie het ijs op durven/willen. Poeh, wat onmenselijk dit

Wellicht weer een toevoeging of iets om over na te denken:
Een kennis van mij is toen ook vroeg in de zwangerschap verteld dat het niet goed zat met haar kindje, het zou waarschijnlijk (daar is dat rotwoord weer) niet eens levend geboren worden. Ze heeft besloten toch uit te dragen, maar wel al de begravenis gaan regelen. Het kindje bleef maar leven in haar buik, de artsen gaven toen aan dat als het dan toch levend geboren zou worden dat dit waarschijnlijk maar voor een aantal uur of dagen zou zijn.
Die uren werden dagen, die dagen werden weken... het kindje is nu 2,5 jaar.

Het kindje kan alleen niks, heeft een jaar lang bijna dagelijks ziekenhuisbezoeken, operaties, opnames, onderzoeken, testen etc. gehad. Nu nog is dit wekelijks dan wel maandelijks. Hun hele huis is verbouwd, want ja, als zij steeds ouder wordt is zij niet meer de trap op te tillen of uberhaupt in bed te tillen. Er is een invalide bus aangeschaft, speciale bedden, stoelen, rolstoelen enz.
Om even ook aan te geven, dat dit bakken en bakken met geld kost. Er wordt maar weinig tot niks vergoed, en de bouwvergunning kwam ook maar niet. Heel hard en koud gezegd, je moet er ook het geld voor hebben en minimal 1 van jullie zal moeten stoppen met werken als het kindje inderdaad geboren wordt met de 'afwijking', misschien een kromme afweging, maar dit moet wel kunnen.

Heel heel veel sterkte toegewenst :(:)

**Geplaatst**: 31-12-14 10:41

Geplaatst: 31-12-14 10:41

Wat verdrietig dat je niet zorgeloos van je zwangerschap kan genieten

Ik riep altijd: afbreken als er iets ernstigs mee is. Maar nu ik zelf moeder ben weet ik niet wat ik zou doen als ik moest kiezen. Bovendien een keer een gesprek met mijn vriendin gehad. Zij heeft beide keren geen 20 weken echo laten doen, ze zei ik laat het toch niet weghalen en als er wat mee is zien we dat na de geboorte wel, hebben we in ieder geval de zwangerschap met het kindje mogen doorbrengen
Ingrepen voor de geboorte na een 20 weken echo zijn erg zeldzaam dus dat risico vond ze te verwaarlozen
Is misschien wel kleiner dan het risico dat je een gezond kindje aborteert. Want ook bij de zwangerschappen die afgebroken worden om bijv. Down schijnt een percentage kindjes te zitten die helemaal geen Down hebben.
En een andere vriendin van mij heeft een jochie van 2 met Down, waren geen afwijkingen te zien op de 20 weken echo, ze was 27 toen ze hem kreeg, mooi jochie. Dus tja. Zwangerschap, geboorte en nieuw leven is een grijs gebied vol met wonderen waar we nooit alles van zullen weten. Sterkte met je keuze!

En ik snap best dat je zoiets ook online zet, misschien meer iets voor zwangerschapspagina. Maar het lijkt me heel moeilijk om het er met vrienden en familie over te hebben. Wat als mensen die je na staan zeggen: gelijk weghalen of zeker houden! Je wordt dan nog meer verscheurd

**Geplaatst**: 31-12-14 10:47

Re: Zwangerschap af moeten breken???

Geplaatst: 31-12-14 10:47

Komen uit de second opinions ook dezelfde conclusies?

**Geplaatst**: 31-12-14 10:50

Geplaatst: 31-12-14 10:50

Heb weinig toe te voegen, maar ik wil je ontzettend veel sterkte, kracht en wijsheid toe wensen :(:)

**Geplaatst**: 31-12-14 10:51

Geplaatst: 31-12-14 10:51

wat een moeilijk keuze,

een 20 weken echo is geen pret echo,
je kunt dan inderdaad voor dergelijke keuzes komen te staan.

Kun je zelf met het idee leven als je het afbreekt, of je de goede keuze hebt gemaakt?
Blijft de vraag je niet achter volgen van misschien was het wel gezond, misschien was het helemaal niet zo erg, misschien had de arts het wel fout, misschien had je nu toch wel een gezond kind. Het is een niet omkeerbare keuze. Maar een keuze die je jaren of misschien wel de rest van je leven kan achtervolgen.

Zijn jullie sterk genoeg om de zorg te dragen voor een mens(je) dat afhankelijk zal worden van anderen. Jullie liefde voor jullie samen / elkaar, is de kracht die jullie hierbij nodig hebben. Ook dit is belangrijk in de keuze die er gemaakt gaat worden.

Ik ben zelf tegen abortus, maar dat is een persoonlijke mening. Iedereen kijkt en denkt er anders over. Blijf bij je eigen gevoel en dat van je partner en laat je keuze niet bepalen over wat de omgeving er van zegt. Want jullie bepalen uit eindelijk wat er gebeurd en jullie zullen met de gevolgen van de beslissing moeten leven.

Is er een mogelijkheid de echo te herhalen over 3 tot 4 weken om te kijken of er meer duidelijkheid is.

Ik wens jullie heel veel sterkte, kracht en liefde toe,
Bridget

**Geplaatst**: 31-12-14 10:53

Geplaatst: 31-12-14 10:53

Hoi.

Allereerst heel veel sterkte. Dit is een keuze die niemand zou hoeven maken. En wij ook niet zouden kunnen maken voor je.

Maar wil je wel graag wat vertellen over onze visie er op.

Zelfs nu ik zwanger ben sta ik hier nog steeds achter.

Ml en ik denken er allebij het zelfde over. Als wij ooit de mededeling krijgen het is misschien niet goed. En verdere uitslagen zeggen nog steeds dat de kans bij geboorte nog steeds niet goed is. Dan zouden wij het afbreken. Ook al is er een kans van slagen. Zouden wij het nog steeds niet doen. Ik zelf zou niet gelukkig zijn met mezelf als ik het door zou laten gaan terwijl ik een keuze had. En er een heel ongelukkig kindje uit zou komen.

Je hoort net zoveel verhalen waar het goed is gegaan dan waar het niet goed is gegaan. En de techniek van nu is al zo ver dat ze gelukkig het al heel vroeg kunnen constateren.

Lastige en vooral moeilijke keuze. Maar put kracht uit elkaar!

**Geplaatst**: 31-12-14 10:53

Geplaatst: 31-12-14 10:53

Jeetje wat een moeilijke oneerlijke beslissing zeg.

Puur uit mijn eigen gevoel zou ik gaan kijken naar het geval, wat als het wel zo is?
Wat is zijn kwaliteit van leven, en hoe groot is de kans dat hij na de geboorte eventueel zou komen te overlijden?
Ik denk puur naar mijn eigen gevoel er toch voor zou gaan om de zwangerschap uit te dragen. Want ik denk dat ik niet met het gevoel kan leven als we het wel zouden afbreken en hij toch gezond ter wereld zou komen........
Al denk ik dat je eigen moeder gevoel soms heel veel kan zeggen bij je beslissingen, luister naar het stemmetje in je.

Ik wil jullie heel veel sterkte wensen met deze o zo moeilijke en oneerlijke beslissing

**Geplaatst**: 31-12-14 10:56

Geplaatst: 31-12-14 10:56

Sterkte, jullie weten dus maar één ding zeker en dat is dat het kind in ieder geval een afwijking heeft. In de zwaarste gradatie is geen normaal leven mogelijk maar weten jullie hoe kinderen met een lichte of iets minder lichte gradatie van deze afwijking het doen. Misschien een vreemde opmerking maar probeer eens te gaan praten met ouders die kinderen met deze afwijking hebben. Zij zijn meestal heel eerlijk in hun mening of ze wel of niet de juiste beslissing hebben genomen tijdens de zwangerschap.

**Geplaatst**: 31-12-14 11:05

Re: Zwangerschap af moeten breken???

Geplaatst: 31-12-14 11:05

heel veel sterkte toegewenst bij het nemen van dit onmogelijke besluit.

**Geplaatst**: 31-12-14 11:09

Geplaatst: 31-12-14 11:09

bigone schreef:
Sterkte, jullie weten dus maar één ding zeker en dat is dat het kind in ieder geval een afwijking heeft. In de zwaarste gradatie is geen normaal leven mogelijk maar weten jullie hoe kinderen met een lichte of iets minder lichte gradatie van deze afwijking het doen. Misschien een vreemde opmerking maar probeer eens te gaan praten met ouders die kinderen met deze afwijking hebben. Zij zijn meestal heel eerlijk in hun mening of ze wel of niet de juiste beslissing hebben genomen tijdens de zwangerschap.

als je kijkt naar de OP zie je dat ze ook dat niet zeker weten.... het kindje kan ook volledig gezond zijn.
Heel goed advies trouwens om met andere ouders te gaan praten!

**Geplaatst**: 31-12-14 11:11

Geplaatst: 31-12-14 11:11

Allereerst veel sterkte, wat een rot besluit.

Mijn visie erop is dat ik een kindje met een kans op een gehandicapt leven zal laten weghalen. Puur omdat ik zo'n leven een mens niet wil aandoen. + ik zou het zelf als moeder heel zwaar vinden om voor zo'n kind te zorgen. Misschien erg egoïstisch maar voor mij wel realistisch. Ik wil dat een kindje gewoon ook niet aandoen, ziekenhuis in, ziekenhuis uit en altijd anders zijn dan de rest...

Maar ik heb nu makkelijk praten, misschien denk ik er wel anders over als ik zelf voor de keuze zou staan.

**Geplaatst**: 31-12-14 11:14

Geplaatst: 31-12-14 11:14

Ach jeetje wat een vreselijk moeilijke periode maken jullie door... Ik ben nu zelf 13 weken zwanger, en het lijkt me echt een vreselijke keus.

Hoe staat je vriend/man erin?

Niemand kan jullie vertellen wat je moet doen maar mijn advies zou zijn, bij twijfel niet afbreken... En dan bedoel ik vooral twijfel bij jullie.. Weet je meis, je krijgt geen garanties. Het kindje had ook 100% gezond kunnen zijn en bij de geboorte een ernstige afwijking oplopen door bv zuurstof tekort..
Het voordeel is dat jullie je nu iig kunnen voorbereiden op wat komen gaat.

Ik wens je/jullie heel veel sterkte en wijsheid. En wat jullie ook besluiten, ik hoop dat je daar iig vrede mee zult hebben.

**Geplaatst**: 31-12-14 11:25

Geplaatst: 31-12-14 11:25

Oef, heftig. Valt eigenlijk niks zinnigs over te zeggen.

Wellicht zou je er zo tegenaan kunnen kijken: welke risico's loop jij? Zijn er verhoogde risico's dat jij er iets aan overhoudt, er serieuze gevolgen zijn voor jou?

Natuurlijk is elke zwangerschap een risico, maar soms zijn de risico's veel hoger dan anders. Wanneer jij serieus meer risico loopt, zou ik dat zwaarder mee laten wegen.

En als er voor jou geen extra risico's zijn (met name lichamelijk want hoe je er geestelijk mee om gaat, daar is niks van te zeggen) dan zou ik heel goed nadenken.
Punt is dat je het achteraf altijd anders had moeten doen, met name door de azijnpissers uit je omgeving, maar daar heb je niks aan dus daar moet je je ook niet door laten leiden.

Laat ik je de kracht en wijsheid toewensen dat jullie een beslissing nemen waar je achter staat en mee verder kunt in het leven, ongeacht wat je beslist.

**Geplaatst**: 31-12-14 11:29

Geplaatst: 31-12-14 11:29

Jeetje meid, wat een vreselijke onzekerheid!

Kwa beslissing na zoveel weken zwangerschap ben ik erg makkelijk: ik zou het absoluut niet afbreken. Het is echt al een mensje en daarbij zou ik de rest van m'n leven denken 'wat als er niets aan de hand zou zijn geweest?'
Eventuele problemen zijn dan voor later zorg. Mocht het kindje overlijden dan heb je het evengoed nog mogen kennen en vastgehouden. Dit klinkt verschrikkelijk en dat is het ook, maar ik zou dat erg belangrijk vinden. En voor hetzelfde geld is er niets aan de hand en krijgen jullie een prachtige beeb!

Heel erg veel sterkte met beslissen over hoe nu verder. Wat je ook besluit, je bent nu al een goede moeder :(:)

Nomineer dit bericht ×