Dani schreef:Jullie zeggen allemaal hele zinnige dingen..
Zeggen en doen zijn twee verschillende dingen he. Dat je nu niet meteen denkt dat iedereen die hier iets adviseert dat zelf ook daadwerkelijk altijd kan en doet en dat jij een soort alien bent omdat je dat (nog) niet (altijd) kunt.
Dani schreef:Maura: als ik mijn scriptie vergelijk met goede wetenschappelijke artikels vind ik het redelijk. Acceptabele schrijfstijl, goed onderwerp maar niet perfect uitgewerkt, te gebrekkige kennis en gebruik van vergelijkbare (vak)literatuur. Maar goed, dat is wel vergeleken met een hoger niveau dan wat van een scriptie verwacht wordt. Ik weet niet goed hoe andere masterscripties eruit zien, dus die vergelijking kan ik niet echt maken. Bekijk ik het helemaal los van dergelijke vergelijkingen, dan vind ik het sowieso belabberd want eigenlijk is het een onderwerp wat uitsluitend interessant is voor vakmensen maar verder voor bijna niemand. Dus eigenlijk vind ik het een stom ding wat niet voldoet -niet kán voldoen- aan mijn eigen hoge eisen, maar waarvan ik tóch vind dat ik het beter had moeten doen omdat ik dat in theorie had moeten kunnen.
Als ik dit vrij vertaal, lees ik dat je iets hebt gemaakt waarvan je niet wist (en nog steeds niet weet) wat het precies had moeten worden, maar dat het sowieso niet voldoet aan je eigen eisen. Dat vind ik wonderlijk, maar wat ik vind maakt even niet uit. Het is wel belangrijk wat jij daar zelf van vindt. Hoe kun je in vredesnaam voldoen aan eisen als je niet weet wat die eisen werkelijk zijn? Hoe kun je eisen stellen aan iets waarvan je niet weet wat het inhoudt? Waar was jouw beeld van hoe je scriptie dan had moeten zijn, op gebaseerd? Wat je hier beschrijft kan ik vergelijken met van jezelf eisen dat je een travers in draf kunt rijden, op grond van een theoretische uitleg over wat travers is. Op een paard dat de travers niet geleerd heeft en zonder dat je ooit een gereden travers hebt gezien, of ooit een paard te hebben gereden dat de travers kende.
Er is niet per sé iets mis met hoge eisen aan jezelf stellen, maar het wordt knap lastig als je van jezelf eist dat je het beste moet maken dat je in theorie zou kunnen maken als je eigenlijk niet weet hoe dat beste er dan uit ziet. In die context snap ik wel waaróm je zoveel waarde aan dat cijfer hecht, maar ook als je een 10 had gehaald was je nog geen steek verder geweest. Want dan had je nog steeds niet geweten hoe de beste (of voor mijn part perfecte) scriptie er uit had gezien. Dan zou je op een groen paard hebben gereden, dat helemaal toevallig uit zichzelf opeens een travers had gelopen en dan had je nog steeds niet geweten hoe je een travers moet rijden.
Dani schreef:Want hoe dan ook zit ik mezelf hiermee in de weg, en het is gewoon frustrerend om niet blij te kunnen zijn met een 8,5 en 5 maanden werk. En ik zie dit ook problemen geven met een baan straks, en daar zit ik helemaal niet op te wachten.
Ik denk zeker dat je problemen krijgt met een baan. Want in een baan moet je gewoon op zeker moment iets af hebben, perfect of niet. En iemand als jij loopt dan het risico dat je opdrachten voor je werk gaat doen in tijd die daar niet voor bedoeld is (avonden en weekeinden). En dat gaat best een poosje goed, totdat er iets gebeurt waardoor je niet meer vals kunt spelen en je je avonden en weekeinden moet gebruiken voor zieke vrienden of familieleden, voor een kind, een huisdier of weetikveel. Ik noem het expres valsspelen, want dat doe je als je je werk in je eigen tijd gaat zitten doen. Je speelt vals naar jezelf, want je houdt je niet aan je arbeidscontract waarin staat in welke tijd je je werk moet doen. En je speelt vals naar je collega's, want je doet net alsof je in de normale arbeidstijd meer en beter werk kunt leveren dan je eigenlijk kunt en legt daarmee ook voor hen de lat hoger. Je speelt ook nog vals naar je baas, want die dwing je min of meer om jou over te belasten en als dat opeens stopt (wanneer je overspannen raakt of avonden en weekeinden nuttiger moet gaan besteden) loopt zijn/haar planning en daarmee de verplichtingen die hij/zij met opdrachtgevers is aangegaan in de soep.
Van therapie en behandelmethoden heb ik geen verstand, maar ik heb de indruk dat jij maar twee standen kent. 100% of 0%. Of misschien ken je alle tussenliggende mogelijkheden wel, maar voel je je alleen prettig bij 'alles' of 'niets' en niet bij 'een beetje'. Het lijkt me dat dat wel in je hersenen te programmeren moet zijn, dat 'een beetje' ook best lekker kan zijn. Maar goed, mijn hersenen voelen zich van nature het beste bij dat beetje, met af en toe bij heel leuke dingen een uitschieter richting de hogere percentages dus da's makkelijk praten 
.
Geplaatst: 14-07-14 13:34 
Combinatie van willen voldoen aan verwachtingen, het behouden van controle en een hoog verantwoordelijkheidsgevoel.
Daar baalde ik zo van. Meer dan van die 6 voor een ander vak 
