Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-10-14 19:26

Re: Onverklaarbare Lichamelijke klachten..

Geplaatst: 11-10-14 19:26

heb je geen tekorten aan mineralen en vitamines?Probeer eens een goed supplement.Daar denken doktoren en specialisten nooit aan.Magnesium gebrek kan voor hoofdpijn zorgen.

**Geplaatst**: 13-10-14 07:50

Geplaatst: 13-10-14 07:50

hwn schreef:
randalinpony schreef:

Ehm.... op korte termijn maak je het dan idd erger. Van suiker af wennen moet je geleidelijk doen. Op lange termijn is het constant spiken van je bloedsuikers alleen maar schadelijk.

We hebben toch een bepaalde hoeveelheid suikers nodig, voor energie. Nu probeer ik tussendoor genoeg fruit te eten, maar ik zorg wel dat ik altijd druivensuiker op zak heb, en ik voel me al veel fitter. Dat "afkicken" heb ik 2 jaar geprobeerd, met een oneindige vermoeidheid als gevolg.

@TS, dus van stress zou je gaan flauwvallen, bloeden en half doof worden? Lijkt me toch beetje heel vergezocht hoor. Je kan het natuurlijk altijd uittesten, door es alle stress uit je leven te bannen, paar weken er tussenuit, en zien of het betert, maar 't zou me verwonderen.

Verdiep je eens in glycemische index en het constant opjagen van je bloedsuikerspiegels....

Een paar bruine boterhammen geven je lichaam echt genoeg suikers om uren op voort te komen.... En andere producten met niet te snel afbreekbare koolhydraten ook.

Toen ik van mijn ongezonde eetpatroon af wende werd ik ook moe, de reden kun je op internet goed terugvinden.... Het is ook niet verstandig om cold Turkey van eetpatroon te veranderen, maar doorzetten hoort er wel bij.
We eten in het Westerse dieet ontzettend veel 'snelle' suikers, kristalsuiker wordt zelfs belachelijk genoeg aan heel veel 'gezonde' producten toegevoegd. Brood, hamburgers, ketchup (20% suikers!), echt overal zit het in....

TS, van stress kun je wel degelijk allerlei lichamelijke klachten krijgen. Zeker als je langdurig onder spannign staat, kan je lichaam hormonaal van de wap raken (stresshormonen zijn heel belangrijk voor je maar wel in de juiste doseringen) met idd, echte lichamelijke klachten tot gevolg.
Zeker als je menstruaal ook van slag bent, tijd om dat serieus te nemen.

Het is wel een beetje de mantra van de geneeskunde 'als ik niets vind zal het wel tussen jouw oren zitten', en ik ken heel wat mensen die jaren met een kluitje in het riet gestuurd werden waarna bleek dat ze een wat apartere, maar heel goed behandelbare ziekte hadden...

Maar als jij zoveel stress hebt, is het misschien heel goed om de oorzaak aan te pakken. En beginnen met hulp bij die stress (therapie, je familie, wie dan ook), veranderingen in je leven, gezond eten en genoeg afleiding en rust nemen lijkt me een goed begin.

Als je geen huisarts hebt met wie je over dit soort dingen kan praten: zoek een andere.

Als je klachten dan nog blijven is duidelijk dat ze niet stressgerelateerd zijn.

Verder ga ik mee met Geerke.

**Geplaatst**: 13-10-14 09:04

Re: Onverklaarbare Lichamelijke klachten..

Geplaatst: 13-10-14 09:04

In het kader van de vitamines en mineralen: je kunt zelf naar een orthomoleculaire arts stappen. (Googelen op "mbog".)
Die kunnen gericht vragen stellen, je dieet onderzoeken (vragenlijst oid), bloed, speeksel, urine of hoe het allemaal maar uitkomt onderzoeken en dan krijg je een verhaal waar een duidelijke "kop" en een duidelijke "staart" aan zit.

**Geplaatst**: 13-10-14 10:31

Geplaatst: 13-10-14 10:31

randalinpony schreef:
Als je klachten dan nog blijven is duidelijk dat ze niet stressgerelateerd zijn.

Die conclusie kun je volgens mij niet trekken. Vooral omdat juist als het systeem ontregeld is, het niet meer zomaar genoeg is om alleen de stress weg te nemen - het systeem zelf moet ook weer ingeregeld worden, en de schade die ontstaan is moet herstellen, en soms kan dat niet of niet zonder ingrijpen (supplementen of medicijnen.)

Iemand die vanwege stress bv hartklachten ontwikkelt, krijgt naast het advies om rustig aan te doen, ook zeker hartmedicijnen mee. Het simpelweg wegnemen van de stress maakt niet zomaar dat de klacht verdwijnt. (Geldt ook voor andere ziekten. Iemand die diabetes type 2 ontwikkelt, herstelt niet door een ander eetpatroon. De schade die er is, blijft bestaan.)

Daarnaast is er in de meeste gevallen een combinatie van oorzaken - stress kan leiden tot hartklachten, maar vaak wel meer bij mensen die daar (genetisch) gevoelig voor zijn. Stress kan je immuunsysteem verlagen, waardoor een infectie kans heeft om toe te slaan - maar betreffende virus/bacterie is wel medeoorzaak van de klachten en moet bestreden worden.

Alles op het hoopje 'stress' vegen zonder aandacht voor de fysieke processen die daarmee samenhangen, en vervolgens ook menen dat het op magische wijze verdwijnt als je in therapie gaat is gewoon niet te rijmen met de medische kennis die er is.

Jezelf zowel psychisch als fysiek in goede conditie brengen (waarbij 'goede conditie' iets heel persoonlijks is, dat wel), daar kan ik wel voor de volle 100% achter staan!

**Geplaatst**: 13-10-14 10:33

Geplaatst: 13-10-14 10:33

lilydj schreef:
Ik zal even mijn bloed onderzoek afwachten, en dan binnenkort maar weer een afspraak maken voor de weet ik veel hoeveelste keer per jaar toch maar weer aandringen dat ze verder gaan onderzoeken dan..

Ik begrijp dat je het liefst wilt dat er een oorzaak gevonden wordt, maar helaas grote kans dat je die niet zal gaan vinden, hoeveel (vervolg)onderzoeken je ook doet -O-

Wat ik je voor nu in elk geval aan zou raden is proberen bij te houden wat je allemaal doet op een dag en hoe je klachten er op dat moment uitzien. Zijn er momenten waarop je klachten minder aanwezig zijn? Wat doe je op dat moment anders dan anders?

**Geplaatst**: 13-10-14 10:40

Geplaatst: 13-10-14 10:40

Paniekaanval? Ziekte van lyme?

**Geplaatst**: 13-10-14 10:52

Geplaatst: 13-10-14 10:52

Je kunt pas spreken van psychosomatische klachten/onvoldoende verklaarbare klachten als echt is uitgesloten dat er een fysieke oorzaak is van pijn/flauwvallen/verlamming/tintelingen/noem het maar. Ik snap dus heel goed dat je eerst alles uitgesloten wilt hebben voor je naar de psychologische component van je klachten wilt/kunt gaan kijken.
De dingen alleen maar 'stress' noemen is wat mij betreft ergens een bel horen luiden, maar niet weten waar de klepel hangt. Als je lichaam op zo'n wijze protesteert dat het zelfs leidt tot functiestoornissen, dan is er dikwijls meer aan de hand dan een beetje stress. Vaak is het dat namelijk het gevolg van jarenlange verwaarlozing van stress, het niet op een juiste manier verwerken van stress of zelfs trauma en zoveel mechanismen ontwikkelen waardoor je altijd maar door hebt kunnen gaan, tot je lijf er echt een keer mee ophoudt. Sommige mensen krijgen een burnout, bij anderen houdt hun lijf er zogezegd mee op.
Je snapt dat hierbij goede, deskundige professionele hulp wel op zijn plek kan zijn. En artsen/behandelaars die roepen 'het zit tussen je oren' zonder ook verder maar iets uit te leggen hebben zich met zo'n uitspraak al bij voorbaat gediskwalificeerd. De oorzaak zit misschien ergens in je stress-systeem, de klachten zijn echt en zitten zeker niet alleen maar tussen je oren.

**Geplaatst**: 13-10-14 11:09

Geplaatst: 13-10-14 11:09

Dreamybol schreef:
Je kunt pas spreken van psychosomatische klachten/onvoldoende verklaarbare klachten als echt is uitgesloten dat er een fysieke oorzaak is van pijn/flauwvallen/verlamming/tintelingen/noem het maar.

Volgens mij is het fundamenteel onmogelijk om uit te sluiten dat er een fysieke oorzaak is, simpelweg omdat we niet voldoende kennis hebben over het fysiek functioneren van ons lichaam om alles uit te sluiten. Ik duik even in mijn wetenschapsfilosofie hoor, maar oorzakelijkheid constateren of uitsluiten is niet makkelijk. (Zeker ook omdat we geen randomized control studies kunnen doen waarbij mensen aan langdurige stress worden blootgesteld om zo de effecten te meten terwijl we kunnen corrigeren voor overige factoren.)

Dat artsen zeggen dat ze niets kunnen vinden of het niet weten: prima. Dat er vermoedelijk een psychologische component is: prima. Dat het nuttig is om te zorgen dat je in elk geval alles aanpakt en verbetert wat er te verbeteren valt, en dus zeker ook je psychische conditie: geen enkel probleem mee.

Maar artsen die gaan claimen dat er geen fysieke oorzaak is, of die mensen dat er 'dus' niet meer naar de fysiek hoeft te worden gekeken gedragen zich als slechte wetenschapper. En als slechte arts wat mij betreft.

**Geplaatst**: 13-10-14 11:21

Geplaatst: 13-10-14 11:21

Shadow, ik neem aan iedereen begrijpt dat ik bedoel dat er met de huidige mogelijkheden en onderzoeken geen uitsluitsel is te geven over waar de klachten fysiek gezien vandaan komen.
Aangezien er bij TO geen MRI oid ligt, zou ik er wel op staan om die eerst te krijgen. Migraine kan daar bijvoorbeeld wel op gezien worden.
Psychosomatische klachten zijn, zoals zoveel diagnoses, volgens mij ook een soort uitsluitingsdiagnose.

En het kost vreselijk veel moeite om je daar als patiënt bij neer te leggen. Sterker nog, als er morgen een arts langskomt die mij voorstelt om 'gewoon' mijn rug open te snijden zodat hij met eigen ogen kan zien of en wat er daarbinnen mis is, mag hij het doen. Maar aangezien op foto's, scans en MRI's niets te zien is dat mijn pijn en klachten kan veroorzaken loop (rol) ik nu in het psychosomatische traject rond. En in dat traject wordt juist het fysiek ook meegenomen, maar niet langer als boosdoener/veroorzaker van de klachten. Maar als partner waar je samen met je psyche de klachten mee bekijkt.
In de psychosomatiek leer je juist dat lichaam en geest één zijn, in mijn ervaring juist in tegenstelling tot artsen die roepen dat het tussen de oren zit.

Overigens zijn er inmiddels ook steeds meer bewijzen voor bijvoorbeeld conversie, op een bepaald soort scan (MRI-F oid) zijn er wel specifieke afwijkingen te zien bij de groep met conversie. Ook in de onvoloende verklaarbare klachten in dus nog steeds beweging. En maar goed ook.

**Geplaatst**: 13-10-14 11:25

Geplaatst: 13-10-14 11:25

Gecontroleerd op de ziekte van Lyme?
Dat geeft ook vage en soms heftige klachten.

**Geplaatst**: 13-10-14 11:26

Geplaatst: 13-10-14 11:26

Menière kan idd al op jongere leeftijd dan 40 voorkomen... Ben je ook snel draaierig of geen held in draaiende atracties?

Voor spanningshoofdpijn en onverklaarbare spierpijn (hele dag actief alles doen zonder iets te voelen en als een blikseminslag plots spierpijn op de vreemdste plekken) heb ikzelf veel baat bij mijn "osteo". Hij werkt veel met zachte technieken ipv de meer gekende manipulaties, maar werkt hierdoor dingen los, waarvan ik niet wist dat ze er waren.

**Geplaatst**: 13-10-14 11:40

Geplaatst: 13-10-14 11:40

Dreamybol schreef:
Shadow, ik neem aan iedereen begrijpt dat ik bedoel dat er met de huidige mogelijkheden en onderzoeken geen uitsluitsel is te geven over waar de klachten fysiek gezien vandaan komen.

Ik heb in jou wel vertrouwen

Maar de medische stand mist die nuance imo nogal eens.

**Geplaatst**: 13-10-14 11:48

Geplaatst: 13-10-14 11:48

Heb je al eens gevraagd waarom je niet bent doorgestuurd naar een neuroloog of waarom ze geen MRI hebben gedaan van je hoofd?
Hebben ze je getest op Lyme/ziekte ven Meniere? en zo nee, waarom dan niet?

Gewoon antwoorden verlangen van je arts, en als ze niet bevredigend zijn voor jou aandringen om op die dingen toch te onderzoeken/die testen toch te doen.

Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 13-10-14 11:56

Geplaatst: 13-10-14 11:56

Shadow0 schreef:
Dreamybol schreef:
Shadow, ik neem aan iedereen begrijpt dat ik bedoel dat er met de huidige mogelijkheden en onderzoeken geen uitsluitsel is te geven over waar de klachten fysiek gezien vandaan komen.

Ik heb in jou wel vertrouwen Maar de medische stand mist die nuance imo nogal eens.

Dat laatste ben ik met je eens. En volgens mij zeggen we dat ook hier, iets zit nooit alleen maar tussen je oren. Maar ik gebruik zelf ook in navolging van medici waar ik iets meer vertrouwen in heb ook de term 'onvoldoende verklaarbare klachten'. Simpelweg omdat niets volledig onverklaarbaar is.
Buikpijn voor een spreekbeurt, hoofdpijn na krampachtig studeren, pijntjes die iedereen wel kent en zeker te maken hebben met je mentale staat van zijn. Een gebroken been is ook minder erg als je ermee in de zon zit omringd door goede vrienden in vergelijking met alleen thuis achter het raam kijkend naar mensen die pret hebben. Dus een psychologische component mag zeker niet uitgevlakt worden, echter kan die component niet leiden tot pijn of functiostoornissen zonder de fysieke component.
Ooit heeft men fysiek en psyche op medisch gebied uit elkaar gehaald, terwijl het juist in goede harmonie met elkaar moet zijn om goed te kunnen functioneren.

**Geplaatst**: 13-10-14 12:37

Geplaatst: 13-10-14 12:37

Dreamybol, heel toevallig las ik toevallig deze week iets over een kliniek in Rotterdam waar ze rugklachten op een andere manier aanpakken met een succespercentage van 80%.
Heel intensief, 6 weken dagelijkse begeleiding en dan thuis ook nog oefeningen.

Helemaal andere aanpak van de zogenaamde 'chronische' en 'somatische' rugpijn: ze bekijken je hele bewegingspatroon, ontspannen en aanspannen van spieren. De gedachte was dat een letsel je lichaam dwingt om anders te bewegen, en bij sommige mensen resulteert dat in een chronisch 'in de war' lichaam.

Naam weet ik niet meer en die krant heb ik niet meer, maar het kan niet moeilijk zijn om een deze kliniek in rotterdam te vinden.

**Geplaatst**: 13-10-14 15:30

Geplaatst: 13-10-14 15:30

lilydj schreef:
En ook had ik een paar maanden geleden opeens heel veel pijn daar beneden, en rare bloedingen enzo, dus dat laten onderzoeken en de dokter zei dat het er erg onstoken uitzag, maar na allemaal testen gedaan te hebben kwam er dus niks uit, en nu loop ik nogsteeds met random bloedingen rond.

Dat hoofdpijn van stress kan voortkomen, en flauwvallen eventueel van een bloeddrukval of zo, daar kan ik nog in meegaan.

Maar dat bloedingen daar ook een gevolg van zijn? Ik vind het ook wel sterk dat de artsen zeggen dat het er ontstoken uitziet, maar omdat ze geen oorzaak vinden, gaan ze maar niet behandelen? Kunnen ze dan niet algemeen op een infectie gaan behandelen (via antibiotica of zo)? Zelf heb ik ook een tijdje tussentijdse bloedingen gehad, en die periode had ik ook verhoogd prolactinehormoon (is normaal voor zwangere vrouwen), maar ik had geen pijnklachten, en het probleem is vanzelf weer overgegaan. Ben toen echter wel voor hersenscan geweest, omdat dit ook kan veroorzaakt worden door tumor op de hypofyse (te behandelen met geneesmiddelen, niet operatief), maar was bij mij dus gelukkig niet het geval.

**Geplaatst**: 13-10-14 16:15

Geplaatst: 13-10-14 16:15

Shadow0 schreef:
Dreamybol schreef:
Shadow, ik neem aan iedereen begrijpt dat ik bedoel dat er met de huidige mogelijkheden en onderzoeken geen uitsluitsel is te geven over waar de klachten fysiek gezien vandaan komen.

Ik heb in jou wel vertrouwen Maar de medische stand mist die nuance imo nogal eens.

Klopt, mij hebben ze twee jaar lang aan de zware kalmeringspillen gezet + therapie. Het zou allemaal psychisch zijn en ik maar vertellen op therapie dat ik niet in paniek was :')

Uiteindelijk heeft mijn man geopperd dat het weleens migraine kon zijn omdat mijn 'paniekaanvallen' ook beter te handelen bleken na een ibuprofen. En hoorde halfzijdige verlamming er ook niet bij?

Ts, laat je niet zomaar weg sturen hoor! Mijn ervaring is dat ze het veel te snel op stress gooien!

**Geplaatst**: 13-10-14 16:53

Geplaatst: 13-10-14 16:53

Dreamybol schreef:
Dus een psychologische component mag zeker niet uitgevlakt worden, echter kan die component niet leiden tot pijn of functiostoornissen zonder de fysieke component.

Klopt, maar het kan wel zijn dat de pijnbron al weg/verminderd is, maar dat de pijnervaring blijft. Je pijnsysteem, vergelijkbaar met een alarmsysteem, kan te scherp afgesteld zijn of veranderd zijn.

TS, misschien is een pijnkliniek of revalidatiecentrum waar ze met meerdere disciplines naar je klachten kijken iets voor je?

**Geplaatst**: 13-10-14 19:25

Geplaatst: 13-10-14 19:25

Een pijnkliniek/revalidatiecentrum lijkt me niet echt de eerste, tweede of derde stap.

Maar eerder iets als dit jaren doorgaat zonder dat een oorzaak vastgesteld kan worden.

Ik geloof dat TS nog geen jaren aan het tobben is, ten eerste kan het vanzelf overgaan, ten tweede kan er nog gewoon een oorzaak voor de klachten gevonden worden.

Er is een tijd geweest dat vrouwen met hartklachten veel langer bleven rondlopen dan mannen. Als een man met pijn op zijn borst enz kwam, werd dat namelijk wél serieus genomen.

**Geplaatst**: 13-10-14 20:00

Geplaatst: 13-10-14 20:00

Ze is al 2 jaar aan het tobben en heeft al aardig wat onderzoeken achter de rug las ik. Na 6 maanden wordt er al gesproken van chronische pijnklachten. Voordeel van pijnkliniek/revalidatiecentrum is dat er vanuit diverse disciplines naar de klachten gekeken wordt

**Geplaatst**: 13-10-14 20:12

Geplaatst: 13-10-14 20:12

Random bloedingen - het hoeft allemaal niet erg te zijn, maar wellicht dat een doorverwijzing naar de gynaecoloog geen gek idee zou zijn.....
Doorgaans zijn random bloedingen goed te verhelpen op de ene of de andere manier.
(En 'dat het er ontstoken uitzag, maar er kwam niets uit de testen', ik wil het wel geloven, maar het klinkt toch raar.)

**Geplaatst**: 13-10-14 20:15

Geplaatst: 13-10-14 20:15

Maar daar kom je pas terecht als andere onderzoeken hebben uitgewezen dat er geen voldoende verklaarbare oorzaak voor de klachten is, Roodzonnetje.
Haast grappig dat je eerst zegt dat TO maar moet opschrijven wanneer haar klachten op zijn ergst zijn, zodat ze kan zien wanneer dat is en wat ze dan heeft gedaan en vervolgens sla je als blad aan een boom om en moet ze maar naar een pijnkliniek. Ik vind het nogal een sprong..
En ik zeg niet dat dat niet een juiste plek is (al weet ik wel uit ervaring dat het geen wonderen brengt, helaas), maar TO lijkt al wel heel vroeg op 'psyche' te zijn afgeschreven ipv eerst een grondig medisch onderzoek te hebben gekregen.

Phormicola, helaas ken ik ook de verhalen andersom. Mensen die zelfs keer op keer onder het mes gaan, volledig verpakt zitten in braces, een hoeveelheid pijnstillers wegwerken waar een terminaal zieke ook op leeft om er dan vervolgens achter te komen dat ze de pijn (en eventuele andere klachten) op een heel andere wijze moeten gaan benaderen.
Probleem bij 'vage' klachten is dat je maar net de juiste arts moet tegenkomen, eentje die weet waar ie het over heeft óf het benul heeft je door te sturen naar iemand die dat weet. Maar ik denk weleens dat artsen te vaak in hun eigen discipline blijven kijken, iemand graag zelf beter willen maken (op zich niets mis mee natuurlijk) en als dat dan niet lukt de verantwoording bij de patiënt neerleggen, of het op een psychische oorzaak schuiven. En dat laatste dan op een manier dat je je als patiënt alles behalve serieus genomen voelt en denkt dat je je wel aan moet stellen. $:\$

**Geplaatst**: 13-10-14 20:19

Geplaatst: 13-10-14 20:19

RoodZonnetje: TS is nog niet bij een goede neuroloog geweest en er is geen mri-scan gedaan. Het lijkt me dat dat eerst gedaan moet worden. En dat dat niet gebeurd is, geeft me ook de indruk dat er niet echt een visie is op hoe ze het onderzoek aanpakken. Het klinkt een beetje alsof er hapsnap wat artsen een onderzoekje uit de la vissen, bloeddingetje hier, eenvoudig reflexentestje daar, en dan constateren dat er dus wel niks aan de hand zou zijn behalve stress. Dat lijkt mij niet de juiste manier om iets grondig uit te zoeken, noch om het aan te pakken.

**Geplaatst**: 13-10-14 20:21

Geplaatst: 13-10-14 20:21

Dreamybol schreef:
Phormicola, helaas ken ik ook de verhalen andersom. Mensen die zelfs keer op keer onder het mes gaan, volledig verpakt zitten in braces, een hoeveelheid pijnstillers wegwerken waar een terminaal zieke ook op leeft om er dan vervolgens achter te komen dat ze de pijn (en eventuele andere klachten) op een heel andere wijze moeten gaan benaderen.

Ik weet eigenlijk niet of dat 'andersom' is. Het klinkt mij een beetje als hetzelfde in de oren - een vrij beperkte visie gecombineerd met weinig systematische aanpak en evaluatie. Weinig stapjes terug om eens te reflecteren of men nog wel op de goede weg zit. Weinig zien van het grotere geheel.

**Geplaatst**: 13-10-14 20:31

Geplaatst: 13-10-14 20:31

Shadow0 schreef:
Dreamybol schreef:
Phormicola, helaas ken ik ook de verhalen andersom. Mensen die zelfs keer op keer onder het mes gaan, volledig verpakt zitten in braces, een hoeveelheid pijnstillers wegwerken waar een terminaal zieke ook op leeft om er dan vervolgens achter te komen dat ze de pijn (en eventuele andere klachten) op een heel andere wijze moeten gaan benaderen.

Ik weet eigenlijk niet of dat 'andersom' is. Het klinkt mij een beetje als hetzelfde in de oren - een vrij beperkte visie gecombineerd met weinig systematische aanpak en evaluatie. Weinig stapjes terug om eens te reflecteren of men nog wel op de goede weg zit. Weinig zien van het grotere geheel.

Andersom in 'te weinig aandacht voor de mentale component' en maar blijven sleutelen in tegenstelling tot wat haar gebeurd is. Maar idd weer een voorbeeld van een arts/behandelaar die zelf meent dé oplossing te hebben gevonden, terwijl de patiënt het heel anders beleeft.

Nomineer dit bericht ×