Bij mijn ''runs het ook in de family''.
Een bepaalde aanleg/gevoeligheid/kwetsbaarheid in de biologie geloof ik zeker in, maar een depressie, zowel het ontstaan, de ontwikkeling en het verloop ervan gaan hand in hand met omgevingsfactoren.
De dikke taboe, want dat is gewoon zo, die in onze oh zo ''open minded'' cultuur nog altijd op vrijwel alles wat met psychiatrie samenhangt rust, daar maakt de pharmacy wel degelijk gebruik/misbruik van.
Wat er dagelijks weggehaald wordt aan medicamenten, naar onderzoek schijnt 1 op 3 mensen ''iets'' te gebruiken, dat is ronduit schokkend, vind ik.
Ben ervan overtuigd dat er zeker een deel is wie zonder niet of niet goed functioneert, maar geloof zeker dat een overgroot deel prima zonder zou kunnen.
Over de impact/gevolgen van langdurig gebruik is nog zo weinig bekend - new age -
Zoizo is over de hele psychiatrie nog maar weinig bekend, hoewel men denkt van wel.. er zijn immers boeken dikker dan menig medisch dossier over beschreven.
Ik heb van mijn 12e tot 23e aan de pillen... ja wat eigenlijk niet... gebruikt.
Uiteindelijk bleek ik een hersentumor te hebben welke op de hypothalamus rustte.
Laat dat nou net een belangrijke schakel zijn in je stemmingsbepaling.
Jaren lang werd ik niet begrepen en wist niemand wat er nu eigenlijk echt aan de hand was.
Dus dan wordt je afgedaan als patient.
Hoever IK inmiddels ben is dat, met name depressies bij vrouwen, veelal veroorzaakt worden door hormonale disbalans.
Sinds ik hier plantaardige preparaten voor gebruik gaat het mij beter af dan voorheen.
Ik kan cold turkey stoppen als ik wil en heb geen enkele bijwerkingen.