Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-09-14 20:23

Geplaatst: 14-09-14 20:23

liesje1986 schreef:
Met angst aanpraten bedoel ik dat angst een aangeleerd gedragspatroon kan zijn.

Dat klinkt in mijn oren totaal anders - en ja, dat bestaat.
En aangeleerde gedragspatronen zijn per definitie functioneel. De grote vragen zijn, hoe een en ander in elkaar steekt.
En: stel een moeder heeft bakken problemen en brengt kind van 14 dagelijks achter op de fiets naar school - zo'n kind heeft beslist de leeftijd om zelf te gaan fietsen - maar moet dat uiteraard wel eerst grondig leren!

Citaat:
De vergelijking met de hond vind ik in dit geval niet echt passend, omdat daar een werkelijk gevaar in zit. Het ontwijken van sociale situaties omdat je bang bent om te falen (.....)

Sorry dat ik je onderbreek, dat is minder fijn communiceren.
Maar de tegenstelling snap ik niet.
Afgaan als een gieter - het kost je dan niet je leven, maar het wil niet zeggen 'dat het niet gevaarlijk' is - het ego van ieder mens reageert op de dreiging om af te gaan precies zoals op de dreiging van een beer of leeuw.

Citaat:
emdr zou ik eerder oppassen, daar heb ik slechtere ervaringen mee.

Accord, naar voor je!

**Geplaatst**: 14-09-14 20:32

Re: Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis

Geplaatst: 14-09-14 20:32

Hier nog een gediagnosticeerde! Ik loop hier al JAAAAAREN mee en je moet echt de juiste therapeut vinden. Iemand die je vertrouwt en die je door heeft. Vooral ook je ontwijktechnieken. Ik heb gelukkig 6 jaar lang hulp gehad met iemand die mij heel goed heeft durven helpen. Mijn probleem is onder andere het: scenario's bedenken. Ik werd door die scenario's zo bang en zo depressief, dat ik burned out ben geraakt en daarna nog een paar keer overspannen.
Mijn therapeut heeft me toen ook op gedragstherapie gezet waarbij ik mijn gedachten moest gaan uitdagen en dat betekende ook dat ik dingen moest gaan uitproberen en vooral navragen. Doodeng, maar ik heb er wel heel veel van geleerd.
Stabiel ben ik nooit echt. Het blijft een levenslange valkuil. Medicijnen hebben mij iets geholpen, maar ik ben tot de conclusie gekomen dat ik dat nooit meer wil. Glutamine, B6 en B12 klinken interessant. Dat heb ik nooit geprobeerd.
Ik heb naast deze diagnose ook nog andere diagnoses en ik merk dat ik meestal 3 jaar op en af therapie nodig heb om actueel te houden en niet te verzanden in mijn angsten. En ik maak rustig aan kleine stappen en de laatste tijd ook grote stappen.
Succes, veel sterkte en kleine stapjes! Je komt er heus wel!

**Geplaatst**: 14-09-14 20:39

Re: Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis

Geplaatst: 14-09-14 20:39

Heeft iemand van jullie een uitkering eigenlijk? Ik heb eventjes geleden een wajong aanvraag gedaan op aanraden van mijn psychiater. Moet nog afwachten of ik uberhaupt langs mag komen.

**Geplaatst**: 14-09-14 20:42

Re: Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis

Geplaatst: 14-09-14 20:42

ik heb een wajong...

**Geplaatst**: 14-09-14 20:47

Geplaatst: 14-09-14 20:47

mymy schreef:
ik heb een wajong...

Heb jij alleen de ontwijkende ps? Ik ben zo bang dat ik hem niet krijg! Lees veel dat je hem maar moeilijk krijgt bij psychische problemen.

**Geplaatst**: 14-09-14 20:49

Geplaatst: 14-09-14 20:49

Ik heb nog de oude ( voor 2010) maar tegenwoordig zijn ze inderdaad heel streng erin.
Maar je kan het altijd proberen en scheelt als je medicijnen hebt en therapie, mss kan die therapeut meegaan naar het gesprek.

Nee

Laatst bijgewerkt door Pam87 op 14-09-14 20:56, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-09-14 20:55

Re: Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis

Geplaatst: 14-09-14 20:55

Geen wajong omdat ik heb gewerkt, wel volledig en langdurig afgekeurd. Bij mij ging de psychiatrisch verpleegkundige altijd mee naar het uwv, maar ik hoef niet meer en daarna zijn er wel dingen veranderd. Iemand meenemen is altijd slim, alleen al omdat twee meer horen dan een.

**Geplaatst**: 14-09-14 21:02

Geplaatst: 14-09-14 21:02

Ja dat is zo, ga het gewoon proberen ja. Het zou voor mij zóveel schelen om gewoon mijn rekeningen te kunnen betalen. Om niet afhankelijk te zijn van andersmans geld waardoor er zo'n druk op je staat..

Ik ga bij het gesprek aangeven dat ik graag wil dat ze contact opnemen met mijn psychiater.

Ik heb me na al die jaren zo aangepast dat je aan mij totaal niet ziet dat ik me eigenlijk verschrikkelijk voel. Daarom ben ik ook bang dat ze me niet heel serieus gaan nemen en denken dat ik wel kan werken. Zoals mijn vorige psychologen.. Mijn vriend gaat in ieder geval mee

**Geplaatst**: 14-09-14 21:34

Re: Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis

Geplaatst: 14-09-14 21:34

Ja dat ligt helaas maar net aan welke dokter je voor je hebt.. heb ook wel een paar gehad die me bepaald niet serieus namen.
Scheelt als je je psychiater achter je hebt staan denk ik.

**Geplaatst**: 15-09-14 09:29

Geplaatst: 15-09-14 09:29

ikkedus schreef:
Hier nog een gediagnosticeerde! Ik loop hier al JAAAAAREN mee en je moet echt de juiste therapeut vinden. Iemand die je vertrouwt en die je door heeft. Vooral ook je ontwijktechnieken. Ik heb gelukkig 6 jaar lang hulp gehad met iemand die mij heel goed heeft durven helpen. Mijn probleem is onder andere het: scenario's bedenken.

......ik vind het dan zo jammer, dat je iemand treft die angst kennelijk ziet als gedrag of emotie - en niet als een te ijverig afgesteld overlevingsinstinct.
Dat je plannen maakt als iets gevaarlijk is, is geen valkuil, maar gewoon verstandig, gezond gedrag.
Al snap ik donders goed dat je dat op gegeven moment bij duizend dingen doet en dat dat erg vermoeiend is.(Ik zie het gedrag dus als een symptoom, en gedragstherapie als symptomen bestrijden. Soms zinnig, maar er hoort dan wel een verhaal bij over waarom the real thing buiten schot blijft.)
En met je plannen uitdagen kun je een boel leren over valtechnieken, brandveiligheid en wat allemaal wel niet - maar de overgevoeligheid blijft in stand.

Citaat:
Stabiel ben ik nooit echt.

Rot hoor!
Heb je hard gewerkt krijg je nauwelijks resultaat! !

Citaat:
blijft een levenslange valkuil.

Nee hoor, dat hoeft echt niet!
Die overgevoeligheid van je overlevingsinstinct kan wel degelijk verdwijnen en ook zonder ellenlange therapieën.
Maar het is wel een nare overtuiging waar de gedragstherapie je mee heeft opgezadeld.

Citaat:
Medicijnen hebben mij iets geholpen, maar ik ben Glutamine, B6 en B12 klinken interessant. Dat heb ik nooit geprobeerd.

Je kunt advies vragen aan een orthomoleculair werkende arts.

Citaat:
Ik heb naast deze diagnose ook nog andere diagnoses en ik merk dat ik meestal 3 jaar op en af therapie nodig heb om actueel te houden en niet te verzanden in mijn angsten. En ik maak rustig aan kleine stappen en de laatste tijd ook grote stappen.
Succes, veel sterkte en kleine stapjes! Je komt er heus wel!

Zwaar hoor, allemaal!!

**Geplaatst**: 17-09-14 20:47

Re: Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis

Geplaatst: 17-09-14 20:47

Ook ik heb o.a een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis, wat zich vooral uit in alle dingen op sociaal vlak vermijden. (heb ook een sociale fobie). En het is idd behoorlijk hardnekkig. Ik zit nu in (de zoveelste) therapie, en dat helpt me redelijk. groepstherapie overigens. Ik vraag me wel af, Janneke2, hoe de overgevoeligheid van je overlevingsinstinct dan kan verdwijnen. Buiten emdr gezien dan, dat heeft mij persoonlijk namelijk niet geholpen.

**Geplaatst**: 17-09-14 21:06

Geplaatst: 17-09-14 21:06

blijft een levenslange valkuil.
[/quote]
Nee hoor, dat hoeft echt niet!
Die overgevoeligheid van je overlevingsinstinct kan wel degelijk verdwijnen en ook zonder ellenlange therapieën.
Maar het is wel een nare overtuiging waar de gedragstherapie je mee heeft opgezadeld.

Dit is wel mijn ervaring. Ik ben tot nu toe een aantal keer overspannen geweest en ik moet heel goed op mezelf passen qua stresssignalen en zorgen dat ik ergens werk waar ik autonomie heb en mensen me na een tijdje een beetje gaan begrijpen. Ik hoor graag hoe je dat dan kunt vermijden?

Ik merk wel dat ik de laatste jaren erg aan het groeien ben qua ontwikkeling. Maar toch blijven de valkuilen er op de achtergrond. Therapie helpt maar op een gegeven moment wordt je geacht het zelf te kunnen en dat kan ik dus een beperkte periode en dan ga ik toch weer in mijn oude valkuilen stappen. Ik zie ze aankomen en ik wals er zo weer in. En als ik ga, dan ga ik goed. Ik heb echt een goed klankbord nodig om goed met mijn OPS om te kunnen gaan.
Mijn laatste therapeut was een drama. Een ruim jaar geprobeerd haar duidelijk te maken wat IK nodig heb, maar ze ging haar eigen neus achterna en toen was ik dus weer terug bij af. Die heb ik dus gedropt en ik ben nu zoekende naar goede vervanging. Ik ben op het moment in redelijk rustig vaarwater, dus ik kan nu experimenteren zeg maar.

Als ik zo lees dat veel mensen helemaal niet kunnen werken en een uitkering hiervoor hebben, dan ben ik blij dat ik inmiddels wel kan werken. Maar mijn liefste wens is nog altijd: heerlijk hutje op de hei, niet werken en inderdaad niet die verlammende druk van MOETEN werken, omdat je anders gewoon niet kunt leven.Gelukkig heb ik altijd een arbo-arts gehad die mijn situatie begreep en een directeur die mij remde in mijn ambitie en taken gaf die ik aankon!
Het heeft me wel wat gekost hoor! chronische maagzweren, chronische refluxklachten, stresseten en daardoor weer galblaasoperatie. en nog wat andere dingen die jullie je misschien kunnen voorstellen, maar die ik dus NIET op internet ga zetten.
Desondanks ben ik blij met mijn leven en supertrots op wat ik wel heb weten te bereiken! Dames: het kan dus echt wel!
Overigens liggen mijn andere diagnoses op randje ASS gebied en HB of HS --> deze leiden bij mij tot OPS denk ik en niet andersom.

**Geplaatst**: 17-09-14 21:29

Geplaatst: 17-09-14 21:29

ikkedus schreef:
Mijn laatste therapeut was een drama. Een ruim jaar geprobeerd haar duidelijk te maken wat IK nodig heb, maar ze ging haar eigen neus achterna en toen was ik dus weer terug bij af. Die heb ik dus gedropt en ik ben nu zoekende naar goede vervanging. Ik ben op het moment in redelijk rustig vaarwater, dus ik kan nu experimenteren zeg maar.

Dit stukje herken ik wel. Over het algemeen krijg ik het gevoel dat ik mijn gevoelens moet verdedigen, omdat er anders een heel ander beeld van mij wordt geschept door mijn begeleiders en therapeuten. Wat je dan krijgt is dat je langs elkaar heen gaat praten en verzandt in discussies die nergens toe leiden.

Vind het trouwens wel knap dat je toch weer werkt

In mijn geval was het afkeuren niet zozeer voor de OPS, die is er later bijgekomen. Ik ben afgekeurd op andere problematiek en te grote instabiliteit. Zelf zou ik wel weer willen gaan werken, de omgeving en vooral de instanties zijn er erg voorzichtig en terughoudend in wegens te groot risico op terugvallen. Ik denk dat een goede begeleiding al een groot verschil zou maken, misschien in de toekomst...

En ik ben niet zo van de afkortingen, mag ik vragen wat je bedoelt met ASS, HB en HS?

**Geplaatst**: 18-09-14 12:16

Geplaatst: 18-09-14 12:16

ikkedus schreef:
blijft een levenslange valkuil.

Nee hoor, dat hoeft echt niet!
Die overgevoeligheid van je overlevingsinstinct kan wel degelijk verdwijnen en ook zonder ellenlange therapieën.
Maar het is wel een nare overtuiging waar de gedragstherapie je mee heeft opgezadeld.

Dit is wel mijn ervaring. Ik ben tot nu toe een aantal keer overspannen geweest en ik moet heel goed op mezelf passen qua stresssignalen en zorgen dat ik ergens werk waar ik autonomie heb en mensen me na een tijdje een beetje gaan begrijpen.[/quote]
Op zich kan ik zeggen, dat ik deze ervaring ten voeten uit herken: ik heb idd jaren zo geleefd - wetend, dat er *niets* voor nodig is, om het hele stresssystee weer te activeren en dus was het non stop zoeken naar mogelijkheden om dit te voorkomen.

ikkedus schreef:
Ik merk wel dat ik de laatste jaren erg aan het groeien ben qua ontwikkeling. Maar toch blijven de valkuilen er op de achtergrond. Therapie helpt maar op een gegeven moment wordt je geacht het zelf te kunnen en dat kan ik dus een beperkte periode en dan ga ik toch weer in mijn oude valkuilen stappen. Ik zie ze aankomen en ik wals er zo weer in.

Naar hoor - en het klinkt bekend!
Wat ik in mijn eerste twee therapieen leerde, was "beter nadenken". Och, op zich niets is mee. Gesteld dat je denkfouten maakt, kun je ze aar beter rechtzetten.
Maar op gegeven moment ben je aan het denken over zaken, die simpelweg niet rationeel zijn.
Het is geen stimulerende gedachte:"Mensen zullen wel een hekel aan me hebben", dus kan je die maar beter kwijt zijn. Het kan een gedachte zijn, op oude pijn gebaseerd. (Dan is verwerken de boodschap, whatever verwerken ook maar precies moge zijn.) En het kan een simpele, onderhuidse waarheid zijn. - En over het onderscheid daartussen gingen die twee therapieen niet, dus op ggegeven momnt werd het altjd modderen.

ikkedus schreef:
Mijn laatste therapeut was een drama. Een ruim jaar geprobeerd haar duidelijk te maken wat IK nodig heb, maar ze ging haar eigen neus achterna en toen was ik dus weer terug bij af.

Verschrikkelijk!!
Zeg je nota bene wat je nodig hebt, wordt het genegeerd...!
Goed, dat je benen hebt gemaakt.

En nu maar zoeken naar een peut, waar je iets (nee, veel!) aan hebt!!

**Geplaatst**: 18-09-14 19:55

Re: Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis

Geplaatst: 18-09-14 19:55

Het werd niet eens alleen genegeerd. Ze ging er vol tegen in en dan tegen ,ij zeggen dat ik zo eigenwijs ben. Ik heb gewoon echt meerdere malen ruzie met dat mens gehad en ik maak echt niet snel ruzie!

Dat de scenario's niet altijd rationeel zijn is een bekende. Daarom moet ik ze ook uitdagen, oftewel ga maar bewijzen dat ze waar zijn! Dan kom je er 9 van de 10 achter dat je gedachte nergens op slaat en dan kan je weer even verder. Gebaseerd op oud zeer zijn ze ook zeker. Ik denk dat OPS ergens in je genen zit, maar in ieder geval heftig versterkt kan worden worden door ervaringen die je hebt opgedaan.

**Geplaatst**: 18-09-14 19:57

Re: Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis

Geplaatst: 18-09-14 19:57

Mijn vorige psychologen gingen ook gewoon tegen mij in! Durfde al snel ook niet meer daar tegenin te gaan. Verkeerde diagnose kwam er dan ook uit..

Janneke2, wat ben jij begripvol, erg lief!

**Geplaatst**: 18-09-14 21:44

Geplaatst: 18-09-14 21:44

ikkedus schreef:
Dat de scenario's niet altijd rationeel zijn is een bekende. Daarom moet ik ze ook uitdagen, oftewel ga maar bewijzen dat ze waar zijn! Dan kom je er 9 van de 10 achter dat je gedachte nergens op slaat en dan kan je weer even verder.

Ja, idd.
Maar waar ik op gegeven moment genoeg van kreeg: "Dan wist ik met mijn logische verstand wel "dat dat niet zo was" - maar dat nare, zinkende gevoel in mijn maag bleef maar.
Ik gebruik graag mijn logische verstand en het kan duizenden problemen oplossen, maar dat rotgevoel, dat bleef maar.
(En na vier jaar therapie "anders leren denken" voelde ik me een minkukel - het werkte niet. Hoe goed ik ook mijn best deed.)

Nomineer dit bericht ×