Bokt.nl

**Geplaatst**: 01-11-14 12:01

Re: En dan heb je misschien Asperger...

Geplaatst: 01-11-14 12:01

Mijn vraag is of het meerwaarde heeft als je een etiket erop kunt plakken?
Zo ja, zou ik me laten onderzoeken, en zo nee, wat heeft het dan voor zin?
Als je au-pair bent ben je denk ik al volwassen, dus de pubertijd zal (grotendeels) achter je liggen, en verder ontwikkel je jezelf als persoon, hoe ouder je wordt.

**Geplaatst**: 01-11-14 15:18

Re: En dan heb je misschien Asperger...

Geplaatst: 01-11-14 15:18

Waarom zou je het laten onderzoeken? Je geeft aan dat je er weinig hinder aan ondervind.
Iedereen heeft autistische trekjes, juist als je erop gaat focussen dan vergroot je het alleen maar uit en
dat kan ervoor zorgen dat het erger wordt en dat je je achter de stempel gaat verschuilen. Iedereen
heeft wel ergens moeite mee, dat is niet meer dan normaal.

**Geplaatst**: 01-11-14 15:21

Re: En dan heb je misschien Asperger...

Geplaatst: 01-11-14 15:21

Joh, ga nu niet op de zaken vooruit lopen. Als je je wilt laten onderzoeken, doe dat. Maar druk je zelf nu nog geen stempel op die je misschien niet hebt.

**Geplaatst**: 01-11-14 15:24

Geplaatst: 01-11-14 15:24

Het is geen ziekte en ook niet gevaarlijk. Het zijn karaktereigenschappen die niet al te makkelijk zijn en vandaar een naam gekregen hebben. Ten eerste weet je niks zeker totdat dit getest is. Zolang je alleen maat op sites hebt gekeken is er dus niks duidelijk. Sowieso word je er geen ander persoon door, je bent je hele leven al jij en dat verandert niet ineens omdat je nu misschien Asperger hebt. Als je het graag wilt weten laat het testen. Het zal je misschien helpen jezelf beter te begrijpen. Er is niks mis mee hoor!

**Geplaatst**: 01-11-14 15:32

Geplaatst: 01-11-14 15:32

Oh, als ik die eigenschappen zo lees heb ik waarschijnlijk ook asperger. Nou en? Iedereen heeft rare trekjes en iedereen heeft wel ergens moeite mee. Dat er toevallig veel mensen zijn die dezelfde soort trekjes en problemen hebben en daar een naam aan gegeven is, betekent niet dat het voor jou een meerwaarde heeft om ook officieel die naam te hebben. Dat stempel. Waarom zou je je laten onderzoeken?

Maargoed, zo kijk ik er tegenaan. Als jij het een fijn gevoel vindt om zeker te weten dat je wel of niet asperger hebt; laat je gerust onderzoeken. Maar onthoud dat iedereen rare karaktertrekjes en problemen heeft.

**Geplaatst**: 01-11-14 15:47

Re: En dan heb je misschien Asperger...

Geplaatst: 01-11-14 15:47

Tja kijk, die testen kunnen wel rust brengen voor de persoon zelf.
Daarom hoef je met die uitslag nog niets te doen, je hoeft dus niet meteen met een etiketje door het leven.
Bij onze oudste is dat ook zo gegaan.
Nadat alle testen achter de rug waren en de diagnose bekend was, konden we verder gaan voor verhoogde kinderbijslag (omdat hij toen 15 jaar was kwam hij nog in aanmerking voor kinderbijslag) en voor andere hulp.
Maar hij wou zelf geen etiketje hebben, wou enkel met zekerheid weten wat er met hem aan de hand was.
Dus met de uitslag alleen was hij al heel tevreden.
Gewoon tevreden om te weten waar het allemaal vandaan kwam dat hij zo "anders" was of zich zo anders voelde.
Voor de rest is hij gewoon een normaal functionerende persoon in het leven.
Ik heb ook de indruk dat het met het ouder worden makkelijker wordt voor hem, dat hij stilaan zijn weg vind.
Veel dingen kan je nl ook aanleren en daar horen zeker de praktische dingen bij en ook de sociale.

**Geplaatst**: 01-11-14 16:08

Geplaatst: 01-11-14 16:08

Ik ben zelf met ADHD en Asperger gediagnostiseerd. De ADHD is op mijn 16e vastgesteld, de Asperger op mijn 23e. Hoe ik hier mee om ga.... Ik probeer zo veel mogelijk gebruik te maken van de "sterke" dingen die bij mij zijn ontwikkeld als Asperger zijnde. Vooral mijn geheugen is heel erg sterk en dat probeer ik zo veel mogenlijk in het dagelijks leven toe te passen. Ik ben inmiddels al een aantal jaar werkzaam op een laboratorium waar mijn collega waarderen en respecteren zoals ik ben. Dit gaat gelukkig heel goed! Ook in het dagenijks leven kan ik mij heel goed redden. Ik merk zelf weinig van de nadelen van Asperger (ik heb het vaak niet eens door als ik weer eens de bocht uit vlieg als ik iets er uit floep wat nogal direct en kwetsen over kan komen) en als ik de mist in ga en hierdoor ook echt mensen pijn doe door mijn gedachtegang of uitspraken dan wordt ik hier op gewezen en kan ik meestal uitleggen waarom/waardoor ik zo reageer en dan komt het vaker toch beter over. Gelukkig weten de mensen in mijn omgeving ook dat ze mij daar op aan kunnen preken en ik daar geen problemen mee heb.

verder, gewoon lekker je leven leven. Als je ergens tegen aan loopt merk je dat vanzelf...

**Geplaatst**: 01-11-14 16:14

Geplaatst: 01-11-14 16:14

autisme-eigenschappen werkt als een hoefijzervorm. Vanaf een bepaalde gradatie wordt het een stoornis genoemd. Daardoor zie je ook als niet-autist bepaalde eigenschappen overeenkomen. Maar verder straks gewoon laten testen alhoewel je dan afvraagt wat het je zal helpen.

Ik ben rond mijn 21e gediagnosticeerd. Bij mij was angst altijd een groot probleem, maar altijd gedacht dat ik er ooit overheen zou komen. Met de diagnose moet ik toch wel zeggen dat ik in een gat ben gevallen. En op de één of andere manier reageren mensen ook gelijk anders (zelfs docenten van een studie als psychologie).

succes iig.

**Geplaatst**: 01-11-14 16:22

Geplaatst: 01-11-14 16:22

Focussed schreef:
Ik heb ook met aan zekerheid grenzende waarschijnlijk Asperger. Ik slaap er geen nacht minder om en ga ook zeker niet voor een officiële diagnose naar een arts. Die sticker die je opgeplakt krijgt verandert imo niks aan wie je bent en hoe je functioneert. Lekker doorgaan met je leven en maken wat je er van maken kunt.

Ik sluit mij hier bij aan.
Watvoor waarde hecht je aan de diagnose?
Lekker genieten van de paarden en lekker je ding doen.

**Geplaatst**: 01-11-14 16:24

Geplaatst: 01-11-14 16:24

Mijn mening: heb je er geen last van in je dagelijks functioneren laat dan het plakkertje achterwege.
Het is praktisch op school, als je problemen hebt.
Dan maken ze geld voor je vrij voor ondersteuning die je anders niet zou krijgen zonder het plakkertje.

Ik heb zelf gediagnosticeerd Asperger al sinds mijn zevende.
Nu ik wat ouder ben ondervind ik vrij weinig problemen, een hoop dingen heb ik geleerd en dat duurde allemaal wat langer soms, maar inmiddels kan ik die dingen.
Enige wat ik heel lastig vind zijn vreemde situaties waar ik niet vertrouwd in ben, dan kan ik echt een stoethaspel zijn.
Verandering gaat inmiddels wel aardig goed, maar ik zou echt niet meer naar school willen.
Ik kan gewoon niet zo best met toen klasgenoten door een deur, ik wilde er gewoon wat van maken waar de rest enkel liep te kloten.
Dat zal ook wel van het niveau zijn geweest, maar helaas was de optie HAVO met de juiste ondersteuning hier in de omgeving toen nog niet te vinden.
Mijn ouders wilden dan dat ik liever tussen gewone mensen op een gewone school zou zitten een niveau lager..
En dan niet totaal afgeschermd van de boze wereld, wat je wel op gespecialiseerde scholen voor autisme ziet. De echte wereld is ook niet zo, dus daar sta ik ook wel achter.
Dat heeft me deels alleen denk ik op het MBO wel genekt, ik kon echt niet met mijn klasgenoten door een deur door niveauverschil.

Verder heb ik echt wel een beperkt energiepijl, deels de Asperger en deels Lyme.
Ik kan toch wel minder indrukken hebben op een dag helaas, daarbij heb ik ook nog Lyme dus dat versterkt het nog wel even extra.

**Geplaatst**: 01-11-14 16:27

Geplaatst: 01-11-14 16:27

Mijn vriend heeft een enorm lichte vorm van autisme.. je merkt er in het dagelijks leven niets van en hij heeft er zelf bijna geen last van. Maar doordat hij deze diagnose heeft moet hij toch bij het cbr allerlei testen laten doen voor hij zijn rijbewijs kon halen. Dit is maar 1 voorbeeld van de hinderlijke dingen die hij tegenkomt door de diagnose.

Ik denk dus dat je beter af bent als je het niet op papier hebt staan (als je het al hebt)..

~~al heb ik laatst wel gelezen dat deze testen mischien afgeschaft worden~~

**Geplaatst**: 01-11-14 16:32

Geplaatst: 01-11-14 16:32

Ik ben onlangs pas gediagnosticeerd, inmiddels eind 20.. Het is dan ook een vrij lichte vorm, vandaar dat het pas op latere leeftijd aan het licht komt.

Er waren wat persoonlijke situaties waardoor ze zijn gaan onderzoeken en via diverse omwegen bij Asperger terecht zijn gekomen. Eerst vond ik het vreselijk, want nu ben ik ineens 'een autist', maar inmiddels heb ik dat van me af laten glijden en geeft het juist een hoop verklaringen, er vallen kwartjes en het lucht ook op.
Het ligt niet aan mij, ik kan er niets aan doen, want mijn hersenstructuur is gewoon anders. Wat wel prettig is, is dat je nu gericht om kan leren gaan met bepaalde dingen/situaties, door methoden te gebruiken die wetenschappelijk onderzocht en bewezen zijn dat het werkt voor mensen met autisme.

**Geplaatst**: 01-11-14 16:33

Geplaatst: 01-11-14 16:33

Ik heb de diagnose Asperger gekregen op m'n 13e (en ADHD op m'n 10e). Ik leef niet anders sinds ik de diagnose heb, ben eerder blij met de duidelijkheid. Op m'n 15e ben ik gestopt met GGZ op medicijncontrole na, omdat ik behandelmoe ben van alle psychologen, gesprekken, vragenlijsten en nog meer vragenlijsten.

En waarom ik voor autisme heb laten testen? Omdat je op school betere hulp kan krijgen als het een naampje heeft. Ik heb nu begeleiding op school en met m'n concerta/ritalin red ik me prima. Ik val een beetje buiten de groep, maar heb een paar geweldige vriendinnen. Asperger is maar een naampje. Ik kan het zelfs goed verbergen door me aan te passen (wat ik steeds minder aan het doen ben, ik probeer meer mezelf te zijn).

Mocht je de diagnose echt hebben of gewoon extra informatie willlen raad ik je het boek Aspergirls aan, dat heeft mij wel geholpen.

**Geplaatst**: 01-11-14 16:49

Re: En dan heb je misschien Asperger...

Geplaatst: 01-11-14 16:49

je hebt niet eens een diagnose..als je het zeker wil weten of het zo is moet je je laten testen.. je kan niet enkel van een site waar dingen overeen komen dat je ook daadwerkelijk assperger hebt! vermoedens kun je altijd hebben. maar zelf kun je geen bevestiging of diagnose geven dat je dat dan maar hebt!

zelf ben ik op mijn 12 getest en er kwam lichte vorm van ppd-nos om.. verder boeit het mij niet ik ben wie ik ben..

**Geplaatst**: 01-11-14 17:00

Geplaatst: 01-11-14 17:00

Myour schreef:
Ik denk dat iemand die in dezelfde situatie zit als jij sneller begrijpt waarom je het wilt laten onderzoeken. Ik liep zelf al 2,5 jaar rond met het idee dat ik asperger kon hebben maar het heeft best lang geduurd voor ik de stap daadwerkelijk nam. Thuis begrepen ze er weinig van waarom ik graag een antwoord wilde hebben, maar het heeft mij veel rust gebracht, een antwoord op vragen waar ik al jaren mee liep. Het is idd geen oplossing en je wordt er niemand anders van, dat is waar. Maar als jij graag dat antwoord wilt hebben dan moet je het gewoon laten onderzoeken. Heeft helemaal niets te maken met n etiket

Op jouw leeftijd is het het beste om niets op papier te hebben, maar een inzicht in wie je bent en waarom je op sommige dingen reageert zoals je reageert kan veel rust geven en handvatten om beter met die situaties om te gaan. Dat is trouwens niet alleen zo voor mensen met een al dan niet milde vorm van Asperger, dat is voor iedereen zo

Wat je natuurlijk wel ziet anno 2014 is een enorme hoeveelheid prikkels die op mensen afkomen. En veel minder rust en regelmaat (voorspelbaarheid) dan 30 jaar geleden. Laat staan 60 jaar geleden of 600 jaar. Waardoor mensen met een lichte vorm van ASS daar nu al wat problemen mee krijgen terwijl de maatschappij voorheen veel makkelijker aansloot bij de behoeften van mensen met ASS.

Heel veel succes met ontdekken wie je bent en hoe je in het leven staat. Dat is voor iedereen de grote speurtocht van het zijn. Hopelijk komt er een fantastisch mens tevoorschijn waar je veel van kunt houden

**Geplaatst**: 01-11-14 17:51

Re: En dan heb je misschien Asperger...

Geplaatst: 01-11-14 17:51

Daar ben ik het niet mee eens Rex, het kan juist voordelen hebben om dit soort dingen op papier te hebben staan.
Ik ben altijd een dwarse tiener geweest. Toen ik in het arbeidsproces kwam raakte ik baan na baan kwijt omdat ik in een strijd met mijzelf en met mijn leidinggevenden was. Ik ben hierdoor vaak negatief in het beeld gezet en heb denk ik zelf een paar grote strepen achter mijn naam staan. Tot ik eens ging uitzoeken waarom dit iedere keer gebeurde. Er kwam dus uit dat ik een hele lichte beperking heb maar doordat communicatie mij goed afgaat denken veel mensen dat ik kan functioneren in een normale baan. Ik heb nu de juiste begeleiding en vrede met mijzelf. Ik krijg de juiste handvatten aangereikt waar ik voor mijn doen iets mee kan. En ik hoef niet meer te presteren, ook voor mijzelf, maar vooral voor anderen.

**Geplaatst**: 01-11-14 18:06

Re: En dan heb je misschien Asperger...

Geplaatst: 01-11-14 18:06

Het kan ook de andere kant op werken.. Hoeveel mensen ik tegenwoordig wel niet hoor "ik kan dit niet
want ik heb ...". Het kan ook als een excuus gaan werken, als iets om je achter te verschuilen.

**Geplaatst**: 01-11-14 18:08

Geplaatst: 01-11-14 18:08

Sem_ schreef:
Het kan ook de andere kant op werken.. Hoeveel mensen ik tegenwoordig wel niet hoor "ik kan dit niet
want ik heb ...". Het kan ook als een excuus gaan werken, als iets om je achter te verschuilen.

Daar heb ik zo'n hekel aan...
Ik heb door Asperger wel moeite met dingen, maar ik zal alles altijd proberen. Het moet geen excuus worden, maar dingen kunnen wel veel moeilijker zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-11-14 18:22

Geplaatst door de TopicStarter : 01-11-14 18:22

Sem_ schreef:
Het kan ook de andere kant op werken.. Hoeveel mensen ik tegenwoordig wel niet hoor "ik kan dit niet
want ik heb ...". Het kan ook als een excuus gaan werken, als iets om je achter te verschuilen.

Dat wil ik ook absoluut niet hoor! Als ik ergens een hekel aanheb... Het is gewoon wel dat het bepaald gedrag van mij duidelijker maakt.

Nu ik in Engeland ben begin ik mijzelf steeds beter te leren kennen en kom ik erachter wat voor mij nu echt belangrijk is. Ik ga de test niet doen dan, maar ik zal tegen mijn leraren zeggen dat ik moeite heb met bepaalde dingen. Ik weet van mijn leraren dat ze echt super veel voor je willen doen als je de inzet maar toont. En verder ga ik gewoon mijn slechte punten op papier zetten en kijken of en hoe ik ze.kan trainen of mijzelf het makkelijker kan maken.

En inderdaad, of ik nu wel of niet asperger heb, het maakt niets uit. Ik ben eigenlijk al steeds bezig met mezelf te trainen, en ik ben dit al mijn hele leven. Sowieso kom ik straks weer als een ander mens terug met meer duidelijkheid over mezelf! Ik ga dit gewoon lekker positief oppakken! En inderdaad, ik denk dat de omgeving van nu ook een slechte invloed heeft op mensen.

**Geplaatst**: 01-11-14 19:26

Geplaatst: 01-11-14 19:26

Al vanaf dat hij nog baby was, hadden wij het idee dat onze zoon nogal voorlijk was. Dit werd steeds duidelijker naar mate hij ouder werd, echter buiten het (na testen) feit dat hij hoogbegaafd bleek had hij ook moeite om "normale" zaken te begrijpen. Ook nam hij uitspraken heel letterlijk en grapjes volgde hij niet. Organiseren is een drama en structuur heel hard nodig. Hij is inmiddels bijna 15 en een heel vrolijke puber met Asperger. Ja, je leest het goed: het voordeel van het hebben van Asperger is dat je niet het veel beklaagde pubergedrag vertoont. Inmiddels maakt hij de meest uiteenlopende grappen van zelfspot tot heel volwassen grapjes. Simpele kindergrapjes begrijpt hij nog steeds niet. Het is een beetje behelpen af en toe (lees: afgelopen keer met vakantie vroeg ik hem zijn slippers in te pakken en op het eerste vakantieadres zie ik 5 paar slippers liggen... wederom letterlijk opgevat) en je moet heel bewust van je formulering zijn, maar aan de andere kant is het ook een bijzonder gevoel om ouders van zo'n kanjer te zijn. Het (strip)boek Planeet Asperger laat op heel luchtige, maar duidelijk manier zien wat het inhoudt en hoe je er als omgeving mee om kunt gaan. Voor ons is het boekje heel herkenbaar, alsof het over onze eigen zoon gaat, en we hebben er smakelijk om moeten lachen (in de goede zin).

**Geplaatst**: 01-11-14 19:55

Re: En dan heb je misschien Asperger...

Geplaatst: 01-11-14 19:55

Hier nog een Asperger met ADHD. Ik verbaas me eigenlijk over hoeveel mensen hier dezelfde combinatie hebben, ik had altijd het gevoel dat dit vrij bijzonder was, maar blijkbaar dus niet haha.

Ik heb mijn diagnose pas als volwassene gekregen en voor mij was dat heel fijn omdat het een verklaring heeft gegeven voor heel veel problemen waar ik al mijn hele leven tegenaan liep. En ik ben mezelf veel beter gaan begrijpen daardoor.

Alleen als ik je omschrijving zo lees en hoor dat je er eigenlijk weinig hinder van hebt vraag ik me af of je inderdaad wel Asperger hebt of gewoon wellicht wat kenmerken ervan.

Als je vastloopt met dingen zoals ik dan is een etiketje heel fijn. Maar als je eigenlijk nu al zegt er weinig hinder van te hebben en goed te kunnen functioneren dan is het misschien ook prima om géén etiketje te hebben

**Geplaatst**: 01-11-14 20:51

Geplaatst: 01-11-14 20:51

Ik heb niet alles gelezen, maar wilde wel even zeggen dat je ook Hoogsensitief kan zijn! Hoogsensitiviteit en autisme liggen heel dicht bijelkaar en lijken ook op elkaar. Met het grote verschil dat bij autisme het sociale snapvermogen en het inlevingsvermogen ontbreekt...en dat is in principe bij hoogsensitiviteit prima ontwikkeld....

**Geplaatst**: 02-11-14 13:19

Geplaatst: 02-11-14 13:19

heidy_wilco schreef:
Zo kan ik heel erg opgaan in bepaalde interesses, zoals Geschiedenis en Paarden. Vind ik het heel moeilijk om een gesprek aan de gang te houden en praat ik niet graag over emotionele en persoonlijke dingen, weet ik vaak niet hoe ik moet reageren op gebeurtenissen, heb ik behoefte aan een bepaalde structuur (hoewel ik wel kan tegen een verandering vooraf), houd ik niet van drukke omgevingen, heb ik een normale taalontwikkeling (maar ik kan dus wel tussen de regeltjes lezen en bijvoorbeeld sarcasme begrijpen) en nog wat dingen. Wel kan ik bijvoorbeeld goed lichaamstaal lezen en mensen in de ogen kijken als ik met ze praat.

[...]
Als iets mislukt, waarvan een deel waarschijnlijk ligt aan het moeilijk vinden om zonder lijstje te werken, wordt ik heel erg onzeker en ga ik nog meer fouten maken etc. Ook kan ik gewoon hele onhandige dingen zeggen zonder dat ik het zo bedoel.

Ik heb beslist geen autisme.
Maar ik las vroeger eindeloos veel artikels over een bepaald onderwerp. Ik ben sociaal niet zo heel vaardig. Ik vermijd persoonlijke gesprekken vaak. Ik weet ook lang niet altijd hoe ik zou moeten reageren. Ik hou ook van structuur en reageer slecht op abrupte veranderingen. Ik hou ook niet van een drukke omgeving. Ik word ook snel onzeker als ik fouten maak. Ik zeg ook wel eens onhandige dingen. Ik maak ook regelmatig lijstjes voor mezelf.

Oftewel: dit zegt helemaal niks. Misschien heb jij dit allemaal in extreme mate, maar op zichzelf zijn het symptomen/klachten/kenmerken die volgens mij hartstikke normaal zijn en heus niet wijzen op een stoornis. En hoewel je zegt dat jij je er niet door wil laten leiden, zie ik je in dit topic meerdere keren schrijven dat je nu jezelf beter begrijpt, dat het gedrag verduidelijkt, enzovoorts. Alsof je eigenlijk al hebt besloten dat je dit hebt, en al je gedrag ook meteen in het kader Asperger plaatst.

Niet doen.
Je hebt geen diagnose, je hebt een idee. Meer is het niet en meer moet je er ook vooral niet van willen maken.

**Geplaatst**: 02-11-14 21:48

Geplaatst: 02-11-14 21:48

lieveli schreef:
Ik denk dat je je gek laat maken. Iedereen heeft wel autistische trekjes.

Ben het hier mee eens.
De dingen die jij in je openingspost noemt kan ik ook allemaal bij mezelf herkennen, (behalve oogcontact, dat is echt een grote ramp voor mij) toch heeft nog nooit iemand tegen me gezegd of ik misschien wel autisme zou kunnen hebben.
Een vriend en een neefje van me hebben autisme, en die hebben het écht moeilijk met bepaalde dingen, dat merk je gewoon aan hun. Natuurlijk merk je ook wel dingen aan jou, je merkt dingen aan iedereen, mensen merken ook aan mij dat ik heel erg verlegen ben en dat ik het soms moeilijk heb met bepaalde dingen, maar dat is gewoon hoe ik gemaakt ben en een deel van mijn karakter. Aan mijn vriend en neefje merk je echt dat ze er moeilijkheden mee hebben, zo gaat mijn vriend soms echt bij bepaalde dingen helemaal door het lint, geldt ook voor mijn neefje, en merk ik vooral aan mijn neefje dat hij het heel moeilijk heeft met contacten leggen (weet niet meer welke vorm hij heeft, gaat wel naar een speciale school ivm zijn woede-aanvallen enzo), mijn vriend (met asperger) heeft het daar makkelijker mee maar ook weer niet zoals de 'normale' mens. Hij is bovendien ook hoogbegaafd en weet dus echt veel over de dingen die hem interesseren.

Nu kan het natuurlijk nooit kwaad om je te laten testen hé, maar verschiet gewoon niet als het niet zo is. Ik dacht een tijd geleden ook dat ik ADD had (even iets helemaal anders), had me ook al helemaal voorbereid door dingen op te zoeken op (dacht ik) betrouwbare sites, maar volgens de psycholoog is iets pas echt een stoornis als het het je leven echt moeilijk maakt.
En om eerlijk te zijn, wat nu misschien heel raar gaat klinken; ik was zó teleurgesteld. :')

Ja, weliswaar teleurgesteld omdat ik het niet had, ik was er zo zeker van en dan bleek het toch niet zo te zijn, zit je daar bij de psycholoog met je mooie uitleg.

Maar goed, ik wens je veel succes en hou ons op de hoogte.

~~Sorry als ik misschien al dingen heb gezegd die al gezegd zijn, heb alleen de eerste pagina gelezen.~~

**Geplaatst**: 03-11-14 16:57

Re: En dan heb je misschien Asperger...

Geplaatst: 03-11-14 16:57

Mijn vriend is twee jaar gediagnosticeerd met licht en hoogfunctionerend autisme (in vroeger jaren zou hij asperger hebben gehad maar dat bestaat niet meer volgens de nieuwe DSM. Ik heb ook heel wat autistische trekken en vroeg me af hoe dat dan zat. Antwoord van de psychiater: iedereen heeft autistische trekken. De een dit, de ander dat. Wanneer heb je autisme? Als het in een bepaalde combinatie voorkomt en als je dagelijks functioneren echt belemmerd wordt door je afwijkend gedrag. Anders heb je alleen autistische trekken maar word je niet dusdanig gediagnosticeerd.

Nomineer dit bericht ×