Geplaatst: 08-09-14 20:55 estja schreef:Amaryllis schreef:De arts die het geneeskundig verslag invult moet dan expliciet aangeven dat je opa aan Alzheimer lijdt. Soms gaan oudereen naar een algemene keuringsarts en verzwijgen ze zulke zaken die de boel negatief zouden beïnvloeden. Zij zijn dan wel strafbaar, maar het kan in de praktijk helaas wel.
Ook moet je opa dan zelf de Eigen verklaring ondertekenen en invullen. Als hij dit weigert omdat hij dit niet nodig vindt, heb je nogsteeds niks.
En soms zijn mensen hartstikke dement maar kunnen dit zelf niet onder ogen zien. Mijn schoonmoeder wil er absoluut niet aan dat ze dement is hoewel ze inmiddels op een gesloten afdeling woont. Dit schijnt een kenmerk van dementie te zijn. Blijkbaar is de realiteit (= aan dementie lijden) zo vreselijk dat deze onbewust verdrongen wordt omdat de patiënt het niet aankan.
Het punt is dat je zelf vaak niet weet dat je ziek wordt. Het is zoiets van 'je weet niet wat je niet weet'. Geen verdringen, maar gewoon: je weet het niet. En het is ook, zelf denken ze dat er niets mis is. Als iemand nu tegen jou zegt dat je dement bent verklaar je ze ook voor gek. Dat is ook de reden dat mensen vaak van die afdelingen af willen: er is in hun beleving niets mis met ze.
Je moet dat n beetje vergelijken met het idee dat jij in de V&D loopt met in je achterhoofd dat je je kinderen zometeen uit school moet halen. En dan loopt er iemand van de beveiliging naar je toe en die vraagt je om mee te lopen. Dat doe je, hij plaatst je in een kamertje wat je zelf niet open kan doen en gaat weg. En blijft weg. En blijft weg. En niemand vertelt je iets. Zo voelt het om als demente bejaarde op zo'n afdeling te wonen.
Een goed boek om te lezen voor familieleden is 'het demente brein', daar staat n hele hoop goede uitleg in.
